null Beeld

'Behind the Candelabra': Michael Douglas

Michael Douglas en Matt Damon laten elkaar alle hoeken van de kamer zien als Las Vegas-showpianist Liberace en zijn veertig jaar jongere vriend Scott Thorson in ‘Behind the Candelabra’, een tragikomedie in een regie van Steven Soderbergh met overdoses seks, drugs en plastische chirurgie. ‘Twintig jaar geleden was deze film ondenkbaar geweest.’

steven tuffin

Liberace (1919-1987), de pianovirtuoos die in de tweede helft van de vorige eeuw de Verenigde Staten entertainde met zijn tv-shows en concerten, kickte als geen ander op glitter en glamour – over-the-topkostuums, vergulde piano’s, limo’s en perfect gecoiffeerde poedels incluis. Behoorde ook tot zijn verslavingen: mannelijke bimbo’s. Hoe jonger, dommer en blonder, hoe liever.

Eén van hen, Scott Thorson, beschreef in zijn memoires ‘Behind the Candelabra: My Life with Liberace’ hoe hij op zijn zeventiende een relatie begon met de vier decennia oudere ster. Hij werd overladen met cadeaus en onderging plastische ingrepen die hem meer op Liberace moesten doen lijken, maar na zes jaar werd Thorson – tot dan officieel in dienst als chauffeur en lijfwacht – bedankt voor bewezen diensten.

Thorson eiste een schadevergoeding van 113 miljoen dollar – het zou bij 75.000 dollar, drie auto’s en twee hondjes blijven – en de reputatie van Liberace, die al zijn hele leven voor een godvrezende heteroseksueel probeerde door te gaan, kreeg een zoveelste deuk.

Passie, drama, harde dollars: gesneden koek voor een film, dacht Steven Soderbergh (‘Erin Brockovich’, de ‘Ocean’s’-trilogie). Hij kreeg A-listers Michael Douglas en Matt Damon warm voor zijn project. Maar de Hollywoodstudio’s wilden er niet aan: véél te gay. Alleen HBO, de Amerikaanse betaalzender achter topreeksen als ‘The Sopranos’, ‘The Wire’ en ‘Game of Thrones’, wilde er geld in stoppen.

Resultaat: ­Soderberghs laatste langspeelfilm – hij heeft genoeg van cinema – wordt in de Verenigde Staten alleen op tv uitgezonden, terwijl de rest van de wereld hem in de bioscoop kan bekijken. En zie: ‘Behind the Candelabra’ beleefde een triomfantelijke wereldpremière op het filmfestival van Cannes.

We konden de twee hoofdrolspelers spreken in Hôtel du Cap-Eden-Roc, in het naburige Antibes. Van daar is het amper tien minuten met de speedboot tot aan de Croisette: het wemelt bijgevolg van sterren à la Angelina Jolie en Robert De Niro in het vijfsterrenresort.

De 69-jarige Douglas is slecht te been: de strijd tegen keelkanker heeft zijn sporen nagelaten. Maar de man stráált levensenergie uit.

HUMO U staat bekend als een notoire heteroseksueel, wat zag u in een rol als deze?

Michael Douglas «Natuurlijk heb ik even getwijfeld. Maar zo’n hoofdrol krijg je op mijn leeftijd niet vaak meer aangeboden. Het hele pakket zag er fantastisch uit: een doordacht scenario, getalenteerde collega’s en één van de beste cineasten: wow, wow, wow! De homoseksuele kant baarde me nog het minst zorgen – ik heb al eens een homo gespeeld in een aflevering van de sitcom ‘Will & Grace’, zie je.

»Ik wou vooral niemand teleurstellen: ik speelde voor het eerst iemand die elke Amerikaan min of meer kent. Wat natuurlijk hielp, waren de fenomenale make-up, de prachtige pruiken en de blitse kostuums, maar ik wou niet voor een simplistische imitatie gaan. Het publiek moest Liberace vóélen. Gelukkig had ik veel tijd om me voor te bereiden.»

HUMO Klopt het dat Soderbergh u al dertien jaar geleden, op de set van ‘Traffic’, had aangesproken over deze film?

