Anna Drijver, Kim uit 'Undercover': 'Mijn vrienden vinden het geen big deal om xtc te gebruiken'

Zo sluw en onopvallend haar personage moet opereren, zo in het oog lopend is Anna Drijver zelf, de Nederlandse actrice die elke zondagavond undercoveragente Kim gestalte geeft aan de zijde van Tom Waes. ‘Undercover’ won al verschillende prijzen op internationale festivals, en begin mei volgt een Netflix-release. ‘Ik denk vaak: jullie moesten eens weten!’

'Ik kan de artiest loskoppelen van z'n kunst. Ik luister nog steeds naar Michael Jackson en ik vind Kevin Spacey geen slechtere acteur'

HUMO Weet je dat er elke week een miljoen Vlamingen naar ‘Undercover’ kijken?

ANNA DRIJVER «Ik merk het. Ik krijg er elk weekend een zootje Vlaamse Instagram-vrienden bij. De serie is eerst in België, Frankrijk en Duitsland op tv te zien, daarna wordt ze integraal op Netflix gegooid en zal ze in 187 landen beschikbaar zijn. Stel je voor! Ik kreeg onlangs een berichtje van een Braziliaanse actrice: ‘Ik heb net jouw rol gedubd in het Portugees. Wat een toffe serie en wat een toffe rol!’ Toen besefte ik: o, er zullen straks ook Brazilianen kijken! Zelf kijk ik ook weleens naar een obscure Scandinavische of Israëlische serie. Ik vind het leuk als ik de acteurs niet ken.»

HUMO Die Netflix-release vergroot de kans op een internationale doorbraak. Hoop je daar stiekem een beetje op?

DRIJVER «Dat hangt ervan af. Ik speel liever een heel vette rol in een Vlaamse of Nederlandse productie dan een stom rolletje in een B-film in Hollywood. Nu, als ze in Hollywood een gave rol voor me hebben, ben ik beschikbaar (lacht).

»Ik was vereerd dat ze bij mij kwamen aankloppen voor de rol van Kim in ‘Undercover’. De eerste keer dat ik het scenario las, dacht ik: dit is hartstikke goed, waar zit het addertje onder het gras? Het leek bijna te mooi om waar te zijn.»

HUMO Merkte je dat het Tom Waes’ eerste hoofdrol was?

DRIJVER «Niet echt. Ik merkte het meer aan de mensen om ons heen, die vol verwachting waren: ‘Hoe zal hij het doen?’ Maar ik zag al vrij snel dat het goed zou komen. Na een paar dagen zit de flow er ook meer in, want op de eerste draaidag is iederéén zenuwachtig.

»Voor ons was Tom gewoon een collega, terwijl veel figuranten onder de indruk waren: ‘O, dat is de Waes!’ Terwijl wij zaten te kijken: ‘Wat gebéúrt hier?’ (lacht) Het geeft aan dat er nog een serieuze kloof is tussen Nederland en België. Jullie weten niet wie Frank Lammers is (de acteur die drugbaron Ferry Bouman speelt in de serie, red.) en wij kennen Tom Waes niet.»

HUMO Ben je een fan van het krimigenre?

DRIJVER «‘Broadchurch’ en ‘The Bridge’ vond ik leuk. Ik vind het heel ontspannend dat je in zo’n serie naar een doel toeleeft, erachter komen wie de dader is. Maar verknocht aan het genre ben ik niet, ik verslind niet per se politieseries als ‘Baantjer’ en ‘Flikken Maastricht’.

»Weet je, ik moet de personages ook écht interessant vinden. Ik ben destijds gestopt met ‘Breaking Bad’ omdat ik Walter White (rol van Bryan Cranston, red.) vervelend vond. Dat is vloeken in de kerk, ik weet het, want iedereen vond die serie geweldig. Maar ik kon geen sympathie opbrengen voor zo’n lowlife die crystal meth maakt, een verschrikkelijke drug waaraan mensen sterven.»

