null Beeld

Backingzanger Zalon Thompson over Amy Winehouse

Zalon Thompson, zes jaar lang de grote, kale zanger die altijd vlak naast Amy Winehouse op het podium stond, voelde die zich naar eigen zeggen niet klaar om te getuigen in de film. Toen Humo kwam, was hij dat wel.

'Ze heeft me geleerd dat muziek zonder ziel niks voorstelt'

Dat de bediende van Humo in zijn eerste mail naar Zalon in een PS schreef dat hij de dag voordien toevallig nog naar een liedje van zijn pa had geluisterd, hielp. Zalon – zijn voornaam is zijn artiestennaam – is de zoon van Dr. Alimantado, een reggaeartiest die nog met Lee ‘Scratch’ Perry gewerkt heeft en in 1978 dankzij de elpee ‘Best Dressed Chicken in Town’ een held werd van Britse punks. Kort nadien verhuisde de dokter naar Londen. Hij kreeg er in 1983 een zoon, die soul ging zingen in kleine clubs. Voor Zalon het wist, tourde hij met Amy Winehouse de wereld rond, van 2007 tot aan haar dood in 2011.

HUMO Jij was haar achtergrondzanger, maar je stond samen met je collega Ade Omotayo wel altijd vooraan op het podium, vlak naast haar. Omdat je beter kon dansen dan zij? Omdat zij zich onbehaaglijk voelde als alle aandacht op haar was gevestigd?

Zalon Thompson «Neen, omdat ze vond dat wij – haar bandleden – het verdienden om in de spotlights te staan. Ze wilde dat het publiek ons leerde kennen. In bijna elke show spelde ze de naam van mijn website, ze liet me solo zingen, op de deluxe-editie van ‘Back to Black’ liet ze bij ‘Hey Little Rich Girl’ (van The Specials, red.) zelfs de vermelding ‘featuring Zalon Thompson en Ade Omotayo’ zetten.

»Ik zeg het niet graag, omdat het zo verwaand overkomt, maar zij was echt een fan van mij. Zo is onze samenwerking trouwens begonnen. Ik trad op in ‘10 Rooms’, een celebrityclub in Londen, waar mensen als Pharrell, Will Smith en Black Eyed Peas soms te gast waren. Ik deed dan de backings voor hen, maar ik zong ook altijd solo. Op een avond sprong tijdens mijn set een kleine vrouw op het podium. ‘You’re amazing!’ riep ze. Ik zei: ‘Thanks darling, maar ik ben hier wel aan het zingen.’ Op dat moment nam de speaker het over: ‘Ladies and gentlemen: Amy Winehouse!’ Meteen applaus, maar ik kende haar niet eens. Haar eerste plaat (‘Frank’, red.) was toen al uit, maar ik had die nooit gehoord. Toen ze zelf begon te zingen, was het aan mij om te zeggen: ‘You’re amazing.’ Zo is het begonnen.»

HUMO Jullie hebben twee keer samen in België opgetreden. De eerste keer in Werchter, in juli 2007, was een redelijk goed concert op de foute plaats en het foute uur. De tweede keer was in de AB in Brussel, in oktober van datzelfde jaar: een perfecte plek, maar het werd een routineklus. Je wist bij Amy Winehouse nooit waaraan je je kon verwachten.

Zalon «Amy wou helemaal geen grote ster worden. Een gelukkig getrouwde huisvrouw die in een kleine bar mooie liedjes zong als ze daar zin in had: zo zag ze haar toekomst. En plots was daar dat grote beest, dat constant gevoed moest worden. Zingen wanneer ze daar zin in had, dat zat er niet echt meer in: het was van moeten. Ze hield van optreden, maar zoals elke artiest zag ze daar ook weleens tegenop. En dat kon Amy nooit verbergen. She wore her heart on her sleeve, altijd en overal. Nooit deed ze alsof, en daarom hielden de mensen ook zo veel van haar. Ze was écht.

»Maar dat maakte haar nummers ook zo verdomd lastig om te doen. Als ze zich compleet in zo’n song inleefde – die eigenlijk vaak een dagboekpassage was uit haar verleden met Blake – dan stond ze met tranen in de ogen te zingen. Ik kan me heel goed voorstellen dat je niet de moed vindt om je elke keer opnieuw zo bloot te geven. Andere artiesten leren om die gevoelens te acteren, maar dat interesseerde haar niet. Dus ja, soms zong ze op automatische piloot.»

HUMO Soms was het erger dan dat.

Zalon «Absoluut. Er waren shows die compleet de mist ingingen, andere waren een halve ramp, maar we hebben er ook gedaan die bijna helemaal perfect waren. Ik zeg bijna, want helemaal perfect, dat kon niet met Amy. Ze hield van improviseren, ze was een jazzzangeres, en soms liep er zelfs tijdens een prachtig concert iets mis. Dat was tegelijk ook het mooie eraan: er gebéúrde iets op dat podium.

»Begrijp me niet verkeerd: ze was het optreden niet beu. Als we een tijd hadden stilgelegen, begon het ook bij haar weer te kriebelen. Muziek was nog altijd alles voor haar, tot op het eind.»

HUMO Soms had ze er geen zin in, zeg je. Soms was ze ook gewoon dronken of stoned.

