Beter dan de naam doet vermoeden: Rolling Blackouts Coastal Fever

Zeg drie keer snel na elkaar: Rolling Blackouts Coastal Fever. U kunt maar beter wat oefenen, want de vijf Australiërs met de gekke naam en vier gitaren zullen straks indruk maken op Pukkelpop. Hun gloednieuwe debuut ‘Hope Downs’ is een onweerlegbaar tegenargument voor al wie zegt dat gitaarmuziek dood is.

'Wij willen de Australische gitaarpop in leven houden'

Op het terras van het AB Café ontmoeten we Fran Keaney en Joe White, allebei zanger en gitarist in de groep én neven van elkaar. Twee andere leden van de band – gitarist Tom Russo en bassist Joe Russo – zijn broers.

HUMO Oasis, The Kinks, Kings of Leon... Er zijn genoeg voorbeelden waaruit blijkt dat een groep vormen met familie riskant is.

Joe White «Maar onze vriendschap maakt Rolling Blackouts uniek. We zijn geen toevallig samengebracht groepje, maar een hechte bende die gezworen heeft dat vriendschap altijd belangrijker zal zijn dan roem en glorie. Samen schrijven we nummers die we op ons eentje nooit zouden kunnen schrijven.»

HUMO De band telt drie zangers en songschrijvers: jullie beiden en Tom. Ik hoor meestal niet wie van jullie aan het zingen is, maar dat maakt eigenlijk niet uit.

White «Dat is precies wat ik bedoel: elk nummer is uiteindelijk van de hele band. Meestal stapt één van ons drie met een idee naar de groep. We jammen met z’n allen en luisteren nadien naar de opname om de beste melodieën eruit te pikken. ‘The Hammer’, het laatste nummer op ons debuut, kwam praktisch uit de lucht gevallen. Tom speelde enkele akkoorden en de rest vuurde de ene na de andere riff af. Voor we het wisten, was de song klaar.»

HUMO Wie van jullie schrijft de donkerste teksten?

White «Moeilijk te zeggen. Tom schreef ‘Mainland’ over de vluchtelingencrisis toen hij in Sicilië was. In ‘Bellarine’ zing ik over een alcoholverslaafde man die zijn dochter al jaren niet meer heeft gezien. Fran mijmert over de nietigheid van ons bestaan in ‘Time In Common’. We houden alle drie van een sombere tekst, zolang het nummer maar vrolijk klinkt.»

Fran Keaney «We maken catchy popliedjes op een punkmanier. Alsof we in de goot liggen en naar de sterren kijken. The Clash is ons grootste voorbeeld. Hun platen zitten barstensvol hooks, stuk voor stuk aanstekelijk, maar toch zijn hun songs rauw en ongepolijst.»

HUMO Een journalist van Noisey omschreef jullie heerlijke single ‘Julie’s Place’ als ‘een perfecte ode aan jong en dom zijn.’

Keaney «Nagel op de kop! Als ik verliefd ben, word ik de grootste klungel. Ik mompel, zweet overmatig en laat dingen vallen. ‘Julie’s Place’ is dat moment net voor een eerste date, waarop je ervan overtuigd bent dat je straks alleen maar onzin zult uitkramen.»

HUMO In de videoclip maai je het gras. Hebben jullie daar lang over moeten brainstormen?

Keaney «Wat een ramp was dat (lacht). We wilden een stopmotionfilmpje maken, maar dat is blijkbaar ingewikkelder dan je zou denken. Ons geld was op nog voor we halfweg waren, dus moesten we last minute een plan B bedenken.»

White «Mijn moeder viel van haar stoel van het lachen toen ze dat filmpje voor het eerst zag. ‘Is dít waar jullie geld mee verdienen?’ (lacht)»

HUMO Jullie hadden toen al getekend bij het legendarische label Sub Pop, ooit de thuishaven van Nirvana.

Keaney «Het is nog steeds een beetje onwerkelijk. We hebben hier jaren van gedroomd, ik kan niet goed geloven dat het nu echt gebeurt. We hebben zelfs onze jobs nog altijd niet opgegeven. Ik werk voor een advocatenbureau, Tom zit in de reclame en Joe doet sociaal onderzoek.»

HUMO Obligate vraag: vanwaar komt jullie bandnaam?

Keaney «Eerst heetten we Rolling Blackouts. We hebben er Coastal Fever aan toegevoegd omdat er al meerdere Rolling Blackouts waren. We hoopten eigenlijk dat iedereen de tweede helft van onze naam zou laten vallen, maar niemand doet dat. En gaat het soms mis. Eergisteren werden we aangekondigd als Rolling Blackouts Coastal Thunder.»

White «Mijn buurman noemt ons consequent Rolling Blackouts Castle Fever.»

Keaney «Ik hou wel van onze lange naam. Hij is melodramatisch, maar toch luchtig én een beetje gek, net als onze muziek.»

HUMO Ik vind ’m alleszins beter dan jullie allereerste naam: The World of Sport.

White «Shit, hij heeft zijn research gedaan. Volgende vraag!»

HUMO In Australië worden jullie vaak vergeleken met The Go-Betweens. In België is dat geen bekende naam.

Keaney «In de jaren 80 waren ze één van de beste bands van ons land, maar ze werden nauwelijks op de radio gedraaid. Je moest naar de juiste platenwinkel en daar de goede vragen stellen om aan hun platen te geraken. De populariteit van The Go-Betweens is pas beginnen te groeien nadat ze gesplit waren in 1989. Mijn leven veranderde de dag dat ik hun verzamelaar kocht, in 2005 was dat.

»Op het internet heb ik dan al die andere geweldige Australische bands uit de jaren 70 en 80 ontdekt: The Triffids, The Church, Paul Kelly en The Sleepy Jackson. Met Rolling Blackouts willen we die rijke traditie van Australische gitaarpop in leven houden.»

HUMO Straks staan jullie op Pukkelpop, vorig jaar speelden jullie al op Leffingeleuren. Voldeed België aan jullie verwachtingen?

Keaney «Ik vond Leffinge ontzettend charmant. Gezellige stad, fijne mensen, lekker bier. We waren vooral verbaasd door de hoogstaande kwaliteit van het eten: we hadden die zomer nog nergens zo lekker gegeten. En hoe beter we eten, hoe beter we spelen. Onze set op Leffingeleuren was één van onze beste.»

Rolling Blackouts Coastal Fever speelt op zaterdag 18 augustus op Pukkelpop. Info en tickets: www.pukkelpop.be.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234