Bed Rugs - Cycle

Na de ramp, de redding.

Brandende schepen op de radio, vermiste vliegtuigen op tv en onder de plankenvloer die nieuwe onderbuur die te pas en te onpas uitbarst in bar slechte a capella’s van Rihanna en Beyoncé: wat een verlossend genot is het hier al geweest de intro van die kamerbrede rocksong genaamd ‘Piles’ op de nieuwe van het Antwerps-Limburgse combo Bed Rugs in het rond te laten galmen. Verdelgt grondig bad vibes van de meest uiteenlopende soort, alsook aanvallen van plotse treurigheid. Hield u al van de single en Arriba-tip ‘Specks’, hou dan evenveel of meer van ‘Piles’: ‘t zijn allebei volbloeden van rocksongs, gedragen door een aan de Madchester-hoogdagen herinnerende groove en bijbehorende swagger die even trefzeker als nonchalant klinkt. Dat evenwichtsoefeningetje dat zich gemakshalve ‘klasse’ laat noemen.

Op hun tweede plaat ‘Cycle’ doen Yannick Aerts, Stijn Boels, Arne Omloop en Noah Melis wat ze op ‘8th Cloud’, de vorige van drie jaar geleden, voor het eerst tot bij ons brachten, maar grootser én compacter. Vraag vijfde lid Yorgos Tsakiridis (zie ook: o.a. The Hickey Underworld en Hazy Hands) aka multi-instrumentalist Dr. Yorgos Zakarias (keys, percussie, echo) wat hij zoal doet bij Bed Rugs, en er komt een antwoord als: ‘Hoe Vangelischer, hoe beter.’

Jawel, hier en daar komt er een proggy synth (in opener ‘Drift’, bijvoorbeeld) aan te pas, maar er is evengoed de popliefde van minstens de helft van deze groep, die de teugels strak houdt waar er navelstaarderig gemeanderd dreigt te worden. Grappig in dat verband: de song met als titel ‘Meander’, blijkt een mooie ballad: caleidoscopisch en psychedelisch, vanzelfsprekend, maar ook meeslepend en pakkend.

De geut veelkleurige sixtiespop die over ‘My Guard’, ‘Love’ en ‘Chronicle’ is gegoten, herinnert aan alle moois tussen Sgt. Pepper’s en Lt. Vanhamel. Alleen met de wat kitscherige doemerigheid van ‘Clear Obscure’ weet ik niet goed wat aan te vangen: gotieke bombast slaat hier nu eenmaal niet aan. Daartegenover, aangenaam detail dat me zonet opviel: die gently weeping guitar in het laatste kwart van ‘Chronicle’ – maakt de song af. Waar veel (buitenlandse) groepjes in het psychgenre doelbewust blijven vaststeken in cooldoenerij waarbij het vooral de bedoeling is niet de brug te slaan naar radio of reguliere festivalpodia, gaat Bed Rugs breder. En dat is evenveel je-m’en-foutisme als ambitie. Dat is: songschrijftalent. Intussen gaat het Beyoncé-a capella-alarm weer af hieronder, tijd om ‘Piles’ door de speakers te jagen.

Zomaar een ideetje voor een videoclip: ‘Piles’ is die scène in de film ‘Pleasantville’, waarin de stijve zwart-witwereld ineens in overfelle kleuren schiet. Even naar buiten gekeken: er is geen enkel technicolorblad aan de bomen gegroeid. En ook al gaan gestorven zangers er evenmin opnieuw van leven: ‘Cycle’ is een homo erectus van een rockplaat – fier rechtop lopend, volgroeid, gespierd, onvervaard en triomfantelijk.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234