'Belfilm': Robbe De Hert

Onder de voor de hand liggende naam ‘Belfilm’ presenteren de makers van ‘Belpop’ u komende dinsdag een carrière-omspannende documentaire over het eeuwige enfant terrible van de Vlaamse cinema, de markante Antwerpenaar Robbe De Hert.

Eenenzeventig is de maker van prachtfilms als ‘De Witte van Sichem’ en ‘Blueberry Hill’ nu, en murw van het decennia-lang vechten tegen allerhande bierkaaien, maar hij dénkt er nog niet aan om zijn onafscheidelijke handdoek in de ring te werpen.

Robbe De Hert «Schat, ik ben tot acht uur vanmorgen wakker geweest: ik heb de hele nacht zitten vlassen op het scenario van een film die ik op poten probeer te krijgen. ’t Gaat over de gebeurtenissen tijdens de oorlog in Geel: in april ’43 moesten alle Joden opgepakt worden en naar de Dossinkazerne in Mechelen worden gebracht, maar in het gesticht van Geel – ‘De Kolonie’, zoals ze zeiden – waren ze safe. Enfin, dat denken ze toch in Geel, maar dat verhaal is dus volledig verzonnen. Wat er wél gebeurd is, daar gaat de film over.»

HUMO Wilt u die film zelf regisseren?

De Hert «Absoluut. Maar we meuge niet meer meespelen, hè?»

HUMO Hoe bedoelt u?

De Hert «Awel ja, de cineasten van mijn generatie mogen niks meer van het VAF (het Vlaams Audiovisueel Fonds, red.), ondanks het feit dat wij dat spel godverdoeme mee hebben opgericht. Harry Kümel heeft onlangs een fantastisch scenario geschreven, maar ze leggen hem op de rooster als een beginneling. Harry Kümel! En zelf word ik ook behandeld als een eerstejaarsstudent, echt vernederend is dat. Wat je in het verleden al allemaal gepresteerd hebt, dat telt precies niet voor die mannen.

» Och schat, ’t is altijd zjust hetzelfste geweest bij mij. Luister, op 8 april zendt de VRT naast die documentaire ook een tv-film van mij uit, ‘Maria Danneels (of het leven dat we droomden)’, naar de roman van Maurice Roelants. Wittegaai dat ik die film gemaakt heb zonder eerst dat boek te lezen? Ik had de tijd niet! In 1981 was dat. We hebben toen zes maanden ruziegemaakt met de dienst drama van den BRT. Want ter vervanging van de ene dramaturg, die ons carte blanche had gegeven, werden er plots vier dramaturgen aangesteld: een katholiek, een socialist, een liberaal en een Volksuniegast. Die tiepen hebben het ons zodanig moeilijk gemaakt dat ik op het laatst nog één dag had om te beslissen of ik het ging doen of niet – ’s anderendaags moest ik het contract tekenen. Ik héb het getekend, maar boven mijn handtekening had ik de woorden ‘à la Godard’ geschreven. Godard had ooit gezegd: ‘Elk verhaal heeft een begin, een midden en een einde, maar niet noodzakelijk in die volgorde’. Dus ik dacht: dan kan ik toch nog doen wat ik wil. Nog chance, want ik ben hiejel tevreden over die film. In amper drieënhalve week hebben we ’m gedraaid, maar ik heb nooit nog zulke lovende kritieken gekregen. De enige die er niks aan vond, was Louis De Lentdecker: die schreef in De Standaard dat ze me geld zouden moeten geven om te stoppen, hahaha.»

HUMO Hebt u de ‘Belfilm’-documentaire over uw carrière al gezien?

De Hert «Ah ja, natuurlijk.»

HUMO En?

De Hert «Ik vind het een nogal flatterend portret. Pas oep, dat is een compliment voor de makers, hè.»

HUMO Een aanzienlijk deel van de documentaire gaat over het feit dat u er nooit in bent geslaagd om een verfilming van Louis Paul Boons ‘Pieter Daens’ van de grond te krijgen – uiteindelijk is uw voormalige assistent Stijn Coninx ermee gaan lopen. Is dat de grootste ontgoocheling uit uw carrière geweest?

