Beth Thompson, de vrouw van bondscoach Roberto Martínez: 'Voor mij is hij geen ster, hij is gewoon mijn man die overal vuile was laat rondslingeren en natte handdoeken op bed laat liggen'

Door Radja Nainggolan niet op te nemen in zijn selectie voor het WK in Rusland, zette Roberto Martínez zich onverschrokken midden in het schootsveld waar hij anders ver van wegblijft. Hoe sterk is de eenzame bondscoach? Beth Thompson (36), al zeventien jaar zijn soulmate: ‘Roberto blijft wie hij is, de negativiteit van het voetbal zal nooit vat op hem krijgen.’

'We hebben twee televisies, ja. Maar meestal speelt er op beide toestellen voetbal. En op de laptop. En op de iPad – hij volgt zoveel mogelijk matchen tegelijk'

HUMO Was u voorbereid op de bagger die hij over zich heen kreeg?

beth Thompson «Ik heb de Engelse Premier League meegemaakt als trainersvrouw, dus ik ben wel wat gewoon (glimlacht). Iederéén heeft een mening over voetbal, en dat maakt de sport zo boeiend. Maar het heeft geen zin dat ik me uitlaat over de beslissingen van mijn man. Ik zou me daar ook niet prettig bij voelen. Het enige wat ik erover kan zeggen, is dat Roberto nooit lichtzinnig beslissingen neemt, zowel professioneel als thuis. Hij is een oprechte man die altijd vooraf alle mogelijke gevolgen van zijn daden overloopt. Daarin verschillen we: hij is in staat een situatie van verschillende kanten te bekijken, niet alleen vanuit zijn eigenbelang.»

HUMO Sijpelt de kritiek ook thuis binnen?

Thompson «Roberto is vooral een echtgenoot en een vader wanneer hij thuis is. We leiden een zo normaal mogelijk leven, maar het klopt: de impact op ons gezin is enorm. Vooral zijn periode bij Wigan (van 2009 tot 2013, voor zijn overstap naar Everton, red.) was stressvol. Elk seizoen was een gevecht om niet te degraderen, en dat zorgde voor grote druk. Ook bij Everton was het erg stresserend op het eind. Het team won niet meer, Roberto kreeg er het vuur niet meer in. Net op dat moment kwam er een nieuwe eigenaar, waardoor er onrust ontstond in alle regionen van de club. Van die ongelukkige samenloop van omstandigheden is hij de dupe geworden. Dat was een erg zware periode, ook voor ons als gezin, want je vóélt de druk. Een simpel uitje was op den duur geen pretje meer. Die periode, vlak voor we naar België kwamen, was de zwaarste.»

HUMO De Radja-hysterie ontstond kort nadat Roberto zijn contract met de Belgische voetbalbond met twee jaar had verlengd, tot na het EK van 2020.

Thompson «We zijn de voorbije twee jaar gehecht geraakt aan het leven in België. In dit wereldje is verhuizen een doodnormale zaak. Net daarom is het een opluchting dat hij zich zo goed voelt bij de Rode Duivels en zich langer wil engageren. Roberto is erop gebrand zijn werk verder te zetten.»

HUMO Er werd nochtans gezegd dat hij zijn carrière hier nieuw leven kwam inblazen en België ziet als een springplank naar de Premier League.

Thompson «Dat begrijp ik, maar Roberto denkt zo niet. Dat beeld van de springplank impliceert dat er een groter plan is, maar dat is er niet.

»Ik herinner me de dag dat hij trainer werd, in 2007. Hij kwam thuis van de training als speler: ‘Wat denk je, zal ik het aanbod aanvaarden?’ We spraken erover, en aan het eind van het gesprek was hij eruit: ‘Ik doe het!’ ’s Ochtends thuis vertrokken als speler van Swansea, ’s middags teruggekeerd als trainer: zo ging het. Mocht je hem nu vragen of hij terug zou willen naar de Premier League, zou hij je geen antwoord kunnen geven. Simpelweg omdat hij er nog niet over heeft nagedacht.

