null Beeld

Animal Collective - Centipede HZ

Louis Paul Boon, wijlen de volksschrijver uit Oilsjt, noemde zijn belangrijkste roman 'De Kapellekensbaan' weleens lacherig 'een kuip mortel die van een stelling kwakt'.

Vanwege de veelheid aan ideeën en personages die elkaar voor de voeten lopen en zelfs de pas afsnijden. En vanwege de stortvloed aan verhalen en anekdotes die de verwarring van het moderne leven tastbaar moesten maken.

Ook die van Animal Collective - vier naar alle windstreken uitgewaaierde dertigers uit Baltimore - storten graag kuipen mortel van hoge stellingen, met kleine tot middelgrote mindfucks van songs tot gevolg.

Toch zijn al hun platen tot in de kleinste details gefinetuned. 'We hebben één nummer van 'Merriweather Post Pavilion' een paar keer opnieuw moeten mixen,' zo vertelde Noah 'Panda Bear' Lennox ons een paar jaar geleden al over hun vorige plaat: 'Brian (Weitz, alias Geologist) bleef maar doorzeuren over één of ander plofgeluidje, drie minuten en vijfentwintig seconden ver in een nummer, ergens links achteraan in de mix. Dave (Portner, alias Avey Tare) en ik hadden werkelijk geen idéé wat hij bedoelde - blijkbaar staan zijn oren wat gevoeliger afgesteld.'

Kortom: als 'Centipede Hz' - hun tiende plaat, beweren ze zelf - binnenkomt als het muzikale equivalent van een tall double shot caramel latte met Malteser-crunch én slagroom én witte chocoladeschilfers, en als dat bombardement van knetterende percussie én gekke samples én wild steigerende synths én zotte gitaarloops én vocalen die herinneren aan The Beatles én The Beach Boys u na tien luisterbeurten nog altijd tureluurs en infernaal fronsend in de touwen doet hangen: vrees niet, het hoort zo.

'Rosie Oh' was het eerste nummer dat wij bij de lurven konden vatten: een vrolijke popsong met een Beatles-achtig refrein en geschifte geluidseffecten - denk aan Brian Eno die ten tijde van 'Before and After Science' struikelt over een doos ongebruikte Looney Tunes-geluidsbanden en denkt: 'Hey, waarom niet?'

Ook het heerlijk schetterende en kletterende 'Applesauce' horen we graag voorbijkomen, met die rauwe maar gelukzalige stemuitbarstingen van Panda Bear. De fantastische single 'Today's Supernatural' vatte óns dan weer bij de kraag voor we er erg in hadden, en nu beginnen wij elke nieuwe werkdag met een welgemeend 'Come on: let-let-let-let-let-let go!' - moet u ook eens proberen.

'New Town Burnout' is een ondergesneeuwde newwavesong (die synths!) die drijft op een simpele percussiesample - très straf, wat ook kan worden gezegd over die sample die de overgang naar 'Monkey Riches' inluidt.

''Centipede Hz' laat te weinig ruimte voor de verbeelding van de luisteraar,' zo schreef een Amerikaanse recensent al, die voorts aangaf dat hij er uitgerekend daarom zo moeilijk kon op inloggen. Begrijpelijk. Om 'Centipede Hz' echt te kunnen smaken zit er maar één ding op: u overgeven aan de muziek, en de duizendpoot uit de titel alle kamers van uw brein laten verkennen.

Voorbeluisteren:

null Beeld
Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234