null Beeld

'BelgaSport': Tiziana, de Italiaanse vriendin van Ludo Coeck

Een elegant hindeloopje en een geweldige trap: daarmee liet Ludo Coeck begin jaren tachtig vele Europese topclubs watertanden. Maandag vertelt 'BelgaSport' het tragische verhaal van deze man van glas.


Opmerkelijke getuige is Tiziana D'Abbruzzo, de Romeinse vriendin van Coeck. Als de intussen 47-jarige Italiaanse haar liefde voluit had kunnen bezingen, was er een halfuur uitzendtijd méér nodig geweest.''Ik ben met hem gestorven''
Aan de telefoon was ze al enthousiast vanwege de aandacht voor Ludo, en nu we oog in oog zitten, fonkelt de stijlvol geblondeerde dame van top tot teen. Ze heeft plakboeken van toen bijeengezocht, liefdesbrieven die hij haar schreef samengebonden met een rood lintje, en in het middelste vakje van haar portemonnee reist nog altijd een foto van Ludo met haar mee. 'Hij is nog elke dag bij me,' zal ze later zeggen. Maar eerst wilden wij weten waar ze de voetballer in godsnaam tegen het lijf was gelopen.
Tiziana D'Abbruzzo «Dat was in Rome, najaar '84. Ik was twintig en werkte in een kledingzaak in de Via Nazionale. Aan de overkant was een bar, waar ik elke middag iets te drinken haalde. Daar zag ik hem voor het eerst. Hij was in behandeling bij een speciale therapeut net om de hoek, een soort handoplegger, en hij had de bar ook ontdekt.
»Op een dag zat hij aan een tafeltje buiten, vlak naast de ingang. Onze blikken kruisten elkaar en ik ben hem blijven aankijken. Maar we wisselden geen woord. Bruno, de barman, vertelde me dat hij een bekend voetballer was en wilde me aan hem voorstellen. Maar ik schaamde me en haastte me terug naar de winkel.
»Tien minuten later stond Bruno naast me: 'Die gast heeft gezegd dat hij je absoluut wil leren kennen. Allez, kom mee, hij wil je iets te drinken aanbieden.' Maar ik durfde niet, en een beetje overmoedig zei ik: 'Dat hij mij zelf komt uitnodigen, hè, als hij het meent.' Eigenlijk dacht ik dat hij nooit zou komen - een bekend voetballer, stel je voor... Maar even later kwam hij de winkel binnengestapt. En ik weigerde wéér!»
HUMO Playing hard to get?

D'Abbruzzo «Nee, helemaal niet. Ik was onder de indruk. Hij was mooi, had een wondermooie lach en glinsterende ogen. Hij had ook iets... een aura rond zich, een persoonlijkheid, charisma. En hij sprak zo grappig Italiaans.
»De volgende dagen zag ik hem opnieuw in die bar, maar nu was er een vriend bij hem: Ricky Konijnenburg (de zoon van Ludo's manager Apollonius Konijnenburg, red.). Bij hem voelde ik me op mijn gemak. Toen hij vroeg of ik iets met hen tweeën wilde gaan drinken, durfde ik plots wel toe te happen.
»We wandelden samen door het centrum, aten samen, en op de Piazza Navona gingen we bij straatmuzikanten op de grond zitten. We zongen en dansten op straat. Het leek wel of ik Ludo altijd al had gekend.»
HUMO En toen was de zaak snel beklonken?

D'Abbruzzo «Nee! Er ontstond een hechte vriendschap tussen ons drieën. Maar zoals dat altijd gebeurt als je verliefd bent, enfin bij mij toch, slaagde ik er niet in om helemaal mezelf te zijn tegenover Ludo. Terwijl het me géén moeite kostte om gek te doen met Ricky.
»Daar is nog een serieus misverstand uit ontstaan. Want Ludo dacht dat ik op Ricky viel. Ik herinner het me nog: na dat avondje stappen parkeerden we de auto, en voor we het goed en wel beseften nam Ludo afscheid en liet hij ons alleen achter. Hij zag er bedroefd uit, en zelf was ik ook ontgoocheld, want ik was intussen zot op hem.
»En daar zat ik dan, met Ricky. Uren heb ik nog met hem zitten praten. Eigenlijk wilde ik hem alleen maar uitleggen dat ik niet op hem viel, maar op Ludo. En hij wilde mij aan het verstand brengen dat Ludo verliefd was op mij, en hij niet. Maar geen van beiden kreeg het gezegd. En maar babbelen en babbelen.»
HUMO Vertel ons de clou, Tiziana!

