Antoine Vanhove overleden

Gisteren overleed de legendarische Club Brugge-preses Antoine Vanhove aan de gevolgen van longkanker. Hij werd 71. 'Als je eenmaal een standbeeld hebt, ben je er zelf niet meer. En het is toch beter voor Club dat ik er nog ben,niet?' Zo sprak hij in 2001. Wij zochten het volledige interview op in ons archief.

Antoine Vanhove (Club Brugge) wacht op de duiven

Uit: Humo 3198 (18 december 2001)

Antoine Vanhove (64) is al 31 jaar directeur-beheerder van Club Brugge. Hij zou ermee doorgaan tot hij erbij neerviel, zei hij altijd, en dat deed hij bijna begin dit jaar. Deflandre vertrok, Borkelmans liet 'm in de steek, Club raakte verstrikt in een omkoopschandaal en toen begaf zijn hart het. Maar vijf overbruggingen en een nieuwe hartklep later leidt, vergadert en handelt Vanhove weer met West-Vlaamse wellust. Ook al wordt er beweerd dat hij het wat rustiger aan doet.

'Als je eenmaal een standbeeld hebt, ben je er zelf niet meer. En het is toch beter voor Club dat ik er nog ben,niet?'

Antoine Vanhove « Ja? Dat heb ik nog niet ondervonden, hoor (lacht). Gisteravond heb ik (als voorzitter van het sportcomité van de Voetbalbond, red.) nog tot elf uur 's avonds pleinen gekeurd. En ik ben hier al van negen uur vanochtend. Ik voel me goed.»

HUMO En vorige week, de 93ste minuut van de wedstrijd tegen Lyon?

Vanhove « Dat was toch wel heel straf, hè. Ik had mijn vrouw al gevraagd mijn hoed en jas te geven, stond al recht op de tribune en pats! dat doelpunt en weg Uefabeker. Pure tegenslag. Toen heb ik mezelf wel moeten dwingen kalm te blijven. Ik voelde de spanning op mijn borst groeien. Gelukkig stond er toen we het hotel binnenkwamen een supporter die mij vastpakte en weende. Bij mij liep het er toen ook zo-maar uit, en bij mijn vrouw ook. 't Was goed dat ik 't even allemaal kon lossen en 't niet bleef opkroppen. Maar ik moest niks meer hebben, geen eten en geen drinken. 'Twee van dat soort wedstrijden na elkaar,' zei ik tegen mijn vrouw, 'en ik lig weer in de kliniek.'

» Maar toch - ik hou hout vast - had ik echt niet gedacht dat ik ooit weer zo fit zou zijn. Ook al voelde ik me vóór mijn operatie niet echt slecht. Kijk, (pakt een minutieus volgeschreven agenda) mijn agenda stond in februari gewoon vol afspraken. (Volgt met zijn vinger) We speelden tegen Standard, maar die wedstrijd heb ik niet gehaald. Een pijn dat ik had! De dokter is gekomen, maar de pijn ging weg, en het cardiogram toonde dat ik twee kleine infarctjes had gehad. Ik dacht dat het allemaal wel meeviel. Tot donderdag na het uitgebreide onderzoek: 'Als we niet opereren, leeft u nog hooguit drie maanden,' zei de dokter. Vijf overbruggingen en een nieuwe hartklep had ik nodig. 'Doe maar,' heb ik gezegd, 'maar alleen als mijn vrouw het nog aankan.' In '84 heb ik twee maanden in het ziekenhuis gelegen met een zware voedselvergiftiging. In '98 was ik aan mijn sinussen geopereerd, omdat ze vreesden voor een tumor. En mijn vrouw moet dan constant bij mij blijven. Ik ben nogal... Ik heb iemand nodig die mij moed geeft, en mijn vrouw is nogal een sterke. Als zij die hartoperatie niet zag zitten, hoefde het voor mij ook niet meer. Ja, ik heb geen broer meer, geen kinderen meer, geen ouders meer. Voor wie zou ik het nog moeten doen?»

HUMO Voor dat waar u uw leven aan hebt gewijd: Club Brugge!


Vanhove « Neen. Op dat moment konden zelfs mijn duiven me gestolen worden. Echt, tegen de jongen die met mij de duiven verzorgt, had ik al gezegd:

'Straks mag je ze hebben...'»

HUMO Maar het Club-gevoel kwam weer terug?


