null Beeld

Belpop: 'Van De Muze naar L'Olympia'

De laatste aflevering van deze reeks van ‘Belpop’ brengt hulde aan Ferre Grignard, de Antwerpse blueszanger en bohemien die halverwege de jaren 60 eventjes internationaal beroemd werd dankzij de single ‘Ring, Ring, I’ve Got To Sing’, en daarna langzaamaan in de vergetelheid sukkelde.

Grignard begon z’n opgang in het Antwerpse café De Muze, tegenwoordig een nette bar, maar in de sixties een waar hol van verderf; dé drenkplaats van al wat in Vlaanderen lang haar had en van Dylanhield. De toenmalige uitbater luisterde naar de naam Walter Masselis, en dat doet hij krap een halve eeuw na dato nog steeds.

Walter Masselis (73) «Toen ik juist de Muze had opgericht, in ’64, is Ferre Grignard bij mij begonnen als barman. Tappen, daar was hij niet slecht in, maar ik wist dat hij nog beter gitaar kon spelen en zingen. Zodoende heb ik hem een keer een akoestisch optreden laten geven op een donderdagavond, zeg maar bij wijze van experiment. Daar kwam zo veel volk op af dat ik hem heb gezegd dat hij iedere donderdagavond mocht optreden - ik zou dan wel in zijn plaats achter de toog gaan staan. En zo gezegd, zo gedaan. Aanvankelijk speelde hij nog op z’n eentje – ik had een micro en geluidsversterking gekocht, dus het hele café kon hem horen - maar algauw had hij een heel groepje rond zich verzameld, met een extra gitaar, een bas en een wasbord.

»Na een tijdje ben ik op het idee gekomen om van Ferres populairste nummertje, ‘Ring Ring’, een singletje te maken. We zijn het dan gaan opnemen in een Antwerpse club waar ze een bandopnemer hadden staan, en daarna hebben we het laten persen op vijfhonderd exemplaren, die we voor een klein bedrag aan de klanten verkochten. Niet lang daarna is Hans Kustersvan de platenfirma Philips in De Muze binnengesprongen, om Ferre een contract onder de neus te duwen. Philips heeft ‘Ring Ring’ dan opnieuw uitgebracht, en iets later is er ook een longplayerverschenen.

»En dan is eigenlijk heel snel het grote succes gekomen, met als hoogtepunt Ferres optreden in l’Olympia in Parijs (in ’66, red.). Dat was een avond die ik nooit zal vergeten: eigenlijk speelde Ferre daar het voorprogramma van de grote Franse ster Antoine, maar daar was niks van te merken – Ferre had veel meer succes dan Antoine. In die mate zelfs dat een week later de beroemde Franse producer en platenbaas Eddie Barclay ineens in ’t café stond, om Ferre het hof te komen maken. Drie dagen heeft hij hem met allerlei beloftes het hoofd op hol gebracht – hij zou van hem de vedette van Parijs maken, en wat al niet meer – en uiteindelijk had hij beet: Ferre heeft aan een cafétafel in De Muze zijn contract met Barclay getekend.

»Het domste dat hij ooit gedaan heeft, want er is dan een juridische strijd tussen Barclay en Philips begonnen die drie jaar heeft geduurd, met als uitkomst dat beide partijen Ferre hebben laten vallen. Volgens mij is dat de doodsteek geweest voor z’n carrière: ineens kon hij geen nieuwe plaat meer uitbrengen, en had hij geen steun meer van een platenfirma. Tot overmaat van ramp werd zijn inboedel dan in beslag genomen, wegens achterstallige belastingen. Want belastingen betalen, dat deed de Ferre niet: van zijn geld trakteerde hij liever zijn vrienden op café. Enfin, vrienden... Toen hij begin de jaren 80 keelkanker kreeg en in ’t hospitaal is terechtgekomen, hebben ze ‘m praktisch allemaal laten vallen. En ja, toen is hij dus gestorven (in ’82, red.), op veel te jonge leeftijd.

»Van De Muze naar l’Olympia, en ten slotte naar ‘t Schoonselhof: eigenlijk is het toch maar een triestig verhaal.»

Bekijk een filmpje:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234