HUMO Vind je een personage als Ferry Bouman dan niet sluw of intrigerend?

DRIJVER «Ik vind hem vooral een crimineel, en dat is een beroep waar ik geen buitengewoon respect voor heb.

»In Nederland loopt er nu een rechtszaak tegen Willem Holleeder, die in 1983 biermagnaat Freddy Heineken heeft ontvoerd. Hij is eens in ‘College Tour’ te gast geweest, waarin normaal mensen worden geïnterviewd die enorm veel hebben bereikt in het leven, zoals de dalai lama. Dat Holleeder daar ook uitgenodigd werd, kan ik niet begrijpen.

»Nu, Frank Lammers zorgt ervoor dat zijn personages altijd iets liefs hebben. Ik vind Ferry sympathiek, zelfs al heeft-ie net iemand neergestoken. Dan denk ik: ‘Hij is wél aardig voor zijn vrouw.’ Goed dat Frank dat erin weet te leggen. Als je de hele tijd alleen maar slecht bent, kan het mij niet meer schelen als kijker.»

HUMO Wanneer Kim een nieuwsbericht ziet over spelende kinderen die gezondheidsproblemen krijgen nadat ze op xtc-afval zijn gestoten, zegt ze: ‘Als je het zou legaliseren, zou je dit soort shit niet hebben. Alcohol en wiet zijn legaal, waarom xtc dan niet?’ Is dat ook jouw mening?

DRIJVER «Ik gebruik zelf geen drugs: ik vind het troep. Het is eng om te weten wat het allemaal met je hersenen doet. Ik zou bang zijn om psychoses te krijgen. Maar het is in mijn vriendengroep geen big deal om xtc te gebruiken op een festival.

»Ik lees elke week wel een krantenartikel over drugsafval of een netwerk dat is opgerold. En er vallen doden die vermeden hadden kunnen worden. Dus ja, ik denk dat legaliseren ook voordelen heeft. In Nederland hebben we de NIX18-regel (verbod op roken en alcohol onder de 18, red.). Een mooi streven, maar als je weet dat een pil slechts 2,5 euro kost in een club waar je als tiener nog geen bier mag kopen, dan hoop ik vooral dat er geen rattengif in zit.

»Gisteren was ik in de speeltuin met mijn dochtertje, toen ik een envelop met coke op de grond zag liggen. Ik heb ’m weggegooid. Dan denk ik: ja jongens, ruim je troep toch op!»

'Ik heb baby's nooit erg leuk gevonden. Ik zie ook veel vrouwen die het moederschap verheerlijken, maar je bent zelf toch ook nog iemand? Het moederschap is maar een deel van mijn leven'


Geen deal

HUMO Tom Waes zei over zijn personage Bob: ‘Ik ben blij dat hij een gewone flik met gewone problemen is, en geen clichématige flik met jeugdtrauma’s.’ Is Kim ook een gewone flik?

DRIJVER «Nee. Bob heeft naast zijn werk een gezin en een vrij normaal leven. Dat is bij mijn personage helemaal misgegaan. Kim heeft nooit een balans gevonden tussen haar werk en de rest. Ze raakt bevriend met mensen om ze te kunnen arresteren, ze heeft nooit geleerd om oprecht met mensen om te gaan. Ze heeft seks in de wc van een club, uit eenzaamheid: een kortetermijnoplossing voor haar nood aan affectie. Ze denkt dat ze daarna weer even verder kan, maar in realiteit is die nood daarmee niet bevredigd.

»Ik verzin altijd een verhaal voor mijn personage: ik denk dat Kim beschadigd is en het moeilijk vindt om zich te hechten en oprecht te zijn. In haar vak is dat niet nodig, dus dat komt haar goed uit. In ‘Undercover’ komt ze zichzelf tegen: ‘Jeetje, ik leef alleen maar deze leugen.’»

HUMO Zou het iets voor jou zijn, een leven als undercoveragente?

