null Beeld Wouter Van Vooren
Beeld Wouter Van Vooren

Beestjes rond (en in) je hoofd op Elrow Town

Zomerfestivals in de dancesfeer nog een likje zomerser maken: dat was het opzet van Elrow Town, dat gisteren zijn Europese mini-toernee aftrapte in Antwerpen. De veelkleurige beestjes rondom je hoofd gingen er langzaam maar zeker ook in je kop kruipen.

Reusachtige opblaasbare walvissen. Veertig steltlopende artiesten. Minutenlange confettistormen vanuit de twee hoofdpodia. Een inkleding in het schreeuwerigste amalgaam van bubblegumkleuren. Het Elrow Town-festival, zaterdag in de Middenvijvers op Antwerpen-Linkeroever (waar ook Laundry Day plaatsvindt), was Spaans surrealisme op een beatje. Het is een verzameling van drie Spaanse discotheekconcepten, die ondertussen al in 74 landen zijn neergestreken, en die nu voor het eerst in een zomerfestival werden gegoten.

De inrichtende familie Arnau vond daarvoor in België, voordat het ding verder reist naar Amsterdam, Barcelona en Londen, een bondgenoot in Atmosphere Architects, de organisatie achter Wecandance en Laundry Day. "We zochten een festival met een verhaal", vertelt organisator Wim Van der Borght. "Iedereen kan wat dj's boeken: dat is wat telefoontjes plegen. Maar met een line-up alleen creëer je geen ziel."

Dobberend hoofd

Die ziel zat - buiten de uitzinnigheid van het decor - in de muziek die weerklonk op Elrow Town. De nationale conversatie over elektronische muziek draait vandaag rond techno en op donkere nachtclubs gerichte deep house - terecht, want daarin gebeuren straffe dingen - maar die vond je niet meteen op Elrow Town. Het was niet het tenebrale gedreun uit dat nachtclubcircuit, maar eerder verfrissende zuiderse invloeden die de plak zwaaiden. Het zomerse werk, zeg maar. De Ibiza sound. En het moest ook allemaal grootser, kleurrijker en gekker.

De drie podia - elk een voortzetting van de drie discotheekconcepten van de Arnaus - hadden alle drie een eigen cachet: de grote Singermorning Stage ging voor groots entertainment (met nét een beetje teveel handjesgezwaai), de eerder ingetogen Rowgelia Stage kwam het dichtste bij een gewone clubsound, en de Psychedelic Trip Stage bracht het hele surrealistische idee van Elrow in overdrive.

null Beeld Wouter Van Vooren
Beeld Wouter Van Vooren

Het merendeel van de twintigkoppige line-up bestond dan ook uit Spaanse import, meestal uit de eigen Elrow-stal, afgekruid met Britse, Zwitserse en - een beetje vanzelfsprekend - Belgische dj's. Qua genres was het - vaak ook binnen één dj-setje - een eclectische mix van deep house, progressive en disco, en na zonsondergang durfde er ook al eens een likje duister grommende techno tussen de set te landen.

Denk ik. Who cares? Muziekgenres spelen niet zo’n rol op een festival als dit: bezoekers die niemand van de line-up kennen, trekken er rustig van podium naar podium, de lokroep van de muziek volgend, tot er een deun weerklinkt die aan je oorlellen trekt, en je stilaan naar een dobberend hoofd brengt.

null Beeld Wouter Van Vooren
Beeld Wouter Van Vooren

Zweetreten

Voor de aanvang van het festival waren er zo'n dertienduizend tickets verkocht, zegt Van der Borght. Tegen de late namiddag was het ding de talk of the town op social media, en werden de laatste beschikbare kaartjes aan de kassa verkocht. Resultaat: een uitverkocht festival, met vijftienduizend mensen. Vijftienduizend zweetreten ook, want het was kacheltje heet op Linkeroever. De brandende zon werd gelukkig wat gestelpt door een stevig briesje vanuit de open vlakten van het Middenvijvers-terrein (waarvan Elrow Town nog geen derde innam), en de organisatie had aan gratis drinkwater, een sprinklerzone, drie schaduwshelters en gratis zonnecrème gedacht. Drank bestellen ging dan weer wat moeilijker, met constante lange wachtrijen die met geen meter vooruit wilden gaan.

Het testosterongehalte (of de cocaïnespiegel in het bloed) van bepaalde figuren onder het mansvolk ging bij momenten net iets boven een aanvaardbaar peil, maar voor het overgrote merendeel kreeg Elrow Town het publiek dat het concept verdiende: niet weinigen hadden zichzelf in een carnavaleske tenue gehesen - hulde aan de equipe die in jumpsuits en maskers uit de Spaanse tv-sensatie La Casa de Papel rondliep - en de algemene sfeer was prettig uitgelaten.

null Beeld Wouter Van Vooren
Beeld Wouter Van Vooren

Pas tegen valavond kreeg je goed door wat die 'ziel' van het Elrow-concept is. Elrow Town was zo'n dag die op je psyche inwerkt, in geluid én in beeld. De behaaglijke repetitie van de muziek vloeide er langzaam samen met de vele andere zintuiglijke indrukken die je er kreeg. Tot er op het einde, in het duister van de late uren, geregeld een paar kleurrijke vuurrotjes knetterden in je kop. De vele beestjes rond je hoofd werden stilaan beestjes die erin kropen. En die zetten 's nachts, na behouden thuiskomst, hun dans verder onder je oogleden.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234