Vanhove « Ja, de dag na de operatie, 24 februari, speelde Club tegen Gent. Nog op de recovery zijn me komen zeggen dat Club gewonnen had, en hoeveel pijn ik ook had, dat deed me iets. Maar mijn eerste wedstrijd heb ik pas in mei gezien: de bekerfinale Westerlo-Lommel.

» Anderlecht-Brugge heb ik toen niet gezien. Die dag ben ik met mijn vrouw door het bos gaan wandelen. Gaan kijken kon ik echt niet. Brugge had toen nog kans op die beker. Ik was nog niet in orde, en ik wist dat ik me veel te nerveus zou maken. Om vijf over vijf stopte er op straat iemand om me te zeggen dat we verloren hadden, en dat het voorbij was.»

HUMO Iedereen zegt dat het slecht liep de drie maanden dat u er niet was, omdat er geen beslissingen werden genomen. Bent u onmisbaar?


Vanhove « Anderen zeggen dat. Ik heb dat niet gezegd. Maar ze waren allemaal inderdaad heel gelukkig dat ik er weer was, ja.

» Ja, dokter D'Hooghe had nadrukkelijk gezegd: 'Drie maanden thuis, en geen stommiteiten,' en daar hield ik me aan. En ik ben blij dat ik het zo gedaan heb. Robert Waseige wilde veel te snel weer met zijn ploeg mee op verplaatsing. Toen ik dat hoorde, heb ik hem persoonlijk gebeld en hem tegengehouden. Hij was ook al veel te snel weer op De Bond gekomen, hij is daar onpasselijk geworden.»

HUMO Viel het u moeilijk niet naar Olympia te gaan?

Vanhove « Nee, want Olympia kwam gewoon naar mij (lacht). Veertien dagen na de operatie kwamen de trainers en het secretariaat al bij mij thuis om me van alles op de hoogte te houden. Met de jeugd- en hoofdtrainers besprak ik thuis alle ploegopstellingen. In die tijd hebben we trouwens wel dingen beslist, onder andere om Rune Lange te kopen. Hem had ik twee jaar geleden al gezien en aangeprezen, maar toen was hij te duur voor ons.

» Kijk, in de grond is iedereen natuurlijk misbaar. Maar goed ook. Er komt een dag dat ik weg moet, net als Michel (Verschueren) ooit bij Anderlecht gemist zal moeten worden.»

HUMO Michel Verschueren koos Alain Courtois als opvolger. Een goede keuze?


Vanhove « Daar kan ik weinig op antwoorden (lacht), behalve dat Alain Courtois heel hard zal moeten werken. Ik denk niet dat hij het sportief inzicht van Verschueren heeft. Michel had de twee, hè: hij was én commercieel én sportief heel sterk.

» Ach, als ik er niet meer ben, zal het hier moeilijker gaan, maar het zal ook gaan. En Filips D'Hondt, de jongen die bij mij aan tafel zat toen je binnenkwam, ben ik nu langzaam aan het opleiden om ooit mijn taken over te nemen. Hij was hier centredirector van Euro 2000, een heel verstandige kerel.»

Niet onderkruipen
HUMO Wat moet een waardige opvolger van Antoine Vanhove kunnen?

Vanhove « Hij moet zeker commercieel onderlegd zijn, en vooruit kunnen zien. Zelfs al hebben we hier een commerciële manager, je moet het toch ook allemaal zelf kunnen. En commercieel zijn kan je niet aanleren, hoor. Daar word je mee geboren. Ze zeggen nu: 'De commerce draait niet meer,' maar laat mij een zaak beginnen en hij zal wél draaien. Dat is Fingerspitzengefühl.

» Ik heb dat meegekregen van mijn moeder. Haar ouders zaten in groenten en fruit. In 1924 - ze was toen elf - moest ze, als ze 's middags thuiskwam, met een korfje sinaasappels van villa naar villa. Sinaasappels zag je toen nog nauwelijks, mensen kochten er twee of drie, maar haar mandje was altijd leeg. Zo is mijn moeder begonnen.