DRIJVER «Het lijkt heel erg op acteren. Tom en ik hebben met een undercoveragent gesproken ter voorbereiding op onze rol, en hij noemde het ook echt ‘spelen’. ‘Ik heb gespeeld in die zaak.’ Net als bij acteren moet je kunnen improviseren. Stel dat je op café zit om een deal te sluiten en er komt iemand binnen die je kent. Als de crimineel tegenover je vraagt waarom die persoon jou aanspreekt met een andere naam, moet je je eruit kunnen lullen.

»Ik vrees wel dat ik moedeloos zou worden als ik alleen maar met criminaliteit en drugs bezig ben. Je moet je kunnen afsluiten voor andermans gevoelens en je moet geloven in je verhaal. Ik zou niet zomaar kunnen denken: ach, het is máár een dode. En ik zou het ook moeilijk vinden om er nooit over te kunnen praten met mijn vriend.»

HUMO Is er bij die undercoveragent die je ontmoette ooit een operatie fout gelopen?

DRIJVER «Hij heeft al gevaarlijke situaties meegemaakt. Maar als ze te weten komen dat je een flik bent, zullen ze je niet meteen omleggen – een crimineel heeft er niets bij te winnen om een flik te vermoorden. Ze zullen dan eerder geen deal sluiten, waardoor je als agent weer bij af bent en die criminelen gewoon kunnen doorgaan met hun werk. Het is zeer zwaar en stressvol werk.»

HUMO Ben je in het dagelijkse leven goed in leugentjes om bestwil?

DRIJVER «Nee, ik kan heel slecht liegen. Ik heb in 2011 meegedaan aan ‘Wie is de mol?’: een verschrikkelijke tijd, want ik moest zes maanden liegen tegen mijn familie en vrienden over het feit dat ik had meegedaan. En toen het eenmaal werd uitgezonden, moest ik wéér liegen: was ik de mol of niet? Als iemand me nu een vraag stelt over ‘Wie is de mol?’ begin ik soms nog te twijfelen: mag ik daar nu al over praten?»

HUMO In de reeks wordt gelachen met de taalbarrière. Kim en Danielle, een rol van Elise Schaap, verbazen zich om Vlaamse woorden als ‘botten’, ‘beenhouwer’ en ‘pintje’.

DRIJVER «De woorden, de snelheid, het binnensmondse gemompel: we verstonden echt níks. De crew kwam overal vandaan: uit Gent en Brussel, waar ze met zo’n (doet een huig-r na) ‘rrrr’ praten. Wanneer Tom het in de reeks over een ‘plomb’ heeft, zeg ik: ‘Wat?’ Dat was ook mijn echte reactie. Tijdens het lezen van het script dacht ik vaak: ‘Waar hébben ze het over?’ Ik red me elke zondag met de ondertitels (lacht). Ik moet altijd lachen als Britten of Amerikanen zeggen: ‘Oh, you speak the same language.’ Nou nee, het is echt anders.

»De clichés dat Belgen rustiger en introverter zijn, kloppen. Pas na een tijdje stelt iedereen zich open. Ik ben meer iemand die de zaken benoemt. Als ik na een take merkte dat iemand niet tevreden was, vroeg ik meteen: ‘Wat zou je van me willen?’ Misschien ongemakkelijk, maar dan weet ik tenminste waar het op staat. Dat heeft mensen wel afgeschrikt: ik kreeg al snel de bijnaam ‘Anna Overdrijver’.»

HUMO Verbleven jullie tijdens de opnames echt op die camping?

DRIJVER «De eerste week wel: iedereen had een stacaravan. Heel leuk, maar omdat we vaak ’s nachts filmden, werd zo’n caravan al snel onhandig: als je ’s zomers overdag moet bijslapen, wil je goeie gordijnen en wat koelte. Ik had toen ook een baby van zes maanden, dus ik was wel blij toen we na een week verhuisden naar een B&B in de buurt. De eerste week heb ik staan afkolven in zo’n stacaravan, om daarna de flesjes melk in dat kleine vriezertje te stoppen. Als ik door de opnames ’s nachts niet kon kolven, liep ik met pijnlijke borsten rond.

