Avengers: Age of Ultron

Game over.

Het was in een staat van verbijstering dat we de zaal verlieten waar ze zonet ‘Avengers: Age of Ultron’ hadden vertoond – het brein tollend van de 3D-brilletjeshoofdpijn, de huid groen van woede, de benen slap van ontgoocheling.Onmiddellijk daarna kwamen de vragen: hoe is het zover kunnen komen? Waar precies is dit fout gelopen? Hoe hebben ze een zó goed uit de startblokken geschoten franchise – de eerste ‘Avengers’ uit 2012 was een topper – zó grondig kunnen massacreren? En vooral: waar en wanneer is regisseur en scenarist Joss Whedon, hij die niet alleen in de eerste ‘Avengers’-film, maar ook in de coole sciencefictionprent ‘Serenity’, in de onverwoestbare cultserie ‘Firefly’ en in de grandioze horrorfilm ‘The Cabin in the Woods’ zoveel plezier en charme wist te leggen, veranderd in Michael Bay?

Voor alle duidelijkheid: ‘Avengers: Age of Ultron’ is een gigantische miskleun, een overweldigende teleurstelling, de koudste douche van het filmjaar 2015 tot nu toe. De plot? Valt totaal niet te volgen. Er is sprake van een Scepter, van een Enhanced, van Chitauri en van Asgard; nu eens gaan de Avengers achter het Vibranium aan en dan weer achter de Gedachtesteen; nu eens zitten ze in het Zichtwater en in de volgende scène kruipt er iemand in de Wieg. Nou, wij hoorden en zagen alleen maar Chaos.

Waar is de tijd dat ze alleen maar achter de Tesseract aan zaten! De actie? Valt nog minder te volgen. Zo om de tien minuten verandert het bioscoopscherm in een stroboscooplamp waarin een heleboel wazige, onmogelijk door het menselijke oog te volgen vlekken rondflitsen – we nemen aan dat het de Avengers zijn die we daar door het zwerk zien vliegen, springen en buitelen, maar we zijn niet helemaal zeker, het kunnen ook onze eigen migrainevlekken zijn geweest. De vijand? Hm, die robots waarmee Captain America en z’n maats dienen af te rekenen, moeten zowat de saaiste tegenstanders zijn sinds Superman in ‘Superman IV: The Quest for Peace’ in de clinch ging met die doodvervelende Nuclear Man.

Zelfs de verbale interactie tussen de Avengers, in de eerste aflevering nog zo knisperend, klinkt hier gekunsteld en geforceerd – áls de personages hun zinnen al afmaken, want ‘Age of Ultron’ laat zich beluisteren als een bacchanaal van onafgewerkte lijntjes: ‘Is dat...’ ‘Zijn dat allemaal...’ Tja, blijkbaar gaat Whedon ervan uit dat we allemaal Marvel-specialisten zijn die de zinnen van de superhelden in gedachten zelf kunnen afmaken. Voor de rest lijkt het er sterk op dat Whedon ten prooi is gevallen aan de Ridley Scott-ziekte: al het originele talent dat hij in zich had, heeft hij op het offerblok van de digitale effecten gelegd, van de grootindustriële designs, van de onpersoonlijke actie. Another one bites the dust! Of beter gezegd: the pixel.

Luister, we willen hier niemand grieven, maar het valt te vrezen dat alleen de meest fanatieke fans hier wild van zullen zijn – zij die alleen al bij het zíén van de hamer van Thor in opperste extase raken. In afwachting van de volgende superheldenfilm, ‘Ant-Man’, trekken wij ons jammerend van ontgoocheling terug in de Wieg.


Bekijk de trailer van 'Avengers: Age of Ultron'


Lees het interview met Chris Hemsworth

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234