» Ik heb Latijn-Griekse gedaan, en wilde eigenlijk studeren. Maar op zijn veertiende kreeg mijn broer een embolie, hij is gestorven voor mijn ogen. Vlak daarna - ik was achttien - reed mijn vader met mij in de grote vrachtwagen rond de Grote Markt in Brugge. Ik zag allemaal mensen op een terrasje een pintje drinken. 'Kijk, jongen,' zei mijn vader. 'Je kunt dit leven hebben, of je kunt het onze hebben. Jij moet kiezen, ik verplicht je tot niets.' Ik zei: 'Nee pa, ik ga de zaak doen.' Ik wist hoezeer die zaak mijn moeder aan het hart lag, en ze hadden niemand meer.»

HUMO En de keuze was goed.

Vanhove« Ik heb er een reuzezaak van gemaakt, ja. Door eerlijk te zijn. Dat zat zo: ik had 5000 kisten met telkens achttien kroppen sla van topkwaliteit geleverd bij Frans Van Varenberg, een klant van mij. Het was vrijdag voor Pasen - nu moet het allemaal gastronomisch zijn, maar vroeger aten de mensen met Pasen salade met koeientong dus het was hét moment. Nu goed, ik had al gezien dat er een man was, goed gekleed, die altijd kocht waar ik verkocht. Die avond kwam hij naar mij toe en vroeg: 'Kun jij mij vanavond ook zo geen duizend kisten sla leveren?' Ik zei meteen: 'Nee, ik weet dat jij van Frans Van Varenberg koopt, en ik ga hem niet onderkruipen. Ik wil vanavond wel duizend kisten brengen, maar dan voor rekening van Frans.' Een week later zag ik die man bij Frans terug. 'Ga zitten,' zei hij. 'Ik waardeerde het dat je niet hebt willen onderkruipen, ik had je eigenlijk uitgedaagd.' Dat werkt niet bij mij, hè; als het zwart is, is het zwart, en als het wit is, is het wit. Toen zei hij: 'Als je wil, maak ik je in tien jaar rijk.' Ik was 22, mijn oren flapperden. Hij vroeg me behalve sla ook wortelen, tomaten en prei te leveren, en wat bleek: die man was de grote baas van de Nopri en de Sarma. Toen heb ik alles op alles gezet: extra mensen, extra vrachtwagens, werken, werken... Tien jaar lang heb ik aan alle warenhuizen - later ook aan de Delhaize en de GB - van België geleverd. Eerlijkheid in het leven wordt eens beloond.»

HUMO En hoe. Na tien jaar deed u de zaak over en hoefde u niet meer te werken. Voor Club Brugge werkt u onbezoldigd.


Vanhove« Mijn grootouders langs vaders kant - schoenhandelaren - én langs moeders kant waren al heel bemiddeld. En ik heb het dan zelf ook nog eens zo goed gedaan, ja.

» Maar zoveel geluk als ik commercieel had, zoveel ellende had ik familiaal. Na mijn broer zijn ook allebei mijn kinderen gestorven. Allebei werden ze niet ouder dan vier. Hun hersenen waren beschadigd. Tijdens de bevalling hadden ze te lang met het kopje moeten duwen. Steeds weer zagen we het hoofdje weggaan, 29 uur lang, en het kon maar niet passeren.»

HUMO Terwijl in die tijd de keizersnede toch al heel courant was.


Vanhove « In dat katholieke ziekenhuis deden ze dat ook al wel, maar veertig jaar geleden toch nog niet zo rap. Ze hebben te lang gewacht. Het waren mooie kinderen hè, echt, en lief ook. Van de week heb ik nog van alletwee gedroomd. Het meisje was net een poppetje.

» De dag dat ik hoorde dat het ook met het tweede kind niet meer goed zou komen, heb ik mijn ouders boven geroepen en heb ik gezegd: ik stop ermee. Ik had niet zo lang daarvoor 's nachts ook nog een zwaar ongeval gehad op de autosnelweg: mijn beste jongen dood naast mij, bij mij alles gebroken en gescheurd. Waar deed ik het nog allemaal voor? Op mijn vijftiende stond ik al met mijn moeder buiten de prei te binden, zelfs als het vroor dat het kraakte wasten we de prei buiten, met blote handen in het water. Ik wou niet meer.»

HUMO U liet de zaak van uw moeder over en stortte zich op het Club Brugge van uw vader.


