null Beeld

Barbecueën met Alabama Shakes

‘All I really want is peace of mind’, zingt Brittany Howard van Alabama Shakes in de song ‘Guess Who’, op hun nieuwe plaat ‘Sound & Color’. Het zal niet voor vandaag zijn.

U weet dat Brittany Howard vroeger in Athens, Alabama aan de bak kwam als postbode. Wist u ook dat één van haar helden Bon Scott zaliger van AC/DC was?

Brittany Howard (zang, gitaar) «Bon Scott had alles: ritme, panache, een bijzondere flair... En hij had écht zijn eigen stem: je herkent de stem van Bon Scott uit duizenden. He was his own dude.»

HUMO Zijn jullie al eens het podium opgestapt op muziek van AC/DC? Jullie maken er een punt van goeie walk-on songs te kiezen.

Howard «Nee, dat zouden we eigenlijk eens moeten doen. Mijn favoriete songs om mee op het podium te wandelen zijn ‘Like a Ship’ en ‘Nobody Knows’ van Pastor T.L. Barrett And The Youth For Christ Choir, een priester uit Chicago die sociaal bewuste gospel zong.»

undefined

'Geen gril is ons te onnozel'

HUMO Welke songs werkten legendarisch niet?

Howard «‘Workin’ for MCA’ van Lynyrd Skynyrd. Dat was niet onze keuze, maar die van Zac (Cockrell, bassist, red.). Net als ‘Seminole Wind’ van John Anderson: vreselijk melige countrypop, waarvan zowel wij als het publiek verschrikkelijk in de war raakten. De enige die er energie van kreeg, was Zac zelf. Hij speelde de show van z’n leven (lacht).»

Steve Johnson (drums) «Let op, het mag ook voor ons onnozel: op het End of the Road-festival in Engeland kwamen we op met ‘End Of The Road’ van Boyz II Men. De volledige song, en het publiek zong woord voor woord mee.»

Howard «Wat ook goed werkt: gangstarap. Maar met deze plaat wordt het wat meer chill: iets van David Axelrod, ‘The Edge’ of ‘The Mental Traveler’ of zo.»

HUMO De cinematische muziek van Axelrod was duidelijk belangrijk voor ‘Sound & Color’, net als de psychedelische periode van The Temptations.

undefined

Howard «En véél Curtis Mayfield. Ik hou van de manier waarop Curtis z’n songs structureerde: hij kwam los van de traditionele popstructuren van strofe-refrein-strofe. Over The Temptations: ik hou zowel van het psychedelische ‘Ball of Confusion’ als van de typische Motown-sound van ‘My Girl’. Mijn vader zong ‘My Girl’ vroeger altijd voor mij. En mijn grootmoeder hield van Dion – ‘Ruby Baby’. Ze heet namelijk Ruby en toen ze 15 was, was ze ervan overtuigd dat ze met Dion zou trouwen (lacht).

null Beeld

»Het punt is: ik wil voortdurend veranderen. Op ‘Boys & Girls’ gebruikten we veel fuzzgitaren. Maar nu Dan Auerbach en z’n fuzzgitaren zo alomtegenwoordig zijn, wilde ik andere coole geluiden op deze plaat. Geen gril was me daarvoor te onnozel: als er uit LA een tot versterker omgebouwde filmprojector moest komen, dan kreeg ik die.»

HUMO Jullie hebben een paar jaar geleden gejamd met Booker T. Jones. Heeft dat iets opgeleverd?

Howard «Er is niks van op deze plaat beland, maar de laatste keer dat ik Booker zag, zei hij dat hij het echt wil uitbrengen. But he’s busy, we’re busy...»

Johnson «Ik kijk erop terug als een interessante maar ook wat intimiderende leerervaring. We waren echt nog groen achter onze oren toen we het aanbod kregen. Volgens mij was onze eerste plaat nog maar nét uit. Om dan plots naast Booker T. te staan: it was a little tough. Eigenlijk zou het ideaal zijn, mocht hij ons nu vragen voor zo’n sessie, ik heb er nu wél de zelfverzekerdheid voor.»

HUMO Twee jaar geleden speelden jullie met onder anderen Booker T. én Steve Cropper van Booker T. & The M.G.’s in het Witte Huis, op een concert ter ere van de rijke geschiedenis van de Memphis soul. Was dat intimiderend?

Howard «Ik was vooral in paniek omdat er een knop van mijn jurk was losgekomen. Al ging het eigenlijk niet over die knop: wij waren net op tour geweest door Zuid-Amerika. We hadden vijftien uur op verschillende vliegtuigen gezeten, en na de landing moesten we meteen naar het Witte Huis voor repetities. En toen was er die ontbrekende knop, en alle frustraties over de voorbije, slopende tournee werden ineens op die kapotte jurk geprojecteerd. (Schreeuwt) Aaarggh!

