Goots: ‘Een dag na de uitreiking waren we de Gouden Schoen al vergeten. Ik heb de Refaelov die ik ken niet meer gezien. Geef mij maar Holzhauser: voor een speler met zoveel goals en assists doe ik mijn pet af.’ Beeld Geert Van de Velde
Goots: ‘Een dag na de uitreiking waren we de Gouden Schoen al vergeten. Ik heb de Refaelov die ik ken niet meer gezien. Geef mij maar Holzhauser: voor een speler met zoveel goals en assists doe ik mijn pet af.’Beeld Geert Van de Velde

Beerschot-AntwerpMo Messoudi & Patrick Goots

‘Antwerp is een bedrijf geworden, met Frans als voertaal. Het is zijn rauwheid aan het verliezen’

Toen ze in oktober tegenover elkaar stonden, was dat nog met trainers Hernán Losada en Ivan Leko op de bank en met de koppositie in 1A als inzet. Zondag treffen Beerschot en Antwerp elkaar opnieuw in wat geldt als de moeder aller stadsderby’s in het Belgische voetbal.

Mo Messoudi (37), geboren en getogen Beerschotter, en Patrick Goots (54), Antwerpicoon par excellence, mogen de voetbalschoenen dan wel hebben opgeborgen, hun supportershart stopt nooit met slaan. Over pinten pakken, een iconische tribune en naïef verdedigen: ‘Toen de gasten van de harde kern mij aanpakten, liet ik hun mijn poëziealbum zien. Ze zijn met tranen in de ogen vertrokken.’

Twee dagen nadat Antwerp in oktober Beerschot had geklopt – de eerste Antwerpse derby op het hoogste niveau in zestien jaar – maakte Patrick Goots een uiterst vermakelijk optreden in ‘Extra Time’ op Canvas.

PATRICK GOOTS «De volgende dag moest ik in Sint-Pieters-Leeuw zijn. Ik vertegenwoordig een bedrijf dat gepersonaliseerde gins maakt en had een afspraak met een supermarkt om te bekijken of we er zouden kunnen leveren. We raakten het niet eens. Tot de regioverantwoordelijke mij in de gaten kreeg: ‘Gij zat gisteren in ‘Extra Time’!’ Het was direct in orde (lacht). Nu, Mo moet geen schrik hebben: ik heb geen ambitie om er vaker te gaan zitten.»

MO MESSOUDI «Ik doe het ondertussen een jaar of twee. Na een boekvoorstelling van Filip Joos – ik ken Filip al lang – vroeg Sporza me als analist voor de wedstrijden van Marokko op het WK in Rusland. Ik analyseerde Marokko – Iran, samen met Bob Peeters. Dat viel zo goed mee dat ik ook de Tunesiërs mocht analyseren voor hun wedstrijd tegen België. Zo zijn ‘Extra Time’ en Proximus op mijn pad gekomen. Ik kijk naar het voetbal zoals een trainer dat doet: het is mijn ambitie om – ooit, ik ben niet gehaast – zelf als trainer aan de slag te gaan. Als speler heb ik altijd oog gehad voor tactiek en veel met ploegmaats gediscussieerd. Van Marc Brys en Hein Vanhaezebrouck heb ik het meest opgestoken.»

GOOTS «Ik voel me goed in het provinciale voetbal. Hoe hoger je komt, hoe meer erbij komt kijken. Dat zie ik niet zitten. Ik train Verbroedering Balen, in provinciale, en De Kempenzonen, een caféploeg. Dat geef ik niet op: mijn leven is mooi in evenwicht. Trouwens, niets is zo onzeker als het trainersbestaan. Iedereen zag in Gert Verheyen een wereldtrainer. En kijk, nu zit hij in ‘Extra Time’ (lacht).»

HUMO Voor Gazet van Antwerpen fileer je wekelijks het Antwerpse profvoetbal.

GOOTS «Ik volg de vier Antwerpse ploegen: Antwerp en Beerschot, maar ook Westerlo en Lierse. Ik neem het ernstig, al zul je mij niet gauw over restverdediging of hoge druk bezig horen. Tijdens de opwarming van Tottenham op de Bosuil zag ik bij de Engelsen vijfduizend kegels en 28 trainers staan. Veel mensen valt dat niet op, mij wel. Daar heb ik het dan graag over.