Vanhove « Ja, mijn hart en mijn leven heb ik toen gewijd aan Club Brugge, om mijn zinnen te verzetten. Mijn vader, Roger Vanhove, had elf jaar in het eerste elftal van Club gespeeld, zonder één zondag over te slaan. Mijn broer was ook een hele goeie voetballer. Ik niet. In de goal staan, dat ging nog net (lacht). Ik was een beetje te zwaar gebouwd, helaas. Mijn vader trainde altijd samen met mijn broer. Ik stond dan in het doel, en zij maar op mij schieten, hahaha. Dat was plezant, maar ja...»

Spelers in de frigo

HUMO U zwaait hier al 31 jaar de scepter, en niet zonder succes. Wat was in al die jaren uw beste deal?

Vanhove« Het is begonnen met Jean-Pierre Papin, hè. Daar was geen houden aan. Ik heb nog altijd het contract liggen dat hij toen van Monaco aangeboden kreeg.

» Maar ik heb zoveel goeie deals gedaan. We mogen niet klagen. Behalve dan in '81 - '82, het jaar dat Papin is gekomen. Zeven goeie spelers hadden we gekocht, we dachten dat we een wereldploeg hadden, en juist dat jaar hebben we moeten vechten om niet te degraderen. Daarom zeg ik nu ook: een ploeg kun je niet kopen, zelfs al koop je elf vedetten. Een ploeg moet je bij elkaar brengen, een ploeg moet groeien.

» Behalve commercieel denken moet je ook kunnen vooruitzien, denken: over één of twee jaar ben ik die en die speler kwijt, ik moet nu al een opvolger in mijn jeugd hebben die meteen inzetbaar is. Zo heb ik voor elke speler in de A-ploeg iemand: Hans Cornelis, Karel Geraerts, Ebou Sillah, José Duarte... Ik durf te zeggen dat wij de beste jeugd van België hebben. Bij de min-18-jarigen hebben we negen internationals, allemaal met een contract.»

HUMO Jongeren genoeg dus, maar wat er ontbreekt, zegt trainer Trond Sollied, zijn ervaren dertigers.


Vanhove « Sollied heeft dat niet zo gezegd. Trouwens, we hebben Dejan Nemec en Dany Verlinden. Dat is ervaring. We hebben De Brul, 28, De Cock, 26, Lembi, 28, Van Der Heyden ook. We hebben Timmy Simons, 26, die zeer goed meevalt, en Gert Verheyen hebben we ook kunnen houden. Dat hebben we altijd gedaan met onze boegbeelden: met Franky Vander Elst, Jan Ceulemans ook, en in de toekomst kan dat misschien Simons worden.

» Maar ik zal - en ons bestuur is daar wel een beetje tegen - inderdaad geen spelers van boven de 28 aantrekken. Stel dat we nu Stefan Tanghe (nu bij Utrecht, maar Sollied zou hem graag zien komen, red.) kopen voor 60, 70 miljoen, met een contract van vijf jaar van nog een paar miljoen, dan is dat verloren kapitaal. Zo'n speler kan je straks niet meer verkopen. Als ik een wagen heb die te oud is, koop ik ook geen occasie in de plaats.»

HUMO Bent u niet bang dat Verheyen en Simons na het WK zullen vertrekken?


Vanhove « Het wordt wel steeds moeilijker. Zodra een speler goed speelt, worden ze gek gemaakt door het geld uit het buitenland en zijn ze weg. Lyon heeft 715 miljoen betaald voor die Sonny Anderson. Zoveel kost onze hele ploeg nog niet.»

HUMO U zegt wel: ik zoek voor iedere speler een jongere vervanger, maar spelers worden steeds jonger gescout.


Vanhove « Ja, ja. Die trainer van Sparta Rotterdam, die Frank Rijkaard, die zit hier constant tussen onze jongens van 16. Hij maakt ze allemaal stapelgek. We moeten al onze jongeren, ook de keepers, onder contract zetten of we zijn ze kwijt. En die contracten mogen niet langer dan drie jaar lopen, dus op hun negentiende zijn ze tóch weg.»

HUMO In de commercie heb je altijd twee partijen. Voor de spelers zijn al die ontwikkelingen juist gunstig.


Vanhove « Ja, maar voor ons wordt het een zware periode, hoor. Vroeger kon je rekenen en bouwen en zeggen - zoals we vroeger in de groenten zeiden: ik heb die en die speler in de frigo of in de serre staan. Je kon plannen en vooruitzien, niemand kon je stock afnemen. Nu kunnen ze pakken wat ze willen.»

