Angel Haze - Dirty Gold

U zou haar kunnen kennen van de Twitterruzie met Azealia Banks in de eerste dagen van vorig jaar, van Rock Werchter vorige zomer, of van een remix van ‘Papaoutai’ van Stromae. Wellicht herinnert u zich dat haar naam op de ‘Sound of 2013’-lijst van de BBC prijkte, of hoe de blogs een maand geleden in brand stonden omdat Angel Haze uit pure frustratie ‘Dirty Gold’ (heel even) op het web te grabbel gooide bij wijze van fuck you aan het adres van haar talmende platenfirma.

Maar als het even meezit, werd u – net als wij – al in 2012 onderuitgemaaid door haar ‘Reservation’-mixtape: felle raps als haarscherp gefocuste stralen spraypaint, alleen de hoogstnoodzakelijke beats & bleeps, maximale impact. Two turntables and a ­microphone, anno nu. Hiphop op z’n best. Vinden wij, want we durven er iets dierbaars op verwedden dat de Angel Haze van ‘Dirty Gold’ heel hard hoopt dat de hele wereld haar weldra kent van een stuk of wat hapklare megahits.

Daar is op zich niks mis mee: wij hebben evenveel urban pop-hits op onze harde schijf staan als u. Bovendien heeft de tweeëntwintigjarige Raykeea Angel Wilson iets te zeggen: op haar oude mixtapes schudde ze een verleden van kindermisbruik van zich af, en ook op ‘Dirty Gold’ schuwt ze de dark side niet: zelfmoordneigingen in ‘Angels & Airwaves’, gedoemde relaties in ‘Deep Sea Diver’ en de achterkant van de in hiphop traditionele stripclubverhalen in het uitstekende ‘White Lilies/White Lies’. ‘Echelon (It’s My Way)’ is lekker schamper gerapte eurodiscopop, en het furieuze ‘A Tribe Called Red’ bubbelt voortdurend tegen het kookpunt aan.

Maar het smoelwerk van Angel Hazes verdwijnt al te vaak onder de dikke laag gloss die haar dure producersteam – Markus Dravs (Coldplay), Greg Kurstin (Katy Perry), Mike Dean (Kanye West, Jay-Z) – over ‘Dirty Gold’ heeft gespoten. Beats, gitaren en drums missen snedigheid, refreinen smaken plakkerig zoet en de synthtapijtjes in ‘Sing About Me’ klinken als afdankertjes uit Justin ­Timberlakes intussen bijna versleten ‘My Love’.

Haze laat Sia het stadionrap-anthem ‘Battle Cry’ kapen, en in andere tracks komt ze moeilijk los van voorbeelden als Eminem, Macklemore en Kanye. Verzachtende omstandigheid: tot haar zestiende woonde ze in een streng gelovige gemeenschap in Detroit waar popmuziek verboden was. Toen ze Tupac of Wu-Tang Clan voor het eerst hoorde, begréép ze simpelweg niet waarover ze het hadden, en ze geeft grif toe dat haar muzikale bagage nog altijd behoorlijk dunnetjes is. Maar zelfs in haar raps en teksten – toch haar grootste troef – horen we nu af en toe melige rijmen opduiken als ‘I’ll search this galaxy to find you’ en ‘spread your wings and fly’.

Behoorlijk wat recensenten blijken helemaal mee te zijn met ‘Dirty Gold’, maar volgens ons doet Angel Haze zichzelf hier te kort: wij willen meer edge, meer verbeelding, meer avontuur horen, en ze bewees eerder al dat ze dat in zich heeft. Of Raykeea het ook (nog) wíl, is een andere zaak: in een recent interview vertrouwde ze ons toe dat ze er altijd van gedroomd heeft om liedjes te maken die in koffiebars passen. Zoals Jason Mraz, voegde ze eraan toe. Duimen maar dat ze een ietwat ziek gevoel voor humor heeft.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234