null Beeld

Balam Acab - Wander / Wonder

Was 'Wander / Wonder' - het eerste album van Alec Koone, een prille twintiger uit Pennsylvania - de soundtrack bij een film, dan zagen wij het decor zo voor ons: een houten huisje aan de rand van een donker woud, een streep ochtendzon valt binnen door het keukenraam en zet de ronddwarrelende stofdeeltjes boven de inderhaast verlaten ontbijttafel in lichterlaaie.

De bewoners zijn níét moeten vluchten voor een troep kwijlende zombies, ze hadden gewoon een dringende afspraak met een hangmat naast de kabbelende beek. Elders gaat het leven zijn genadeloze gang; hier heeft iemand de pauzeknop ingedrukt en 'm met een stukje tape vastgezet. En niemand die er erg in heeft.

Toen Koone vorig jaar debuteerde met de mooie EP 'See Birds' kregen zijn tracks gemakshalve het etiket 'witch house' opgeplakt, al was de beklemming van pakweg Salem, White Ring of oOoOO vér te zoeken.

Met 'Wander / Wonder' rijdt hij nog dieper zijn eigen universum in. Labelgenoten How To Dress Well, Clams Casino en Holy Other gaan liever wildkamperen in het niemandsland tussen melancholie en creepiness, maar Koone kiest resoluut voor ontroering.

Zoals in de vooruitgestuurde track 'Oh Why', die klinkt als een krakende vinylsingle van een tweedehandse R&B-zanger die op 33 toeren wordt afgespeeld, waarop Koone vervolgens een torenhoog gepitcht stemmetje heeft geplakt.

Geen idéé hoe fel hun beider hartenpijn snijdt, laat staan wie of wat 'm heeft veroorzaakt: daarvoor worden de stemmen te zeer bedolven onder pianoriedels en een snerpende synth.

Maar we voelen 'm wél bij elke beluistering metersdiep in ons vel snijden, en net dat maakt van Koone meer dan de zoveelste samples-bricoleur.

Het lijkt haast of hij de ingrediënten van bloedmooie tracks als 'Apart', 'Expect' of 'Now Time' uit het niets tevoorschijn tovert: hij weet ze van alle context en ballast te ontdoen, alsof hij de merknamen uitkrabt, de serienummers wegvijlt en ze schoonspoelt in een emmer bleekwater voor hij ze aan mekaar plakt.

Maakt niks uit dat Koone misschien wel met zijn microfoon bij een regenton heeft gezeten, of zijn koffiepercolator aan de klankentapper heeft gehangen: it's a kind of magic, en wij worden er telkenmale kind of blue van.

O ja, over die rare artiestennaam: de Balam Acab schijnt een goedaardige demon uit de mythologie van de Maya's te zijn. Al lazen we onlangs in de Humo-rubriek 'Grensgevallen' dat het letterwoord ACAB, enigszins populair als tattoo bij baldadige jongeren, staat voor 'All Cops Are Bastards'. Iets om een dik halfuur over te mijmeren terwijl u in uw hangmat naar het heerlijke 'Wander / Wonder' luistert.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234