null Beeld Humo
Beeld Humo

Werelddierendag

Bekende Vlamingen over hun huisdieren: ‘Toen mijn varken bronchitis had, zong ik slaapliedjes voor hem’

Voor Jeff Hoeyberghs is het misschien altijd Werelddierendag - hij laat elke dag het varken in zich los -, maar voor de meeste mensen staat 4 oktober te boek als de dag waarop we de beestenboel extra in de watten leggen. Geen betere garantie voor een langer en gelukkiger leven dan een dier in huis, hebben wetenschappers uitgevogeld, en dat geldt ook voor bekende Vlamingen. Humo sprak in 2018 met Sammy Mahdi, Chris Dusauchoit, Ben Weyts, Els Pynoo en An Lemmens over hun beestachtige dierenliefde. ‘Ik heb nog nooit slechte ervaringen gehad met honden uit een asiel. En van een kind weet je toch ook niet vooraf of het braaf of gelukkig zal zijn?’

Katrien Depecker

SAMMY MAHDI: ‘Masseren in co-ouderschap’

‘Niet dat ik m’n hele leven met die hond deel, maar sommige dingen vertel ik haar wel’

Werd nog bekender dan haar baasje na diens doortocht in ‘De slimste mens’: Pamuk, de chowchow van Jong CD&V-voorzitter Sammy Mahdi. Ook ons wist ze te bekoren toen ze lag te geeuwen tijdens een mop van jurylid Sam Gooris. Goeie timing!

SAMMY MAHDI «De dagen na haar passage op tv was Pamuk een grote vedette. Op café werd zij het eerst herkend en pas een halve minuut later keken mensen mij verbaasd aan: ‘Ah, die is er ook.’

»Vroeger was ik geen grote hondenliefhebber, ik was er zelfs een beetje bang voor. Wij hebben thuis nooit een hond gehad, dus ik kon bijvoorbeeld hun reacties niet goed inschatten. Vorig jaar heeft mijn toenmalige vriendin mij toch kunnen overtuigen om een hond in huis te halen. Dat was niet eens een grote aanpassing, want Pamuk was een lief, klein, onschuldig beestje. Dat is ze nog altijd, al is ze al lang geen puppy meer.

»We hebben voor een chowchow gekozen, niet alleen omdat die er schattig uitzien, maar omdat het een ras is waar je weinig over te klagen hebt. Chowchows hebben een kleine longinhoud, dus een lange wandeling of een eindje joggen zit er niet in — wat goed is, want ik ben zelf ook niet zo sportief.»

HUMO Loop je niet de hele dag door te stofzuigen?

MAHDI «Als je een chowchow elke dag vijf minuutjes borstelt, valt dat goed mee. Je moet wel opletten voor huidproblemen en voor infecties aan de neus, ogen en oren want dat haar zit overal. Ze heeft haar naam trouwens aan haar vacht te danken: ‘pamuk’ is Turks voor ‘katoen’.»

HUMO Ook Filip Peeters nam zijn hondjes mee naar de opnames van ‘De slimste mens’, maar liet ze backstage — waar ze hun gevoeg gedaan hebben.

MAHDI (lacht) «Dat zou Pamuk nooit doen. Of beter, dat is me nog maar één keer overkomen. Op het werk dan nog (lacht). Ik neem haar ondertussen niet meer mee naar kantoor: niet iedereen is een even grote hondenfan.»

HUMO Nochtans zou een kantoorhond de sfeer op het werk bevorderen.

MAHDI «Ik ben ervan overtuigd dat mensen beter werken met een dier in de buurt. Af en toe een hond zien voorbijlopen doet de stress dalen.

»Pamuk heeft mijn leven veranderd. Zodra ik ’s morgens mijn ogen open, is ze enorm blij om me te zien. Mensen spreken me ook vaker aan op straat als ik Pamuk bijheb. Je raakt aan de praat met mensen die je anders zouden voorbijlopen, dat vind ik aangenaam. Mocht iedereen zich een hond aanschaffen, dan zouden we mekaar vaker aanspreken.»

HUMO Deel je Pamuk met je ex?

