null Beeld

Bear’s Den - Red Earth & Pouring Rain

‘Red Earth & Pouring Rain’ van Bear’s Den is een vreemd beestje: het begint als een kanshebber voor ‘plaat van het jaar’ en gaat geleidelijk aan over in iets waar ik doorgaans in een redelijk wijde boog omheen loop. Uitleg.

Hun eind 2014 verschenen en onder lof bedolven debuutplaat ‘Islands’ was mij ontgaan. ‘Melancholische, akoestische indiefolk,’ lees ik, ‘die neigt naar Ben Howard en Mumford & Sons, met wie ze goed bevriend zijn.’ Ai, dat laatste. En dat neigen naar. Ik lees over de aanwezigheid van een hardnekkige banjo, waarvan de eigenaar begin 2016 uit de groep is gestapt, dus dat zou kunnen meevallen. Wat Bear’s Den in de studio overigens herleid heeft tot een duo: Andrew Davie op gitaren, Kevin Jones op al de rest. Zingen doen ze allebei.

‘Red Earth & Pouring Rain’ begint fantastisch met de titelsong, een track die klinkt alsof Prefab Sprout in 1985 vergeten is ’m op hun meesterwerk ‘Steve McQueen’ te zetten. Zelfde drumsound, zelfde geluidseffecten, zelfde klasse. Van folk voorlopig geen spoor, en dat blijft nog even zo. ‘Emeralds’ gaat moeiteloos door op het elan van die opener. Ook nu Prefab Sprout-toetsen, een zweem van ‘Bonny’ en ‘When Love Breaks Down’ in de melodie van het refrein, en Andrew Davie die zich hoorbaar dubbelplooit achter zijn microfoon. Nog!

‘Dew on the Vine’ en ‘Roses on a Breeze’: het niveau gaat iets naar beneden, maar dat mag na zo’n adembenemend begin.

De ommekeer komt er met ‘New Jerusalem’: de akoestische gitaar gaat aan het tokkelen, Davie gaat wat holler zingen, en als bij toverslag (die voelt als een mokerslag) is daar Mumford & Sons. Het duurt niet lang voor ook die dekselse en verloren gehoopte banjo de kop opsteekt.

Niet alles was beter in de jaren 80, verre van, maar in de jaren 80 van Prefab Sprout zeker en vast wel, en er is mij in de eerste vier songs op ‘Red Earth & Pouring Rain’ iets beloofd wat ik later nog maar sporadisch krijg. Big bummer.

‘Greenwoods Bethlehem’ heeft nog zijn momenten, maar vervalt herhaaldelijk in akoestisch geslenter. Hetzelfde geldt voor ‘Broken Parable’ en ‘Fortress’, maar de melodieën snijden lang niet meer zo diep als in het begin.

Conclusie: ‘Red Earth & Pouring Rain’ is voor de helft uiterst geschikt voor fans van Mumford & Sons. Wie aan de andere helft niet genoeg heeft, schuiven we graag ‘Crimson/Red’ toe, de fantastische en nagenoeg onopgemerkt verschenen plaat die Paddy McAloon als enig overgebleven lid van Prefab Sprout in 2013 uit zijn mouw schudde. Veel plezier!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234