null Beeld

Berenlol met Bear's Den: 'Muziek verketteren omdat er een banjo in voorkomt, dat is toch belachelijk?'

Ondanks de modder, in allerijl aangevoerd rijnzand én Paul McCartney werd de editie 2016 van Rock Werchter ook een beetje die van Bear’s Den. Het tot dan met verve onder de radar navigerende stelletje Britse baarden speelde zich er behoorlijk in de kijker met hun doorleefde set: altijd een slimme zet als je je tweede plaat op de markt wil mikken.

'Een mix tussen The Smiths en Fleetwood Mac, daar teken ik voor'

Rinkelden op hun debuut ‘Islands’ uit 2014 de banjo’s nog vrolijk à la Mumford & Sons, dan hebben de heren van Bear’s Den die voor ‘Red Earth & Pouring Rain’ – de titel leenden de heren bij een Indiaas gedicht – aan de wilgen gehangen. De vrijgemaakte plaats wordt opgevuld met nostalgie: de jaren 80-invloeden komen de luisteraar per dozijn aangewaaid.

Maar eerst hebben we het over Werchter, het stof dat Kevin Jones en Andrew Davie er hebben doen opwaaien en dat maar niet wil gaan liggen. Na het interview worden de twee verwacht bij zowat alle landelijke radiozenders. Plots wil iederéén Bear’s Den.

Kevin Jones «Werchter is nu al onze favoriete show van de zomer. Er was heel wat te doen over het weer, niet? Wij vonden het nog meevallen, we speelden het weekend daarvoor in Duitsland op een festival. Dat was pas écht ondergelopen.»

Andrew Davie «We stonden ervan versteld hoeveel mensen er waren opgedaagd voor ons optreden. En de respons tijdens het concert: óók geweldig. Zoiets hadden we totaal niet verwacht.»

HUMO Wat had je dan wel verwacht?

Davie «Geen idee, misschien moet ik wat vaker stilstaan bij mijn verwachtingen voor ik het podium opstap (lacht). Maar we ménen het als we dat zeggen, we vinden het namelijk nog altijd niet vanzelfsprekend dat er veel mensen komen kijken. Het kan altijd gebeuren dat we het podium opkomen en zien dat er amper tien mensen staan te wachten.»

HUMO Is dat al gebeurd?

Davie «Deze zomer nog niet. Gelukkig maar: tien man is toch erg weinig.»

HUMO Jullie nieuwe plaat klinkt heel eighties, en vaak zitten er nu synthesizers waar voorheen banjo’s te horen waren. Vanwaar die ommezwaai?

Davie «Het was niet onze bedoeling om een nostalgische plaat te maken. Zie het als een gelukkig toeval: die instrumenten hebben we niet gebruikt omdat ze naar de jaren 80 zwemen, wel omdat ze cool klinken, meer hoef je er niet achter te zoeken. Als ze je aan The Smiths en Cyndi Lauper doen denken, dan is dat maar zo.»

HUMO Is Cyndi Lauper een lichtend voorbeeld voor Bears’s Den?

Davie (lacht) «Oké, misschien niet. Maar ik moet toegeven dat ik wél fan ben van de klank van de gitaren op haar platen.»

Jones «Als je het over invloeden wil hebben, dan moet je het veeleer bij Bruce Springsteen en Don Henley zoeken.»

HUMO Vooral Springsteen dan. Jullie hebben zijn ‘Dancing in the Dark’ gecoverd.

Jones «Er is een reden waarom ze hem The Boss noemen: je kunt gewoon niet om hem heen. ‘Darkness on the Edge of Town’ was een belangrijke inspiratiebron voor ons toen we ‘Red Earth & Pouring Rain’ schreven. Niet dat we als Bruce wilden klinken, het is vooral zijn energie die we probeerden te evenaren. In de eerste drie nummers op onze plaat hoor je dat het best: dat is het Springsteen-effect.»

HUMO Nog ronkende namen die van belang waren bij het maken van ‘Red Earth & Pouring Rain’?

Davie «Op Twitter zei iemand dat onze muziek hem deed denken aan een mix tussen The Smiths en Fleetwood Mac. Daar wil ik wel voor tekenen (lacht).»

null Beeld

HUMO Is het door Mumford & Sons dat jullie de banjo aan de kant geschoven hebben? Omdat mensen anders denken: ‘Daar heb je Mumford weer’?

Jones «We gebruiken nog altijd banjo’s, hoor, sommige nummers van de nieuwe plaat zijn op een banjo geschreven. Het gaat niet om het feit dat je er één gebruikt, maar wel om de manier waarop. Sufjan Stevens gebruikt ook banjo’s en hij doet je toch niet meteen aan bluegrass denken.»

Davie «Muziek verketteren omdat er een banjo in voorkomt, dat is toch belachelijk? Dat is een reflex uit de tijd toen alle muziek nog in verschillende genres werd opgedeeld. Als ik naar de muziek kijk waar ik van hou, zou ik niet weten hoe ik die moet omschrijven. Er is gewoon muziek die ik goed vind en muziek die me niets doet.»


Oooorlog!

HUMO Iets anders: klopt het gerucht dat jullie fervente Risk-spelers zijn, tot in de backstage toe?

Jones «Aha! (Veert plots recht) Helemaal waar, ja. Behalve dan van die backstage, we spelen het alleen op onze vrije dagen. Het duurt namelijk minstens een hele dag om één spelletje te spelen, en in de backstage zou je halverwege moeten stoppen omdat je het podium op moet. Risk is ook de reden waarom we zo graag in Nederland optreden: in Amsterdam is er een bar waar je bij je biertje de hele dag Risk kunt spelen.»

Davie «Zelfs op een vrije dag en in een stad waar duizend andere dingen te doen zijn, gaan we nog altijd liever binnen zitten om Risk te spelen. Maar het is voor ons een verademing: als je van concert naar concert leeft, is zoiets doodgewoons een welkome afwisseling.»

Jones «En nu we toch over spelletjes aan het praten zijn: we spelen ook erg graag tafeltennis. Tot spijt van onze tourmanager Benny, die er niet bijster goed in is.»

HUMO Als je kon kiezen, welke groepen zou je graag afdrogen aan de pingpongtafel?

Jones «Goeie vraag, we dromen er namelijk stiekem van om in de toekomst een pingpongtafel mee te nemen op tournee, om andere bands uit te dagen. Dat maakt het ook makkelijker om aan de praat te raken met je idolen: ‘Speel je een spelletje mee?’ klinkt beter dan ‘Ik ben zó’n enorme fan van je muziek’ (lacht). Maar om op je vraag te antwoorden: we hebben onlangs Courtney Barnett zien tafeltennissen in de backstage van een festival. Ze heeft een geweldige backhand, herinner ik me: de Nadal van de pingpongwereld! Ze is ook linkshandig: best lastig om tegen te spelen. Maar die zien we dus wel zitten. En The War On Drugs. Vorige zomer waren we op een festival in de VS en zij hadden een boodschap op de pingpongtafel in de artiestenruimte geschreven: ‘Daag ons uit, we’ll take you down.’ Gaan we graag op in, jongens!»

HUMO En stel dat je een band mag uitdagen om Risk te spelen?

Jones «Het moeten alleszins slimmerds zijn, want strategie is van levensbelang. (Denkt na) Dan kies ik Daughter, zij lijken me wel pienter genoeg. Plus: als je goeie muziek maakt, móét je wel goed zijn in Risk.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234