Bert van het concert: The Horrors in het Depot

Met The Horrors weet je nooit. De vijf lads debuteerden met een gothicpunkplaat over parasieten en Pietje de Dood, lieten zich daarna onderdompelen in psychedelica, shoegaze en pop – ‘Still Life’ blijft een tijdloze song – en op hun vorige plaat ‘Luminous’ zelfs in dance. Op vrijdag 10 november laten ze in Het Depot horen wat ze op hun kernachtig getitelde vijfde worp ‘V’ hebben uitgespookt, voor ons licht frontman Faris Badwan nu alvast een tipje van de sluier.

'Het is heerlijk om op te treden voor mensen die je haten'

FARIS BADWAN «Ik hou nog steeds van de songs op ‘Luminous’, maar we hebben ze te glad geproducet. Ergens onderweg waren we iets van onze spontaniteit en rauwheid kwijtgespeeld.»

HUMO Hebben jullie daarom jullie Europese tournee met ‘Luminous’ afgezegd?

BADWAN «Ja. We hadden geen voeling met die plaat. Het leek ons beter om gewoon weer in de studio te kruipen en aan iets nieuws te beginnen. We hebben ons nu vooral geamuseerd. Als je al tien jaar in een band zit, is het makkelijk om te vergeten waarom je er in de eerste plaats mee begonnen bent. Dus de regel was: alles kan, niets moet, en elke vrijdagavond is het party night. Met die mentaliteit hebben we een plaat gemaakt waar we écht achter kunnen staan.»

HUMO Elke plaat van The Horrors klinkt anders. Zijn jullie zelf even ongedurig?

BADWAN «Ik alleszins wel. Ik werk hard en ik ben best gedisciplineerd, maar ik heb een probleem met routine. Ik huiver bij de gedachte dat ik steeds weer hetzelfde zou moeten doen. Ik denk niet dat ik een nine-to-five job zou aankunnen. Lag het aan mij, dan tourden we het hele jaar door en sliep ik elke avond in een ander bed.»

HUMO Jouw teksten op ‘V’ zijn erg persoonlijk. Is het met de jaren makkelijker geworden om je bloot te geven?

BADWAN «Integendeel. Ik heb eens twee weken lang aan één tekstregel zitten schrijven. Ik ben van nature nogal gesloten, en ik voel me ontzettend kwetsbaar als ik over mezelf schrijf. Maar ik wilde dat de songs iets betekenden en daarom heb ik zo diep gegraven. Veel boeken lezen hielp wel: dan krijg ik inspiratie en zin om zelf te schrijven. Zo heb ik ‘Middlesex’ van Jeffrey Eugenides, ‘Fahrenheit 451’ van Ray Bradbury en ‘Neuromancer’ van William Gibson gelezen. Dat laatste is me het meest bijgebleven: een provocatief boek dat je meesleurt naar een heel andere wereld.»

HUMO Toen jullie negen jaar geleden in het voorprogramma van Arctic Monkeys speelden, wierpen toeschouwers munten, riemen en zelfs grote gsm’s naar jullie. Gebeurt dat nog?

BADWAN (lacht) «In onze begindagen wilden we provoceren. Ondertussen hebben we geleerd dat een evenwicht tussen shock en schoonheid muzikaal interessanter is. Nu, die optredens waren wel onvergetelijk. Van de achtduizend aanwezigen waren er zeker zevenduizend woedend omdat wij op dat podium stonden. Héérlijk, de kick die je krijgt door op te treden voor mensen die je haten.»

HUMO We geven het door aan Het Depot!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234