HUMO U hebt vast al een oplossing bedacht.


Vanhove « Goh. Je ziet nu dat Belgische clubs satellietploegen worden van buitenlandse clubs - Antwerp van Manchester United, Westerlo van Schalke 04. Maar dat is ook de oplossing: Schalke zal alle spelers die het zelf nog niet kan gebruiken bij Westerlo laten rijpen, en zodra ze, zeg, Kevin Vandenbergh zien spelen, zeggen ze meteen: die is van ons. Dan houdt het niet op, hè.»

De enveloppenhistorie

Er wordt geklopt: Andres Mendoza staat voor de deur. Hij moet nog even wachten.

HUMO Alle communicatie verloopt hier via u. Denkt u dat een club waar één man alles draaiende houdt, beter werkt dan een modern, gelaagd bedrijf als pakweg Manchester United?


Vanhove « Kijk, ik weet wat men over me zegt. Maar het is niet omdat je benevole werkt dat je niet professioneel werkt. Ik ben niet jong meer, maar ze hebben me gezegd: om alles te weten hoef je niet alles te kunnen. Met een computer zal ik niet meer leren werken, dat gaat niet meer. Maar ik weet alles wat er hier binnenkomt en buitengaat.

» Ik heb dat volledig op me genomen, maar dan nog béter dan in mijn eigen zaak. Ik ben nog strenger en veeleisender. Als je rijdt met de auto van een ander, ben je ook voorzichtiger, snap je? En ik laat me omringen door goed personeel.»

HUMO Houdt u uw spelers ook nauwlettend in de gaten?


Vanhove « Tja, die mannen willen wel eens uit de band springen. Kijk wat Anderlecht met die Ekakia voorheeft: door dat auto-ongeluk is die jongen waardeloos voor het voetbal. Vroeger liet ik vlak voor een grote wedstrijd de spelers weleens volgen. Je had er toen die veel verkeersboetes kregen, Kimoni had geen rijbewijs en reed toch... Maar nu hebben we een groep waarbij dat niet nodig is.

» Pas op, ik zeg niet dat de jongens geen pintje mogen drinken na de wedstrijd. De trainer ook, hè: dat iemand na zijn werk een borreltje drinkt, dat kun je niet tegenhouden. Ze moeten het zelf weten. Het is hun eigen broodwinning, en die verliezen ze als het misloopt. Een ingenieur die te dronken is om te werken, wordt ook opzijgezet, hè. De trainer krijgt de groep in handen en moet ervoor zorgen dat de zaken draaien.»

HUMO U houdt graag overzicht, maar dat er bij de aankoop van Milan Lesnjak met de Servische oorlogsmisdadiger Arkan werd onderhandeld en dat er door makelaar Stojic omkoopgeld werd betaald, dat ontging u.


Vanhove « U hebt het weer over die enveloppenhistorie. Als René Verheyen en Hans Galjé, de hulptrainers van Eric Gerets, en later ook Alex Querter die enveloppen met geld niet naar mij hadden gebracht, wist ik er nu nog niets van. Ik heb dat geld meteen hier in de kluis gelegd. Ik heb dat niet meteen aangegeven, om de titel niet op het spel te zetten. Maar door zo eerlijk te zijn, en het te willen achterhouden tot het volgende seizoen, of de dag dat het uitkwam, werd ik er zelf nog de dupe van ook. Dat vond ik erg, dat ik na twee jaar trouwe dienst in het sportcomité als voorzitter een ander oor moest gaan halen. Dat doet pijn, hoor.»

HUMO Wat bedoelt u, 'iets eerlijk niet aangeven'?


Vanhove « Als ik die zaak in januari naar buiten had gebracht, had ik die mensen toch beschuldigd, terwijl ze me wel die enveloppe hadden gebracht. En dan had de hele boel hier op stelten gestaan en was de kans groot dat we de titel zouden missen. Ook het directiecomité zei: hou het nog even stil, er zal wel een geschikte dag komen.

» We hebben al het geld nu naar de Bond gebracht, en daar ligt het nog altijd. De Fifa heeft nog geen uitspraak gedaan.»

HUMO Hebt u Gerets zelf ooit eerlijk gevraagd wat hij wist van die enveloppen?