»Ik probeer zo neutraal mogelijk te zijn, al zullen er altijd wel Beerschotsupporters zich tegen mij keren. Toen het afgelopen zomer bleef aanslepen wie er naar 1A zou promoveren – Beerschot of OHL – dacht ik de oplossing gevonden te hebben: ‘Laat Westerlo opgaan!’ Amai, dat had ik beter niet gezegd: Hernán Losada reageerde als een gebeten hond (lacht). Maar goed, al bij al is het altijd sportief gebleven: op het Kiel hebben ze me ooit een truitje gegeven met de slogan ‘Beerschot, ploeg van ’t stad.’ Leuk, toch?»

MESSOUDI «Het Kiel ligt in vogelvlucht dichter bij de stad dan de Bosuil. Daarom noemen ze zich bij Beerschot weleens de ploeg van ’t stad. Nu, bij Antwerp beweren ze het omgekeerde: ze staan boven Beerschot in de rangschikking én hebben de heenmatch gewonnen.»

HUMO Jij bent een Antwerpicoon, Patrick, maar je bent je profcarrière wel bij Beerschot begonnen.

GOOTS «Ik was van kleins af aan supporter van Antwerp. Toen we met de miniemen van Dessel op de Bosuil speelden, was ik op slag betoverd. Ik had ook een poëziealbum. Daarin had mijn vader een foto van Alfred Riedl (voormalig Antwerpspits, red.) in het iconische Bell-truitje gecalqueerd. ‘Ik hoop dat je ooit bij je favoriete ploeg zult spelen,’ schreef hij erbij. In 1978, ik was 12.

»Later had ik een makelaar die me beloofde dat hij me naar eerste klasse zou brengen. Op een avond rinkelde de telefoon: ‘Morgen gaan we tekenen.’ Dat bleek thuis bij de voorzitter van Beerschot te zijn. Ik beleefde een superseizoen: uit het niets maakte ik zeventien doelpunten. Ik was hot en Anderlecht meldde zich met een cheque van 25 miljoen frank, maar Beerschot liet me niet gaan.

»Toen ik naar Antwerp ging – tien jaar later – was ik al 33. Met Turnhout had ik twee jaar op rij meer dan dertig goals gemaakt en Antwerp uit de eindronde voor promotie naar eerste klasse gehouden. Dat waren ze niet vergeten. Na mijn eerste match stond ik oog in oog met de zware mannen van de harde kern: ‘Da’s gemakkelijk hè, Goots, in de gazet zeggen dat ge Antwerpsupporter zijt!’ Ik vroeg hun om twee weken later terug te komen: ‘Hier, op deze plek.’ Ik heb hun mijn poëziealbum laten zien en die gasten zijn met tranen in de ogen vertrokken.

»Ik maakte 32 goals dat eerste seizoen en we werden kampioen in tweede klasse. Na elk doelpunt klom ik in den draad, en ook na de match verbroederde ik liever met de supporters dan dat ik met de vips een pint ging drinken. Zo ben ik een legende geworden, niet alleen om mijn voetbalkwaliteiten. Antwerp is de club waar ik het langst – vijf seizoenen – en gráág heb gespeeld. Ik moest die mooie vijver voor de ingang nog maar zien of ik kreeg al kiekenvel. Soms ging ik voor de match, terwijl de andere spelers al in de kleedkamer zaten, boven voor het oude raam van het spelershome zitten om het volk beneden te zien toestromen. Op zo’n moment was mijn dag al geslaagd.

»En toch, nog altijd kan ik mijn weg niet vinden in Antwerpen. Ik rijd er gegarandeerd verloren. Wellicht omdat ik er te weinig op stap ben geweest: meestal trok ik na de match direct naar de Kempen. Daar kon ik ongestoord m’n pinten drinken (lacht).»

MESSOUDI «Heel slim! (lacht)

»Patrick is voor Antwerp een groter icoon dan ik voor Beerschot ben, ook al heb ik op mijn 21ste met Beerschot de Beker van België gewonnen. Als men mij als een icoon ziet, is het omdat ik uit de jeugd van de club kom. Beerschot heeft vele levens gekend, zoals Jezus (lacht). Maar ik heb als één van de weinigen nog voor het oude Beerschot gespeeld: ik ken de club door en door.