»Achteraf heb ik vaak gedacht: hoe heb ik dat klaargespeeld met een baby? Maar op het moment zelf was het niet ingewikkeld. Mijn vriend (de Nederlandse acteur Benja Bruijning, red.) was net zijn vader verloren en had even geen behoefte aan werken. Hij had enkele projecten afgezegd, waardoor hij veel bij onze dochter kon zijn. Elise Schaap en ik zijn al lang vriendinnen, we hebben samen gespeeld in ‘Bride Flight’. Zij heeft een dochter die wat ouder is dan de mijne. Toen we in de B&B aan het repeteren waren, konden we ook wel genieten van het feit dat onze kinderen niet bij ons waren: ‘We moeten vannacht niet opstaan!’

»Nu, het was wel zwaar, hoor. In Nederland worden acteurs altijd opgehaald en naar de set gebracht, nu moesten we zelf rijden. Voor elke draaidag begon, had ik al een paar uur in de auto gezeten. Maar ik vond het wel leuk om hard te werken en daarna twee dagen bij mijn dochtertje te zijn. Die afwisseling heb ik nodig: anders wordt het saai.

»Er zijn mensen die zeggen: ‘Je moet niet alles tegelijk willen’, maar ik wil wél alles tegelijk. Ik wil niet alleen maar een baby om handen hebben: daar zou ik echt geen leuker mens van worden. Hoewel ik altijd al kinderen wilde, heb ik baby’s nooit erg leuk gevonden. Er zijn mensen die geen kinderwagen kunnen voorbijlopen zonder erin te kijken: dat heb ik niet. Ik zie in Nederland veel vrouwen die het moederschap verheerlijken, maar je bent zelf toch ook nog iemand? Het moederschap is voor mij maar een deel van mijn leven. En ja, het is zwaar, maar dingen zijn nu eenmaal zwaar. Ik ben ambassadeur geweest voor een stichting die theater deed met straatkinderen, en was eens in een Zuid-Afrikaanse sloppenwijk. Daar zie je baby’s die zich prima vermaken met een stokje en wat zand. Wij denken dan meteen: ‘Oh my god, sloppenwijken! Al dat afval!’ In het Westen hebben we veel tijd, geld en ruimte om ons druk te maken over van alles, maar dat is een luxe. Er worden evengoed kinderen grootgebracht op de steppe in Mongolië: die baby’s worden na enkele maanden op een paard vastgebonden, slapen in een tent en eten jakmelk. Wij worden al gek als we niet weten waar we moeten wrijven wanneer een baby krampjes heeft. Terwijl kinderen zich altijd weten te redden, dat zie je ook in oorlogsgebied.»

'Als Kim in 'Undercover': 'Ze heeft nooit een balans gevonden tussen haar werk en de rest. Ze heeft seks in de wc van een club, uit eenzaamheid: een kortetermijn­oplossing voor haar nood aan affectie'


Russische meiden

HUMO Ik las dat je op je 15de naar Shanghai trok voor een modellenwedstrijd, en dat je toen dingen noteerde alsof je undercover was.

DRIJVER «Het was niet echt mijn droom om fotomodel te worden, maar ik wilde reizen, dingen meemaken en talen leren. School vond ik saai, dus was het leuk om voor dat modellenwerk met volwassenen om te gaan. Maar omdat ik me een buitenbeentje voelde, ben ik inderdaad dingen beginnen te noteren: hoe de dagen eruitzagen en wie ik allemaal tegenkwam. Ik probeerde iedereen in te schatten, want met modellen heb je als enige overeenkomst dat je mooi op een foto staat (lacht). Ik ben toen echt heel rare mensen tegengekomen: Russische meiden wier leven ervan afhing. Ik heb twee vriendinnen aan die modellenperiode overgehouden, en zij namen het, net als ik, niet te serieus.»

