Aster Nzeyimana: Sporza-anker, ex-voetballer, idool van tieners en Martine Tanghe

Het debuut van nieuw Sporza-medewerker Aster Nzeyimana in ‘Het journaal’ joeg een schokgolf door – voornamelijk – vrouwelijk Vlaanderen: ‘Vanaf nu kijk ik altijd naar het sportnieuws,’ juichten tieners op de sociale media, en Martine Tanghe onthaalde Aster met zoveel ongetemperd enthousiasme – ‘Wat een genoegen! Wat een genoegen!’ – dat ze volgens één twitterende kenner spontaan weer een eisprong kreeg.

'Ik wil koste wat kost winnen. Dan ben ik een echt klootzakje'

Aster Nzeyimana «Ja (lacht). Na mijn deelname aan ‘De slimste mens ter wereld’ was er ook zo’n golf van reacties van jonge meisjes. Een beetje belachelijk, hè? Maar het tovert natuurlijk ook een glimlach op mijn gezicht. Ik geniet ervan.»



HUMO Je radio- en televisiecarrière is echt wel als een pijl uit een boog van start gegaan. Na een pleitoefening tijdens je rechtenstudie raadde een leraar je aan om het eens bij de Gentse studentenradio te proberen. Daar werd je opgepikt door MNM en nu heb je een vast contract bij Sporza. En je bent nog maar 22.

Nzeyimana «Martine was even oud toen ze begon, vertelde ze. En haar schermdebuut was ook in mei.»



HUMO Ze ontving je wel heel enthousiast, hè.

Nzeyimana «Ik schrok ervan dat zo’n coryfee zo positief reageerde. Ik had haar vóór de uitzending nog nooit gezien en dacht: ‘Ik hoop maar dat ze me aanvaardt.’ Je zoekt toch wat naar bevestiging bij zo’n icoon. En toen zette ze me opeens helemaal in de spotlights. Nu, achteraf heeft ze ook nog wel wat kritiek en tips gegeven – dat ik rustiger moet blijven en mijn stem minder omhoog moet laten schieten. Zo is ze ook wel. Ze wil echt het allerbeste voor ‘Het journaal’.»

HUMO Jouw grootste droom was eigenlijk: voetballer worden.

Nzeyimana «Ik ben gek van voetbal. Op mijn 4de speelde ik al mee met de jongens van 6 in de lokale voetbalclub van Zele. Maar het is ook zo dat ik, toen ik een jaar of 8 was en het computerspel ‘FIFA’ speelde, het geluid afzette om zelf commentaar te kunnen geven. Dat vond ik zelfs het allerleukste aan dat spel. Frank Raes was toen mijn idool. De manier waarop zo iemand commentaar geeft bij een match op televisie, zorgt ervoor dat je de belangrijke momenten echt belééft. De triomf na een doelpunt voel je niet omdat er in beeld een paar spelers staan juichen, maar omdat de commentator roept: ‘Goal!’

»Tegenwoordig vind ik Filip Joos de beste. Hij heeft zelf ook op hoog niveau gevoetbald en dat merk je. Hij weet beter dan alle andere commentatoren wat een speler denkt, wat tijdens een bepaalde actie zijn ware bedoeling was. Dat vind ik prachtig. Een speler die een tackle uitvoert richting de bal, maar er ver naast zit, ontlokt meestal als enige commentaar: ‘Vuile overtreding! Rood!’ Terwijl Filip Joos dan kan zeggen: ‘Het is rood, ja, maar het was niet zijn intentie de tegenstander te raken.’ Hij begrijpt dat het als verdediger soms echt je bedoeling is de bal te raken, maar dat je – heel menselijk – een inschattingsfout maakt, of ontdekt dat het veld niet zo goed glijdt als je dacht.

»Joos kan ook heel goed inschatten hoe een speler ligt in de ploeg: hij lijkt het aan te voelen wanneer er bewust niet naar iemand wordt gepasst vanwege een probleem in de kleedkamer.»

'Ik ben helemaal geen macho. Integendeel.'

HUMO Je weet duidelijk waar hij het over heeft. Was jij een verdediger?

Nzeyimana «Haha, inderdaad. Doelpunten heb ik nooit gemaakt. Ik heb daar totaal geen neus voor. Ik denk te veel, begin op het moment suprême te twijfelen en dan vliegt die bal er faliekant naast. Verdedigen ligt me wel.»

HUMO Je bent geen haantje-de-voorste.

Nzeyimana «Hola, hola! Ik denk dat de grootste haantjes-de-voorste achterin staan. Vooraan staan de showmannetjes, de publieksspelers, de echte bazen. De spelers die het spel leiden staan centraal in de verdediging.»

HUMO Daar stond jij.