D'Abbruzzo «Het gebeurde uiteindelijk in een restaurant. De ober kwam naar onze tafel, keek ons aan en riep: 'Maar jij bent Ludo Coeck!' Er werd direct een andere collega bijgehaald en Ludo begon te lachen: 'Ik ben Ludo niet, ik ben zijn tweelingbroer.' Enfin, een hele toestand. Ludo zwierde zijn armen in de lucht, en toen ze weer naar beneden kwamen, legde hij toevallig zijn hand bovenop de mijne. Op dat moment keek ik hem aan, draaide mijn hand om en drukte ze in de zijne... Pfoe... Mijn hart klopt tweeduizend per uur, alleen al door eraan terug te denken!
»En wat daarna gebeurde was... geweldig. Als bekende voetballer moest Ludo zich op straat altijd een beetje gedragen, maar nu... Toen we het restaurant uitliepen, tilde hij me op, smeet me in de lucht en omhelsde me in het midden van de straat. Hij was echt gelukkig. En ik ook.»
Tiziana D'Abbruzzo: Kloppend Hart

HUMO Maar kort daarna vertrok hij uit Rome - hij voetbalde uiteindelijk in Milaan.

null Beeld

D'Abbruzzo «Ja, maar af en toe kwam hij nog langs. Net voor zijn operatie in december '84 bijvoorbeeld. Toen kwam hij drie dagen op verrassingsbezoek. Hij was ongerust over zijn operatie en wilde me per se terugzien. Alsof hij door me getroost wilde worden.»


HUMO Eigenlijk hadden jullie een relatie op afstand?

D'Abbruzzo «Ja. We belden mekaar constant en schreven mekaar brieven. In februari '85 kreeg ik een brief uit België, met een vliegtuigticket en de vraag om 'met hoogdringendheid te vertrekken uit die wondermooie stad, want hier,' schreef hij, 'zit iemand op jou te wachten met kloppend hart'.»


HUMO Ludo was romantisch!

D'Abbruzzo «Heel erg. Toen ik in België aankwam, was het hele huis versierd alsof het Kerstmis was. Speciaal voor mij. We hadden ook een liefdesliedje: 'Careless Whisper' van George Michael. En hij schreef prachtige brieven, ik heb ze allemaal bijgehouden...»


HUMO Wat was zijn idee van een relatie?

D'Abbruzzo (haar blik verstrengt even, maar ze herpakt zich) «Ludo vertelde me over zijn eerste huwelijk. Hij heeft toen zwaar afgezien en is verbitterd geraakt. Daardoor stond hij huiverig tegenover verliefdheden. Hij zei me vaak dat hij van me hield, maar tegelijk was hij heel ongerust over zijn toekomst. Door die aanslepende blessure wist hij niet wat hij met zijn leven zou doen.

»Hij pakte de dingen dus voorzichtig aan. Voor mij was dat... Tja, ik was twintig, zag hem als de liefde van mijn leven, wilde altijd bij hem zijn, wilde constant bevestiging. Maar grootse plannen samen hadden we nog niet, daarvoor was de toekomst te onzeker.»


HUMOWist je dat hij de reputatie had een donjuan te zijn?

