null Beeld

Bat For Lashes - Fur and Gold

Toen Thom Yorke onlangs gevraagd werd naar zijn tien favoriete contemporary iTunes, kwam 'Horse and I', een liedje van Bat For Lashes, als eerste uit de bus. 'Die sexy stem! Ze is net een elfje uit een sprookje van Grimm. Als ik haar hoor, voel ik me een wolf.' Wie Radioheads 'A Wolf at the Door' ooit door zijn speakers gejaagd heeft, wéét wat dat wil zeggen.

Bat For Lashes is de nom de plume van de Pakistaans-Britse Natasha Khan, telg uit een dynastie van squashkampioenen. Het meisje verdiende de kost als kleuterjuf toen een zwart paard haar in een droom uit bed lichtte en bij nacht en ontij naar een bos troonde. De volgende ochtend boog ze zich over d'r piano et voilà: 'Horse and I', een sinister staaltje barokpop en de opmaat voor een fijne debuutplaat, 'Fur and Gold'.
De Britse vakpers was een jaar geleden het delirium nabij: met haar gotische kinderrijmpjes op een spijkerbedje van zingende zagen, autoharpen, klavecimbels, marching drums en zwierige elektronica werd Bat For Lashes gebombardeerd tot het Britse antwoord op de nu-folk van Amerikaanse zotskappen als CocoRosie en Joanna Newsom. Een nominatie voor de prestigieuze Mercury Prize heeft ze al op zak.
Zeker en gewis is Bat For Lashes de chouchou van elke fabeltjeslandcouturier. Buitenissige gewaden en glitterschmink? Check. Zweepjes en wandelstaf? Check! Pluimen in de kont? Checkerdecheck! Alleen spoken haar invloeden te nadrukkelijk door de ether. Nogal gekunsteld slaat 'Fur and Gold' de brug tussen de discipelen van Devendra Banhart (nog een fan) en het werk van de eveneens lichtjes geflipte alt-zangeressen Siouxsie Sioux, Kate Bush, Sinéad O'Connor en Chan Marshall. Khans stem, de fonkelende ster van de plaat, klinkt als een kruisbestuiving van die voorbeelden. Ze gaat op in de muziek als een druppel inkt in een glas water, alleen is dat glas in nummers als 'Sad Eyes' en 'Bat's Mouth' halfleeg. Etherisch, jazeker, maar evengoed ook vluchtig. Scheren niettemin wél hoge toppen: het broeierige 'Trophy' (waarin Josh T. Pearson meegrauwt op de wijze van Iggy Pop), de kitscherige Phil Spector-pop van 'What's a Girl to Do' (krék The Shangri-Las) en natuurlijk Thoms favoriet.
Liefhebbers van een appetijtelijk stuk femme noire zullen zich graag laven aan Natasha Khan, maar naar ons nuchtere oordeel heeft dit schuwe epigoontje nog wel wat laagjes weg te pellen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234