Nzeyimana «Ik was in de jeugdreeksen ook altijd kapitein, omdat ik de anderen coachte en aanwijzingen gaf.»

HUMO Je bent een leiderstype.

Nzeyimana «Op het veld wel. Daar ga ik volledig op in het spel en wil ik koste wat kost winnen. Alle middelen zijn goed. Ja, dan ben ik echt een klootzakje, hoor. Ik heb héél veel gele kaarten gepakt. Ik ben een slechte verliezer én een slechte winnaar – zo één die het er graag nog eens inwrijft. Ik haat goeie verliezers, van die gasten die zeggen: ‘Jullie waren echt beter.’ Ik wil dan kwaad zijn, en ‘verdomme’ roepen.

»Maar náást het veld ben ik dus helemaal niet zo, hè.»

HUMO Dat de sfeer in de kleedkamer onaangenaam kan zijn en dat je je als speler aan de kant gezet voelt, ken je dat ook?

Nzeyimana «Ja, op school in de Latijn-Griekse zat ik, zeg maar, tussen allemaal mensen met min of meer dezelfde mindset. Op het voetbal zit je tussen mensen uit alle geledingen van de bevolking. Ik weet nog dat ik het met mijn vriend eens over huiswerk had en dat er meteen iemand brulde: ‘Wááát? Huiswerk? Dat doe je toch niet.’ Echte machopraat. Zeker toen ik in de eerste ploeg van Eendracht Aalst mocht spelen, ging het er soms hard aan toe. Iedereen was op zijn manier aan het vechten voor zijn plaatsje op het veld. Ik vond het soms moeilijk om daarmee om te gaan. Op school was ik altijd de clown die de grapjes maakte, maar daar in de kleedkamer hield ik mijn mond.»

'Als Peter Vandenbempt iets zegt, zullen 200.000 mensen denken: 'Jajaja!' Bij mij zijn dat er nog maar 10.000'


Blank en zwart

HUMO Je ziet er, met je skinny jeans en zilveren schoenen, heel smaakvol uit, maar wel heel anders dan de gemiddelde voetballer.

Nzeyimana «Euh, dat is waar. Ik ben helemaal geen macho. Integendeel.»

HUMO Je draagt ook een bijzondere, grote zilveren ring.

Nzeyimana «Die past goed bij mijn schoenen en mijn trui. Ik hou ervan mooie combinaties te maken en ben daar veel mee bezig. Ik kan me ook ergeren aan mannen die een duur Ralph Lauren-shirt kopen, maar dan wel een maat te groot, met schouders die halverwege hun bovenarm hangen. Weggegooid geld, denk ik dan.

»Ik heb een goed contact met Dennis Praet, de Gouden Schoen-winnaar die nu een eigen kledinglijn heeft en me weleens een pleziertje doet.»

HUMO Wat vinden ze op de sportredactie van je outfits?

Nzeyimana «Flamboyant, maar meer niet. Ja, kijk, ik ben altijd anders geweest. Niet alleen op het voetbal. In de klas was ik altijd ‘de mulat’. Maar toen ik in Lebbeke voetbalde, waar veel zwarte en Marokkaanse jongens speelden, was ik ‘de blanke’, omdat ik zo Vlaams ben. Ik vind het prettig anders te zijn. Ik vind het een mooi woord, ‘anders’, er hangt geen negatieve connotatie aan vast, zoals aan ‘vreemd’ of ‘speciaal’. Anders zijn is oké.»

HUMO Was je een goeie voetballer?

Nzeyimana «Op mijn 17de mocht ik naar de beloften van Eendracht Aalst en een halfjaar later speelde ik in de eerste ploeg. Dus ik was goed. Maar Eendracht speelde toen in tweede klasse. Dat was een niveau te hoog voor mij. Ik merkte al snel: er zijn hier te veel voetballers die gewoon beter zijn. Ik wil voor het Grote Doel gaan, en ik besefte toen: ‘In het voetbal is dat voor mij niet haalbaar.’»

HUMO Het is voor jou: bij de besten horen of niets.

Nzeyimana «Als je het zo cru wil samenvatten, ja. Ik ben graag de beste, en toen ik merkte dat dat als voetballer niet zou lukken, leek het me beter mijn pijlen op iets anders te richten.»

HUMO Waarop?

Nzeyimana «In eerste instantie op mijn studie. Mijn ouders hechtten daar veel waarde aan.»

HUMO Had je voetbalidolen?

Nzeyimana «Ik kijk op naar Cristiano Ronaldo, niet zozeer om zijn sportieve prestaties, maar om de manier waarop hij leeft voor zijn sport, er alles voor geeft. Er zijn zoveel talentvolle voetballers die het laten schieten. Zoals een Adriano Leite Ribeiro. Ik begrijp niet, zo begiftigd zijn en er niets mee doen. Hard kunnen werken is ook een talent.»