MAHDI «Ja, we hebben co-ouderschap (lacht). Als ze bij m’n ex is, dan is m’n huis echt leeg en zit ik vaak aan Pamuk te denken. Maar dat doe ik eigenlijk ook op het werk als de hond bij mij thuis is. Als Pamuk een tijd niet bij mij is, dróóm ik zelfs over haar. Ik vergelijk die hond met een baby: je bent er zo vaak mee bezig en je krijgt er zoveel liefde van, dat je er een heel sterke band mee ontwikkelt. Ze voelt het ook aan wanneer er iets niet goed zit: dan komt ze naar mij toe om liefde te geven.»

HUMO Denk je soms: ‘Nu gaat m’n liefde voor Pamuk misschien een beetje te ver?’

MAHDI «Ik val soms in slaap naast haar op haar matje tijdens het knuffelen of masseren — wat ze heel graag heeft. Als ik dan wakker word, denk ik weleens: ‘Als mensen dít zouden zien, verklaren ze mij gek.’ (lacht) Vroeger lachte ik met mensen die tegen hun hond praatten. Nu weet ik dat je dat spontaan doet. Niet dat ik m’n hele leven met die hond deel, maar sommige dingen vertel ik haar wel. Echt, Pamuk heeft m’n leven positief beïnvloed.»

null Beeld Marco Mertens
Beeld Marco Mertens

CHRIS DUSAUCHOIT: ‘Bed vol dierenknuffels’

Met zijn boek ‘Honden zoals ze echt zijn’ wil Chris Dusauchoit een heleboel fabels over honden de wereld uithelpen. Zelf deelt hij z’n huis met een golden retriever en een ruwharige teckel, en in zijn tuin staan twee ezels te grazen.

CHRIS DUSAUCHOIT «Vroeger had ik hier een schaapje rondlopen. Toen dat stierf, heb ik voor mijn 40ste verjaardag een ezel gekregen, en omdat ezels best niet alleen blijven, heb ik er nog eentje bijgezet.»

HUMO Heb je wat aan ezels?

DUSAUCHOIT «O ja, ik noem ezels soms ‘honden in een paardenlijf’. Het zijn aanhankelijke dieren: ze komen kopjes geven, en als ze je ’s morgens de deur zien uitgaan, beginnen ze te balken — waar ze prompt mee ophouden als je ze goeiemorgen wenst. Bovendien vragen ezels weinig onderhoud. Hun hoeven moeten bekapt worden door een smid en je moet ze een paar keer per jaar ontwormen, maar dat is het zowat.»

HUMO Ben jij altijd een dierenliefhebber geweest?

DUSAUCHOIT «Zeker. Als kind had ik een bed vol dierenknuffels. Een hond kregen we helaas niet. De uitleg was dat mijn zus allergisch was, maar ik denk dat mijn moeder al de handen vol had met haar zes kinderen. We hebben wel hamsters gehad, maar dat is toch niet hetzelfde. Als ik ergens kwam waar een hond was, waren ze mij kwijt aan dat beest (lacht). Zodra ik het huis uit was, heb ik mij een hondje aangeschaft en sindsdien heb ik nooit meer zonder honden geleefd.

»Honden slaan een brug tussen mens en natuur, dat verklaart een groot deel van hun aantrekkingskracht. Bovendien zijn ze altijd blij als je thuiskomt en beoordelen ze je niet. Een huis zonder honden voelt leeg aan voor mij. Met een hond heb je altijd iemand om mee te spreken en te lachen. Ze doen ook erg voorspelbare dingen: ik kan niet in een pot roeren zonder dat mijn honden bij me komen staan. Ik zeg dan elke keer: ‘Ah, komen jullie je baasje helpen met koken?’ Altijd hetzelfde, elke dag opnieuw (lacht). Dat is aangenaam.»

HUMO De band tussen mens en hond bestaat al 36.000 jaar, maar terwijl honden vroeger een taak hadden en bijvoorbeeld het erf bewaakten, zijn het nu vooral gezelschapsdieren.

DUSAUCHOIT «Vanaf ongeveer 1830 is bij de burgerij het idee ontstaan dat je ook gewoon zomaar een hond kan houden — in het licht van die 36.000 jaar is dat dus nog maar pas.