»Tot mijn 7de woonde ik op ’t Zuid, aan de Gedempte Zuiderdokken. Daarna zijn we naar Hoboken verhuisd. Dat grenst aan het Kiel. Beerschotgebied, dus: je ziet er amper een Antwerpsupporter. Op weg naar het Sint-Lievenscollege kwam ik elke dag met de tram voorbij het Olympisch Stadion. Ik heb zo vaak jeugdtoernooien tegen Antwerp gespeeld, daar keken we maanden naar uit. Zoals de ouders aan de zijlijn tekeergingen: crazy! Wedstrijden op leven en dood waren dat.

»Beerschot is altijd mijn club gebleven. Na mijn periode bij Zulte Waregem kon ik met Antwerp onderhandelen, maar dat lag moeilijk. Ik heb het niet gedaan. Ik ben toen naar Raja Casablanca gegaan, waar ik met Ruud Krol als trainer de Afrikaanse Champions League heb gespeeld. Daarna ben ik naar Beerschot teruggekeerd, dat toen als Beerschot Wilrijk in eerste amateur speelde. Ondanks het niveau trainden we als een profclub. We werden met de vingers in de neus kampioen en misten het jaar nadien op een haar de promotie naar 1A – de grootste ontgoocheling uit mijn carrière.»

Mo Messoudi: ‘Bij Beerschot moet een resultaat op een mooie manier tot stand komen. Op Antwerp is alles goed, zolang je maar inzet toont. Het is een Engelse club, Beerschot is zuiders.’ Beeld Geert Van de Velde
Mo Messoudi: ‘Bij Beerschot moet een resultaat op een mooie manier tot stand komen. Op Antwerp is alles goed, zolang je maar inzet toont. Het is een Engelse club, Beerschot is zuiders.’Beeld Geert Van de Velde

HUMO Ook je afscheid in 2019 was er één in mineur.

MESSOUDI «Ik had een clausule in mijn contract die stipuleerde dat dat contract automatisch werd verlengd als we promoveerden. Door Operatie Schone Handen en de omkoopaffaire met KV Mechelen zou de beslissing pas op 10 juli vallen. Ondertussen waren de trainingen al begonnen. Toen ik vroeg of ik wel verzekerd was, kreeg ik te horen dat ik niet meer moest komen. Dat vond ik straf, na al die jaren waarin ik het beste voor de club had gegeven. KV Mechelen mocht uiteindelijk in 1A blijven en mijn contract werd niet verlengd. Maar waarom had ik die enkele weken niet gewoon kunnen meetrainen?

»Niet veel later moest ik voor Sporza het bekerduel tussen Beerschot en Anderlecht van commentaar voorzien. De schrik sloeg hun om het hart en de club heeft me nog snel een deftig afscheid gegund. Uit respect voor de supporters die me altijd door dik en dun hebben gesteund, heb ik het laten gebeuren.»

GOOTS «Ik ben bij Antwerp vertrokken nadat we gedegradeerd waren en heb een week later toch een groots afscheid gekregen. Dat zie je niet vaak.»

DE GROOTSTE SCHANDE

HUMO Jullie verschillen behoorlijk in leeftijd. Hebben jullie nog derby’s tegen elkaar gespeeld?

MESSOUDI «Ik heb er vier gespeeld in eerste klasse. De laatste in het seizoen dat Antwerp degradeerde: ik was 19 en viel in. (Tot Goots) Was jij daar niet bij, bij die 0-4?»

GOOTS (knikt) «Toch wel. Maar ik vergeet nooit de 5-3 van het seizoen ervoor. Na twintig minuten stond het 0-3. Zoals wij toen overrompeld werden! Onze verdedigers hadden al vijf keer rood moeten krijgen. Maar toen ik de 1-3 maakte, kantelde de wedstrijd.»