Vanhove « Als iemand niks gedaan heeft, waarom moet ik hem dan lastigvallen? Alle trainers die iets kregen, zijn het ons spontaan komen zeggen, en ik denk niet dat Eric zo'n enveloppe zou aannemen, dat heeft hij niet nodig. Ja, toen het NRC Handelsblad hier was, heeft (secretaris) Jacques De Nolf gezegd: als de kleinste vissen iets gekregen hebben, wat hebben de grote vissen dan misschien niet gekregen? Voetbalmagazine vond het toen nodig te schrijven: 'En wat heeft de grootste vis Antoine Vanhove dan gehad?' Dat heb ik ze heel kwalijk genomen; momenteel loopt er tegen hen trouwens nog een proces. Ze hebben me een minnelijke schikking voorgesteld, maar ik heb gezegd: 'Neen! Doorgaan!' Zo'n valse beschuldiging doet pijn, hoor.»

HUMO Heeft dat u bijna uw hart gekost?


Vanhove « Dat en andere dingen. Het meeste pijn heb ik als ze me op een oneerlijke manier een speler afnemen; als een speler die niet einde contract is, begint te dreigen met die ongelukkige wet van '78 (waardoor dergelijke spelers toch kunnen opstappen, red.). Deflandre kreeg een aanbieding van Lyon. Hij had nog een contract voor drie jaar, en zijn manager is me hier samen met een advocaat - maître Dupont, die van het arrest-Bosman - komen chanteren. Terwijl ze, zo hoorde ik nu pas van Lyon, eerst tegen Lyon hadden gezegd dat hij einde contract was. Die Dupont is nu beheerder bij Standard. Dat kan deontologisch toch niet?

» Maar goed, je moet kunnen vergeven. Ik weet dat Deflandre zo eigenlijk niet ís. Ik begrijp wel dat die jongens ervoor gáán als die managers ze waanzinnige bedragen voorspiegelen, maar er zijn er ook al veel met hangende pootjes teruggekomen die nu maar wát gelukkig zijn dat ze in een Belgische ploeg mógen spelen.»

HUMO Hier ook?


Vanhove « Neen! Bij ons niet. Als je hier weggaat, kom je nooit meer terug. Dat is ons principe. Neen: eerst twee, drie jaar op een ander ongelukkig zijn en dan weer terugkomen, dat vind ik niet nodig. Kijk naar Gilles De Bilde, die is blij dat hij naar Anderlecht mág terugkomen, nadat hij in het buitenland zo weinig had laten zien. Ik had 'm niet teruggenomen.»

HUMO Is dat principe commercieel wel handig?


Vanhove « Ik denk van wel. Die man is verbrand door zijn grote salaris. Die gaat daar zeuren over wat hij daar-en-daar wel niet verdiende, en daar maakt hij alleen de andere spelers maar gek mee, want hij zwijgt over hoe ongelukkig hij ginds is geweest. Neen, dat wil ik niet hebben.»

Moeders brommertje

HUMO U bent een emotioneel man.

Vanhove « Ja, dat is misschien wel een beetje een nadeel. In de handel mag je niet emotioneel zijn, dat zei mijn moeder ook altijd.»

HUMO Tenzij je er voetballers mee aan je hecht en hen bijna emotioneel verplicht om te blijven. Met welke ex-Club-speler hebt u nog veel contact?


Vanhove « Veel voetballers zijn mij dankbaar dat ik hen op weg heb geholpen. Mario Stanic zoekt nog altijd contact met mij, Anders Nielsen ook. Het mooiste moment in de recovery was toen ze een enorme bloementuil binnenbrachten met gele tulpen uit Auxerre, van Fadiga. Dat zegt iets, hè.»

HUMO En Vital Borkelmans?


Vanhove « Met hem is alles uitgepraat. Maar dat die opeens wegging, was wel een klap. Die kwam om de dag bij me thuis, voor van alles en nog wat. Mijn moeder zag hem doodgraag, haar brommertje.

» Mijn vrouw en ik hebben altijd bij mijn vader en moeder gewoond, veertig jaar lang, zonder één woord ruzie. Elke ochtend loop ik nu voorbij haar slaapkamer. Mijn moeder verliezen, dat was het zwaarst van al.

» Toen Borkelmans wegging, heeft men me woorden in de mond gelegd: ik zou hebben gezegd dat hij schuldig zou zijn aan mijn moeders dood. Sorry, maar dat heb ik nooit gezegd.

» Ja, Borkelmans was er al mee akkoord gegaan om nog een jaar bij te tekenen.»