HUMO Wie op z’n 15de naar Shanghai trekt, kan wellicht al vroeg op eigen benen staan?

DRIJVER «Nu denk ik ook: ‘Dat ik dat mocht van mijn ouders!’ Het was nog voor het tijdperk van de mobiele telefoon en internet en zo. Maar toen vond ik het supernormaal (lacht). Mijn ouders hebben me niet zomaar laten vertrekken: ze hebben eerst gesprekken gevoerd met het modellenbureau. Daarna waren ze er gerust in. Ik was ook heel gefocust en ging niet zuipen op rare feestjes.»

HUMO Je bent in een kraakpand opgegroeid. Wat moeten we ons daarbij voorstellen?

DRIJVER «Het was een andere tijd: eind jaren 70 en begin jaren 80 kenden veel grootsteden woningnood, terwijl er ook veel panden stonden te verkommeren. M’n ouders zaten in een beweging die tegen verkrotting was. Ze hebben toen een groot, oud belastingkantoor gekraakt, waar we met bijna honderd mensen woonden. Er was een anarchistische drukkerij, een oud bioscoopje, een restaurant met biologische etenswaren – een minimaatschappij, dus. Daar heb ik tot m’n 3de gewoond, daarna zijn we naar een oud schoolgebouw verhuisd dat we met acht anderen huurden van de gemeente Den Haag. Vanaf m’n 12de zijn we in een huis gaan wonen.

»Ik heb lang niet begrepen waarom woongroepen geen succes zijn in Amsterdam: geef mij maar een gezamenlijke berging met allerlei gereedschap om te delen. Ik vind het ook logischer om een grote gezamenlijke tuin te hebben in plaats van elk apart een heel klein tuintje – ‘Dit is van mij! En dit is mijn stoel!’ De aanwezigheid van andere volwassenen vond ik als kind ook heel fijn. Dan weet je: mijn ouders zijn ook maar twee exemplaren van de volwassen soort (lacht). Ze hebben ons nooit aangeleerd om ‘mama’ en ‘papa’ te zeggen, we gebruikten hun voornaam. Onlangs ben ik met mijn moeder gaan demonstreren op een klimaatmars. Zij vond het maar een matte bedoening, er werd te weinig geroepen volgens haar (lacht).»

HUMO Weet je nog waarom je wilde gaan acteren?

DRIJVER (denkt na) «Ik zou vooral niet kunnen zeggen waarom níét. Ik ben opgegroeid met scifi- en avonturenverhalen. M’n ouders hebben ‘Lord of the Rings’ in een jaar tijd aan ons voorgelezen. Na afloop dachten ze: we hadden het moeten opnemen voor de blindenbibliotheek, want wie doet dat nou? (lacht) Ik zag ‘Star Wars’ en ‘E.T.’ en ik vond film meteen het mooiste dat er is. Om Engels te leren keken we naar ‘The X-Files’, waardoor ik patholoog-anatoom of FBI-agente wilde worden. Ik schreef ook altijd veel verhaaltjes, en dat ben ik blijven doen: ik heb ondertussen al twee boeken uitgebracht. Maar acteren blijft het summum: ik kan niets beters verzinnen. Je kunt mensen iets bijbrengen op een mooie manier.»

HUMO Je keek als kind ook op naar Michael Jackson.

DRIJVER (knikt) «Ik zag op mijn 6de ‘Smooth Criminal’ en wou ook zo kunnen dansen en acteren. De documentaire ‘Leaving Neverland’ (over Jacksons kindermisbruik, red.) heb ik niet gezien, dus daar kan ik niets over zeggen. Ik vind het raar om als volwassene vriendschap te sluiten met kinderen, maar ik kan de artiest loskoppelen van z’n kunst. Ik vind Kevin Spacey ook geen slechtere acteur nu ik weet hoe hufterig hij zich gedraagt tegenover mannen die hij wil. Michael Jackson heeft mij gevormd. Die muziek, dans en clips: geweldig. Ik luister er nog af en toe naar.»