HUMO Eentje waar jij mee gezegend bent?

Nzeyimana «Hm, dat is mijn grootste werkpuntje. Ik ben nonchalant. Daar moet ik iets aan doen. Maar daarvoor zit ik goed op de sportredactie, heb ik al gemerkt. Bij de minste nalatigheid zal David Naert me een schop onder de kont geven.»

HUMO Zoals je moeder dat vroeger deed.

Nzeyimana «Klopt. Zo heeft zij, zonder mijn medeweten, beslist dat ik naar het college in Lokeren zou gaan, in plaats van naar de humanoria in Zele, zoals al mijn vrienden. Ik was woest. Maar ik kon schreeuwen wat ik wou. Mijn moeder zei: ‘De leerkrachten zeggen dat je het kunt, dus je gaat. Niet luieren, maar werken!’ Als ik eens slechte punten had, kreeg ik van haar steevast dezelfde vraag: ‘Ben je te dom? Of heb je niet genoeg gewerkt?’ Toegeven dat ik dom was, was natuurlijk geen optie.

»Mijn moeder heeft me ook altijd naar alle voetbaltrainingen en wedstrijden gebracht, om uit mijn talent alles te kunnen halen wat erin zat.»

HUMO Waarom heb je voor rechten gekozen?

Nzeyimana «Goh, voor een deel omdat dat een chique richting is, waar je meestal een mooie job mee kunt vinden. Het was in ieder geval nooit mijn plan advocaat te worden. Ik heb nu bijna mijn bachelor afgerond.

»De val waar ik nu probeer niet in te trappen, is te denken: ‘Ik heb een vast contract. Alles gaat keigoed. Iedereen zegt het me dagelijks. Ik ben er.’ Ik mág nu niet op mijn lauweren gaan rusten, niet lui zijn. En eigenlijk gaat dat tegen mijn natuur in. Ik durf weleens te denken: ‘Dit is comfortabel, ça va. Waarom zou ik me nog extra inspannen?’»

HUMO Van wie heb je dat?

Nzeyimana «Het zou een vreselijk cliché zijn om nu te zeggen: ‘Van mijn papa.’ Omdat hij Afrikaan is (hij komt uit Burundi, red.). Maar het ís eigenlijk wel zo. Ik heb het wel van mijn pa. Hij leeft toch op een ander ritme.»

HUMO Maar je vader is arts.

Nzeyimana «Ja. Mijn ouders hebben elkaar leren kennen in de hectische omstandigheden van het Rwandese ziekenhuis waar mijn vader werkte. Maar arts zijn in Rwanda is niet hetzelfde als hier. Daar leer je al vanaf je 12de een vak. Hij koos voor la médecine en begon op zijn 19de al met stages. Maar met zijn diploma mag hij hier geen huisarts zijn.»

HUMO Je moeder is Belgische.

Nzeyimana «Zij was vroedvrouw, toen. Ze had opeens zin om in Afrika te gaan werken en is daar holderdebolder naartoe getrokken.»

HUMO Toen jij drie maanden was, is ze teruggekeerd. Je vader volgde pas enkele jaren later. Waarom?

Nzeyimana «Vanwege de burgeroorlog. Maar de precieze reden ken ik niet. Mijn vader vertelt daar ook niks over: het ligt nog altijd gevoelig. Het is nog maar tweeëntwintig jaar geleden dat de genocide daar plaatsvond. De twintigers van toen zijn nu nog altijd maar veertigers – die zijn de dingen nog niet vergeten. Erover praten kan gevaarlijk zijn.

»Ik voel ook dat mijn ouders een hechte band hebben door wat ze hebben meegemaakt en elkaar drie jaar niet te hebben gezien. Ze zijn nog altijd heel verliefd op elkaar, koesteren elkaar echt.»

'Het zou een vreselijk cliché zijn om te zeggen dat ik dat luie trekje van mijn vader heb. Omdat hij Afrikaan is. Maar het ís eigenlijk wel zo'

HUMO Wat doet je vader nu?

Nzeyimana «Hij heeft in Burundi een bedrijf in e-waste, in waardevolle stoffen uit oude computers en gsm’s. Maar ook daar weet ik het fijne niet van. Dat is ook Afrikaans. Mijn vader heeft mij toen ik heel klein was, al gezegd: ‘Je moet mij nooit vragen: hoe gaat het met je? Stel dat ik zeg: ‘Ik heb een probleem.’ Wat kan jij daar dan aan doen als klein mannetje? Niks! Dus moet je me dat niet vragen. Je zult je alleen maar machteloos voelen.’ Ik vraag nu dus nog altijd niet hoe hij zich voelt. Ik moet me daar niet mee bemoeien.»