»Nu zien we honden vaak als een bron van onvoorwaardelijke liefde, maar we mogen onze huisdieren niet te veel menselijke trekjes toedichten. Ik las vorige week nog ergens: ‘Wat wil jij weten over de olifantenbaby’s?’ Dat zijn geen baby’s, dat zijn kalveren: waarom noemen we ze dan niet zo? Als je dieren gaat verdisneyen, dicht je ze kwaliteiten toe die ze absoluut niet hebben: ‘Mijn hond heeft mijn dure zetel kapotgebeten, hij zal nu wel een schuldgevoel hebben.’ Maar honden kennen helemaal geen schuldgevoel. Het zijn geen kwispelende kinderen op vier poten.

»Honden zijn dan ook weer geen veredelde wolven. We weten dat ze de gezichten en de intonatie in de stem van mensen kunnen lezen, en dat ze zelfs min of meer kunnen achterhalen wat we zeggen. Dat is het gevolg van domesticatie, want wolven kunnen dat absoluut niet. Ook katten zijn daar minder bedreven in, dat maakt honden uniek.»

HUMO Je schrijft dat honden zelfs liever bij mensen zijn dan bij soortgenoten.

DUSAUCHOIT (knikt) «Twee honden met verlatingsangst, hebben allebéí verlatingsangst als hun baas de deur uit is. Een andere hond maakt de afwezigheid van een mens niet goed. Nog merkwaardiger: als een mens en een hond elkaar in de ogen kijken, komt er oxytocine (het ‘knuffelhormoon’, red.) vrij in de hersenen van de mens én in die van de hond.»

HUMO Ik las het verhaal over Tommy, een Duitse herder die met zijn baasje Maria elke dag naar de kerk ging. Nadat Maria overleden was, bleef Tommy elke dag naar die kerk terugkeren. Ontroering alom bij de andere kerkgangers, maar volgens jou mogen we zo’n gedrag niet romantiseren.

DUSAUCHOIT «Dat doet Tommy wellicht enkel omdat hij in die kerk medelijden, knuffels of eten krijgt. Vorig jaar in de krant: ‘Reiger rouwt om dode vrouw.’ Heel Vlaanderen was ontroerd omdat een reiger bleef terugkeren naar het huis van een overleden vrouw. Dat beest werd gewoon door die vrouw gevoederd en bleef daardoor terugkomen. Zo simpel is dat. Ik zou graag morgen eens dat huis bezoeken om te zien of die reiger daar nog komt: hoogstwaarschijnlijk niet. Je mag best op een emotionele manier van je beest houden, maar je moet ook nuchter blijven.»

HUMO Afgelopen december in het nieuws: honden zouden slimmer zijn dan katten. Onderzoekers aan de Vanderbilt Universiteit in het Amerikaanse Nashville constateerden dat honden 530 miljoen hersencellen hebben. Katten hebben er 250 miljoen — ter vergelijking: de mens heeft er 16 miljard.

DUSAUCHOIT «Dat is de eeuwige en deels amusante strijd tussen katten- en hondenliefhebbers. Maar dat het ene beest superieur zou zijn aan het andere, is een foute discussie. Het is makkelijker om een hond proeven op te leggen dan een kat — als een kat geen zin heeft, doet die hoegenaamd níéts. Kan je dus een juiste proef opstellen om hun intelligentie te vergelijken? Je mag er ook niet zomaar van uitgaan dat honden intelligenter zijn omdat ze meer hersenverbindingen hebben.»

HUMO Een Zweedse studie wees dan weer uit dat hondeneigenaars langer leven, omdat ze minder last hebben van stress, een hoge bloeddruk, en hart- en vaatziekten.

DUSAUCHOIT «Een kat hoef je niet uit te laten, maar met een hond ga je meerdere keren per dag wandelen: dan ben je meer in beweging, wat vanzelf die positieve effecten met zich meebrengt.»

HUMO In Villa Samson kunnen patiënten van het UZ Brussel dierentherapie volgen: omgang met dieren zou depressies doen dalen en de pijndrempel verhogen.

DUSAUCHOIT «Een prachtig initiatief. De positieve effecten van kantoorhonden vind ik nog interessanter, die doen stress op de werkvloer dalen en humor bovendrijven. Of neem assistentie- en geleidehonden: hun baasjes worden uit hun isolement gehaald omdat mensen nu eenmaal liever een blinde aanspreken over zijn hond dan over zijn witte stok.»