HUMO Maar hij wou twee jaar.


Vanhove « Ja, maar hij was akkoord gegaan met één jaar. En die managers zijn hier nog komen onderhandelen om nog meer uit de brand te slepen, terwijl (Gent-manager) Michel Louwagie me zei: 'Hij heeft hier gisteravond al getekend. Wat zit die nog bij jullie te doen?'

» Maar goed, als Borkelmans niet achter onze rug voor Gent had getekend, hadden wij Sollied nu niet gehad. Borkelmans zei: 'Ik kan naar Gent, en Sollied is zo'n goeie trainer, en ik kan daar mettertijd hulptrainer worden...' Toen zijn wij achter Sollied aangegaan. Ja, als Gent onze spelers met rust had gelaten, dan had ik Sollied met rust gelaten, maar ze lieten ons niet gerust. Ik bedrieg niet, maar ik wil vooral niet bedrogen worden.

» Maar goed, Vital is hier op een dag binnengelopen en we hebben het uitgepraat. Nu zien we elkaar weer. Zo gaat het in het voetbal. Alleen als ze me te veel hebben misdaan, is het voor eeuwig gedaan. Je bent vriend of vijand, er is geen tussenweg.

» Het ligt allemaal gevoelig bij mij. Ik heb mijn leven gewijd aan Club Brugge - vanwege al dat verlies, om mijn zinnen te kunnen verzetten - en ik ben daar heel gelukkig mee. Ze hebben me al gevraagd of ik geen voorzitter wil worden, maar dat doe ik alleen als ze beloven dat ik ook directeur mag blijven. Anders kan ik hier niet meer elke dag van 's morgens tot 's avonds mijn werk doen, zoals het hoort.

» (Wijst op een raam met een kamer erachter:) Ik heb al zo vaak mensen door die ruit zien loeren of ik vrij ben, om dingen te bespreken of te tekenen. Dat zou ik vreselijk missen. Ik wil er middenin zitten, ik moet dat dagelijks leven hier meemaken.»

HUMO Er is nog steeds geen standbeeld van Vanhove?


Vanhove « Als je een standbeeld krijgt, ben je er meestal zelf niet meer. En het is toch beter voor Club dat ik er nog ben (lacht).»

HUMO Maar u hebt wel zo'n beeld verdiend.


Vanhove « Dat wel, maar ach. Neen, het hoeft niet. Onze wagensponsor is Peugeot en voor mijn duiven, die niet in de kofferbak mogen, had ik makkelijk in een mooie Peugeot stationwagen kunnen rijden. Maar nee, mijn vrouw vervoert de dieren in een oude Mercedes waar we de banken hebben uitgehaald. Niemand van ons rijdt in een Peugeot, want dan zeggen ze toch maar weer dat Antoine weer een slag heeft geslagen. Daarmee.»

HUMO Net zoals supportersclub Blue Army u ervan beticht het geld van de merchandising in uw eigen zak te stoppen.


Vanhove « Ze zeggen van alles. Dat de clubshop mijn eigendom is, en dat alle winst voor mij is. Blue Army heeft een eigen merchandising opgezet en wil dat iedereen bij hen koopt. Dáárom zeggen ze dat ik de winst niet aan Club Brugge geef. Als er winst gemaakt wordt, wordt die besteed aan de aflossing van het gebouw. Waar zou ik nog meer geld voor nodig hebben? Club is het enige dat ik heb.»

HUMO Wordt Club Brugge dit jaar kampioen? In de heenronde liep het gesmeerd, maar nu begint het te slabakken. Zo ging het vorig jaar ook, en toen is het niet meer goed gekomen.


Vanhove « Ja, maar ik denk niet dat we dat dit jaar zullen meemaken. Alles is nu wel op zijn kop gezet vanwege die Europese top. Het is al het derde jaar op rij dat Anderlecht-Club wordt uitgesteld. Nu staat die match op vrijdag 21 december. Alle voetballers gaan de 18de met vakantie, Tjörven De Brul zou de 21ste trouwen, het feest, de tafel, alles was geregeld. Alle spelers zouden erheen gaan, alles hebben ze moeten verzetten. Maar het maakt niet uit. Michel zei ook al: 'Antoine, we gaan samen naar de Champions League.' Dat denk ik ook. En Club Brugge wordt kampioen.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234