HUMO Ben je zelf al naar Burundi geweest?

Nzeyimana «Nee. Ik sta daar ook niet voor te springen. Ik ben echt wel een heel westerse jongen. Ik ga zo vaak ik kan naar Londen, voor 40 euro met de bus – hoofdtelefoon op en vijf uur later ben ik er. Zalig. Ik ben een anglofiel en lees twee keer per week The Guardian, gewoon om die Engelse sfeer op te snuiven. Ik ben in Engeland ook al overal naar het voetbal geweest.»


Weetjes en statistiekjes

HUMO Je hebt een heel mooie uitspraak.

Nzeyimana «Dank je! Al van in de middelbare school ben ik mezelf dat beginnen aan te leren, door veel naar de radio te luisteren en wat ik hoorde na te bootsen.»

HUMO Wat is, denk je, je grootste talent?

Nzeyimana «Mijn streven naar zelfkennis: ‘gnothi seauton’ staat er boven de tempel van Apollo in Delphi, waar ik al ben geweest: ‘ken jezelf’, weet wat je wel kunt en niet kunt. Daar streef ik naar. En ik grijp al mijn kansen. Dat heb ik met het voetbal gedaan tot bleek dat ik te weinig talent had.

»Sinds ik in de media werk, heb ik alleen nog maar bevestiging gekregen. Bij de studentenradio deed ik maar wat, maar iedereen vond het goed, en bij MNM ging het net zo. Vorige week presenteerde ik in ‘Het journaal’ en alweer kreeg ik alleen maar complimenten. Dus nu ga ik door: ik stel vragen en probeer overal waar ik kom, zoveel mogelijk te leren.»

HUMO Hoe ontspan je je?

Nzeyimana «Vroeger speelde ik op mijn Xbox, ‘Red Redemption’, een spel dat zich in een magisch universum afspeelt waarin ik helemaal kan verdwijnen. En ik lees.»

HUMO Wat?

Nzeyimana «Voetbalboeken. Het laatste wat ik heb gelezen, ging over strafschoppen. Allemaal weetjes en zotte statistiekjes. Er is, bijvoorbeeld, een mythe die stelt dat als er een overtreding op je wordt begaan en je neemt daarna zélf de strafschop, de kans groter is dat je mist. Dat is dus onzin, wijzen die statistieken uit. Ja, dat interesseert me. Sorry (lacht).»

'Met Martine Tanghe in 'Het journaal': 'Ik schrok ervan dat zo'n coryfee zo positief reageerde.'

HUMO Waar droom je nog van?

Nzeyimana «Wat ik doe, wil ik nog beter doen. Ik wil een betere journalist worden en een grotere impact op mensen hebben.»

HUMO Huh?

Nzeyimana «Als Peter Vandenbempt iets zegt, zullen 200.000 mensen denken: ‘Jajaja!’ Bij mij zijn dat er nog maar 10.000. Het is toch fijner als wat je doet een groter publiek bereikt.»

HUMO Je mag nu voor het héle Humo-publiek een voorspelling doen over hoe het de Rode Duivels zal vergaan op het EK.

Nzeyimana «Ik denk echt dat ze het goed zullen doen en de eerste poule zullen winnen. Het probleem is alleen dat ze dan waarschijnlijk tegen Duitsland moeten uitkomen: dan is het natuurlijk over en uit.»

HUMO Ben je een Wilmots-believer?

Nzeyimana «Over Wilmots wordt te veel gezaagd. Hij heeft prachtige resultaten neergezet. Er zijn ploegen met véél meer talent die minder resultaten boeken. Ik denk dat hij de ploeg motiveert en dat ze naar hem opkijken. Hij is een strenge vader. Er zullen wel betere trainers zijn, maar hij past bij deze groep.»

HUMO Je hebt graag veel toehoorders. Zou de politiek dan niets voor jou zijn? Zijn er überhaupt politici met wie je je kunt identificeren?

Nzeyimana «Ik volg de politiek wel, maar vooral de jonge politici die nog idealen hebben, nog geloven dat ze dingen kunnen verwezenlijken en gemotiveerd zijn. Nu, over twintig jaar zijn die waarschijnlijk ook verzuurd. Als journalist is dat ook een gevaar, dat je cynisch wordt. Daar moet je voor opletten. De betere voetbalcommentatoren zijn degene die na twintig jaar nog altijd verwonderd kunnen zijn over een prachtig hakje, iets simpels, iets wat ze elke week kunnen zien maar waarvan ze tóch nog denken: ‘Aaaaah! Hoe mooi!’»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234