HUMO Je raadt eenzame lezers van je boek aan om geen Tinderaccount te nemen, maar een hond.

DUSAUCHOIT «Ik heb dat zelf ervaren toen ik twee golden retrievers had. Als ik daarmee een terrasje deed of door het park liep, werd ik geheid aangesproken. Of kijk naar hondenweides, dat zijn de geknipte plekken om andere hondeneigenaars te ontmoeten. Honden openen deuren.»

HUMO Wanneer gaat dierenliefde te ver?

DUSAUCHOIT «Op sociale media zag ik Paris Hilton onlangs op de catwalk waggelen met een chihuahua op de arm. Dat beestje gaf voortdurend te kennen dat hij dat níét tof vond, maar daar besteedde zij geen aandacht aan. Een hond is geen stel oorbellen, hè.»

HUMO Ik schrok toen ik las dat het Brusselse bedrijf Dog Chef vers bereide maaltijden voor honden aan huis levert. Baasjes kunnen kiezen tussen kip met rijst en groenten of rundvlees met pasta en groenten.

DUSAUCHOIT «Alsof honden graag pasta eten! Het interesseert hen ook niet hoe hun eten eruitziet, wél hoe het ruikt. Moet je een kat tonijn of wild geven? Ik stel me daar vragen bij, maar als mensen zo gek zijn: laat ze doen. Ik heb liever dat ze te veel geld aan hun dieren uitgeven, dan dat ze die beesten doodkloppen.»

HUMO Ook frappant: het Californische echtpaar Turpin hongerde zijn kinderen uit, maar de twee maltezers in huis waren gezond en wel. Zegt dat wat over de band tussen mens en dier?

DUSAUCHOIT «Ik kan je enkel iets zeggen over de omgekeerde situatie: psychopaten blijken als kind vaak dieren gefolterd of gedood te hebben. Als mensen een dier ernstig verwaarlozen, kan je je dus ook afvragen hoe ze met andere mensen omgaan.»

null Beeld DPG
Beeld DPG

BEN WEYTS: ‘Knuffelen met varkens’

‘Mijn varkens zijn zussen, ze heten Kotelet en Mignonette. Maar die namen zijn geen verwijzing naar wat hen te wachten staat’

Zijn job noopt hem om het op te nemen voor beesten allerhande, maar schuilt er in Vlaams minister voor Dierenwelzijn ook waarlijk een grote dierenvriend?

BEN WEYTS «Natuurlijk, je moet toch begaan zijn met je bevoegdheden. Ik ben een plattelandsjongen, geboren en getogen in Dworp, waar ik nog altijd woon. Wij hebben thuis altijd dieren gehad: honden, katten, paarden, geiten, ganzen, schapen, kippen, konijnen en zelfs een koe.

»Nu hebben we twee varkens, een asielhond en een asielkat. In de tuin krijgen we geregeld bezoek van een ooievaar en van wilde eenden en ganzen. En onze buren hebben paarden: het is leuk om omringd te zijn door dieren.»

HUMO Waarom koos u voor varkens?

WEYTS «Waar we vroeger woonden, kwamen vossen onze kippen vangen. Mijn vrouw dacht dat het een goed idee zou zijn om die kippen te beschermen door er varkens bij te zetten. Maar vossen trekken zich blijkbaar niets aan van varkens (lacht). De varkens zijn zussen, ze heten Kotelet en Mignonette. Hun namen zijn geen verwijzing naar wat hen te wachten staat: het zijn hobbydieren. Je kan trouwens niet zomaar je eigen dieren opeten, daar zijn strikte regels over.

»Het zijn Göttinger varkens en die maken alles stuk: hoe groot hun grasveld ook is, ze maken er meteen een slagveld van. Ze zijn best wel aanhankelijk, ze komen als je roept, en soms komen ze knuffelen. Wat bij zo’n stevige varkens wil zeggen dat ze je gewoon omverduwen (lacht).

