Big in Belgium van de MIA's tot 'The Voice'

Samen zijn ze goed voor vier nominaties bij de uitreiking van de MIA’s donderdag: Alex Callier van Hooverphonic (Beste Groep), Regi Penxten (Beste Dance, Hit van het Jaar) en Olivia Trappeniers, alias OT (Grootste Doorbraak). Alle drie hebben ze ook een band met ‘The Voice’, dat daags na de MIA’s weer van start gaat: Callier en Penxten als (ex)-jurylid, Trappeniers als deelneemster. Humo zette de drie samen voor een gesprek over de Belpop, over genres én generaties heen. ‘Ik zeg het al jaren: waar is de categorie Beste Stem in de MIA’s?’

'Ik zou het héél erg vinden mocht de nieuwe generatie mij niet meer kennen'

Die middag bij VTM. Alex Callier heeft net een hoop interviews achter de rug voor het nieuwe seizoen van ‘The Voice van Vlaanderen’, waar hij al voor de vierde keer als coach zal fungeren. Die stemmenjacht leverde Callier z’n nieuwste Hooverphonic-zangeres op: Luka Cruysberghs, winnares in 2017. Als hij de brasserie van Medialaan binnenwandelt, wordt hij opgewacht door Regi Penxten, die jurylid was in het derde seizoen van ‘The Voice’, en Olivia Trappeniers, die veel aan het programma te danken heeft. In 2016 nam ze eraan deel en belandde ze in het team van Bent Van Looy, maar nadien vond ze een mentor in Regi. Hij nam met haar ‘You Have a Heart’ op, waarna de carrière van Olivia – alias OT – gelanceerd was. Ondertussen is ze genomineerd voor een MIA in de categorie Grootste Doorbraak, al is de kans dat ze zal winnen veeleer klein: ze moet het opnemen tegen het fenomeen genaamd Angèle.

HUMO Olivia, weet je wie de andere genomineerden zijn in je categorie?

Olivia Trappeniers «Jaja, Angèle, blackwave. en Whispering Sons (winnaars van Humo’s Rock Rally 2016, red.). Ik heb ze allemaal eens beluisterd. Angèle kende ik natuurlijk al, en voor haar ben ik het meest bang: zij is toch de grootste kanshebber.»

Regi Penxten «Van mij mag Olivia winnen, want anders gaat Angèle wellicht met zéven awards naar huis.»

Alex Callier «De MIA’s zijn deels hype, natuurlijk, dat is altijd zo geweest. Er zijn altijd één of twee artiesten die met een pak nominaties aan de haal gaan – denk aan Selah Sue of Balthazar in het verleden. Of Hooverphonic (lacht), toen het nog de Zamu’s waren. Uiteindelijk is het een populariteitswedstrijd.

»Maar ik ben ontzettend blij dat we genomineerd zijn. Dat wil zeggen dat we er na al die jaren nog steeds staan. En dat is wat ik al vierentwintig jaar probeer: actueel blijven.»

HUMO Regi, zo meteen moet je naar het Sportpaleis voor de repetities van Het Gala van de Gouden K’s. Je maakt er geen geheim van dat je graag voor kinderen speelt, de jongeren van morgen. Ook een manier om actueel te blijven, natuurlijk.

Penxten «Tuurlijk. Ik heb dat van in het begin gedaan, ik heb nooit mijn neus opgehaald voor Ketnet. Omdat ik weet: ik trek die méé. Als je een carrière van twintig jaar ambieert, dan is het wel zo handig dat je je publiek af en toe verjongt. Ik zou het héél erg vinden mocht de nieuwe generatie mij niet meer kennen. Mijn grootste nachtmerrie is: alleen gekend zijn voor mijn hits van twintig jaar geleden – vréselijk!

»Ik ben nu ook veel contenter met die twee MIA-nominaties dan ik tien jaar geleden was. Want hoe langer je bezig bent, hoe moeilijker het is om je plaats te behouden en nog hits te scoren. Ik werk echt keihard om relevant te blijven. En het lukt velen ook níét.»

HUMO Ken jij Whispering Sons? Ze komen uit Limburg en maken new wave, het genre dat ooit de basis leverde voor de dance die jij maakt.

Penxten «Mijn platenbaas (Jo Casters, van de Limburgse eighties-newwavegroep Poésie Noire, tevens het brein achter tal van new beat-producties, red.) heeft dat eens voor me opgelegd. Ik vond het wel leuk, wat retro.»

Callier «Zelf beweren ze dat ze nog nooit van The Sisters of Mercy gehoord hebben (lacht).»

