Bert Dockx: 'Zondaars en helden'

Bert Dockx is vooral bekend als bezieler van Flying Horseman en Dans Dans, maar nu brengt hij onder zijn eigen naam een plaat uit met zeven eigenzinnige covers. Op 14 september stelt hij ‘Transit’ voor in het Antwerpse kunstencentrum De Studio.

HUMO Met Dans Dans en Flying Horseman herinterpreteerde je al nummers van Joy Division, David Bowie en Tom Waits. Wat heb jij met covers?

Bert Dockx «Mijn roots liggen in de jazz, en daar is het heel normaal dat je covers speelt. Een langspeler vol avontuurlijke versies van andermans muziek is voor jazzmuzikanten zeker niet minder waard. Ik ben erg blij met ‘Transit’, omdat ik in alle nummers veel van mezelf heb kunnen steken. Zoals in Townes Van Zandts ‘Rake’: het tweede deel begint heel repetitief en eindigt extreem lawaaierig. En in ‘I’m on Fire’ van Bruce Springsteen smokkel ik een donker instrumentaal stuk binnen.»

HUMO Een aantal songs speel je al een tijdje, maar nummers als ‘Black Eyed Dog’ van Nick Drake en ‘On the Beach’ van Neil Young, die je ook live brengt, staan er niet op. Hoe heb je de tracklist samengesteld?

Dockx «Ik wilde de luisteraar een overzicht bieden van de nummers waar ik ooit een cover van heb gemaakt waar ik 100 procent tevreden over ben. Het is geen hommage aan mijn favoriete songschrijvers. Zo staat er een cover van Springsteen op, terwijl ik een veel grotere fan ben van Robert Wyatt, van wie er geen nummer op staat. Het zijn wel allemaal songs waar ik een emotionele band mee heb. ‘I’m on Fire’ heb ik ooit ingespeeld voor een vrouw op wie ik verliefd was. Ik stuurde haar de cassette op en ze was er blij mee, maar ze heeft me wel afgewezen.»

HUMO Jouw versie klinkt behoorlijk donker.

Dockx «Als ik een gitaar vastpak, maak ik spontaan duister klinkende muziek. Daar is niets aan te doen, het zit blijkbaar in mij. In al mijn muziek vloeien dreiging en frustratie ongemerkt over in kalmere sferen, maar die kunnen even later weer somber worden. Heb je de tekst van ‘I’m on Fire’ al eens goed gelezen? ‘Sometimes it’s like someone took a knife, baby, edgy and dull / And cut a six-inch valley through the middle of my soul’: zo’n dromerig popliedje, en zulke gewelddadige regels! Elders laat hij doorschemeren dat het meisje waar hij naar hunkert, wel érg jong is. Nasty song.»

HUMO Je zingt ook ‘I Shall Be Released’ van Bob Dylan, maar dan alsof je het zelf niet gelooft.

Dockx «Die songtekst zit vol dubbelzinnigheden, zoals altijd bij Bob Dylan. Hij schrijft over het verlangen naar verlossing, maar suggereert dat dat nog niet betekent dat je die zult krijgen. Die twijfel pik ik op, en daardoor klinkt het nummer melancholisch. Eerst is er met ‘I’m on Fire’ het verboden verlangen, in de traditional ‘Sinnerman’ ga je recht naar de hel en tijdens ‘I Shall Be Released’ worden al je zonden je vergeven (lacht). Ach, zondaars en helden bestaan volgens mij niet: élke mens is in staat tot heel slechte en heel goede dingen.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234