MESSOUDI «Die match herinneren ze zich bij Beerschot nog altijd als de grootste schande uit de clubgeschiedenis. Nu, ik heb ze niet meegemaakt. Ik liep nog school en ben pas later dat seizoen gedebuteerd onder trainer Franky Van der Elst

GOOTS «Als je me vraagt naar mijn mooiste derby, is het er één met Beerschot: we wonnen met 5-1. Barry Hughes, de trainer, had ons zó opgenaaid. ‘Zie je die deur?’ zei hij tegen Alex Camerman, een verdediger van bijna twee meter. ‘Wel, die kan niet sjotten. Jij ook niet. Maar vandaag gaat niemand jou voorbij!’ We stonden laatste, maar speelden Antwerp van het kastje naar de muur en kregen nadien drie dagen vrij. Ik was diep onder de indruk. Ik kwam van Dessel en was de derby tegen Witgoor gewend: dat was al kat en hond. Maar wat ik die dag zag, had ik nog nooit meegemaakt.

»Toen we later dat seizoen naar de Bosuil moesten, hing er plots een Antwerpsupporter in mijn nek te hijgen terwijl we nog in de spelerstunnel stonden – spelers en supporters waren toen nog slechts door een dun kippengaas van elkaar gescheiden. ‘Goots,’ zei hij, ‘als ge vandaag scoort…’ En hij maakte een beweging met de wijsvinger langs zijn keel. Ik heb die middag niet gescoord (lacht).»

MESSOUDI «Ik ken veel Antwerpsupporters en die respecteren mij. Tijdens het WK van 2014 was ik in Brazilië. Op vakantie, maar ook om enkele wedstrijden van België te zien. Ik liep er een groep hardekernleden van Antwerp tegen het lijf, met wie ik enkele dagen ben opgetrokken. Zeer tot hun genoegen, trouwens: ‘Kom naar den Antwerp, Mo!’ Maar dat zal ik nooit doen, hoeveel ze me ook betalen. Nu, bij Proximus hebben ze toch eens het zekere voor het onzekere genomen. Ik zou een wedstrijd van Antwerp analyseren en moest normaal op de set op het veld staan. Dicht bij het publiek dus. Uiteindelijk zijn ze van mening veranderd en hebben ze me boven in de tribune als cocommentator gebruikt (lacht).»

HUMO Zondagmiddag is het Beerschot – Antwerp, de eerste derby in de hoogste klasse op het Kiel sinds 2004. Leeft hij meer bij Beerschot dan bij Antwerp, dat meer Europa dan ’t stad lijkt te willen bestormen?

MESSOUDI «Bij Beerschot zitten nog clubmensen in het bestuur, zoals Walter Damen, al heb ik hem vroeger nooit veel gezien (lacht). Ook bij de spelers en de supporters leeft het meer.»

GOOTS «Voor de supporters van Antwerp blijft het de belangrijkste match van het jaar. Maar niet voor Luciano D’Onofrio en Paul Gheysens. Antwerp is een bedrijf geworden: the sky is the limit. De echte clubmensen verdwijnen en Frans is er de voertaal geworden. Gheysens zal niet gauw vertrekken, maar hij is uit op aanzien en heeft geen binding met de club. Ik vrees dat Antwerp z’n rauwheid aan het verliezen is. Tribune 2 is een iconische tribune: als die zich achter de ploeg zette, ontplofte het stadion. Nu willen ze die supporters achter het doel verhuizen. Godverdomme, toch!»

MESSOUDI «Zelden heb ik een hoofdtribune gezien die zo meeleeft met wat er op het veld gebeurt. Nergens staan de supporters zo te dansen en te springen na een doelpunt als op de Bosuil. De verwijten die ik er tijdens mijn laatste derby naar het hoofd geslingerd heb gekregen, dat hou je niet voor mogelijk. Ga kijken op Anderlecht of Club Brugge: daar is voor de lui in de hoofdtribune het eten belangrijker dan de match.»

HUMO ‘Antwerp is een cleane club geworden, Beerschot wil zijn rauwe kantje behouden,’ verwoordde Beerschots vicevoorzitter Walter Damen het verschil tussen beide clubs in Gazet van Antwerpen.

