null Beeld

Anonymous

Het leven van de anonieme hackers van ArcelorMittal en Sony, nu al verfilmd? Toch niet: deze prent voert ons mee naar de zeventiende eeuw, naar de tijd van de veren en de inktpotten, van de sabels en de borstschilden, van de zwierige sleepjurken en uitzinnige rolkragen.

We glippen binnen in de statige salons van Edward de Vere (Rhys Ifans, met asblonde pruik en gitzwarte eyeliner), een ietwat melancholische aristocraat die in zijn vrije tijd weleens een sonnet of een theaterstuk op perkament durft te zetten.

Een hachelijke hobby: in die tijd was het in aristocratische kringen namelijk absoluut not done om literatuur te bedrijven (kunst: die dekselse Tudors moesten er niets van weten). Ten einde zich een beetje in te dekken, gaat De Vere op zoek naar een gewillige stroman – iemand die bereid is om, in ruil voor een volle zak dukaten, zijn hanenpoot onder de theaterstukken te zetten, ze op te voeren, én het applaus in ontvangst te nemen.

Enter ene William Shakespeare (Rafe Spall): een nietsnut, dronkaard en verlopen derderangsacteur die amper kan lezen en schrijven. U leest het goed: ‘Anonymous’ probeert er u in alle ernst en met heel veel aplomb van te overtuigen dat ‘Macbeth’, ‘King Lear’ en ‘Hamlet’ niet werden neergekalkt door Shakespeare, maar door de genaamde Edward De Vere – de film deed in Engeland dan ook nogal wat stof opwaaien.

Uiteraard zitten regisseur Roland Emmerich en scenarist John Orloff (die zich baseerden op een dubieus complottheorietje dat al sinds de jaren dertig de ronde doet in literaire kringen) hier je reinste lulkoek te verkopen – dénken we – maar het levert wel erg amusante cinema op.

Het eerste kwartier van de film is een onbegrijpelijk wargaren (niet zo verstandig van Emmerich om kriskras heen en weer te switchen tussen drie verschillende jaartallen) maar eens alle pionnen hun plaats op het bord hebben ingenomen, komt de plot op dreef en is het genieten geblazen van de intriges, de kuiperijen, de zwaardgevechten, de rolkragen én van de manier waarop de makers hun theorie zo goed mogelijk waterdicht zitten te maken.

De acteurs zijn voortreffelijk – fijne touch: Ifans’ vingers zien aldoor zwart van de inkt - en de decors ogen schitterend: van de modderige Londense straten tot de door majestueuze kandelaars verlichte paleizen van de koningin, van de rumoerige bordelen tot het imposante openluchttheater: Emmerich, die in ‘Independence Day’, ‘The Day After Tomorrow’ en ‘2012’ nog met een pervers genoegen hele steden vernielde, heeft voor de verandering eens een prachtige wereld opgebouwd.

Voor we de inkt van onze vingers gaan wassen dienen we wel nog één kleine kanttekening te maken: wie geen donder om Will Shakespeare geeft, zal aan ‘Anonymous’ waarschijnlijk weinig plezier beleven. Poëzie of lingerie: that’s the question!

Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234