»Onze hond en kat haalden we in een asiel, omdat we de kinderen verantwoordelijkheidszin wilden bijbrengen. Jerry is een Duitse herder uit Wallonië, maar hij heeft zich al goed aangepast in de Vlaamse rand (lacht). Dieren zijn onvoorwaardelijk trouw — een eigenschap die veel mensen missen — en ik ben geneigd te denken dat asieldieren nóg aanhankelijker zijn: de trouw die ik van Jerry krijg!»

HUMO Kunnen uw dieren het goed met elkaar vinden?

WEYTS «Pompom is een gecastreerde kater, die aardig wat extra kilo’s meesleurt. We hadden hem eerder dan Jerry, en als die met Pompom wil spelen, krijgt hij wel eens een klauw op z’n snuit. Jerry draait ook graag rondjes om de varkens, maar ook die tonen weinig interesse om met hem te spelen.»

HUMO Komen mensen vaak bij u aankloppen met hun dierenproblemen?

WEYTS «Ik krijg veel mails over dierenmishandeling, vaak met gedetailleerde informatie: ‘In die straat op dat huisnummer geeft de eigenaar zijn hond soms een lap!’ Die meldingen sturen we naar de inspectie. Van al mijn bevoegdheden — ook nog Mobiliteit, Openbare Werken, Toerisme en Vlaamse rand — krijg ik de meeste mails over dierenwelzijn.»

HUMO In december kreeg u een brief van Pamela Anderson, notoir dierenrechtenactiviste, die het jammer vond dat er nog altijd geen verbod is op het kweken van pelsdieren. Een jongensdroom die uitkwam?

WEYTS (lacht) «Ik heb gelukkig Pamela Anderson niet nodig om in gang te schieten, maar ze is toch bedankt voor haar brief. Sommige mensen doen wat meewarig over dierenwelzijn, maar weet je hoeveel dieren er elke maand in Vlaanderen in beslag genomen worden? Tweehonderd! En dat gebeurt alleen wanneer het leven van een dier in gevaar is. Dat is toch confronterend voor een samenleving die zich ‘beschaafd’ noemt.»

HUMO SP.A-parlementslid Rob Beenders wil het mogelijk maken om huisdieren samen met hun baasje te begraven. Wat vindt u daarvan?

WEYTS «Maar dieren sterven toch niet tegelijk met hun baasje, hoe ga je dat dan doen? Het zijn zulke voorstellen waardoor mensen meewarig gaan doen over dierenwelzijn. Er zijn grotere problemen dan dat, hè.»

null Beeld Filip Naudts
Beeld Filip Naudts

ELS PYNOO: ‘Haan in mijn oksel’

Midden maart komt de nieuwe Vive La Fête-plaat uit, maar als Els Pynoo niet samen met wederhelft Danny Mommens op het podium staat, laat ze zich de liefde van haar dieren welgevallen op haar boerderij in Olsene.

ELS PYNOO «We hebben twee paarden, drie pony’s, één ezel, twee honden, vier katten, twee zwanen, drie ganzen, een twintigtal kippen en twee vissen. We krijgen tijdens het jachtseizoen ook vaak bezoek van wilde eenden: net alsof ze op ons erf komen schuilen omdat ze weten dat hier niet op hen wordt geschoten (lacht).

»Ik zie al mijn beestjes even graag. Als ik ’s avonds de stallen ga sluiten, zeg ik ze uitgebreid gedag: ‘Slaapwel! Tot morgen!’ En nog eens in ’t Engels, voor degenen die geen Nederlands kennen (lacht).

»Dieren zijn slimmer dan mensen. Wij zijn onze voeling met de natuur kwijtgeraakt, terwijl ik aan mijn dieren kan zien wanneer het zal beginnen te waaien of te regenen. Ze leven heel intuïtief en dat maakt mij erg rustig.»

HUMO Je zou niet meer kunnen aarden in de stad?

PYNOO «O, neen. Toen we nog in Gent woonden, hoorden we tot ’s nachts trams voorbijdenderen. Hier is het muisstil. Stadsmensen zijn ook veel gejaagder. Als we in Parijs moeten optreden, zijn we al na één dag de kluts kwijt (lacht).

