'Beau Séjour' op Eén

Moeilijk begin van 2017 voor Kato: al in de eerste aflevering van 'Beau Séjour' werd ze vermoord in een afzichtelijke hotelkamer. Tegenvaller, maar daar stopte het niet: door één of andere speling van het lot, of een overboeking in het hiernamaals, bleef haar geest op aarde ronddwalen, op zoek naar de dader.

'Beau Séjour' werd al voor de eerste aflevering op Eén te zien was verkocht aan de zender Arte, waar een mens het woord 'meerwaardezoeker' nog in de mond kan nemen zonder standrechtelijk gestenigd te worden. Je loopt er wel eens de betere cultuur tegen het lijf, bij Arte, wat er dan ook voor zorgt dat er geen kat naar kijkt. Maar toch mocht die aanschaf pleiten voor 'Beau Séjour', dat zich ondanks internationaal renommée nog altijd afspeelt in een vergeten hoek in het Limburgse. Dat hadden we vooraf gelezen in de krant, wat erg van pas kwam aangezien het bonte allegaartje accenten waarvan de acteurs zich bedienen niet altijd eensgezind dezelfde richting uitwezen. Roel Vanderstukken, die een agent vertolkt met meer goede bedoelingen dan vakkennis, deed nochtans zijn best. Roel doet altijd zijn best.

Kato, een rol van Lynn Van Royen, is echter niet gedoemd om de aarde moederziel alleen af te schuimen: hoewel ze onzichtbaar is voor velen, kan een select groepje levenden haar wel nog zien. De scène waarin dat duidelijk werd - er kwam een pistoolschot bij kijken - was er eentje die vernuftig bedacht was. Het was dat soort scènes, er kwamen er nog wel een stuk of twee voorbij die eerste aflevering, dat aantoonde dat de schrijvers verder hadden weten te kijken dan hun opmerkelijke maar al bij al snel wennende premisse. De manier waarop het in beeld gebracht werd toonde ook vakkennis, en een aandacht voor detail die we sinds 'Clan' maar zelden gezien hadden - het mag geen toeval zijn dat beide reeksen met Nathalie Basteyns en Kaat Beels dezelfde regisseurs delen. De beelden gebruikt in 'Beau Séjour' zijn zelden gedrenkt in kleur: de zon schijnt blijkbaar weinig in Limburg, en het licht aansteken is een impuls die zelden iemand te binnen schoot. Maar het helpt de sfeer een handje, dat wel.

Met de setting zat het wel snor in 'Beau Séjour', en het verhaal wist ook genoeg te intrigeren om meer te zijn dan de zoveelste whodunnit op zondag. Maar zeggen dat we de hele rit hebben uitgezeten zonder fronsen zou liegen zijn: niet elke acteerprestatie was van die aard dat je de verantwoordelijke acteur spontaan een prijs naar de kop mikte. Her en der waande iemand zich op toneelplanken in plaats van op pellicule, wat af en toe ontegensprekelijk voor knullige momenten zorgde. Zonde, want tegelijk wilden we niet liever dan meegesleurd worden in de waan van leven, dood, en alles daartussenin. Maar daarvoor moest een mens wel af en toe een slag veil hebben, en een stoot eigenlijk ook.

Wat moordpartijen op zondagavonden betreft, oogt 'Beau Séjour' mooier dan 'Professor T' en vertoont het zelfs voor een lijk eindeloos meer leven dan 'Witse'. Wat was ons goed voornemen ook weer voor 2017? Het staat nog vaag in inkt op onze handpalm te lezen: 'het voordeel van de twijfel iets vaker inroepen'. En ernaast: 'Eieren halen, 12'. Kijk, aan dat eerste hebben we na 'Beau Séjour' alvast voldaan. Tot volgende week, Kato. Breng eieren mee.


Quote

'Zijt ge een homo? Waarom laat ge u dan zo fucken?' - Voor die alleen al ging er een hele ster af.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234