null Beeld

Benjamin Clementine (AB)

Benjamin Clementine in de AB? Blije seks in satijnen lakens.

Jeroen Maris

'Je gelóófde dat hij ooit zelfs door zijn eigen spiegelbeeld verlaten was'

Mijn tweede naam is Benjamin, maar daar houden de gelijkenissen met meneer Clementine op. Ik ben immers niet zwart, en mijn gezicht is gewoon een gezicht - geen door God gepenseeld schilderijtje. Bovendien zou ik niet weten hoe je eraan begint, pianotoetsen strelen en er geluid uit bevrijden dat naar zonlicht smaakt. Een bloemenkind van een debuutplaat ('At Least for Now') heb ik al helemaal niet geschreven, en wanneer ík in acrobatentoonaarden probeer te zingen, zet mijn douchegordijn het op een spontaan schimmelen.

Om maar te zeggen: de AB had woensdag een bijzondere man te gast, eentje die je niet hoeft uit te leggen wat schoonheid is, omdat die als een virus in zijn lichaam zit, omdat hij schoonheid ís. Ben ik geneigd om jaloers te zijn op Clementine, dan wordt die aandrift meteen overschilderd door beate dankbaarheid. Omdat op 'At Least for Now' liedjes staan die je blijer en kindser naar de wereld doen kijken. En omdat het live allemaal nog net een tikje scherper en meeslepender klonk. Wie erbij was, daar in de AB, had bijna anderhalf uur blije seks in satijnen lakens.

Uit comfortabelere melkwegstelsels dan het onze geïmporteerde pianosoul, jazzy nervositeit, intrigerend parlando, en die drie niet zelden in één song: Clementine was de taxichauffeur die me zonder een bedrag af te spreken naar Iets Tijdloos voerde. Op de plaatsnaambordjes onderweg las ik 'Condolence', 'Adios' (waar de engelen wonen), 'London' en 'St-Clementine-on-Tea-and-Croissants', en altijd was er zijn stem - soms een donkere grom, soms een hoog gebed. En altijd waarachtig: toen Clementine in 'Cornerstone' zong dat hij eenzaam geweest is, gelóófde ik dat hij ooit zelfs door zijn eigen spiegelbeeld verlaten was.

Benjamin Clementine moet niet meer - zoals niet eens zo lang geleden het geval was - busken in de metro van Parijs. Hij hoeft niet langer te bedelen om kruimels: de mensen eten nu uit zijn hand. Dat heet: rechtvaardigheid.


Het moment

'Nemesis': tegelijk springerig en aangrijpend, melodrama en romcom.


Het publiek

Verdiende een venijnige tik tegen de enkels - of toch die minderheid die irritant stond te fluiten, te roepen en uit de maat te klappen.


Quote

'Oe, dieë bollet af?'

-'Oekandana?'

(Antwerp represent in het publiek. Clementine verdween al na een uur in de coulissen, maar keerde gelukkig nog terug voor twee forse bisrondes.)


Tweet


Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234