Arbeid Adelt! - Slik

Opener ‘Popcornmario’ begint pinnig als Front 242. De brokkelbeats zijn meer 90 dan 80. De gitaar van Luc Van Acker zit vol Nine Inch Nails-gruis, en dat mag, want Van Acker heeft die gruis lang geleden mee uitgevonden. Vanaf 3’30” moeten wij aan ‘The bus’ van Executive Slacks denken, en dat doen we graag. De sax van Jan Vanroelen houdt zich vooralsnog in. Marcel Vanthilt is – ook naar Vanthiltse normen – serieus op dreef: ‘Het sexappeal van het vinyl / Zo viriel en zo civiel / Het plastic wiel der discofiel / Van Tsjernobyl tot Brazzaville’. Volgen meteen: ‘50.000 hihats / en 100.000 bassdrums’. We komen vrij snel tot een ‘Meer moet dat niet zijn’-besluit, want deze song is uitstekend.

‘Mijn favoriete maat is geen mensenmaat / het is het apparaat dat overgaat’, gaat het in ‘Apparaat’. Uit ons toestel komen niet echt geluidjes om ‘Ich lieb’ dich nicht / du liebst mich nicht’ en ‘Da da da’ bij te parlando’en, maar toch horen we al die liedjes en melodietjes uit De Tijd Van Toen krakpiepknorren. In ‘Sarmakarma’ is ook het muziekgenre electro van de Sarma, en rijmen de woorden salafist, monarchist, excorcist, fiscalist en violist op ‘Is hier nog iemand communist?’

Wij horen een motorritme van D.A.F. in ‘Niemandsland’: er raast een zeer Van Ackerse gitaar doorheen, en de sax verwringt zichzelf gaandeweg tot iets off-the-walls dat ook James Chance bij The Contortions kon hebben getoeterd. Jazeker, wij zijn aan de hand van ‘Slik’ eventjes naar de jaren 80 teruggeflitst, om daar vast te stellen dat het in Popland een decennium lang van de saxofoons heeft gekrioeld. Die van Vanroelen doet gelukkig meer aan Madou, Blurt en Tuxedomoon denken dan aan George Michael en Spandau Ballet.

In de tweede helft van ‘Slik’ horen wij veel Telex- en Arno-Frans in ‘Mediterranee’, een lied zonder ‘Zo blauw’ erin, en met in de tekst voor elk Saint-Tropez een Tripoli. Vanthilt maant ons aan de Lampedusa Foxtrot te doen, en zelfs de Gaza Strip te dansen. ‘Bedankt&totziens’ gaat gekleed in Daan-broek en Shameboy-jas, en herinnert zich – de feestneus nog in de hand – de oude liefde Brussel als de ‘schele sloerie waar alles begon’. ‘Navardauskas’ – briljante songtitel! – is een funktaart die foutloos in stukken wordt gesneden door een onder warm water gehouden keukenmes, dat zich voor de gelegenheid als smerige gitaar heeft vermomd. Trouwens, zó ver verwijderd van Van Ackers ex-groep Shriekback zijn we hier niet.

‘Stemmen’ gaat over gekwetter en getwitter, is net iets te veel voordracht alleen, en klinkt bedoeleriger dan al de rest. En ‘Asta Astra’ danst zich Mussolini-gewijs uit de plaat: de noise klinkt als aanspoelend schelpengruis tussen de wriemelende lunaparkgeluiden, en opnieuw staat Vanroelen bij het saxen met zijn ‘Get Ur Freak On’-T-shirt te pronken. In de slotseconden wordt het in die mate chaotisch en dadaïstisch dat de AA!-leden zich tevergeefs proberen te verbergen achter een collage van krantenkoppen, want onherroepelijk worden ze alle drie opgeslokt door gesamplede stukken schlagerzang.

‘Jonge Helden’ en ‘Le Chagrin En Quatre-Vingts’ – ondertussen dertigers – hebben een mooi broertje gekregen. De ouders mogen best trots zijn op hun nakomertje.


Lees hier alles over Arbeid Adelt! »

Koop cd

Bekijk videoclip Samarantra - Arbeid Adelt!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234