Armworstelen met Marilyn Manson

Hij is in feite nooit weggeweest, maar wie zijn wij om een comebackverhaal te verpesten: Marilyn Manson is terug! Met ‘The Pale Emperor’ heeft de Amerikaanse rocker zopas zijn beste plaat in jaren in de winkel gelegd, en om dat te vieren, was hij al geruime tijd voor ons interview in de drank gevlogen. ‘Wat was jouw vraag ook weer?’

Het begon zo: ‘Ik stel voor dat we een partijtje armworstelen. Als jij wint, mag jij de vragen stellen. Als ik win, stel ik de vragen.’

Drie seconden later:

MARILYN MANSON Uit welk land kom je?

Humo «België.»

MARILYN MANSON Oké, dat was een saai antwoord. We doen het toch maar andersom.

Net op het moment dat we eindelijk onze eerste vraag kunnen stellen – Manson had ook al twee uur op zich laten wachten – loopt Tyler Bates de kamer binnen, de nieuwe partner in crime van Manson. Hij heeft nog net de laatste zin gehoord en weet meteen hoe laat het is. ‘Good luck with the interview, man!’ Het is cynisch bedoeld, maar ook grappig. ‘Ik dacht dat je tegen nu al stomdronken zou zijn,’ zegt hij tegen Manson. ‘Nee, ik heb al gans de dag vragen over jou zitten beantwoorden,’ antwoordt die. ‘Tyler Bates this, Tyler Bates that. Daar ontnuchter je van.’

Ter introductie: Tyler Bates heeft geen noemenswaardige rockachtergrond. De veertiger heeft in het verleden enkel muziek geschreven voor films, series en videogames, waaronder ‘Watchmen’ van Zack Snyder, ‘Killer Joe’ van William Friedkin en ‘Guardians of the Galaxy’ van James Gunn. Hij en Manson leerden elkaar kennen op de set van ‘Californication’, de hitserie met David Duchovny: Bates schreef de muziek, Manson had een cameo. Volgens de zanger was het liefde op het eerste gezicht. Ter wille van Bates schoof hij zijn bassist en vaste songschrijver Twiggy Ramirez aan de kant – het brein achter onder meer ‘The Dope Show’ en ‘The Beautiful People’, maar ook verantwoordelijk voor de laatste paar platen van Marilyn Manson, die voor geen meter verkochten.

De rocker stak zijn tanende populariteit de voorbije vijftien jaar op de Columbine-backlash – hij werd er door de Amerikaanse media van beschuldigd mee verantwoordelijk te zijn geweest voor de schietpartij op Columbine High School op 20 april 1999. Aangeschoten of niet, vandaag beseft hij dat er meer aan de hand was.

Marilyn Manson «Ik heb de voorbije vijftien jaar muziek gemaakt met iets wat hooguit op een band leek. Met de helft kwam ik overeen, met de andere helft niet. De helft kende ik, de andere helft waren mensen die toevallig op dat moment tijd hadden om een partij in te spelen of op tournee te gaan. En dan was er Twiggy, mijn beste vriend en veruit de beste bassist ter wereld, maar het lukte gewoon niet meer om nog samen muziek te maken. We waren ons aan het forceren om nog eens iets episch te maken, zoals in de jaren 90, en hij trok het zich ook altijd keihard aan als het uiteindelijk niet lukte. Als ik er nu op terugkijk, was het gewoon verlammend.»

HUMO Hoe kon je zeker zijn dat het zou klikken met Tyler?

Manson (vertelt gewoon verder, zonder de vraag te registreren) «Voor het eerst heb ik een plaat opgenomen met alleen maar mensen die ik mag: ik, Tyler en Gil Sharone op drums. Wat begon als een gesprek op de set van ‘Californication’, heeft geleid tot een roman, een miniserie, een langspeelfilm, een sequel én een remake. Nee, echt: Tyler weet het nog niet, maar we gaan de plaat morgen gewoon opnieuw opnemen. Dat zou niet eens zo’n groot probleem zijn, want bijna elk nummer is in één take opgenomen. Tyler is er nadien, als producer, natuurlijk nog met zijn toverstok overgegaan, maar aan de basis van de plaat liggen tien liveopnames. Lekker ruig. We hebben overigens ook geen enkele song niet gebruikt.»

Tyler Bates «Niemand wist dat we aan deze plaat bezig waren, zelfs de platenmaatschappij niet. Ze hebben ze pas gehoord toen ze volledig af was.»

Manson «Hun ballen vielen eraf. Een kerel van het label moest zelfs een nieuwe rib laten steken, omdat hij zo hard aan zijn eigen lul had gezogen toen hij de plaat voor het eerst te horen kreeg. Hij moet nog altijd elke dag naar een osteopaat.»

