null Beeld

Ballen bloot: Louis Theroux

Het Londense kantoor van Louis Theroux: tientallen kartonnen dozen, drie bureaustoelen en een muizenval, bijeengepropt op vier bij twee meter. Naast een landkaart van Zimbabwe en een goedkope reproductie van 'De tuin der lusten' van Jeroen Bosch prijkt aan de muur een nogal opzichtig schotschrift.

Het is ondertekend door Reverend Fred Phelps, het bejaarde hoofd van de akelige christelijk-fundamentalistische familiesekte die Theroux twee jaar geleden portretteerde in zijn reportage 'The Most Hated Family in America'. 'In opdracht van de Allerhoogste,' schrijft de oude Phelps, 'hebben Wij een Bijbelse Studie uitgevoerd met betrekking tot Louis Theroux. Deze Studie heeft uitgewezen dat Louis Theroux, the jackass, niemand minder is dan de Zoon van Satan. WEE LOUIS THEROUX!!!'

Het volledige interview met Louis Theroux leest u vanaf dinsdag 21 april in Humo 3581.

Enkele quotes van Louis Theroux

«Eén van de pornoacteurs die ik voor het boek opnieuw ben gaan bezoeken, Margold, heb ik gevraagd of hij zijn penis nog eens wilde bovenhalen - hij had dat destijds ook gedaan in mijn tv-reportage. Ik zat door mijn vragen heen, en ik was benieuwd of zoiets me ook zonder cameraploeg zou lukken. Zéér tevreden was ik dat hij het nog deed ook. Heel vreemd: hij bleek enórme ballen te hebben, werkelijk reusachtige joekels, die als twee appelsienen in een plastic zak tussen zijn harige benen bungelden. Dat herinnerde ik me dus helemaal niet van de eerste keer! En daarna begon hij ook nog eens een heel betoog af te steken over die ballen, en hoe ontzettend gigantisch die wel niet waren. Redelijk raar. Even heb ik nog overwogen om als blijk van respect mijn eigen meat and veg te tonen: jij de jouwe, ik de mijne, dat idee. Maar dat was er misschien toch net over geweest.»

«Ik was al gefascineerd door de figuur Ike Turner sinds 'What's Love Got to Do with it', die film waarin hij Tina slaat en verkracht, en bedreigt met een pistool. En daarna las ik al die wonderlijke verhalen over zijn flamboyante levenswandel. Over hoe hij op zijn zesde zijn maagdelijkheid zou zijn verloren bij een buurvrouw van middelbare leeftijd, en hoe hij in zijn zwaarste drugsperiode thuis een politie-uniform in de kast had hangen: als de nood aan de man kwam, reed hij verkleed als cop naar Los Angeles om er de plekken te bezoeken waarvan hij wist dat er crack verhandeld werd - 'Geef dat maar aan oom agent, little buddy.' Was het niet zo intriest geweest, ik zou het geweldig geestig hebben gevonden.»

«Herinner je je 'Louis and the Nazis'? Daar zit een scène in waarin een skinhead, een zekere Skip, me vraagt of ik een Jood ben. Ik ben geen Jood, maar in zulke gevallen laat ik het antwoord altijd in het midden, omdat ik van mening ben dat het niks zou mogen uitmaken of ik een Jood ben of niet. Daarop vraagt hij of ik de camera wil uitdoen. Ik zeg: 'Excuseer?' - 'Doe die camera uit!' - 'Waarom?' Ik heb die aflevering laatst nog eens bekeken: je ziet duidelijk dat ik doodsbenauwd ben. Gelukkig is een andere skinhead Skip bij me komen wegtrekken.»

«Mijn allergrootste voorbeeld is Michael Moore. Begin jaren negentig heeft die me mijn eerste kans gegeven in zijn programma 'TV Nation': ik zal dat nooit vergeten. Ik kreeg meteen een hele productieploeg toegewezen. De lengte van de montages, de manier waarop de opnames georganiseerd worden - ik heb dat allemaal van hem overgenomen.»

«Al van in mijn prille tienerjaren viel mijn vader me lastig met de vraag wanneer het er nu eindelijk eens van ging komen: 'Er zit een schrijver in je Louis, dóé er iets mee!' Toen ik dan eindelijk met het grote nieuws kwam, was hij zo blij dat hij me dag en nacht met schrijftips begon te bestoken. De dag voor ik naar Amerika vertrok, stuurde hij me een mailtje: 'Niet dat ik je tot iets wil dwingen Louis, maar wat had je gedacht van deze openingszin voor je boek: ...' Toen heb ik vriendelijk gevraagd of hij me alsjeblieft met rust wilde laten. Ik zei: 'Papa, ik waardeer het dat je me wil helpen, maar laat me alsjeblieft m'n eigen fouten maken.'»
Humo.Docu: 'Law and Disorder in Philadelphia'

undefined

null Beeld

Bekijk de documentaire!

Louis Theroux: 'Law and Disorder'
Law and Disorder in Johannesburg

Bekijk hieronder een fragment:

400 moorden, 10.000 gewelddadige aanvallen en 40.000 diefstallen per jaar: geen wonder dat Philadelphia weleens de weinig benijdenswaardige bijnaam Killadelphia meekrijgt. In 'Law and Disorder in Philadelphia' - zijn meest riskante opdracht tot dusver - trekt de sympathieke programmamaker Louis Theroux met de locale politietroepen door de straten van de gevaarlijkste stad van de Verenigde Staten. Bekijk de documentaire helemaal in Humo.Docu.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234