»Roberto verspilt geen energie aan zaken die hij niet in de hand heeft. Al zijn aandacht gaat nu naar het winnen van de wereldbeker. Hij gelóóft ook dat de jongens daartoe in staat zijn. De rest houdt hem niet bezig.»

HUMO Wat bevalt u aan België?

Thompson «Ik was hier nog nooit geweest. Het enige wat ik wist, is dat jullie uitstekende chocolade hebben: geef me chocolade, and I’m happy! (lacht) We voelden ons hier meteen aanvaard. De mensen zijn bijzonder vriendelijk, open en gastvrij. Bovendien is het weer hier stukken beter. Schotland is een prachtig land, maar zelfs een zonnige dag daar heeft meer weg van een winterdag in België (lacht).

»Wat me ook enorm bevalt, is de ruime keuze aan biologisch voedsel in heuse biowinkels. Dat kennen we niet in het Verenigd Koninkrijk. Als je een kind opvoedt, ga je automatisch meer nadenken over wat je allemaal naar binnen speelt. We zijn als gezin gezonder gaan eten in België. Ik vóél me ook gezonder, zonder dat ik me aan een streng dieet hoef te onderwerpen, gewoon omdat je hier zo makkelijk gezond en vers kunt eten.»

HUMO Roberto rookt niet, drinkt geen alcohol en eet nauwelijks op wedstrijddagen.

Thompson «Hij heeft een gezonde levensstijl. Tegen roken en drinken heeft hij zich altijd afgezet. Voor een sporter is zijn lichaam het instrument waarmee hij zijn boterham verdient, daar hoor je zorg voor te dragen. In Spanje is dat besef al langer doorgedrongen.

»Maar, en dat spoort dan weer niet: Roberto eet geen groenten. En mocht je nu denken dat zijn gezondheid daaronder lijdt: ik denk dat hij in al die jaren twee keer verkouden is geweest. Hij is nooit ziek. Kun je je zijn reactie voorstellen wanneer ik weer eens over de heilzame effecten van groenten begin? Lastig, hoor (lacht).»

HUMO Hij lijkt een asceet die zich zonder veel moeite de geneugten des levens ontzegt.

Thompson «Goh, ik denk niet dat een paar glazen wijn hem een prettige avond zouden bezorgen. In tegenstelling tot mij houdt hij niet van socializen bij een glas. Als sportman was hij al erg professioneel bezig met z’n vak, en dat is er nooit uitgegaan. Hij verlangt niet van mij dat ik zijn visie deel, maar hij ziet er de zin niet van in om zich ongezonde gewoontes eigen te maken. Er zijn andere zaken die zijn leven aangenaam maken.»

HUMO Zoals?

Thompson «Tijd. Er is niets zo kostbaar als tijd die je kunt doorbrengen met je geliefden. Mentale vrijheid, je even afzonderen, in het moment zelf leven – Roberto kan dat. Tenminste, hij heeft het geleerd sinds de geboorte van onze dochter, Luella. Het vaderschap heeft hem doen inzien dat er momenten zijn in het leven zonder voetbal, waarvan je toch kunt genieten.»

HUMO Hij dronk naar eigen zeggen ooit één glas alcohol: op jullie huwelijksdag.

Thompson «Een oude belofte aan zijn beste vriend Jordi Cruijff. Tijdens zijn speech als getuige herinnerde Jordi hem eraan: ‘Denk maar niet dat ik het vergeten ben, vandaag zul je drinken!’ (lacht) Nu, in plaats van te nippen, sloeg Roberto prompt het hele glas achterover. Je kunt je het effect daarvan vast wel voorstellen, zeker bij een man die nog nooit een druppel alcohol had gedronken. Roberto was niet meer in staat om zelf te speechen.»

HUMO Zonde van uw bruiloft.

Thompson «Maar nee, het was part of the fun! Iedereen had weet van die belofte en had er jarenlang naar uitgekeken.»