Bates «Dat moet je misschien niet schrijven.»

Manson (lacht) «Print it! Print it!»

HUMO Rolling Stone heeft ‘The Pale Emperor’ intussen jouw beste in jaren genoemd, én radiovriendelijk.

Manson «Ik laat de etikettering over aan de journalisten. Ik vind de plaat ruig en vuil, omdat mijn handen ruig en vuil zijn. Kijk, ik was ze bijna nooit (effectief, red.). Je hoort de gitaar van Tyler door mijn microfoon binnenkomen: dát is ruig. Iemand anders had dat eruit gehaald omdat het zogezegd niet goed klinkt, maar dan kun je evengoed de aderen uit je penis laten trekken. Hunter S. Thompson heeft mij er trouwens ooit van proberen te overtuigen dat er een ingegroeid haartje in mijn penis zat. Ik ben een uur bezig geweest met te proberen het eruit te halen, tot het bloed er plots uitspoot. Bleek dat het een haarvat was. Waarop Thompson: ‘Yeah, well, you know, I told you so!’ Maar wat was jouw vraag ook weer?»

HUMO We moesten ze nog stellen, maar je hebt ze op een manier in feite al beantwoord.

Manson (zichtbaar tevreden) «Good!»

HUMO Bij ‘Killing Strangers’, het eerste nummer op het album, moesten we onvermijdelijk denken aan wat er onlangs in Parijs is gebeurd.

Manson «Croissants?»

HUMO Nee, dank u.

Manson «Ik heb natuurlijk gehoord wat er in Parijs is gebeurd, en iemand heeft mij intussen ook uitgelegd waar Charlie Hebdo voor stond en wat ze deden. Kijk, ik wil op geen enkele manier goedpraten wat er is gebeurd, maar mijn eerste reactie was: ‘Jullie waren de verkeerde mensen op de zenuwen aan het werken.’

»Alles wat in het leven gebeurt, heeft een oorzaak en een gevolg. Toen ik nog in Florida woonde, heb ik ooit eens voor de lol een bende skinheads voor een homoclub of een parochiezaal – één van de twee – geboekt. Ze zijn erachter gekomen dat ik het gedaan had, en op een dag passeerden we elkaar op straat. Twiggy is gaan lopen, ik heb het pak slaag van mijn leven gekregen. Ik voel de pijn van de klappen nog, als ik eraan terugdenk. Mijn punt is dus dat het natuurlijk fucked up is dat mensen niet tegen een grap of satire kunnen, maar soms moet je je gezond verstand laten primeren op je recht op een vrije mening. Je moet beseffen dat dat recht niet met een gratis hospitalisatieverzekering komt.»

HUMO Heb jij in jouw carrière ook niet op massa’s zieltjes getrapt?

Manson «Christelijke zieltjes, en ik heb er ten tijde van Columbine ook de gevolgen van gedragen. Maar ik leef nog, dat is het verschil. Het frustreert mij echter dat ‘Killing Strangers’ nu – je bent niet de eerste – in verband wordt gebracht met wat er in Parijs is gebeurd. Het gaat helemaal niet om moorden om te moorden. Ja, dat is iets wat mensen doen – de helft van de planeet aanbidt dan ook een zombie aan een kruis; briljante merchandising – maar het is niet wat ik wou vertellen. Mijn boodschap is bijna romantisch: we voeren oorlog om onze geliefden te beschermen. Dat is niet psychopathisch, hooguit sociopathisch.»

HUMO Leg uit.

Manson «In Parijs had je te maken met psychopaten, mensen die het verschil niet meer kennen tussen goed en kwaad. Een sociopaat kent het verschil wel, maar beslist om zich er niets van aan te trekken: hij doet gewoon datgene waar hij de meeste passie voor voelt. Als je mij aan een psychologisch onderzoek zou onderwerpen, ben ik er redelijk van overtuigd dat dat de diagnose zou zijn: sociopaat. De boeiendste personages in films zijn trouwens ook allemaal sociopaten. Maar goed ook, of er zou niemand naar de bioscoop gaan. Helden zijn saai en voorspelbaar. De antiheld stuwt de plot vooruit – niet omdat hij slecht is, maar omdat hij passioneel is. Maar misschien moet ik de titel van dat nummer veranderen in ‘Cuddling Strangers’? Nee, wacht, dat is mijn seksleven.»

Bates (bulderlacht) «Dat mag je zéker niet gebruiken!»

Manson «Gebruik het!»