»Ik heb veel minder stress sinds ik op het ritme van de natuur leef. Ik word gewekt door de zwanen, ganzen en kippen, en dan ga ik meteen alle dieren voederen. Dat neemt een uurtje in beslag. De rust die dan over het erf neerdaalt: zalig! Daarna ga ik met een vredig gevoel ontbijten. De zorg van de dieren bepaalt je dag, omdat ze routine nodig hebben. Als je ze niet elke dag op hetzelfde tijdstip voedert, denken ze dat er iets aan de hand is en dan staat het erf op stelten. Je kunt dus niet met een kater in bed blijven liggen, maar dat vind ik net goed (lacht). Als we moeten optreden, kunnen we op familie rekenen, maar ik vertrek toch met een bang hartje: ‘Wat als er net nu iets fout gaat?’ Maar je moet dat van je afzetten, anders kun je nergens naartoe. Gelukkig hebben we al wat van de wereld gezien, want op vakantie gaan zit er niet meer in.»

HUMO Heeft die dierenliefde er altijd in gezeten?

PYNOO (knikt) «Ik denk dat je daarmee geboren wordt. We hadden vroeger een hond, een kat en enkele cavia’s, en ik speelde liever met plastic barbiepaardjes dan met poppen. Jeugdbewegingen interesseerden mij ook niet. Ik bracht mijn dagen in de naburige manege door, waar ik stalknecht was. Om zes uur ’s ochtends stond ik al klaar om de stallen schoon te maken, en in ruil mocht ik van sommige eigenaars gratis paardrijden. Tot wanhoop van mijn familie schoof ik aan tafel met mijn laarzen vol paardenmest – ‘Eikes, zo stinken!’ – maar ik vond dat niet vies (lacht). Danny is ook opgegroeid met paarden. Wie als kind nooit met beestjes in contact is gekomen, is wellicht een minder grote dierenliefhebber.»

HUMO Kun je verklaren waarom paarden zo’n grote aantrekkingskracht op je uitoefenen?

PYNOO «Nee. Toen ik vroeger naar ‘Black Beauty’ keek, bracht de intro me al aan het huilen: dat zwarte paard dat galoppeerde met de manen in de wind! Daaruit concludeerde ik dat ik zelf een paard was (lacht). Telkens als ik een paard zie, is het alsof ik wéét wat het voelt. Heel raar. Dat zo’n groot beest zo dicht bij een mens kan staan, vind ik heel mooi.»

HUMO Je zei eerder al dat je meer van dieren dan van mensen houdt.

PYNOO «Ik ben nogal wantrouwig en maak niet makkelijk een praatje met om het even wie. Dieren zijn echt en eerlijk, terwijl niet alle mensen even authentiek zijn. Een dier is niet jaloers of egoïstisch en zal nooit denken: ‘Wat zou ik haar nu eens kunnen lappen?’ (lacht)

»Als je goed voor je dieren zorgt, laten ze meteen hun dankbaarheid blijken. Daar geniet ik erg van. Elke mens heeft nood aan bevestiging, en die krijg ik ook wel van Danny, maar mijn beestjes overweldigen me met liefde. Hoe kun je dan niet gelukkig zijn?»

HUMO Belanden ze op je bord?

PYNOO «Nee. Ze hebben allemaal een naam, ik zou het niet over mijn hart krijgen om ze op te eten. We hebben ooit een varken gehad en dat hebben we nooit laten slachten, hoewel de boeren uit de buurt wekelijks kwamen vragen: ‘En, hoeveel weegt hij al?’ (lacht)

»Als er dieren sterven, begraaf ik ze op hun favoriete plekje. Ik steek ze niet in de gauwte in de grond, maar ik sta er ook geen liedje bij te zingen. Ik bekijk wel geregeld foto’s van onze gestorven dieren. Op mijn gsm staan alleen maar foto’s van onze beestjes en onze boerderij. Geen enkele foto van Danny of van ons tweetjes! (lacht)»

HUMO Koen Wauters vertelde dat hij toneelstukjes opvoerde voor zijn hond met botkanker, om die af te leiden van de pijn. De dierenarts had de hond al afgeschreven, maar hij is erdoor gekomen.

PYNOO «Twee banken vooruit, Koen Wauters!»

HUMO Wat is het vreemdste wat jij ooit voor je dieren hebt gedaan?

