Basketbalster Emma Meesseman loodst de Washington Mystics naar de WNBA-titel: 'Ze is een van de beste speelsters ter wereld'

Emma Meesseman heeft Belgische basketbalgeschiedenis geschreven: ze veroverde met de Washington Mystics de WNBA-titel en werd verkozen tot MVP (Most Valuable Player) van de WNBA-finale. De 26-jarige Belgian Cat is in de 23-jarige geschiedenis van de WNBA eerste Europese speelster die tot MVP wordt uitgeroepen. Vorig jaar sprak ze met Humo naar aanleiding van haar nominatie voor Sportvrouw van het Jaar. Herlees het interview

(Verschenen in Humo 4085 op 18 december 2018)

Naast de Rode Duivels beroerden ook de Belgian Cats in 2018 vele sportminnende harten. Na het brons vorig jaar op het EK, grepen de basketbalsters maar nipt naast nieuw eremetaal op hun eerste WK. Boegbeeld Emma Meesseman (25), die haar speeltijd verdeelt tussen Jekaterinenburg en Washington, hield er een nominatie voor Sportvrouw van het Jaar aan over. ‘Ik schat ons WK hoger in dan dat van de Rode Duivels.’

HUMO Vat 2018 eens in één woord samen?

Emma Meesseman (denkt lang na) «Dat lukt niet, er schiet me meer dan één woord door het hoofd. Het was een jaar van uitdagingen, verrassende wendingen en onverwachte resultaten. Een jaar van vriendschap ook.

»Na ons schitterende EK vorig jaar was de vraag of we konden bevestigen op het WK. Dat hebben we gedaan, voor de ogen van de hele wereld. Je hebt ons niet horen zeggen dat we voor een medaille gingen, die druk legden we onszelf niet op. Weinigen hadden het zien aankomen, maar zelf wisten we tot wat we in staat waren.»

HUMO Is deze vierde plaats het hoogtepunt uit je carrière?

Meesseman «Eén van de hoogtepunten. Alles wat we nu meemaken, is nieuw voor ons. Zoals de kwalificatie voor het EK vorig jaar: dat heeft bijzondere emoties teweeggebracht.

»Het klinkt misschien raar, maar ik plaats de nationale ploeg boven prijzen pakken in clubverband. Spelen voor de Belgian Cats vervult me met trots, ik speel er met meisjes met wie ik ben opgegroeid. En het mooiste is dat het nóg beter kan: ik hoop op nog méér hoogtepunten.»

HUMO In 2015 keerde je na drie jaar afwezigheid terug naar de nationale ploeg. Omdat je inzag wat er mogelijk was?

Meesseman «De voornaamste reden was de verandering van het speelschema. De kwalificatiewedstrijden vielen niet langer tijdens de zomervakantie, waardoor ik de nationale ploeg kon combineren met mijn clubs.

»Maar er was nog een reden. Toen we goud wonnen op het EK voor speelsters onder 18 jaar, wist ik al: ooit moet dit mogelijk zijn met de senioren. Drie jaar geleden, met de aanstelling tot bondscoach van Philip Mestdagh, die ik goed ken, was dat moment aangebroken. Alle puzzelstukken vielen in elkaar.»

HUMO Je liet het zomerseizoen in de Amerikaanse WNBA schieten, ook al verdien je amper iets bij de Belgian Cats: 4.000 euro voor de vierde plaats op een WK. Daar knoopt een Rode Duivel zijn veters niet voor.

Meesseman (lachje) «Maar dat wéét je. Wij kunnen slechts dromen van wat voetballers verdienen. We zijn nu aan het onderhandelen over een betere vergoeding en ik hoop dat het iets oplevert. Anders wordt het moeilijk om de nationale ploeg boven de WNBA te blijven verkiezen. Maar ik beklaag me mijn beslissing niet. Het zou mijn zesde zomer in de WNBA zijn geweest. Zes jaar waarin ik aan één stuk heb gebasketbald, met telkens hooguit een maand vakantie. Ik was aan rust toe. Zo kon ik de volledige WK-voorbereiding meemaken en tijd doorbrengen met familie en vrienden. Dat gebeurt te weinig.»

HUMO Wat was je mooiste moment op het WK?

Meesseman «De zege tegen Spanje, waarmee we ons bij de laatste acht schaarden. Dat we dat voor elkaar kregen, tegen het gastland, in een zaal vol Spanjaarden: topmoment! Dat ik ook nog eens de beslissende korf maakte, op de buzzer (het eindsignaal, red.) bovendien, maakte het nog specialer. Als kind ensceneer je op training soms zo’n situatie: ‘Drie, twee, één, schiet!’ Maar hier gebeurde het echt: zálig!»

HUMO Tegen datzelfde Spanje verloren jullie daarna het duel om de derde plaats. Overheerst dan toch geen ontgoocheling?

Meesseman «Natuurlijk was er ontgoocheling. Zij waren niet op hun sterkst, en wij zaten in een flow: het was het ideale moment om een medaille te pakken. In een andere zaal in een ander land weet ik zeker dat het ons was gelukt. Tegelijk besefte ik wel hoe trots we mochten zijn. Vooraf had ik gezegd dat ik niet met spijt naar huis wilde, en dat doe ik ook niet: ik kijk er met positieve gevoelens op terug.»

HUMO Wat schat je het hoogst in: jullie vierde plaats, of het brons van de Rode Duivels op het WK voetbal?