Douglas «Inderdaad. In die film speelde ik het hoofd van de National Drug Control Policy, en Steven kwam tussen twee takes naar me toe: ‘Weet je dat er een Liberace in jou schuilt?’ Ik dacht dat hij een – misplaatst – grapje maakte, maar later ­vertelde hij me dat hij al een tijdje op een biopic over de showman zat te broeden, en dat hij in mij de perfecte kandidaat voor de hoofdrol zag. Natuurlijk was ik vereerd.»

HUMO Ik veronderstel dat u piano hebt leren spelen?

Douglas «Eerst heb ik me op zijn zeer specifieke stem geconcentreerd. Daarna begon ik pianolessen te volgen, maar ik bakte er niks van – ongelofelijk frustrerend. Gelukkig is Steven zeer vindingrijk. Toen hij merkte dat ik vastzat, vond hij meteen een oplossing. ‘Michael, als je de vingerzetting van ‘Boogie Woogie’, het eerste nummer in de film, memoriseert, zitten we goed.’ En inderdaad: zodra het publiek overtuigd is van je kunnen, kun je ze alles wijsmaken (lacht).»

HUMO Na de persvertoning in Cannes regende het ‘Douglas is back!’-berichten. Dat moet deugd doen na de zware periode die u achter de rug hebt.

Douglas «Mijn strijd tegen keelkanker, de gevangenisstraf van mijn oudste zoon (Duncan Douglas werd veroordeeld tot tien jaar cel voor het dealen in drugs, red.): ik heb inderdaad zonniger tijden gekend. Die enthousiaste reacties zijn de kers op de taart. Dat we de film na jaren vol valse starten toch tot een goed einde hebben gebracht, en dat ik nog zo’n prachtrol heb mogen spelen: dat zijn ware zegeningen. Ik besefte tijdens het draaien langzaam maar zeker dat mijn carrière nog niet voorbij is. Het leek alsof ik uit een nachtmerrie ontwaakte.»

HUMO Hebt u ooit gedacht dat het over en uit was?

Douglas «Ik heb echt het ergste gevreesd. De opnames van ‘Behind the Candelabra’ zouden net beginnen toen ik te horen kreeg dat ik keelkanker had. Zelfs als ik door had willen zetten, had geen enkele verzekeringsmaatschappij ons groen licht gegeven. Gelukkig waren Steven en Matt zo vriendelijk om andere projecten aan te nemen terwijl ik chemotherapie kreeg. Zelfs toen ik weer kerngezond was verklaard, gaven ze me nog wat tijd om te herstellen. Bijzonder attent, want ik zag er verschrikkelijk verzwakt en vermagerd uit.»

HUMO Iets wat de paparazzi toen maar wat graag in de verf hebben gezet.

Douglas «Man, wat heb ik toen gevloekt! Overal waar ik kwam, stonden ze klaar. Het leek wel of ze mijn agenda beter kenden dan ikzelf. In dit digitale tijdperk is de honger naar informatie niet meer te verzadigen. Ik heb medelijden met de jongste generatie Hollywoodacteurs, hoor: privacy is een woord dat niks meer betekent.

»In Liberace’s hoogdagen waren er maar twee roddelcolumnisten in Hollywood, en die had hij in zijn zak. En als de Britse tabloids iets over zijn seksuele voorkeur durfden te schrijven, deed hij hen een proces aan… én hij won!»

HUMO Hoe gaan u en uw gezin om met die persaandacht?

Douglas «Ik ken het klappen van de zweep door en door – dat heb je als je vader één van de bekendste filmsterren aller tijden is. Openheid is het hoogste goed in ons huishouden: we gaan geregeld samen aan tafel zitten en praten dan over alles wat er over ons wordt gepubliceerd. Een tijdje terug berichtte het Amerikaanse roddelblad The National Enquirer over mijn zogezegde huwelijksproblemen met Catherine (Zeta-Jones, red.). ‘Geloof er geen woord van,’ zei ik tegen onze kinderen. Waarop onze zoon Dylan: ‘Natuurlijk niet, paps. Als we alles moeten geloven wat over jou geschreven wordt, hadden we je al tien keer moeten begraven.’»

Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234