PYNOO «Veel (lacht). Toen onze boxer Joske leverkanker had, ben ik geen seconde van haar zijde geweken. Ze kon niet goed meer slapen omdat haar lever op haar longen drukte, dus zorgde ik ervoor dat ze op mij kon steunen. Twee weken na de diagnose is ze helaas gestorven.

»Ik heb ook eens een haan grootgebracht toen de moederkip gestorven was. In het begin sliep hij in mijn okselholte, en hoewel ik bang was om ’m te verpletteren, is dat nooit gebeurd. Hij is uitgegroeid tot een mooie, grote haan, Lewiske. En zo tam als wat, natuurlijk: als ik overdag in huis rondliep, volgde hij me buiten langs de ramen. ’s Avonds moest ik hem in de stal in zijn bedje steken, anders wilde hij niet slapen (lacht). We moesten eens in de Vooruit in Gent optreden, en toen ben ik tussen de soundcheck en het optreden door naar huis gesneld om Lewiske in zijn bedje te steken. Helaas werd hij later opgegeten door een vos, toen heb ik tranen met tuiten gehuild.

»Toen ons varken nog leefde, heb ik slaapliedjes voor hem gezongen toen hij een bronchitis had en onder warmtelampen moest liggen. Alle paarden kwamen toen dichter bij me staan in de stal, alsof ze die liefde en warmte voelden.»

null Beeld Instagram
Beeld Instagram

AN LEMMENS: ‘Let op met broodfok’

Toen TMF haar destijds in het publiek van Marktrock ontdekte en ze prompt bij de muziekzender aan de slag kon als veejay, studeerde An Lemmens voor dierenartsassistente.

AN LEMMENS «Het zou me niet verbazen als dierenliefde genetisch bepaald was. Ik heb het van thuis meegekregen, en ik merk dat het er bij mijn dochter ook in zit. Ik nam als kind vaak gewonde dieren mee naar huis. Mijn moeder vond dat niet altijd tof, maar mijn pa had het laatste woord, en van hem mochten ze blijven. Hij bracht ook zelf dieren mee naar huis. Eén keer had hij een wildvreemde hond mee, en die heeft mij gebeten. Ik was toen 3 jaar, en mijn moeder was in alle staten: ‘Die hond moet weg!’ Maar het was mijn eigen schuld, want ik had aan zijn staart getrokken. Daar heb ik me een tijdlang heel slecht over gevoeld.

»Ik ben opgegroeid met kippen, ganzen, honden, katten, vogels, cavia’s en een muilezel. Naar het schijnt, waren mijn eerste woorden zelfs ‘Pietje de cavia’ (lacht). Ik herinner me ook dat ik eens een eendenei heb uitgebroed onder een lamp. Ik was het eerste wezen dat dat eendje zag, dus het beschouwde mij als zijn mama. Het liep me overal achterna en ging zelfs mee naar school. Daar keek niemand raar op, want ik woonde in een boerengat (lacht). Dat beestje was natuurlijk niet zindelijk, en het had eens zijn gevoeg gedaan in de gang van de school. Ik had er niets beters op gevonden dan het op te kuisen met de spons waarmee ook het bord werd geveegd. De volgende dag werd die poep uitgesmeerd op het bord: daar heb ik héél veel straf voor gekregen (lacht)

HUMO Vier jaar geleden bracht je het boek ‘Pin up pup’ uit, waarmee je de broodfok aanklaagt en asieldieren promoot.

LEMMENS «Dat boek is uit verdriet en verontwaardiging ontstaan. Ik had zelf een broodfokpup uit het asiel gehaald, Mellow, een Cavalier King Charles. Ze was uit het Oostblok ingevoerd door een West-Vlaamse dierenwinkel. Haar baasjes brachten haar daar terug omdat ze een verlamd pootje had, wellicht het resultaat van een aanrijding. Toen het asiel op de hoogte werd gebracht, zijn zij Mellow gaan ophalen. Gelukkig, anders zou ze afgemaakt worden. Ik heb haar meegenomen naar huis, maar na een tijd moest haar pootje toch geamputeerd worden. Helaas heeft ze die operatie niet overleefd.