Meesseman «Onze vierde plaats, natuurlijk! (lacht) Kijk, ik ga hier niet vertellen dat de Rode Duivels de prijs van Ploeg van het Jaar niet mogen winnen. Zij verdienen hem óók. Maar zij timmeren al langer aan de weg en van hen werd zo’n prestatie ook verwacht. Wij zijn nog niet zo lang bezig. Ons eerste WK en meteen vierde: wíj zijn de grote verrassing. De Belgian Cats straalden sympathie uit, speelden prachtig basketbal en veroverden de harten van de hele wereld. Dat vind ik ook belangrijk. Zelfs de Spanjaarden applaudisseerden voor ons.»

HUMO Benijd je de Rode Duivels?

Meesseman «Wat mij vooral stoort, is de massale aandacht voor voetbal en mannensport in het algemeen. Zelfs tijdens ons WK zat het nationale clubvoetbal soms vóór ons in het nieuws. Onbegrijpelijk. Het is al beter dan vroeger, maar nog altijd vind je ons – en dat geldt net zo goed voor gymnastiek en atletiek – niet terug op de eerste pagina.»

HUMO Kreeg je in Rusland veel mee van het WK voetbal?

Meesseman «In Jekaterinenburg stond een grote klok die aftelde naar de start van het toernooi. En we hadden enkele veiligheidsoefeningen met overal politie en leger op straat. Eigenlijk merk ik er nu meer van: sinds het WK is het moeilijker om een visum te krijgen. Een serieus nadeel, het duurt nu twee maanden in plaats van maar een paar weken. Mijn visum moet binnenkort verlengd worden, daar is men nu al anderhalve maand mee bezig. Mijn familie is gewaarschuwd.»

HUMO Jekaterinenburg, het Manchester City van het vrouwenbasket, is je club. Maar ’s zomers speel je bij het Amerikaanse Washington Mystics.

Meesseman «Groter kan het verschil niet zijn. Ik vind het leuk in Rusland en kijk er nooit tegenop als ik terug moet – ik spreek al een aardig mondje Russisch. Maar over politiek praten, doen we niet. Toen ik nog in Moskou speelde, werd me dat al afgeraden. Niet dat het je per se in de problemen brengt, maar je doet het toch maar beter niet. Ik heb dus geen idee hoe de andere spelers denken. Vorige week hadden we het toevallig wel over ‘Icarus’, die documentaire op Netflix (over het door de Russische overheid georganiseerde dopinggebruik, red.). Dat bleek toch gevoelig te liggen bij mijn Russische ploegmaats: ‘Allemaal niet waar!’ Ik weet wel zeker dat ze zich niet negatief uitlaten over Poetin.

»Dat is wel anders in de States, daar zijn ze allemaal anti-Trump, toch in mijn ploeg. De laatste zomer dat ik er was, werd het nieuws beheerst door het politiegeweld tegen zwarten. We droegen T-shirts van Black Lives Matter. De liga veroordeelde die actie en legde boetes op, waarop de speelsters dreigden met een boycot. Uiteindelijk bond de liga in en werden alle boetes kwijtgescholden, maar vreemd was het wel. Normaal zegt ze altijd dat we onze sport als platform moeten gebruiken om onrecht aan te kaarten. Toen die schietpartij in Orlando plaatsvond, werden we haast verplicht om een steun-T-shirt aan te trekken.»

HUMO Nina Derwael, jij en Nafi Thiam zijn – in alfabetische volgorde – de drie genomineerden voor Sportvrouw van het Jaar. Wordt dat ook de echte volgorde?

Meesseman «Dat denk ik niet. Nina zal winnen, voor Nafi. Zij beoefenen een individuele sport, ik kom uit een teamsport – dat scheelt. Het wordt hetzelfde verhaal als met Ann Wauters destijds: zij bleef ook altijd met lege handen achter. Nu, top drie is mooi. Maar ik zou vooral blij zijn mochten de Belgian Cats ploeg van het jaar worden.»

HUMO Na Ann Wauters ben jij nu het nieuwe boegbeeld van het vrouwenbasketbal in België. Went het?

Meesseman «Vroeger haatte ik zulke aandacht. Interviews waren aan mij niet besteed: ik stond er toch maar met een rooie kop. Ik was nog jong toen het begon, 16, en ben nu eenmaal een introvert persoon. Maar ik heb stappen gezet. Je kunt moeilijk ijveren voor meer aandacht als je jezelf niet openstelt.

»Ann is een topvrouw, met een toppalmares. Hoe vaak heb ik niet moeten horen dat ik de nieuwe Ann Wauters was. Maar we spelen niet eens op dezelfde positie! Zo vreemd. Ik ben Emma, ik zoek mijn eigen weg. Dat ik als enige van de Belgian Cats genomineerd ben, heeft ook te maken met wat ik in Rusland presteer: de Euroleague gewonnen, verkozen tot beste speelster in de final four, Russisch kampioene. Dat zijn óók mooie resultaten.»

HUMO Als kind had je drie dromen: beter doen dan je mama, zelf een voormalig topspeelster, kampioene van België worden en op de Olympische Spelen staan.

Meesseman «Mijn moeder is nooit naar het buitenland gegaan, maar heeft nog altijd meer titels en bekers dan ik. Ik ben wel twee keer speelster van het jaar geworden, zij maar één keer (lacht).

»De Olympische Spelen zijn de grote droom van iedere atleet, maar de weg ernaartoe is soms moeilijker dan het toernooi zelf. Met een plaats in de top zes op het EK volgend jaar mogen we naar het Olympische kwalificatietoernooi. Dat lijkt nu vanzelfsprekend, maar ik ga er niet zomaar van uit dat het zal lukken: tegenstanders zullen ons niet meer onderschatten en extra gemotiveerd zijn. ‘Ze hebben geluk gehad,’ zullen ze misschien zeggen. Maar wij gaan bewijzen dat dat niet zo was.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234