null Beeld

Beady Eye

Vier jaar na de split van Oasis opereren de broers Liam en Noel Gallagher nog steeds elk op hun planeet, alsof de ander niet bestaat. Voorlopig is de uitkomst zoals verwacht: de High Flying Birds (of, als je Liam gelooft, de High Flying Smurfs) hebben dankzij Noel de beste songs, en Beady Eye dankzij Liam de beste zanger. Op plaat wint Noel, live wint Liam.

Geen verrassingen daar. Wel verrassend is dat ‘Be’, de binnenkort te verschijnen tweede worp van Beady Eye, een stuk beter is dan ‘Different Gear, Still Speeding’. Hun debuut was Beady­ Eye in zwart-wit, ‘Be’ is in kleur en in 3D. Of, zoals Liam het formuleert: the dog’s bollocks – in het Vlaams is ‘de hond zijn kloten’ géén compliment, in Manchester wél.

Liam was lange tijd de dwarsligger binnen Oasis. De joker. De tijdbom. De onberekenbare, licht ontvlambare wijsneus. Een man die op het podium vaak afwezig leek (Liam, gevraagd wat hem tijdens een concert zoal door het hoofd schiet: ‘Wat is de prijs van een blik bonen in Joegoslavië?’).

Een man die op z’n eigen planeet leeft, waar aparte regels en een andere logica gelden. Noel vertelde ooit dat Liam eens vroeg waarom in zijn ijskast een lepel in een aangebroken fles champagne hing. ‘Om de drank vers te houden,’ zei Noel. Toen hij een paar weken later bij Liam te gast was, trof hij in de ijskast ook een lepel aan... in een fles mélk.

Liam is ouder nu, wijzer, vader. Maar de etter van weleer is intact gebleven: de onverschilligheid, afgewisseld met korte tirades op alles en iedereen, het platte accent, de ongemanierdheid (voeten op tafel, krabben waar het jeukt, fluimen, winden laten), het vloeken...

Maar voor wie vaak artiesten voor de microfoon krijgt bij wie elk woord en elk gebaar is ingestudeerd, is hij een verademing. Het is de vijfde keer dat ik ‘m zie, en ik weet nu zeker: het is geen pose, hij is écht zo. En voor wie zich afvraagt of de vete tussen de broers een pr-stunt is, meld ik, voor wat het waard is: geenszins. Je voelt algauw mededogen voor hun arme moeder, die volgens Liam ‘vindt dat zowel Noel als ik lichtgeraakte aanstellers met te veel geld zijn’.

HUMO De video voor ‘A Flick of the Finger’ toont de argeloze kijker een witte haai die een zeehondje vangt. Meer is het niet, maar ik was echt gechoqueerd.

Liam Gallagher «Jij sentimentele zot. (Tot z’n assistente) Geef die big baby hier een doos kleenex, snel. Die beelden passen bij het nummer: ze zijn krachtig, hard, compromisloos. En trouwens: die haai moet íéts eten, hè, die heeft thuis ook mondjes te voeden.»

Andy Bell (gitarist) «Hoe zeggen ze dat ook weer in Hollywood? ‘No animals were hurt during the making of this motion picture’? Het was geen echte zeehond, maar een stuntman. Hier vlakbij staat een monument ter nagedachtenis van alle dieren die onvrijwillig zijn gestorven tijdens oorlogen. Het opschrift luidt: they had no choice

HUMO Dat is het net: dit zijn échte beelden. Je ziet dat weerloze zeehondje verscheurd worden. In slow motion.

Gallagher «That’s fookin’ nature, man. De natuur is wreed en meedogenloos. Ik vind het goed dat je daar af en toe aan wordt herinnerd. Ik wil mijn kinderen niet opvoeden alsof de wereld alleen maar lief en ongevaarlijk is, want dan is de schok later des te groter. Weet je wat het is? Wij zijn vervreemd van de natuur. Nu groeien kinderen op die – letterlijk – niet eens meer weten dat melk van een koe komt, of dat een kipfilet een stuk van een dode kip is.

»Onze producer Dave Sitek heeft die video gemaakt. De eerste versie zou jou nog minder bevallen zijn: het waren archiefbeelden van wapens die uitgetest worden. Het zag eruit als ‘Thunderbirds’ meet the fookin’ Taliban. Maar eigenlijk hebben we een probleem met video’s: we vinden maar niets dat écht bij Beady Eye past.»

HUMO De titel ‘A Flick of the Finger’ slaat op de uitlating van de man aan het eind die zegt: ‘...we kunnen jullie allemaal opblazen, uitwissen met een vingerknip’. Ook een sombere, verontrustende oneliner, als je hem hoort in de context van een song. Van wie is die stem?

Bell «Die uitspraak is van Tariq Ali, een politiek activist die vooral bekend was in de jaren zestig. Van hem mochten we dat citaat gebruiken, maar niet van de televisiezender die er de rechten op had. Dus hebben we het opnieuw moeten laten inspreken door Kayvan Novak, een Britse komiek die zich specialiseert in het imiteren van stemmen.»

HUMO Mijn favoriet is ‘Soon Come Tomorrow’: inventief ritme, origineel arrangement, goeie melodie – een stuk subtieler dan zowat alles op ‘Different Gear, Still Speeding’. Hoe ben je daarop uitgekomen?

Bell «We wilden bewust iets maken dat geen straight rock-’n-roll was. En Dave Sitek heeft wekenlang gesleuteld aan allerlei speciale effectjes die bijdroegen tot de sfeer.»

HUMO Heb je een tweede stem gekregen, Liam? Op sommige nieuwe songs zing je met een timbre dat ik eerst niet herkende.

Gallagher «Oh yeah?»

Bell «Da’s zijn meest natuurlijke, spontane stem. Zo zingt hij tijdens repetities, als hij een tekst voor het eerst aan ons presenteert.»

Gallagher «Ik heb lang gedacht dat ik altijd moest vechten. Altijd paraat. Altijd áán. Altijd in de aanval. Zelfs een lieve ballad als ‘Little James’ zong ik hard, met veel druk op m’n stem. Nu durf ik al ‘ns gas terug te nemen. En ik gebruik geen enkel effect meer – vroeger bezondigden we ons nogal ‘ns aan overdubs en zo.»

Bekijk Beady Eye live bij Jools Holland:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234