HUMO Jordi is de zoon van Johan Cruijff, één van ’s werelds beste voetballers ooit. Wist u dat?

Thompson «Helemaal niet. Jordi is gewoon Roberto’s beste vriend, één van de eersten aan wie hij me voorstelde. Wist ik veel wie hij was, of zijn vader. Voetbal interesseerde me niet. Ondertussen begrijp ik wat zijn vader voor het voetbal heeft betekend, maar op dat moment behoorde dat niet tot de basiskennis van een 19-jarig meisje.»

HUMO Hoe leerden jullie elkaar kennen?

Thompson «Ik studeerde Marketing aan de universiteit van Glasgow, mijn geboortestad. Ik ontmoette Roberto in het hotel waar ik bijkluste als jobstudente, niet ver van mijn ouderlijk huis. Hij voetbalde bij de Schotse eersteklasser Motherwell en verbleef in het hotel. We raakten aan de praat over mijn studies. Roberto houdt zelf van studeren en overwoog om zich naast het voetballen ook nog aan de universiteit in te schrijven. We zaten meteen op dezelfde golflengte, raakten bevriend en tenslotte ook verliefd. We zijn niet meer uit elkaars leven verdwenen.»

HUMO Wist u dat hij voetbalde?

Thompson «Jawel, maar ik heb hem nooit zien spelen bij Motherwell. Hij bleef er ook maar een half seizoen, door de financiële problemen bij de club. Het was geen makkelijke periode voor hem, maar Roberto is niet gauw uit evenwicht te brengen: hij laat obstakels zijn leven niet beheersen, hij omármt ze. Hij ziet het positieve in alles en iedereen.»

HUMO U viel niet voor de ster van het elftal?

Thompson (lacht) «Motherwell was niet de ploeg die zulke associaties bij me opriep. Voor mij was hij geen ster. Nog altijd niet trouwens, hij is bovenal mijn echtgenoot die overal vuile was laat rondslingeren en natte handdoeken op het bed laat liggen. Een man zoals de meeste andere, dus (lacht).

»Voetbal interesseerde me absoluut niet, ook al ben ik alleen maar door jongens omringd in mijn familie – broers en neven. Wist ik veel naar welke kant die bal moest worden getrapt! Ondertussen kan ik een heus gesprek voeren over voetbaltactiek. Dat komt ervan, na zeventien jaar (lacht).

»Misschien was het anders geweest mocht mijn opa nog hebben geleefd. Hij was een Motherwell-supporter: zijn as is na zijn overlijden over de grasmat uitgestrooid, lang voor Roberto er speelde.»

HUMO Wat trok u aan in hem?

Thompson «Zijn positivisme.»

'Roberto drinkt nooit alcohol. Toen hij op ons trouwfeest toch een glas achterover had geslagen, was hij niet meer in staat om te speechen'

HUMO Een verademing in de harde voetbalwereld.

Thompson «Steeds meer. Het is een industrie geworden waarin het grote geld het heeft overgenomen van de charme. Maar als je er deel van wil blijven uitmaken, moet je mee veranderen. Dat geldt ook voor Roberto: als coach leert hij voortdurend bij. Om succesvol te zijn, moet dat ook. Maar als persoon blijft hij wie hij is, de hardheid en de negativiteit van het voetbal zullen nooit vat op hem krijgen.

»Roberto straalt de hele tijd en zit vol levenslust. Van ’s morgens tot ’s avonds tovert hij een glimlach op mijn gezicht, en zelf houdt hij ook niet op met glimlachen. Ik heb nog nooit iemand met zoveel drive en toewijding ontmoet. Binnen de kortste keren slaagde hij erin om me ook naar m’n góéde kanten te laten kijken. Ik wist niet welke richting ik uit wilde met mijn leven, was nog op zoek naar mijn ware identiteit, maar hij had mij meteen doorgrond. Dat is een uitzonderlijke gave. Ik besefte meteen: die man mag ik niet meer laten gaan.»