D'Abbruzzo «Dat ben ik beginnen te vermoeden toen hij me een reportage over hem toonde - een parodie op de film 'An American Gigolo'.Maar dat is Ludo niet. Ludo was geen donjuan. Anders had hij zich wel op een andere manier aan mij voorgesteld. Arroganter, zekerder van zijn stuk. Maar hij kwam met slepende voeten de winkel binnen, en rode kaken. En toen hij buitenging, leek hij een geslagen hond omdat ik zijn verzoek had afgeslagen. Nee, Ludo was bescheiden en delicaat.»

Tiziana D'Abbruzzo: De grote leegte

HUMO Wanneer heb je het laatst contact met hem gehad?

null Beeld

D'Abbruzzo «Dat was op 4 oktober '85. Hij belde me vanuit België en klonk heel gelukkig. Hij vertelde me dat hij een wedstrijdje had gespeeld en dat hij geen last had gehad aan zijn enkel. Dat was de eerste keer in dat jaar dat ik hem kende dat hij dat zei: 'Sto bene' - 'Ik maak het goed.'

»Vijf dagen later was hij dood.»


HUMO Hoe heb je vernomen van het fatale auto-ongeval?

D'Abbruzzo «Het was onvoorstelbaar... Ik was op weg naar een vriendin om haar mijn medeleven te betuigen: haar vader was net overleden. Ik was nog niet lang van huis weg, maar ik voelde de onweerstaanbare drang om mijn moeder te bellen. Er waren nog geen gsm's, dus liep ik een bar binnen.

»Zodra ze opnam, hoorde ik haar wanhoop: ze had op de radio of de televisie gehoord dat Ludo een zwaar ongeval had gehad. Ik sprak geen woord Nederlands, maar toch heb ik naar Ludo thuis gebeld. Er nam niemand op... Die nacht heb ik geen oog dichtgedaan.

»'s Anderendaags wou ik naar België vliegen. Van op de luchthaven belde ik nog even naar Ricky, op kantoor. Maar hij kreeg niets gezegd. Een vrouwelijke collega van hem heeft me dan verteld dat Ludo intussen overleden was. Ik was compleet van de kaart. Eerlijk gezegd, ik herinner me niet hoe ik ben thuisgeraakt. Ik herinner mij alleen dat bankje op de luchthaven, waarop ik zat te huilen. De mensen stopten en keken mij aan. Meer herinner ik me niet, het is de grote leegte.»


HUMO Heb je de begrafenis meegemaakt?

D'Abbruzzo «Ja, dat was een verschrikkelijke dag. Bij een begrafenis in Italië gaat iedereen van de kerk naar het kerkhof en daarna naar huis, om de pijn van het overlijden te voelen. Maar in België gaan de mensen na een begrafenis eten. Ik wist niet waar ik het had! Ik keek rond: ik had zoveel pijn vanbinnen dat ik niet begreep dat die mensen konden eten, lachen en praten. Op dat moment ben ik gestorven met hem.

»Toch heeft die dag ook momenten van troost gebracht. Zijn zus Suzy vertrouwde me toe dat Ludo me snel ten huwelijk zou hebben gevraagd, omdat ik een speciaal meisje was - anders dan alle andere. En toen zijn moeder mij omhelsde, zei ze: 'Jij bent al deel van de familie, Ludo kijkt naar je vanuit de hemel.' Dat waren mooie woorden.»


HUMO Denk je nog vaak aan Ludo?

D'Abbruzzo «Ja. Hij is nu bij ons. Eigenlijk voel ik hem altijd naast mij. Als ik hem iets vraag, als ik troost zoek, met iets moeilijks zit, dan is hij er. Hij is mijn beschermengel, de gids in mijn leven.

»Ik mis alleen een plaats waar ik af en toe een bloemetje voor hem kan neerleggen. Als ik kan, ga ik naar België, naar het kerkhof. Dan praat ik lang met hem. Op een keer, toen ik bloemen op zijn graf stond te schikken, vroeg ik hem om een teken: 'Laat me zien dat je blij bent dat ik hier ben.' Net op dat moment landde er een lieveheersbeestje op de rozen. Veel mensen zullen nu denken dat ik getikt ben, maar voor mij was dat een prachtig moment. Ik heb gehuild van blijdschap.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234