MESSOUDI «Die evolutie gaat hand in hand met het nieuwe stadion. Antwerp bouwt aan een moderne tempel, het Beerschotstadion is ouder en ligt in een volkswijk. Het zijn totaal verschillende clubs. Als Beerschot 2-0 voorstaat en twee ballen buitentrapt, begint het publiek al te fluiten. Niet alleen het resultaat is belangrijk, het moet ook op een mooie manier tot stand komen. Op Antwerp is alles goed, zolang je maar inzet toont en de resultaten een beetje volgen. Het is een Engelse club, Beerschot is zuiders.»

BON VIVANT

HUMO Onlangs trok Antwerp ook naast het veld aan het langste eind: Lior Refaelov won de Gouden Schoen, vóór Raphael Holzhauser. Is Beerschot uit op revanche?

MESSOUDI «Dat denk ik niet. Beerschot heeft Antwerp gefeliciteerd en Holzhauser zal al blij geweest zijn met die tweede plaats. De voornaamste drijfveer bij Beerschot is: tonen dat ze terug zijn.»

GOOTS «De Gouden Schoen heeft niet echt geleefd. Een dag later waren we hem al vergeten. Ik heb ook niet meer de Refaelov gezien die ik ken. Geef mij maar Holzhauser: voor een speler met zoveel goals en assists doe ik mijn pet af.»

MESSOUDI «Refaelov heeft een fantastische trap, maar de linker van Holzhauser is volgens mij nog beter. Als de tegenstander de bal heeft, zoekt hij al slim positie. Dat anticiperen maakt hem sterk. Nu, Beerschot is veel meer dan Holzhauser. Zonder Tarik Tissoudali draait de ploeg een pak minder. Ook Holzhauser, trouwens: hij heeft zo’n speler nodig.»

HUMO Een jaar geleden greep Antwerp met Dieumerci Mbokani al nipt naast de Gouden Schoen.

GOOTS «Mbokani verdiende hem toen meer dan Refaelov nu. Refaelov heeft Antwerp weer mee op de kaart gezet, maar het omgekeerde geldt ook. Bij Club Brugge speelde hij niet meer.»

MESSOUDI «Er waren veel twijfels over Mbokani. Ook bij mezelf. ‘Gaat hij tien doelpunten maken?’ vroegen ze me vorig seizoen in ‘Extra Time’. ‘Nee,’ antwoordde ik – Marc Degryse ook, trouwens. Uiteindelijk werd hij topschutter met achttien goals (lacht). Hij en Refaelov dragen de ploeg. Alleen zijn ze niet meer van de jongsten: Antwerp moet aan hun opvolging denken.»

HUMO Tenzij ze, zoals Patrick, tot hun 39ste doorgaan.

GOOTS (met uitgestreken gelaat) «Ik heb nooit gedronken, nooit gerookt, altijd voor mijn sport geleefd… (lacht) Ach, ik heb altijd de reputatie gehad een bon vivant te zijn. Deels terecht: ik ging inderdaad pinten drinken na een match. Maar toen mijn beste kameraad trouwde, lag ik wel om elf uur in mijn bed. Het helpt ook als je van Moeder Natuur een sterk gestel hebt gekregen: ik was zelden geblesseerd en ben zelfs nooit geopereerd.»

HUMO Zowel Antwerp als Beerschot veranderde vorige maand noodgedwongen van trainer: Ivan Leko en Hernán Losada stapten zelf op.

MESSOUDI «Er zat al ruis op de lijn tussen Leko en het Antwerpbestuur. Zoals hij zijn doelman Beiranvand aanpakte, vond ik niet kunnen. Dat was een nauwelijks verholen steek naar D’Onofrio. Leko heeft lang geklaagd over het gebrek aan spelers en door Beiranvand op te stellen, heeft hij D’Onofrio willen zeggen: ‘Kijk eens, hij is door de mand gevallen.’ Volgens mij vreesde Leko een ontslag en heeft hij eieren voor zijn geld gekozen. Misschien met in het achterhoofd een mogelijke veroordeling in het Schone Handen-dossier. Die kan hem nog veel geld kosten. Maar dan moet hij ook zo groot zijn om toe te geven dat hij voor het geld naar China is vertrokken. Dat doet hij niet. Integendeel: ‘Geld is voor mij nooit belangrijk geweest,’ zegt hij. Dat klopt niet, denk ik (lacht).»