De Hert «Bwa, ze zeggen in die documentaire dat de verfilming van ‘Pieter Daens’ altijd mijn grote droom is geweest, maar dat is overdreven. Mijn échte grote droom was een cowboyfilm over Jezus Christus. Een gewijde western dus eigenlijk, die ‘The Persecution of the JC Gang’ zou gaan heten.»

HUMO Goeie titel.

De Hert «Het zal wel zijn: mijn titels waren altijd goed. Maar ja, Christus is een figuur waar je in de cinema niet aan mag komen, dus dat project kwam nooit van de grond. En ik gelóóf niet eens in dieje Jezus!

»Ik vond het trouwens een grote fout dat ze ‘Daens’ ook ‘Daens’ hebben genoemd, en niet ‘Priester Daens’. Wa ies da na veur iet: een film die over een pastoor gaat, maar het mag niet geweten zijn! Ook commercieel gezien was het slecht bekeken, want in het buitenland dachten ze dat het een dánsfilm was: dat heeft Stijn me zelf verteld.»

HUMO Ondanks alles hebt u toch een paar knappe films op uw naam staan.

De Hert «Dank u wel. Kijk, als cineast heb ik altijd één regel voor ogen gehouden: ‘There are no rules in filmmaking, only sins. The first sin is dullness’. Ik weet niet wie dat gezegd heeft – ik denk Frank Capra, weet ik veel. Vergeet niet: ik ben nooit naar de filmschool geweest. Ik heb enkel een diploma Ellentrieker-Staarkstroem-Aa twie.»

HUMO Wat vindt u zelf uw sterkste film?

De Hert «Schat, denktegaai nu echt dat ik daarmee bezig ben? Ik kíjk niet eens naar mijn eigen films. Hoe heet-ie ook weer, die dwaas die die film over pater Damiaan gemaakt heeft, Paul Cox. Diejen tiep hangt enkel de affiches van zijn eigen films aan de muur, en hij kíjkt ook alleen naar zijn eigen films. Maar wat een amateur, wat een zondagsfilmer is me dat, zeg! Wittegaai dat die mens ooit nog een boek heeft geschreven met de titel ‘Reflections’? (lacht luid) ‘Reflections’: allee na!»

HUMO Films van anderen, bekijkt u die wel?

De Hert «Ja, ik zie hiejel veel films. Sinds ik gepensioneerd ben, heb ik een passe-partout: ik mag in heel België gratis films gaan bekijken. En dus ga ik nu toch vijf, zes keer per week naar de cinema. Dinges vond ik laatst niet slecht, ‘The Grand Budapest Hotel’. Maar die Italiaan die de Oscar gewonnen heeft, wat is me dát voor een draak zeg!»

HUMO ‘La grande bellezza’?

De Hert «Oh, ver-schrík-ke-lijk. Pretentiéús, my God!»

HUMO Wat vond u van ‘The Broken Circle Breakdown’?

De Hert (kreunt) «Schat, moet dat nu echt? Ik maak me altijd zo klein mogelijk op premières: ik wil die film wel zien, maar ik wil de regisseur na afloop niet mijn gedacht hoeven te zeggen (lacht).

»Nee, het straffe aan ‘Breakdown’ was: ik houd niet van country & western-muziek, maar uiteindelijk vond ik dat nog het beste aan die film! De muziek in ‘Breakdown’, dat is grandioos gedaan, hè?»

HUMO Wat vindt u van de huidige Vlaamse cinema?

De Hert (kermt) «Mag ik mijn joker inzetten?»

HUMO Als het moet.

De Hert «Dan zet ik mijn joker in. Ik ga alleen zeggen dat de films van tegenwoordig kloten mankeren. Voilà, meer zeg ik niet.»

HUMO Toch nog één laatste vraagje: hoe gaat het eigenlijk met u?

De Hert «Oud en versleten, hè, schat, oud en versleten. Plezant is anders, dat kan ik u verzekeren. En dan maken die van ‘Belfilm’ godverdoeme ook nog een soort in memoriam over mij (lacht).

»Maar passons, dat is allemaal niet belangrijk. Ik zal u nog eens iets anders vertellen: wittegaai dat ik mijn laatste drie films gemaakt heb zonder overuren? En denktegaai dat dat meetelt voor het VAF? Niks van!»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234