null Beeld

Ash is Purest White

Poëzie voor bij de haaienvinnensoep.

Erik Stockman

undefined

Wie vertrouwd is met de filmografie van de Chinees Zhangke Jia (‘Mountains May Depart’, ‘Still Life’) zal zijn geliefkoosde thema’s intussen wel kennen: het onherroepelijke verglijden van de tijd, de clash tussen moderniteit en traditie, de liefde die in verdrukking komt door maatschappelijke omwentelingen. We vinden het allemaal terug in het verhaal van Bin, een lokale gangster, en Qiao (de fantastische Tao Zhao), de vrouw die tegelijk Bins rechterhand, geliefde en beschermengel is. Zeker in de eerste helft zie je de grootmeester aan het werk: het bloederige straatgevecht kan beslist op de goedkeuring van Scorsese rekenen en in de scène met de ballroomdansers op de uitvaartplechtigheid vloeien humor en beeldende poëzie samen tot een wonderlijke sensatie. Maar die blijft niet duren: alsof de cineast toch niet helemaal in vorm was, is het in de tweede helft zoeken naar de dichtkunst die de prachtige Engelstalige titel in zich draagt. Een halve teleurstelling.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234