GOOTS «In de bekerfinale had zich al iets gelijkaardigs voorgedaan: ik vermoed dat hij Lamkel Zé daar ook onder druk van D’Onofrio en Gheysens heeft opgesteld. Gheysens moeit zich meer dan wij denken met het sportieve. Tegen Oostende hebben we hem ook al naar Frank Vercauteren (huidig trainer, red.) horen roepen: ‘Juklerød!’ Iedereen in de perstribune keek elkaar aan: huh? Ik kan me voorstellen dat Leko dan zegt: ik ben weg. Zeker als je zo’n aanbieding uit China krijgt.

»Vermoedelijk is het met Losada ook zo gegaan, al gaat het voor hem wel erg snel: hij is nauwelijks anderhalf jaar hoofdtrainer.»

Patrick Goots: ‘Nog altijd kan ik mijn weg niet vinden in Antwerpen. Wellicht omdat ik er te weinig op stap ben geweest: meestal trok ik na de match direct naar de Kempen. Daar kon ik ongestoord m’n pinten drinken (lacht).’ Beeld Geert Van de Velde
Patrick Goots: ‘Nog altijd kan ik mijn weg niet vinden in Antwerpen. Wellicht omdat ik er te weinig op stap ben geweest: meestal trok ik na de match direct naar de Kempen. Daar kon ik ongestoord m’n pinten drinken (lacht).’Beeld Geert Van de Velde

MESSOUDI «Mij heeft het niet verbaasd. Hernán is altijd vol voor zijn carrière gegaan. Ook als speler, trouwens: hij was altijd erg met zichzelf bezig. De macht die hij nadien kreeg, was ook al ongezien: hij was assistent-trainer, maar zat ook in de technische commissie. Hij besliste dus mee over het lot van Stijn Vreven, die hij uiteindelijk ook als hoofdcoach is opgevolgd. Dat hij zich de voorbije maanden door zijn makelaars bij andere clubs liet aanbieden, onder andere bij Racing Genk, was ook al zo raar. D.C. United klinkt chic, maar is vorig seizoen als voorlaatste geëindigd in de Amerikaanse MLS. De lonen zijn er ook niet vergelijkbaar met die in China. Waarom dan? Waarschijnlijk omdat het er fantastisch wonen is (grijnst).

»Wat me tegen de borst stuit, is dat hij zich een clubman noemt, maar na enkele mindere weken weggaat bij de club die hem als trainer alle kansen heeft gegeven. Zijn afscheidsinterview vond ik er ver over: ‘Ik ben hier komen voetballen voor een pizza en een cola.’ Wel, ik ben een jaar na hem naar eerste amateur teruggekeerd en ik kan je verzekeren: voor dat niveau werden we héél goed betaald. Die uitspraak was erg respectloos tegenover Marc Steenackers, de (in 2017 verongelukte, red.) algemeen directeur die hemel en aarde had bewogen om Losada terug naar Beerschot te halen. Nu, Hernán blijft een icoon: Beerschot is de club waar hij als speler het succesvolst is geweest, en hij heeft ze terug naar 1A gebracht.»

NAÏEF VERDEDIGEN

HUMO Zijn assistent Will Still is hem opgevolgd, bij Antwerp is Frank Vercauteren de nieuwe trainer. Waar is de impact van de wissel het grootst?

GOOTS EN MESSOUDI (in koor) «Bij Antwerp!»

MESSOUDI «Vercauteren moet tijd krijgen. Leko heeft die ook gekregen en dat heeft zich uitbetaald: onder hem heeft Antwerp echt wel het voetbal gebracht dat je als kijker wilt zien. Het was een kopie van wat hij bij Club Brugge had neergezet: veel druk vooruit, veel kansen en mooie positiewissels. Maar soms ook naïef: achterin gaven ze veel ruimte weg.»

GOOTS «Zoals tegen Oud-Heverlee Leuven: die konden ongehinderd naar de goal lopen. Alles lag open. Wat onder Bölöni hun sterkte was, was het onder Leko niet meer. Dat heeft Vercauteren hersteld: eerst verdedigen, dan aanvallen. In hun eerste drie matchen trapten ze maar drie keer op doel, en drie keer was het goal. Het was huilen met de pet op. Ondertussen gaat het stilaan beter.»