HUMO Welke film is een goede introductie tot jouw acteercarrière?

DRIJVER «Misschien dat Eén ‘Bride Flight’ wil uitzenden na ‘Undercover’? Dan kunnen de Belgen nog even verder met Elise en mij (lacht). De film speelt zich af in ’53 en in ’63, toen veel Nederlanders naar Australië en Nieuw-Zeeland emigreerden om de naoorlogse ellende te ontvluchten. De mannen vertrokken eerst en moesten een jaar in overheidsdienst werken, daarna mochten ze er blijven wonen. Veel mannen hadden al een bruidje of verloofde in Nederland, die na dat jaar op een georganiseerde vlucht van KLM hun man achterna gingen – vandaar de titel ‘Bride Flight’. Mijn personage is een Joodse vrouw die tegen de zin van haar familie haar dromen najaagt. Haar ouders willen dat ze een Joods gezin in Nederland sticht om hun vermoorde familieleden te wreken, maar zij wil modeontwerpster in het buitenland worden.»

HUMO Je schreef het script voor de film ‘Weg van jou’, waarin Elise Schaap ook meespeelt. Het gaat over een vrouw die het stadsleven noodgedwongen inruilt voor het dorpsleven.

DRIJVER «Ik ben opgegroeid in het centrum van Den Haag, achter de Hema en de Bijenkorf: ik ben een echt stadsmens. Ik fietste naar school over het Binnenhof, waar de regering zit, en vond het normaal dat ik daar de minister-president Ruud Lubbers zag. Dat hielp me tijdens het schrijven van het script, omdat ik zo makkelijker een antwoord vond op de vraag: ‘Waaraan zou ik me ergeren in een dorp?’»

HUMO Wel, waaraan?

DRIJVER «Het gebrek aan dynamiek. Dat je uit het raam kijkt en dat er niets is. Hoewel ik ervan hou om de stad te verlaten en in de natuur te gaan wandelen, woon ik liever op een plek waar er nog de hele avond mensen langs je huis fietsen.

»Uit ‘Weg van jou’ is ook mijn podcast ‘Camera loopt’ ontstaan. Toen de film uitkwam, gingen alle acteurs interviews geven. Toen dacht ik: wat weten zíj er nou van? Ze hebben maar één versie van het script gelezen! Zelf gaf ik als actrice óók al jaren interviews, maar plots besefte ik hoe vreemd dat is: als schrijver of regisseur weet je veel meer over een project. Omdat die in Nederland zelden aan bod komen, heb ik ze via mijn podcast een stem gegeven. Ik doe het ook om mijn eigen nieuwsgierigheid te bevredigen: hoe gaat een stuntman of een costume designer te werk? Anekdotes vanop de set zijn heerlijk.»

'Voor ons was Tom gewoon een collega, terwijl veel figuranten onder de indruk waren: 'O, dat is de Waes!' Er gaapt nog een serieuze kloof tussen Nederland en België'


LADY GAGA

HUMO Zelf nog goeie anekdotes in petto?

DRIJVER «Ik ben binnenkort te zien in de vampierenserie ‘Heirs of the Night’. Daarvoor had ik een scène in een grot, maar een week voor de opnames kregen we plots te horen: ‘Er zitten beschermde vleermuizen in die grot: daar mogen we niet in.’ Dus moest die hele set nagebouwd worden in een studio! Voor een andere serie gingen we filmen op een boot in Sardinië, maar het was takkeweer: het leek wel alsof we op het Nederlandse Markermeer aan het draaien waren (lacht). Alle acteurs zagen groen van zeeziekte. Ik denk op een set vaak: jullie moesten eens weten!»

HUMO In een interview van tien jaar geleden zei je: ‘Roem is in onze tijden enorm opgeklopt, het wordt steeds Amerikaanser.’ De sociale media hebben dat proces nog versneld: Kylie Jenner werd onlangs de jongste miljardair ooit, dankzij haar Instagram-populariteit en haar make-uplijn.

