'Benidorm Bastards' met een kleurtje

Omdat stilstaan achteruitgaan is - zeker voor de derde leeftijd - hebben de makers van het vorige week niet ten onrechte met een Gouden Roos bekroonde 'Benidorm Bastards' besloten om in het tweede seizoen, dat op donderdag 7 oktober ingaat, vier nieuwe senioren toe te voegen aan het zevental uitzonderlijk krasse knarren uit de eerste reeks. Opmerkelijk is wel dat twee van de vier nieuwkomers er nog donkerder uitzien dan de gemiddelde pensionado na drie zomerse weekjes Benidorm, én allebei Jean-Jacques heten.

Maak kennis met Jean-Jacques Tamba, zeventig, vader van Miss Antwerpen 2006 Inge Praats en voormalig uitbater van het roemruchte want nimmer sluitende Antwerpse café In de Soete Naem Jesus, en Jean-Jacques Gibon, met zijn 54 lentes wel wat piep voor een Benidorm Bastard, 'maar met mijn witte haren moet dat geen enkel probleem zijn'.

Jean-Jacques Gibon «Ik ben geboren op Martinique, maar ik ben 28 jaar geleden in België komen wonen om met een lief meisje uit Antwerpen te trouwen. En ik ben hier altijd gebleven - ik heb een zoon van 21 en een dochter van 25. Jarenlang heb ik in het Crest Hotel gewerkt, wat nu de Crowne Plaza is, en inmiddels ben ik alweer heel lang maître d'hôtel in restaurant Danieli Il Divino.»

Jean-Jacques Tamba «Ik kom uit de brousse van Boma, Congo, waar ik door Belgische missionarissen werd onderwezen, en waar ik als adolescent in korte broek le roi Baudouin nog heb zien passeren. Op mijn twintigste ben ik in België naar de zeevaartschool kunnen gaan om officier op de lange omvaart te worden - ik was één van de eerste Afrikaanse officiers in de Belgische marine.

»Daarna heb ik tien jaar gevaren, en dan ben ik hier getrouwd met een Vlaamse. Jarenlang heb ik aan de band gestaan bij General Motors: promotie maken kon ik niet, want geen enkele blanke man wil onder een zwarte werken. Toen heb ik besloten om een café te openen, dat ik dertig jaar gehad heb - de mooiste jaren van mijn leven. Nadien heb ik twee keer een rolletje gehad in 'Spoed' op vtm.

»Eén keer was ik de vader van een Congolees meisje dat in België met een rijke stinkerd ging trouwen; een andere keer was ik president van een fictief Afrikaans land, Tsjakalaka of Tsjoengoegoe of zo, en werd ik hier in Antwerpen vermoord door een opposant die een complot tegen mij had beraamd. (Ernstig) Dat was dan wel spijtig.»


HUMO Hoe spreek ik jullie eigenlijk aan? Jean-Jacques één en Jean-Jacques twee?

Tim Van Aelst (bedenker van 'Benidorm Bastards') «Wij van de productie zeggen altijd 'Tamba' en 'Gibon'.»

Tamba en Gibon (duimen omhoog) «Wij gaan daarmee akkoord!»


HUMO Tamba en Gibon, hadden jullie 'Benidorm Bastards' al eens gezien toen jullie gevraagd werden?

Tamba «Ik wel, ja. Ik vond dat ik-weet-niet-hoe grappig!»

Gibon «Ik nog nooit, dus voor mij was het een grote verrassing toen ze me in het restaurant kwamen vragen om mee te doen.»

Tim «We hadden een aflevering van 'De oplichters' gedraaid in dat restaurant, en bij het bekijken van de beelden zag ik monsieur Gibon hier in de achtergrond door het shot wandelen. Ik zeg: 'Die moeten we hebben!'»

Gibon «Ze hebben me dan op een laptop een paar sketches van het eerste seizoen laten zien, onder andere die met die twee nonnekes die in het park een sigaret vragen aan die jonge gasten (lacht). Toen zei ik: 'Oké, ik wil het proberen.' Mensen voor de gek houden, dat kan ik wel. Bij vaste klanten wil ik ook wel eens Perrier in hun champagnecoupeke doen, en dan kijken hoe ze reageren.»


HUMO Hoe verliepen de opnames?

Gibon «In het begin niet zo goed, omdat ik bang was dat iemand me zou herkennen. Toen zei de regisseur: 'Jean-Jacques, ge moet het loslaten.' Daarna ging het beter.»

Tamba «Samenspelen met de Bastards van het vorige seizoen gaf wel rust, want zij hebben meer ervaring.»

Gibon «Vriendelijke mensen!»

Tamba «Vooral dat ene maske daar, Lea

Gibon «Ja, Lea! Daar komen wij heel goed mee overeen. Direct touche! (hilariteit)»


'Benidorm Bastards' met een kleurtje

HUMO Ik heb gehoord dat jullie op festivals zijn geweest. Werchter? Pukkelpop?