HUMO U bent een stuk jonger dan hij.

Thompson «Ik was 19, hij 28. Hij heeft lang moeten wachten voor hij de ware liefde tegenkwam, maar het is het wachten waard geweest. Mijn gids zou ik hem niet noemen, daarvoor heb ik een te sterke persoonlijkheid. Ik ben moeilijk in te tomen, maar dat heeft zijn leven dan weer rijker gemaakt. Roberto is zo vol van voetbal dat hij lang niet besefte dat er meer is in het leven. Er is níéts dat voetbal ooit van de eerste plaats zal kunnen stoten, maar hij begrijpt nu wel dat met voetbal alleen ons leven niet volledig is.»

HUMO Bent u hem na zijn korte passage bij Motherwell meteen naar Wales gevolgd?

Thompson «Ik had mijn studies nog niet afgerond. Pas toen ik op mijn 21ste afgestudeerd was, kon ik naar hem toe. Daar, in Swansea, zag ik voor het eerst een wedstrijd van hem.

»Roberto veranderde mijn leven. Ofwel bleef ik dicht bij mijn familie en vrienden, ofwel volgde ik hem overal waar het voetbal hem zou brengen. Die keuze was snel gemaakt: wij functioneren alleen als we samen zijn, we’re soulmates. We konden ons al snel geen leven zonder elkaar meer voorstellen.»

HUMO Het geheim van een goed huwelijk, zei hij vorig jaar in Humo, is twee televisies in de woonkamer.

Thompson «Dat was vast een grap! (lacht) We hébben wel twee televisies, maar ik kijk amper. Meestal speelt er gewoon voetbal op beide toestellen. En op de laptop. En op de iPad – hij volgt steeds zoveel mogelijk wedstrijden tegelijk. Zo nu en dan kijken we samen ergens naar, maar zéker niet naar voetbal. Voetbal interesseert me alleen als Roberto’s ploeg speelt, of iemand die we kennen.»

'Toen hij nog in de Premier League coachte, zag hij haar soms dagenlang niet. Dat viel hem zwaar. Onze komst naar België heeft veel veranderd' Met dochtertje Luella


Schilderen

HUMO Mag ik zeggen dat uw leven volledig in het teken van zijn carrière staat?

Thompson «Ja. Helemaal (lacht). Toen ik hem leerde kennen, had ik al snel door dat het zo zou zijn. Maar het was de enige manier waarop onze relatie kans op slagen had. Ik besloot Roberto te nemen zoals hij is, mét zijn passie voor het voetbal. Trainer zijn is geen job voor hem, maar een levensstijl. Zonder die passie zou hij Roberto niet zijn, en al helemaal niet de man op wie ik verliefd werd.

»Toen hij in Wales voor Swansea ging spelen, moest ik voor het eerst alles achterlaten. Van job veranderen en verhuizen hoort nu eenmaal bij het voetbal. Het is een aspect van ons leven waar ik me bij heb neergelegd. Ik kan me niet te erg hechten: mocht ik toch een eigen leven willen opbouwen – een carrière of een vriendengroep – weet ik dat er altijd een moment komt dat ik alles moet achterlaten.

»Ondertussen hebben we ook een dochter – Luella wordt 5 in december – en zo’n kleine meid neemt je leven over. Het moederschap is een wonderlijk geschenk waar ik mijn uiterste best voor doe. Het is een grote verantwoordelijkheid, zeker met al dat verhuizen. Het is belangrijk dat zij zich geborgen voelt.»

HUMO Hoe zit het met úw passies? Roberto zei vorig jaar in Humo dat u schildert: ‘Vooral impressionistische landschappen.’

Thompson (lacht) «Waar haalt hij het? Ik schilder, maar géén landschappen. Ken je Jackson Pollock? Wel, mijn stijl is vergelijkbaar met de zijne. I love him! Hoe hij zijn verf gebruikt, zijn gevoelens er in een oogwenk uitgooit: dat is wat ik ook doe. Je houdt ervan, of je verafschuwt het.