DRIJVER «Roem is minder exclusief geworden. Vroeger, in de golden age of cinema, was roem en het bijhorende leven enkel weggelegd voor sterren als Ava Gardner. Nu kun je naar de H&M of de Primark om kleren te kopen die je er doen uitzien als Lady Gaga, om daarna met je smartphone op straat te poseren als Lady Gaga. In Nederland hebben we Nikkie de Jager, die miljonair geworden is door haar tutorials op YouTube. Ze is een groot, wat fors meisje, dat vroeger gepest werd op school. Ze sloot zich op in haar kamer en begon allerlei make-up te proberen. Daarna begon ze make-upfilmpjes te maken, en nu heeft ze 10 miljoen volgers.

»Gister zag ik op Instagram een foto die een vriend in New York van een billboard had gemaakt: ‘In the future we’ll all dream of 15 minutes of anonimity.’ Ik vind roem nog steeds niet belangrijk en het is ook niet het leukste deel van mijn werk. Het liefst van al sta ik op de set.»

HUMO Je behoort tot de topactrices van Nederland. Kun je nog in Amsterdam rondlopen zonder aangeklampt te worden?

DRIJVER «Ja, dat valt mee, hoor. Vorige week was ik aan het stoepkrijten met mijn dochter en mijn moeder, toen André van Duin, die heel groot is in Nederland, langs fietste. Dan denk ik: wat leuk, die fietst hier ook maar gewoon rond. In L.A. zitten de sterren afgeschermd in een SUV.

»Volgens mij hebben presentatoren het op dat vlak lastiger. Als acteur speel je een rol, maar als presentator kennen de mensen je enkel als jezelf. Als ik al aangeklampt word, dan nog het meeste op reis: ‘O nee, Nederlanders! Snel wegwezen!’ (lacht) Nu, ik leef ook niet als een ster. Ik ga veel naar de kinderboerderij en ik hou van musea.»

HUMO Een reactie van een volger op een Instagram-foto van jou: ‘Oh my god, I love you! God created you from stars, how can you be real?’

DRIJVER (lacht) «Het is natuurlijk leuker dan negativiteit, maar mijn dag wordt er niet beter van. Het omgekeerde is ook waar. Had ze geschreven: ‘Je bent een kankerhoer’, dan zou ik ook niet plots een kutdag hebben. Wie zich alle commentaar begint aan te trekken, wordt alleen maar onzeker. Wat dat betreft heb ik ook geluk met mijn vriend: hij is totaal afwezig op sociale media. Ons privéleven is nogal afgesloten: ik post bijvoorbeeld nooit foto’s van m’n dochter, hoewel ik daar wellicht veel likes voor zou krijgen.»

HUMO Welke rol zou je nog willen spelen?

DRIJVER «Ik heb op de universiteit een werkstuk gemaakt over Leni Riefenstahl, een Duitse danseres die later vooral als cineaste bekend is geworden. Ze heeft allerlei cameratechnieken ontwikkeld, maar heeft ook voor de nazi’s propagandafilms als ‘Triumph des Willens’ en ‘Olympia’ gemaakt. Ze is 102 geworden en heeft op haar 98ste nog een helikopterongeluk in Afrika overleefd. Ze is altijd blijven fotograferen, ook onder water, en is als tachtiger nog gaan duiken. Echt een supercoole vrouw. Maar het is dubbel: was ze een vrouw die iedereen om d’r vinger wond, of hield ze er racistische denkbeelden op na?

»Ik snap ook niet dat er nog geen film over Mata Hari is gemaakt. Een Friese vrouw die danseres was in Parijs en er in de hoge kringen vertoefde, spion werd en uiteindelijk werd gefusilleerd: een interessant levensverhaal. Maar goed, eerst het tweede seizoen van ‘Undercover’: de opnames starten in april!»

HUMO Ken je tot slot nog een goede Belgenmop?

DRIJVER «Waarom zet een Belg zijn bril af bij een alcoholcontrole? Dat zijn meteen twee glazen minder!»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234