Benjamin Feys is vrij: 'Even gebeld met de president'

‘Eerst biefstuk-friet met een Stella. Dan een warm bad.’ Benjamin Feys weet al exact wat hij straks zal doen wanneer hij weer op Belgische bodem staat.

De gewezen cokedealer die in Bolivië in de cel zat, vorig jaar in Humo zijn verhaal deed en in de eerste twee afleveringen van ‘Alloo in de buitenlandse gevangenis’ een opmerkelijke doortocht maakte, is weer op vrije voeten.

Benjamin Feys «Voorlopig verblijf ik nog in La Paz – ik huur er een goedkope hotelkamer. Eind februari keer ik normaal gezien terug naar België. Ik moest eerst aan een voorlopig paspoort geraken, maar dat is intussen in orde. En daarnaast wil ik ook niet té bruusk weer de wereld in. Zodra ik helemaal zen ben, stap ik op het vliegtuig naar huis.»

HUMO Hoe los je dat financieel op?

Feys «Ik moet een beetje opletten, maar het lukt wel. Met dank aan mijn ouders, alweer: die hebben wat geld gestuurd. En ze hebben hier intussen ook door dat ik geen toerist ben. De locals gieten me al vol met bier (lacht).»

HUMO Je hebt zelf een hand in je vrijlating.

Feys «Ja. Ik had de Orde van Ché opgericht, een soort belangengroep voor gedetineerden in La Paz. Via een diplomaat hadden we de mogelijkheid om wetten voor te stellen in het nationaal congres – in Zuid-Amerika gaat dat nogal makkelijk. We hebben er zeker honderd opgesteld, en die werden consequent afgewimpeld. Maar eentje haalde het wel, en dat betekende meteen ook mijn vrijlating.»

HUMO Wat houdt die wet precies in?

Feys «Dat een gevangene die tot tien jaar of meer veroordeeld is, vrij kan komen als hij een derde van zijn straf heeft uitgezeten. Er zijn wel voorwaarden: de gedetineerde moet heel jong of heel oud zijn, en het moet zijn eerste gevangenisstraf zijn.»

HUMO Eigenlijk staat er nu dus, naast een baantje als handelsreiziger, een Boliviaanse wet op je cv?

Feys «Ik ben er niet alleen verantwoordelijk voor, hè – we hebben dat met een hele groep gedaan. En er ging vier maanden van grondig studiewerk aan vooraf: we hebben met onze neus in de boeken gezeten, de bestaande wetgeving uitgespeld, met vallen en opstaan gezocht naar een realistische amnestiewet. Gelukkig is mijn Spaans goed.»

HUMO Naar verluidt is Evo Morales, de Boliviaanse president, een telefoonmaatje van je.

Feys (lacht) «Ik heb heel even met hem gebeld, ja. De wet was goedgekeurd door het congres, maar het begon wat lang te duren voor de president ’m ondertekende. We begonnen zenuwachtig te worden, want er waren verkiezingen op komst, en dus drongen we aan op een snelle behandeling.

»Op een dag klopte iemand op mijn celdeur: ‘Benjamin, telefoon voor jou. Het is de president.’ Niet dat Morales specifiek naar mij had gevraagd, hè, maar ik was toen de voorzitter van de Orde. Morales zei dat de wet op zijn bureau lag, en dat hij ’m meteen zou ondertekenen. Dat gesprek heeft niet langer dan een minuut geduurd, en meer dan ‘Muy bien!’ heb ik niet gezegd, maar ik stond te trillen op mijn benen.»

HUMO Je moest in principe tien jaar zitten.

Feys «Waarvan vier jaar effectief. Uiteindelijk is het drie jaar en een maand geworden.»

HUMO Hoe waren je laatste dagen als gevangene?

Feys «Ráár. Ik nam afscheid van een heel intense periode, want ik ben daar echt veranderd: ik ben intelligenter geworden, en veel sociaal voelender. Met mensenrechten was ik vroeger bijvoorbeeld niet bezig – nu is dat een hot topic voor mij.

»En ik heb er natuurlijk veel vrienden gemaakt: het voelde als familie achterlaten. Ik kreeg een tatoeage als afscheidscadeau. Het was de bedoeling dat er ‘El Libertador’ zou staan, maar het is ‘El Liber’ geworden – de inkt was op (lacht). Toen het eindelijk zover was, hadden veel gedetineerden zich op de plaza verzameld. Er was muziek en applaus. Ik wandelde door de poort en zag Elvira, een vrijwilligster die me goed geholpen heeft. Ik deed mijn rugzak af en liet me op de grond vallen om naar de lucht te kijken. Het was zo onwerkelijk! Een kwartier heb ik daar zo gelegen.»

HUMO Is het een beetje leuk, leven in vrijheid?

Feys «Ja, maar het is natuurlijk wennen. De wereld is plots zo groot! En er zijn allerlei praktische beslommeringen. Ik moet weer wennen aan goed en veel eten – de eerste dagen had ik de hele tijd maagpijn.»

HUMO Wat zijn je plannen in België?

Feys «Ik wil Riot City, het onlinemagazine dat ik vanuit de gevangenis opstartte, uitbouwen. Ik heb er echt grote plannen mee. Daar heb ik het al uitgebreid met mijn ouders over gehad. Want dat is wat ik nu wil: eerlijk en open zijn over mijn ambities. Mijn leven mag nooit meer één grote leugen zijn. Ik heb er zin in: ik ga er keihard voor gaan.»

HUMO Kan je niet beter een gewone, veilige baan zoeken?

Feys «Ik vrees dat van nine-to-five niet echt bij me past. En ik wil het professioneel aanpakken, hoor – ’t is veel meer dan een leuke hobby. Het is ook de bedoeling dat ik er een parttimejob bij neem.»

HUMO En af en toe, for old times’ sake, nog eens een partij coke verhandelen?

Feys «Wees gerust: nooit meer.»


Lees alles over Benjamin Feys »

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234