»Kunst heeft altijd een prominente plaats ingenomen in onze familie, ik kreeg het met de paplepel ingegoten. Mijn moeder is een artieste, mijn vader een beeldhouwer – ze leerden elkaar kennen in de kunstacademie van Glasgow. Sinds het verhuizen met Roberto begon, heb ik me altijd bezig gehouden met de inrichting van onze huizen. Ik hou ervan met kunst omringd te zijn, en ik maak vaak schilderijen. Dat viel zo in de smaak bij onze vrienden en familie dat zij me soms vroegen ook iets voor hen te maken. Zulke opdrachten aanvaard ik graag. Maar niet om te verkopen: dat heb ik nog nooit gedaan.»

HUMO Hoe artistiek is Roberto?

Thompson «Hij tekent graag én goed. Het is een talent dat ik toevallig bij hem heb ontdekt na de geboorte van Luella. Zij is ook gek op schilderen: in één van onze vroegste video’s – ze was 13 of 14 maanden – zie je haar al samen met mij verfbommetjes gooien op mijn doeken. Ze houdt me graag gezelschap terwijl ik werk. Plots zag ik het ook bij Roberto, ik had er geen flauw benul van. Dat was wel prettig, om na al die jaren nog iets nieuws aan hem te ontdekken.»

HUMO Is hij een aanwezige vader voor Luella?

Thompson «Toen hij nog in de Premier League coachte, zag hij haar zelden. Soms dagenlang niet: ’s ochtends was hij voor ze wakker was de deur uit, en hij kwam pas thuis als ze sliep. Dat viel hem best zwaar, het besef dat er thuis voortaan twéé meiden waren die hij misschien niet genoeg teruggaf. Dat er behalve ik nóg iemand was om voor te zijn.

»Onze komst naar België heeft veel veranderd. Als bondscoach speel je geen twee wedstrijden per week, met alle druk die daarbij komt kijken. Bij de nationale ploeg komt het in golven: de periode rond een interland is heel intens, maar daarna wordt het weer rustiger. Dat bevalt Roberto: hij heeft zijn dochtertje hier in België beter leren kennen. Ze hebben een innige band nu.»

HUMO Luella werd geboren de avond voor hij met Everton de beladen derby tegen Liverpool speelde.

Thompson «Dat was bijzonder, ja. Laat ik het erop houden dat hij aanwezig was, fysiek dan toch (lacht). Ach, ik maak er nu wel grapjes over, maar die dag gaf hij me alles wat ik nodig had. Hij maakte de geboorte mee, overnachtte in het ziekenhuis en vertrok de volgende ochtend, recht naar de wedstrijd. Ik wil hem niet helemaal voor mij alleen opeisen, want dan zou hij zijn werk maar voor 50 procent kunnen doen.»

HUMO Wat werd het?

Thompson «Een gelijkspel, dacht ik. Maar dat reken ik mezelf niet aan, hoor (lacht). Na de wedstrijd is hij meteen teruggekeerd en hebben we samen, als gezin, het ziekenhuis verlaten. Weet je, op de belangrijke momenten is Roberto er áltijd, hij zal me nooit in de steek laten. Dat wéét ik gewoon.

»Het heeft wel eens aan een zijden draadje gehangen. Voor Luella’s doopfeest hadden we een datum zonder voetbalverplichtingen geprikt. Onze families moesten uit Schotland en Spanje komen, we hebben vrienden van over de hele wereld, dan kun je geen risico’s nemen. De dag voordien had hij een uitwedstrijd met Everton, maar hij zou op tijd terug zijn. Tot het vliegtuig met problemen af te rekenen kreeg en pas de volgende dag kon opstijgen. Roberto stapte de kerk binnen 30 seconden voor de viering begon! (lacht)

»Die anekdote vat ons leven met Roberto mooi samen: áltijd is er dat voetbal, maar op de momenten die er toe doen zal hij het nooit tussen ons in laten komen. Mocht het anders zijn, hadden we een probleem. Dat hoef ik hem niet eens te zeggen, hij weet dat. De beslissingen die hij neemt als voetbalcoach, hebben ook een impact op ons gezinsleven. Daarom nemen we de grote beslissingen samen.»

