null Beeld

Bert van het concert: Goat

Het Zweedse collectief Goat mengt krautrock, fuzz en afrobeat tot een opzwepend brouwsel dat op het jongste Cactusfestival zelfs Chris Dusauchoit aan het dansen kreeg. Vorige week kwam hun derde plaat ‘Requiem’ uit, komende zondag staan ze op Desertfest, de jaarlijkse hoogmis voor stonerrockfans in Trix.

Geen andere band zo egoloos als Goat, trouwens: op het podium hullen ze zich in maskers en gewaden. Geen buitenstaander die precies weet hoeveel leden het collectief telt (op het podium zijn ze meestal met zeven), laat staan hoe ze heten, en ook rond het ontstaan van de band – groeiden ze nu op in een commune of niet? – hangt een waas van mysterie. De zeldzame telefonische interviews die ze geven, verlopen dan ook als volgt:

HUMO Met wie spreken we?

Mannelijk Goat-lid «Zeg ik niet. Hoe wil je naar me verwijzen?»

HUMO Welk instrument speel je?

Mannelijk Goat-lid «Maracas. (Op het podium hanteren de zangeressen de maracas, red.) Weet je wat? Noem me maar Maracas-man.»

HUMO Vooruit dan. Op Bandcamp zag ik dat alle duizend exemplaren van de limited edition van jullie nieuwe plaat ‘Requiem’ al de deur uit zijn. Tevreden?

Maracas-man «Echt? Goed voor mij. Serieus: zoals alle muzikanten willen we gewoon dat zoveel mogelijk mensen onze muziek horen. We hebben de laatste jaren veel getourd, dus we weten ondertussen wel dat we geapprecieerd worden. Toen Rocket Recordings ons vier jaar geleden voorstelde een plaat uit te brengen – ons debuut ‘World Music’ – dachten we dat ze er hooguit vijftig van zouden verkopen: aan onszelf, namelijk. Maar tot onze verbazing bleek onze plaat nog aan te slaan ook.»

HUMO Kunnen jullie ondertussen leven van de muziek?

Maracas-man «Ja, maar we hebben ook allemaal een job daarbuiten: zo willen we vermijden dat we Goat als wérk gaan zien. Touren moet in de eerste plaats fun blijven.»

HUMO Het nummer ‘Ubuntu’ is vernoemd naar de Zuid-Afrikaanse filosofie die – in een notendop – ervan uitgaat dat de gehele mensheid met elkaar verbonden is.

Maracas-man «Klopt. We zijn allemaal een reflectie van elkaar: ik besta niet als jij niet bestaat. En we hebben elkaar nodig. Zo zijn wij opgevoed: denk niet aan jezelf, maar aan het collectief – je familie, je collega’s of je buren: we leven allemaal in verschillende collectieven. En ook: keep your ego down. Daarom voelen wij niet de behoefte om van de daken te schreeuwen wie we precies zijn: we zijn niet beter dan anderen omdat we toevallig muziek spelen. Ik ben trouwens net zo trots op andere aspecten van m’n leven, maar ik ga ook niet zitten opscheppen over de lekkere taarten die ik bak (lacht).»

HUMO Slotvraag voor wie jullie nog nooit aan het werk zag: wat mogen ze verwachten?

Maracas-man «Djembés, gitaarsolo’s, maskers, gewaden en some dancing.»

HUMO Goed genoeg voor ons!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234