Apparat - LP5

Juicht, of jankt zo u wil: Moderat is niet meer, waardoor de drie bandleden weer tijd hebben voor hun andere, oorspronkelijke projecten. Vorige maand bracht Modeselektor al ‘Who Else’ uit, nu is daar ‘LP5’, de – euh – zesde van Apparat.

Sascha Ring (40), heart and soul van Apparat, heeft ideeën zat en een metronoom in zijn gat, en op ‘LP5’ heeft hij de barre tijdgeest proberen te vatten. Het citaat in de perstekst: ‘In Moderat kan ik mijn drang tot grote gebaren en galmende pop al kwijt. Daardoor heb ik als Apparat meer plaats voor al de rest.’ Anders gezegd: met Moderat stampte Ring de klapdeuren wijd open en wenkte hij het grote publiek naar binnen. Ze meldden zich in dichte drommen aan. Op ‘LP5’ – een kregelige, introverte plaat – dreigt hij ze weer allemaal weg te jagen.

Oudere platen ‘Walls’ (2007) en ‘The Devil’s Walk’ (2011) waren destijds vijvertjes van goeie smaak en slimme elektronica. Op die laatste stond ‘Goodbye’, langzaam aanzwellende melancholica die een tweede leven kreeg in ‘Face Off’, één van de bekendste afleveringen van ‘Breaking Bad’. ‘LP5’ is nu van hetzelfde deeg een compleet ander koekje. We halen er de krenten uit.

Het geluid van Apparat vervelt voortdurend, zoals ook zijn thuisstad Berlijn amper nog te herkennen is als je er zes jaar niet bent geweest. Van ‘Voi_Do’ tot ‘In Gravitas’ struint hij hier opnieuw door de Kurfürstendamm van de elektronische popgeschiedenis. Hij steelt als de raven, maar het pleit voor Apparat dat je zelden denkt: dat heb ik al eerder gehoord. ‘Laminar Flow’ is z’n Bon Iver-song, maar die staat stevig op eigen benen. ‘Caronte’ brengt soul in the house, maar belooft achteraf mee op te ruimen. ‘Outlier’ is zijn kerksong voor mensen voor wie elk geloof te laat komt.

Ring groeide in de jaren 80 op in Oost-Duitsland. Weinigen hadden daar toen een degelijke platenspeler, maar zijn vader was één van de gelukkigen. Toen kleine Sascha die pick-up op een dag per ongeluk kapotmaakte, was Vati er het hart van in. ‘Díé dag heb ik besloten van muziek mijn carrière te maken,’ zegt Ring dertig jaar later. ‘Voor mij was de platenspeler tot dan een banaal gebruiksvoorwerp. Maar toen ik zag hoeveel emoties het in hem los maakte, fascineerde dat me plots mateloos als kind.’

Bij de uitleg over track zes, ‘Brandenburg’, hoort nog een flashback. Als puber overleefde Ring op een dieet van Detroit-techno en Hollandse gabber. Pas rond zijn 30ste was hij de vierkwartsmaten en de eendimensionale techno beu. Hij besloot voortaan ‘muziek voor dromers, en niet langer voor dansende gekken’ te maken. Pas rond die tijd ging hij – tien jaar na de rest van de wereld – voor het eerst naar Radiohead luisteren. ‘Hail to the Thief’ was de plaat waarmee hij de band leerde kennen, en dat hoor je aan ‘Brandenburg’. Single ‘Dawan’ klinkt als Nicolas Jaar en als die andere Radiohead-plaat ‘In Rainbows’.

‘LP5’ klinkt bovenal als het werk van een door de wereld gekwetste en voorzichtig geworden mens. Terwijl anderen in zo’n geval eczeem of een mensonvriendelijke neurose kweken, maakt Ring popsongs. Genoeg voor u en ons om er heelhuids de lente mee door te komen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234