Tamba «Tomorrowland. Ik moest op het terrein rondwandelen en aan de festivalgangers vragen: 'Hebt u Regi gezien? Regi, iemand? Regi? Ja, hij moet vandaag optreden, mevrouw, maar hij is thuis zijn koptelefoon vergeten' (lacht). En ik moest ook uit het ritme dansen, om de mensen hun gezichten te zien wanneer ze eens een zwarte zagen die níét kon dansen. Nog niet gemakkelijk hoor, uit het ritme dansen.»


HUMO Dat is voor een blanke dan weer een eitje. Hebben jullie veel racistische reacties gehad tijdens de opnames?

Tamba «De meeste mensen waren heel vriendelijk.»

Gibon «In één sketch moesten we op de Grote Markt in Antwerpen met luchthavenkarretjes rondlopen: 'Meneer, wij zijn verdwaald. Kunt u ons zeggen hoe we in Parijs raken?' Hoe dikwijls waren er mensen die zeiden: 'Kom, onze auto staat ginder, wij brengen u naar het station.' Het helpt ook als je moeite doet om de taal te spreken, hè?»

Tamba «Weet u meneer, er is veel veranderd sinds de tijd dat ik hier aankwam. Als je bedenkt: mijn vader moest de blanke man nog koelte toewapperen wanneer die op zijn draagstoel voorbijkwam.»

Gibon «Jaja, dat heb ik ook nog gedaan! Met het restaurantpersoneel hebben we ooit een feestje gehad in de Ancienne Belgique. Toen hebben we op het toneel 'Caligula' gespeeld. Ik was een slaaf en moest de keizer koelte toewaaien met een palmblad (lacht luid).»


Tamba «In 'Benidorm Bastards' was het zjust andersom: ik liep gekleed als Mobutu, met een potske en een stok, en ik werd koelte toegewapperd door een witte Bastard. De wereld op zijn kop!»

Tim «Ge geeft die mens een zware bril en een luipaardpotske, en dat is Mobutu, hè?»


HUMO Kenden jullie elkaar al vóór 'Benidorm Bastards'?

Gibon «Dat zal nog niet zijn! Meneer Jean-Jacques hier was de eerste zwarte die ik heb leren kennen toen ik hier aankwam. Een serieuze verrassing was dat, toen Tim vertelde dat Jean-Jacques ook meedeed. 'Hoe? Dé Jean-Jacques?' Ik had hem al jaren niet meer gezien!

»In de periode dat ik hier aankwam, was het niet zo makkelijk om zwart te zijn in Antwerpen. Ik heb toen foto's genomen die ik nooit heb durven laten zien aan mijn vader, want hij zou gezegd hebben: 'Gij blijft niet in België, gij komt nú terug.'

»In de Statiestraat hingen toen nog plakkaten boven cafés met 'Verboden voor zwarten'. Het café van Jean-Jacques was mijn toevluchtsoord, want daar werd ik tenminste met open armen ontvangen.»

Tamba «Ik weet nog, ik was eens een danske aan het placeren in een café, met een blanke madam. De patron komt stomend op mij af: 'Manneke, kunde gij niet lezen? Verboden voor zwarten! Buiten!!'»

Gibon «Nu is dat allemaal veranderd. Ja, er roept nog wel eens iemand van 'Voile zwètte!', maar toch niet vaak.»

Tamba «Pas op, racisme bestaat nog altijd. Toen de politie en de rijkswacht werden eengemaakt, tien jaar geleden, werd er een nieuwe commissaris aangesteld die de buurt van mijn café wilde opwaarderen. Allez, opkuisen in feite.

»Hij had mij nooit gezien of gesproken en hij wílde dat ook niet: mijn café moest en zou dicht. Ik kreeg een brief dat ik me moest aanmelden op het bureau. Ik ga naar het bureau, en ik zie daar twee grote foto's tegen de muur hangen: mijn terras, vol met vreemdelingen, Marokkanen en zo.

» ''t Is door uw café dat dat soort mensen naar de Oude Koornmarkt komen. Dat moet gedaan zijn, want ze passen niet in het profiel!' Echt gebeurd hè? 't Is een drugscafé, zeiden ze ook nog. Maar wie beweert dat zijn café drugsvrij is, weet niet waarover hij spreekt.»


HUMO In de Soete Naem Jesus is inmiddels al vijf jaar dicht.

Tamba «Ja, uiteindelijk kostte het me zoveel tijd, moeite en geld dat mijn vrouw zei: 'Stop er maar mee.'

»Mijn oude klanten herkenden mij wel als ik met een sketch voor 'Benidorm Bastards' bezig was: 'Maar allez Jean-Jacques, zijt gij nu straatarbeider geworden?' - 'Tijdelijk, tijdelijk' (lacht). Er was één sketch, daarin zaten wij tweeën in de riool verborgen, en moest ik het putdeksel opendoen en dan aan de eerste de beste passant vragen: 'Excuseer, zitten wij hier in Europa?' Hahaha!»

Gibon «Dat vindt meneer weer plezant, zie! Ik moest onder in dat riool blijven zitten, en meneer mocht boven de schone maskes aanspreken.» (hilariteit)



HUMO Heren, bedankt.

Gibon «Niks te danken, meneer.»

Tamba «Zeg, en zet een foto van ons getweeën boven uw artikel, hè? Zo zien de mensen nog eens twee knappe negers.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234