Afbetalingsplan

Los van het feit dat hij intussen zijn tweede glas wodka heeft uitgeschonken en het gesprek zijn weinige cohesie begint te verliezen, is het moeilijk te zeggen waar de publieke persoonlijkheid van Marilyn Manson eindigt en Brian Warner (zijn echte naam) begint. Hij is iets bedeesder wanneer hij tegen zijn assistent bezig is, maar tegenover Bates gedraagt hij zich niet anders dan tegenover ons – plagerig, grappig, stoer, gestoord en vol van de stad waar hij woont.

Manson «Ik hou van LA. Ik ben opgegroeid in Ohio en Florida, en ik had al wel wat dingen over LA gelezen, maar niets kan je volledig voorbereiden op de waanzin van deze stad. Ik had Trent Reznor ervan kunnen overtuigen om het huis te huren waarin Sharon Tate was vermoord, zodat ik in zijn shitty appartement kon verblijven. Op een dag ging de telefoon: Billy Corgan. Hij moest Reznor hebben om ruzie te maken over Courtney Love. Dit was dus voor Love en Cobain elkaar ontmoetten, en ze even iets met Billy had. Blijkbaar wou Reznor haar toen ook hebben. Dat was voor mij het moment waarop ik wist dat ik op de juiste plaats zat. Het was als een scène uit ‘The Last Temptation of Christ’, waarin iemand mij kwam vertellen dat ik ooit de hoofdrol in dit theater zou spelen. Die iemand was natuurlijk de duivel.»

HUMO Is dat waar het nummer ‘The Mephistopheles of Los Angeles’ over gaat?

Manson «Check out the big brain on Brad! Ja, daar gaat het nummer over. Iedereen die naar LA komt, sluit een pact met de duivel. Zonder uitzondering. Je moet het spel spelen, want anders kun je evengoed in Milwaukee blijven wonen.

»Dat pact sluiten, is supersimpel. De maandelijkse aflossingen zijn het probleem, en ik kan niet ontkennen dat ik al een paar platen achter zit. ‘The Pale Emperor’ moet mij van mijn schuld verlossen, en weet dat dit nog maar het begin is. This is just the tip, next comes the shaft, then it’s balls deep, and you just hope it’s not your ass because it’ll hurt.»

HUMO De titel van de plaat klinkt alvast ook erg, welja, ballsy.

Manson «Oh, maar de titel slaat helemaal niet op mij – of toch niet alleen op mij. Mijn plaattitels ontstaan altijd vrij spontaan. Iemand vroeg me tijdens de opnames van een vroegere plaat hoe ik mij die dag voelde, en ik antwoordde met ‘I’m kind of on the high end of low’. Ik had meteen een titel: ‘The High End of Low’. Tijdens de opnames van ‘Born Villain’ vroeg iemand mij dan weer of ik een gentleman ben. Het antwoord ken je. Nu kwam ik een boek over de Romeinse keizer Elagabalus tegen, die als eerste de Romeinse goden afzwoor. Hij werd the pale emperor genoemd en ik vond dat wel toepasselijk.»

HUMO Op Twitter heb je onlangs Billy Corgan gesteund, toen die in een Franse colère schoot omdat The Guardian de nieuwe plaat van The Smashing Pumpkins maar drie sterren had gegeven. Hoeveel sterren zou je van ons graag hebben?

Manson «Hoeveel zijn er beschikbaar?»

HUMO Vier.

Manson «Dan zou vijf niet slecht zijn. Maar Billy maakte zich in feite gewoon druk om niets. ‘Nevermind’ heeft in Rolling Stone ook maar drie sterren gekregen, en ‘Let It Bleed’ van The Rolling Stones zelfs maar twee. Ik ben onlangs ook op een overzicht van alle originele reviews van David Bowie in NME gestoten: die waren ten tijde van ‘Aladdin Sane’ al aan het schrijven dat zijn carrière voorbij was, terwijl hij met ‘Diamond Dogs’ en ‘Scary Monsters (and Super Creeps)’ zijn beste platen nog moest maken. Dus ik heb niets om bezorgd over te zijn: ik heb nog tijd om een paar klassieke platen te maken. Bij Bowie is het ook allemaal pas begonnen toen hij met Brian Eno begon te werken. Tyler is mijn Brian Eno. Ik heb thuis trouwens nog een bowiemes (een groot jachtmes, red.) liggen dat mijn vader mij ooit heeft gegeven. Ik zal je er straks mee steken.»

HUMO Je beseft dat je daarmee die vijf sterren in gevaar brengt.

Manson «Zolang je maar schrijft dat ik de beste plaat van het jaar heb gemaakt. Anders weet ik België wel te vinden. Er zit een gps in mijn iPhone.»


Beluister 'Third Day of a Seven Day Binge'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234