»Eens we in het Witte Huis waren, ging het wel. We hebben er veel coole mensen ontmoet: Steve Cropper, Queen Latifah. En William Bell (van de klassieker ‘You Don’t Miss Your Water, red.): that dude just slammed the room.»

Johnson «Booker T. was zo’n beetje de musical director van dat huldeconcert. Ze vroegen ons om ‘Born Under a Bad Sign’ van Albert King te coveren. Cyndi Lauper deed een song van Otis, en Steve Cropper was awesome. Hij was duidelijk niet onder de indruk. Z’n hele lichaamstaal zei: ‘Laten we dit snel doen en naar huis gaan.’ Ik begreep dat niet, maar eigenlijk was Brittany ook niet zo geïntimideerd.»

Howard «Ik heb die dag behoorlijk zakelijk afgehandeld: handjes schudden met journalisten, de prez ontmoeten, wat foto’s nemen met hem, en dan naar huis om in mijn eigen bed, onder mijn eigen lakens, gezellig naar Netflix te kijken.»

HUMO Jullie komen uit het onooglijke gat Athens, Alabama. Je begint een groepje omdat je weg wil uit zo’n verstikkende omgeving, maar verlang je er achteraf nooit naar terug? Bijvoorbeeld als je aan de andere kant van de wereld op tournee bent?

undefined

Howard «Het is absoluut zo dat ik Athens opnieuw ben gaan appreciëren door het touren. Ik heb nu twee huizen: eentje in Athens en eentje in Nashville. Als de sociale controle in Athens me te veel wordt, trek ik naar Nashville. Geraak ik daar de muzikanten beu, keer ik terug naar Athens. Het bevalt me op die manier.

null Beeld

»Het is nu wel anders dan vroeger, natuurlijk: mensen willen met me op de foto, willen op straat een praatje slaan, nodigen me uit op hun feestjes... Maar ik heb goeie instincten, ook door mijn opvoeding: I can tell when somebody’s bullshitting me.»

HUMO Die peace of mind waar je zo naar verlangt in ‘Guess Who’. Overkomt die je weleens?

Howard «Het overkomt me soms onderweg in de tourbus, of die ene keer op die berg in Canada, toen ik écht frisse lucht inademde... Ik heb een hyperactief brein, het is altijd aan het ratelen in mijn kop. Als kind werd er ADHD bij me vastgesteld, of hoe ze het ook willen noemen, maar mijn moeder weigerde me medicijnen toe te dienen. Kennen jullie die troep hier ook? Ik heb nooit rilatine genomen, en ik wil het ook nooit nemen.»

HUMO Steve, jij werd opgevoed in een streng christelijk gezin. Nog zoiets dat moeilijk is voor een Europeaan om te geloven: dat rockmuziek in veel gelovige Amerikaanse gezinnen verboden is.

Johnson «Ik mocht niet naar Metallica en Nirvana luisteren, en niet naar MTV kijken. Mijn vader had ook wel een collectie oude platen: jazz, bigband en progressieve rock. Mijn moeder was echt voor de sixties: The Beatles, The Monkees, Paul Revere & The Raiders. Teenybop stuff. Maar The Temptations, James Brown... Dat was al te gevaarlijk. De dag dat mijn moeder mijn tape van Metallica ontdekte, heeft ze hem kapotgeslagen met een hamer. Ik herinner me het alsof het gisteren was.

»Nu zijn mijn ouders wel fan van me, ze komen weleens naar onze optredens. Mijn vader heeft zelf ook muziek gespeeld, hij komt wel vaker kijken. Mijn moeder kan er ook niks aan doen: ze begrijpt muziek gewoon niet. Behalve als ze een ‘mooi liedje’ hoort, zoals ‘You Ain’t Alone’ op onze eerste plaat. Maar de songs van de nieuwe plaat zijn te raar voor haar. Niets aan te doen.»

HUMO Brittany: voel je je soms nog dat meisje van ‘Hold On’, het meisje in Athens dat zichzelf ervan moet overtuigen dat het ooit allemaal wel zal lukken?

Howard «O ja. Als ik weer eens geen zin heb om op tournee te gaan, omdat iedereen rond me met een gezin begint en ik me ook gezellig wil settelen, dan denk ik aan het advies dat iemand me gaf toen ik 15 was. Hij vroeg me wat ik wou doen met mijn leven. En ik zei: ‘Muziek.’ ‘En wat nog?’ vroeg hij. ‘Wel,’ antwoordde ik, ‘niets. Er is eigenlijk niets anders dat ik wil doen.’ Waarop hij zei: ‘Don’t stop, just do it.’ Het beste advies dat ik ooit heb gekregen. Die man is intussen dood, maar ik denk nog wekelijks aan zijn woorden.»


Bekijk 'Gimme All Your Love' van de nieuwe plaat 'Sound & Color', live gebracht in 'Saturday Night Live'':

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234