Zalon «Dat gebeurde, en er waren periodes dat het vaak gebeurde, maar het had alleen invloed als het heel erg was. Ze heeft ook erg goeie shows gegeven toen ze niet nuchter was en slechte toen ze weinig op had. En weet je: het was nooit zo slecht als er wel werd gezegd. Zelfs in de ergste gigs zaten er bijna altijd nummers waarin ze plots wél iets geweldigs deed.»

undefined

null Beeld

HUMO Voor de band moet het toch vaak de hel zijn geweest?

Zalon «Het was zeker niet altijd makkelijk, maar de hel: nooit. Wij waren op alles voorbereid, het hield de boel een beetje spannend.

»Misschien denken mensen wel dat ze geen respect had voor haar muzikanten. Het tegenovergestelde is waar. Toen ze haar Grammy’s won, vloog ik haar in de armen. ‘You did it, baby,’ zei ik. ‘No baby,’ antwoordde ze, ‘WE did it.’ Ze zag ons als familie. Amy was zo lief dat je gewoon niet kwaad kon zijn op haar, of toch nooit erg lang. We all loved her.»

HUMO Dan moet het dubbel zo pijnlijk geweest zijn om haar zo te zien aftakelen.

Zalon «Daar wil ik verder niet over uitweiden. Uit respect voor haar. Ik vind het compleet ongepast om daar in de media mee te koop te lopen. Waarom praten we nu nog altijd over Amy? Omdat ze zo’n groot talent was. Laten we ons dát herinneren.»

HUMO De Belgische radiopresentator Luc Janssen, een beetje onze John Peel, heeft haar op Werchter ’s ochtends zien aankomen, ondersteund door haar echtgenoot Blake en een andere man, omdat ze niet meer op haar benen kon staan. Hij wordt boos als haar gevecht met drank en drugs wordt geromantiseerd. Verslaving is een ziekte, geen rebelse keuze.

Zalon «Ik deel zijn mening en net daarom vertel ik er nooit iets over. Een ziekte is privé. Mijn zus is aan kanker overleden, denk je dat ik haar lijdensweg aan vreemden beschrijf? Dat Amy haar problemen zelf nooit heeft verstopt, verandert daar niks aan. Dat was háár keuze. Ik vind niet dat ik me dat recht kan toeëigenen.»

undefined

'Een gelukkig getrouwde huisvrouw die in een kleine bar mooie liedjes zong als ze daar zin in had: zo zag ze haar toekomst'


Het echte leven

HUMO Producer Mark Ronson en The Dap Kings haalden het beste uit Amy. Na 2007 hebben ze nooit meer iets samen gedaan. Is dát de reden dat ze nadien niks meer uitbracht: omdat het niet lukte om zonder Ronson hetzelfde niveau te halen?

Zalon «Daar durf ik me niet over uit te spreken, omdat ze het er met mij nooit over heeft gehad. Maar dat ze haar beste werk met Mark Ronson heeft gemaakt, daar heb je gelijk in. Mijn favoriet is ‘Tears Dry on Their Own’. That’s pretty electric.»

HUMO Was ze te ziek om goeie nieuwe muziek te maken?

Zalon «Ze hééft nummers geschreven, goeie ook, maar niet zo heel veel. Volgens mij is het simpel: al haar beste liedjes waren recht uit haar leven gegrepen. Zij kon niet zomaar gaan zitten en een tekstje verzinnen. Het moest van diep komen of ze vond het de moeite niet. Om nieuwe liedjes te schrijven, moest ze dus eerst weer gaan leven. En als je voortdurend aan het touren bent, kom je niet aan het echte leven toe.»

HUMO Of was het leven dat ze leidde té pijnlijk om over te schrijven?

Zalon «Zo was Amy niet. Zij schaamde zich nergens voor, zij deelde alles met iedereen. Had ze nog geleefd, dan had ze over die zwarte periode zeker nummers gemaakt. Er is ons veel goeie muziek ontnomen toen ze stierf. Echte soul, die over het echte leven ging. Dat is haar erfenis, en die wil ik levend houden. Toen ik begon, zong ik omdat ik aandacht wou. I showed off. Zij heeft me geleerd dat muziek zonder ziel niks voorstelt.»

HUMO Zing jij dan ook over de dood van Amy, of die van je zus?

Zalon «Op de plaat die binnenkort verschijnt niet, maar op de volgende zal dat verdriet zeker doorsijpelen. Deze heet ‘Liquid Sonic Sex’ en is een soort van conceptplaat voor lovers. Ik ben ermee begonnen toen Amy nog leefde, ze zou op haar label uitkomen. ‘Let’s Get It On’ van Marvin Gaye was een grote invloed. De plaat mag dan niet over mijn tegenslagen gaan, ze is wél 100 procent eerlijk. Dit gaat over mijn leven, zij het vooral mijn leven in de slaapkamer (lacht). It’s great music to make love to.»

HUMO Heb je dat dan getest?

Zalon «Of course!»

HUMO Vrijen terwijl je op de achtergrond zélf aan het zingen bent?

Zalon «Laten we zeggen dat ik niet op de stem heb gefocust (lacht).»

HUMO Je bent ruim vier jaar geleden met de plaat begonnen. Waarom heeft het zo lang geduurd?

Zalon «Eerst moest ik de dood van Amy verwerken. Toen dat min of meer was gebeurd, heb ik mijn zus aan kanker verloren en werd ik de voogd van haar drie kinderen. Ik ben een tijdlang gewoon niet aan muziek toegekomen. Maar nu wel. Als ik iets van het leven heb geleerd, dan is het dat je maar beter kan geloven dat het glas halfvol is, in plaats van halfleeg. Je moet altijd op het positieve focussen.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234