Ben-Hur

Veur Hur, veur Hur!

Ben-Húh!? Toen twee jaar geleden het nieuws uitlekte dat Paramount Pictures een remake plande van één van de beroemdste epossen uit de filmgeschiedenis (elf Oscars in 1959), zetten de voltallige Senaat en het Volk van Rome een ongelovig gezicht op – en wij ook. Dat ze in Hollywood nieuwe versies bestellen van succesvolle buitenlandse films als ‘Let The Right One In’ of van campy B-films als ‘Clash of the Titans’ of ‘The Mummy’, tot daar aan toe.

Maar blijkbaar zitten de studio’s tegenwoordig zó hard om inspiratie verlegen dat ze nu ook al de allergrootste, onaantastbaar gewaande klassiekers door de remakemolen beginnen te draaien (What’s next? Een remake van ‘Citizen Kane’?). Nu zijn wij de eersten om te erkennen dat hele happen uit de originele film vandaag zwaar gedateerd overkomen: de acteerstijl van Charlton Heston is ronduit obsoleet en de godsdienstige scènes met de nooit écht in beeld komende Jezus zijn van een tenenkrullende kerksheid.

Maar op veel andere vlakken blijft de versie van regisseur William Wyler ook in het tijdperk van de superheldenfilms een ongeëvenaard spektakel: in weinig andere films vinden we zo’n machtige epische adem terug, de magistrale soundtrack van Miklós Rózsa overrompelt as we speak ons schrijfhok, en zeker het adembenemende strijdwagenduel blijft een meesterlijk stukje cinema van weergaloze ambachtelijke makelij. Wég dus met die remake?

Niet helemaal: de nieuwe, van alle grandeur ontdane ‘Ben-Hur’ is geen hoogstaande film, maar wie de verwachtingen niet te hoog legt, zal een niet al te lamlendig B-filmpje met enkele vermakelijke elementen zien. En dan hebben we het over de onwaarschijnlijke dreadlocks van Morgan Freeman (die uiteráárd ook de voice-over mocht inlezen), over de Romeinse soldaten die in dichte cohorten door de straten van Jeruzalem marcheren en ‘Schilden omhoog!’ roepen, en over die ene met een tirannieke baard uitgeruste zeekapitein die zinnetjes brult als ‘Hijs de drietand!’ en ‘Open de tonnen met pek!’ Fun!

De ramscène op zee, helemaal gefilmd vanuit het oogpunt van de tot galeislaaf vervallen Ben-Hur (Jack Huston heeft jammer genoeg nog minder star power dan een sojaboon), is in filmisch opzicht zelfs tamelijk indrukwekkend. Die slavendrijver die, ook al heeft hij net een halve ton brandend pek over zich heen gekregen, dapper het roeiritme blijft aangeven, had zo uit ‘Mad Max: Fury Sea’ kunnen komen. Als de makers nu nog de moed hadden gehad om de Jezusscènes te knippen, dan hadden we wellicht een nóg strakkere en betere film gezien. Maar goed, in dat geval zouden al die rechtse Amerikaanse christenen – die in de Verenigde Staten een aanzienlijk deel van de doelgroep van ‘Ben-Hur’ vormen – uiteraard uit hun godzalige vel zijn gesprongen.

Ook opvallend: uitgerekend daar waar de remake de originele film op technisch vlak misschien had kunnen overtreffen, met name in de wagenrace, stelt ‘Ben-Hur’ – ondanks al die geavanceerde digitale effecten waarover men vandaag kan beschikken – nog het meest teleur. De voortsnellende strijdwagens ogen hier in ieder geval een stuk minder indrukwekkend dan de dreadlocks van Morgan Freeman.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234