MESSOUDI «Vergis je niet: Vercauteren dúrft. Hij is in staat om volop voor het offensief te kiezen wanneer je het niet verwacht. Toen hij bij Cercle Brugge zat, heb ik met Beerschot tegen hem gespeeld voor de promotie naar 1A. In de heenmatch stelde hij zich superdefensief op, maar in de terugmatch gooide hij al zijn offensieve spelers tegelijk in de strijd, en won. Nu, als Antwerp de lijn van Leko had willen doortrekken, had het Hein Vanhaezebrouck moeten aanstellen. Dat was volgens mij ook de bedoeling. Alleen was hij al bezet. Omdat Gheysens absoluut een naam wilde, zijn ze bij Vercauteren uitgekomen. Geef hem de tijd en hij zal resultaten boeken.»

GOOTS «Met een 1-0 is D’Onofrio al lang tevreden. Voor hem is het resultaat heilig. Maar de supporters zijn verwend geweest – denk maar aan de matchen tegen Tottenham – en ik vraag me nog altijd af of hun transferbeleid wel zo geslaagd was. Dat ze uit het niets Lamkel Zé moeten opvissen, zegt genoeg: nog altijd is er geen vervanger voor Mbokani. Nu komt Felipe Avenatti van Standard, maar ik betwijfel of dat de spraakmakende transfer is waarop de supporters zaten te wachten. Als Club Brugge Bas Dost kan kopen voor 3 of 4 miljoen euro, kan Antwerp dat ook. Waarom doet het dat dan niet?»

HUMO Was jij geen fan van Lamkel Zé?

GOOTS «Tot hij in dat truitje van Anderlecht opdaagde! Dat was erover. Antwerp had sneller moeten ingrijpen, misschien was het dan nooit zover gekomen. Ik hoor dat hij op training de meest aangename gast is die je je kunt voorstellen. En als hij kinderen ziet, voelt hij zich niet te beroerd om een balletje mee te trappen. Maar al die fratsen! Mocht ik wat beter Frans kunnen, ik was bij hem gaan inwonen (lacht).»

MESSOUDI «Ik begrijp inderdaad niet dat ze nooit hebben beslist om hem de klok rond te begeleiden en zijn sociale media aan banden te leggen. Zelfs de supporters zijn zich tegen hem gaan keren. Dan weet je hoe laat het is: supporters trekken altijd aan het langste eind.»

HUMO Waar eindigen Antwerp en Beerschot dit seizoen?

MESSOUDI «Antwerp zeker in de top vier. Voor Beerschot wordt het kantje boord voor de achtste plaats.»

GOOTS (knikt instemmend)

HUMO Toen jou in ‘Extra Time’ gevraagd werd of Antwerp als enige Club Brugge van de titel kon houden, moest je daar niet over nadenken: ‘Ja!’

GOOTS «Oei! (lacht) Kijk, dat was in oktober. Ondertussen moet iedereen hopen dat Club Brugge de finale van de Europa League bereikt, waardoor het in de competitie punten laat liggen.

»Weet je wat ik nog het ergste vind? Dat Antwerp zo’n schitterend seizoen speelt voor lege tribunes, dat Beerschot Anderlecht klopt zonder publiek, en dat er straks geen Antwerpsupporters mee mogen naar het Europa League-duel tegen Glasgow Rangers. Ik weet zeker dat we anders een supporterscolonne gezien zouden hebben vergelijkbaar met die van de Europacupfinale op Wembley. Wat hoogdagen hadden moeten zijn, is van zijn glans ontdaan. Toen KV Mechelen twee jaar geleden de bekerfinale won tegen AA Gent, heb ik me samen met een journalist van Gazet van Antwerpen mee in het feestgewoel gestort in Mechelen. De volgende dag stond ik op met de geel-rode strepen nog onder mijn ogen. Net nu Antwerp de beker wint, steekt een coronavirus stokken in de wielen. Ik word gek als ik eraan denk (lacht).»

Beerschot – Antwerp
Eleven Pro League 1, zondag 7 februari, 13.00

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234