HUMO Was Luella een reden om de job van Belgisch bondscoach te aanvaarden?

Thompson «Zij stond zeker in het rijtje met pro’s. Maar Roberto was ook aan herbronning toe. Hij houdt ervan om iets op te bouwen, om zijn stempel te drukken. Hij wil altijd een structuur neerzetten, waarbij eigen jeugdspelers naar de eerste ploeg doorstromen en geld in het clublaatje brengen wanneer ze getransfereerd worden. Bij Everton kon dat niet, waarna hij ook nog eens werd ontslagen: dat was een erg moeilijk moment. Zijn aanstelling als Belgisch bondscoach gaf nieuwe zuurstof aan zijn droom. Een nieuwe generatie spelers klaarstomen als de sterren van morgen: er is weinig dat hij liever doet dan dat.»

HUMO Zou u hem naar China gevolgd zijn? Hij had een voorstel op zak, maar legde dat naast zich neer.

Thompson «In het voetbal word je voortdurend overspoeld door voorstellen, zeker als je zonder job zit. Roberto was net ontslagen bij Everton en deed analistenwerk voor de Amerikaanse tv-zender ESPN tijdens het EK in Frankrijk. We verbleven een maand in Parijs toen België plots een optie werd. Hij klonk zó enthousiast. Bij de andere voorstellen voelde ik die hartstocht niet. Dat zei ik hem ook telkens: ‘Ik denk niet dat het hiervoor het juiste moment is.’ Maar toen het over België ging, zag ik meteen zoveel geloof dat er met deze spelers iets bijzonders te verwezenlijken is. Toen wist ik: ‘Dit doen we!’»

'Ik kan me niet te erg hechten en een carrière of een vriendengroep opbouwen. Er komt altijd een moment waarop ik alles moet achterlaten'


Naïef maar niet dom

HUMO U prijst zijn positieve inborst, maar wordt het soms niet irritant als hij alleen maar positieve dingen heeft gezien na een slechte interland?

Thompson «Roberto ziet in alles steeds het goede. Soms ís het inderdaad niet goed, maar hij heeft een goed hart en dat kun je volgens mij niet veranderen. Maar vergis je niet: het is niet omdat hij altijd positief is, dat hij niet ziet wat er fout loopt. Alleen zal hij nooit spelers openlijk met de vinger wijzen, dat helpt het team niet vooruit. Hij zal hen altijd in bescherming nemen en nog liever de schuld op zich nemen dan dat hij hen laat afmaken in de media. Zolang hij er maar voor zorgt dat wat er misliep zich niet herhaalt. Dat is z’n job, toch?»

HUMO Hij behaagt graag.

Thompson «Mocht hij dat doen, haalde hij na elke wedstrijd tien pijnpunten aan. Dat is toch wat de mensen willen horen?»

HUMO Is hij een mister nice guy, zoals weleens wordt beweerd?

Thompson «Roberto is vriendelijk en buitengewoon eerlijk. Hij gelooft ook graag dat iedereen is zoals hij. Dat is, zeker in het voetbal, maar ook daarbuiten, vaak níét zo. Mensen zijn erg op zichzelf gericht en nemen vaak egoïstische beslissingen. Roberto niet. Hij is zelfs niet in staat om mensen hun slechte kanten te zien. Misschien kiest hij er wel voor om ze niet te zien.»

HUMO Maakt dat van hem een naïeve man?

Thompson «Misschien (denkt na). Maar verwar naïef niet met dom, want dat is hij niet: hij zal nooit over zich heen laten lopen. Als je zijn grenzen overschrijdt, is er geen plaats meer voor jou in zijn leven.»