»Mellow staat voor alles wat fout gaat met de broodfok, en ze was de drijfveer voor m’n boek. Een broodfokker kweekt honden op grote schaal zonder rekening te houden met inteelt, genetische aandoeningen of het welzijn van de ouderdieren en de pups. Het enige wat hem interesseert, is zijn portefeuille.»

HUMO Vorig jaar bracht ‘Pano’ een reportage over de broodfok, maar op sociale media omschreef jij die als ‘een gemiste kans’.

LEMMENS «Onze asielen puilen uit, maar de vraag naar pups is veel groter. Daarom worden er veel pups uit het Oostblok ingevoerd. Ik was vooral verontwaardigd dat mensen aan het woord werden gelaten die zelf broodfokkers zijn, hoewel ze beweerden ‘correct’ te werken en alles ‘met hart en ziel’ te doen. De tegenpartij werd niet aan het woord gelaten. Die aflevering was gratis reclame voor de Belgische broodfokkers. Googel hun naam in combinatie met ‘broodfok’ en kijk welke resultaten je krijgt. Maar mensen doen blijkbaar geen research voor ze een puppy kopen.»

HUMO Hoe kun je een broodfokker herkennen?

LEMMENS «Als een fokker over meerdere nesten beschikt en je meteen een puppy mee naar huis mag nemen, dan klopt er iets niet. Een broodfokker zal ook iederéén een puppy meegeven, terwijl een liefdevolle kweker je met lege handen wegstuurt als hij vermoedt dat jij geen goed baasje zult zijn.

»Ik heb met mijn eigen ogen gezien welke schade de broodfok kan aanrichten bij een dier. Tijdens m’n asielbezoeken voor de fotoshoots van ‘Pin up pup’ heb ik de bordeauxdog Sansa geadopteerd, een afgedankte broodfokteef die haar hele leven niets anders heeft gedaan dan puppy’s op de wereld zetten. In een stal dan nog: vóór ze in het asiel belandde, had ze nog nooit het daglicht gezien. Een tuin kende ze niet, ze had nog nooit op gras gelopen! Na drie weken bij mij was ze een volledig ander dier. De eerste keer dat ik haar speels zag huppelen, ben ik beginnen te huilen: dat ze zelfs na zoveel ellende niet gebroken was! Ze heeft nog anderhalf jaar bij me gewoond, het was de liefste en braafste hond die ik ooit heb gehad. Ik heb vreselijk veel verdriet gehad toen ze stierf.

»Maar niet alleen broodfokkers doen afschuwelijke dingen met hun honden. Mijn bastaard Buddy was nog maar 1 jaar oud toen ik hem uit het asiel ging halen. Hij was erg mishandeld, en toen de dierenbescherming hem bij zijn baasje kwam weghalen, was die man zo kwaad dat hij Buddy los door het raam heeft gegooid. Buddy was enorm getraumatiseerd, maar ik ben veel met hem bezig geweest, en nu is hij erg aanhankelijk. Ik heb een heel bijzondere band met hem: de dag dat hij overlijdt, zal ik niet weten hoe ik verder moet.»

HUMO Jij hebt altijd asielhonden gehad?

LEMMENS (knikt) «Ik heb er nog nooit slechte ervaringen mee gehad. Mensen vragen me altijd: ‘Loop je geen groter risico om een zieke of agressieve hond in huis te halen?’ Tja, van je kind weet je ook niet vooraf of het braaf of gelukkig zal zijn.»

HUMO Waarom zijn mensen met huisdieren gelukkiger?

LEMMENS «Mijn dieren beuren mij op als ik me slecht voel: ze zijn een constante bron van affectie. Ik las eens dat bejaarden die hun dier naar het rusthuis mogen meenemen, minder last hebben van een hoge bloeddruk, en dat geloof ik best.

»Ik heb sinds een paar jaar ook een paard. Als kind was ik verzot op paarden, m’n kamer hing vol paardenposters en ik sleet m’n dagen in de naburige manege. Omdat ik er nooit één van m’n ouders heb gekregen, heb ik besloten zelf m’n kinderdroom te laten uitkomen: ‘Tijd voor een eigen paard!’ Ik zeg tegen iedereen: ‘Toch leuk voor mijn dochter?’ Ook al heeft zij er nooit om gevraagd (lacht)

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234