HUMO Hoeveel Spanjaard zit er nog in hem?

Thompson «Zijn vader is een Spanjaard, zijn moeder een Catalaanse – ze zal blij zijn dat ik het vermeld (lacht). Hij heeft een Engelse dochter en een Schotse vrouw, de helft van zijn leven bracht hij buiten Spanje door. En toch, je kunt je afkomst nooit verloochenen. Roberto is een avondmens, dan draait zijn brein op volle toeren – gelukkig heeft hij niet veel slaap nodig.»

HUMO Voor een Spanjaard is hij erg beheerst. Ondanks uw Schotse roots lijkt u warmbloediger.

Thompson (lacht) «Roberto houdt zijn emoties en gevoelens te allen tijde onder controle. Ik beslis op basis van emotie en gevoel, hij op basis van feiten. In alles wat hij doet, heeft hij oog voor de anderen. Ik ben impulsiever. Ook op dat vlak vullen we elkaar mooi aan, als yin en yang.

»Weet je, Roberto verliet al op jonge leeftijd zijn familie en zijn land. Hij was op zichzelf aangewezen, in een nieuwe cultuur, en moest snel een manier vinden om zich aan te passen. Als hij het wilde maken in het voetbal mocht hij zich niet door emoties laten overmannen. Stel dat het gemis van zijn familie de bovenhand had genomen, was het avontuur vast uitgelopen op een terugkeer naar Spanje en zou hij niet deze carrière hebben uitgebouwd.»

HUMO Wel handig, zo’n rustige echtgenoot.

Thompson «Érg handig: het is onmogelijk om ruzie te maken met hem (lacht). Misschien is dát wel ons geheim.»

HUMO Hij zou een gepassioneerd danser zijn: dan toch een Spaans trekje.

Thompson «Verwijs je nu naar die video op het internet? Die dateert van een jaar of twee, drie geleden. We gingen met onze neefjes naar een concert van Jason Derulo, in Manchester. Roberto zat op zijn stoel, ik porde hem aan om wat levendiger te zijn, zodat zijn neefjes niet zouden denken dat hij zich verveelde. Daarop is hij beginnen te dansen. Iemand uit het publiek filmde het, en binnen de kortste keren ging het viraal. Daar was hij wel boos om: het leek alsof hij een zwaar avondje uit had. Een echte danser zou ik hem niet noemen, maar in goed gezelschap en zonder stress durft hij weleens een dansje te wagen.»

HUMO Heeft u hem door de jaren zien veranderen?

Thompson «Er zijn de laatste tijd wel wat mensen rond hem weggevallen. Dat heeft hem met de eindigheid van het leven geconfronteerd. Zolang je jong bent, lijkt dat ver weg. Zijn ouders worden ouder, de mijne ook: de tijd die we met de familie doorbrengen, is kostbaarder dan ooit. Daar had hij vroeger minder oog voor.»

HUMO Zou u iets aan hem willen veranderen?

Thompson (denkt na) «In alle eerlijkheid: nee, niets. Ik werd verliefd op hem zoals hij is, met zijn gebreken en zijn goede kanten. Hij maakt mij gelukkig, waarom zou ik iets willen veranderen? Misschien vind ik hem dan niet meer leuk.»

HUMO Verrast hij u soms nog?

Thompson «Nee. Wellicht omdat ik de enige ben die in zijn hoofd kan kruipen en hem zo door en door kent.»

HUMO Tot slot: hij wordt 45 tijdens het WK. Hoe zult u die verjaardag vieren?

Thompson «Met de finale, hopelijk! Die is twee dagen later. Ik blijf niet in Rusland, maar zal voor de drie groepswedstrijden – en hopelijk nog meer – telkens naar daar vliegen, samen met Luella. Voor haar wordt het een geweldige ervaring. Zo jong, maar wel al oud genoeg om het zich later te herinneren. Ook daarom zou een finale mooi zijn (lacht).»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234