HUMO Regi, jij moet het in de categorie Hit van het Jaar opnemen tegen de meedogenloze oorwurm ‘Zoutelande’.

Penxten «Ik heb met ‘Ellie’ (de song die Regi schreef voor zijn dochtertje Ellie Martha en die werd ingezongen door de Nederlander Jake Reese, red.) de meest gedraaide Vlaamse productie op de radio, dus het zou jammer zijn als ik niet genomineerd was. ‘Zoutelande’ van BLØF en Geike Arnaert heeft méér airplay gehad, maar dat vind ik een rare nominatie: dat is een Nederlandse single.»

Callier «Sterker nog: ‘Zoutelande’ is een Dúíts nummer (‘Frankfurt Oder’ door Bosse feat. Anna Loos, red.), gecoverd door een Nederlandse groep, met de fantastische Geike Arnaert als guest vocal. Het is dus geschreven door een Duitser, een Nederlander heeft dat haast letterlijk vertaald, en alleen omdat er een – weliswaar zeer goeie – Vlaamse zangeres op meezingt, wordt dat genomineerd als Hit van het Jaar. Komaan! Ik draag Geike een warm hart toe, maar die categorie gaat om de sóng, niet om de stem.

»Ik hoor ook veel goeie Amerikaanse en Engelse nummers op de radio, en die worden toch ook niet genomineerd voor de MIA’s? Ik juich het alleen maar toe dat er steeds meer Franstalige Belgische muziek wordt genomineerd, van Stromae tot Angèle – de MIA’s zijn allang niet meer de Vlaamse muziekprijzen. Maar dit klopt gewoon niet. Ik heb trouwens de indruk, en ik heb het ook gecheckt, dat het aantal streams op Spotify een steeds grotere rol speelt om genomineerd te geraken voor een MIA. Zeker wat betreft Hit van het Jaar.»

HUMO Geike Arnaert is een icoon van de Belpop, dankzij ‘Eden’ en ‘Mad About You’ van Hooverphonic...

Callier (onverstoorbaar) «Maar dat doet er niet toe, het gaat om het nummer. Bij Gotye, enkele jaren geleden, kon je nog zeggen: oké, hij is in België geboren, heeft hier een paar jaar gewoond. Maar dat vond ik ook al kantje boord. Hier zijn de regeltjes gewoon even aangepast. Dan moet je ze ineens maar voor iederéén aanpassen, hè.»

Penxten «Dan kunnen we binnenkort ook MIA’s gaan uitreiken aan David Guetta of Calvin Harris, als die een plaat opnemen met OT (lacht).»

HUMO Nog ergernisjes?

Callier «Wel, ergernis is een groot woord. Maar het risico met al die hypes die alle nominaties opslokken, is dat veel goeie platen daardoor uit de boot vallen. Ik vind het jammer dat Joost Zweegers niet is genomineerd.»

HUMO Wél in de categorie Auteur/Componist.

Callier «Ja, maar dat is zo’n sectorprijs. Ik bedoel: met zijn plaat of als soloartiest.»

Penxten «Daarom ben ik altijd content dat ik erbij ben, zeker als populaire artiest. De MIA’s zijn toch het feest van de alternatieve muziek.»

Callier «Is dat zo? Steeds minder, vind ik.»

Penxten «Oké, het is niet zo erg als in de Zamu-tijd (de Zamu’s waren de voorlopers van de MIA’s, waarvoor toen nog enkel mensen uit het vak konden stemmen, red.).»

Callier «Toen was het extreem.»

'Oké, je kunt zingen. Et alors? Noem me tien hits van fantastische stemmen met een slecht nummer ''

Penxten «De eerste keer dat we met Milk Inc. genomineerd waren voor een Zamu (in 2004, in de categorie Dance, red.) hadden we al goud en platina gehaald. Eén van de andere genomineerden was Stijn, die toen nog geen hit had gehad. Stijn heeft die Zamu gewonnen met – ik heb het toen opgezocht – 324 verkochte singles, terwijl er van Milk Inc.-singles toen gemakkelijk 35.000 exemplaren over de toonbank gingen. Ik kon alleen maar denken: ‘Wat doen wij verkeerd?’

»Intussen is het véél breder geworden en houden ze ook rekening met hits. Vroeger mocht je net géén hit hebben. Dat was: (trekt vies gezicht) ‘Oei, een hit!’»

Callier «Ik vind dat we bij het andere uiterste beland zijn. Er worden nu heel veel alternatieve groepen níét genomineerd. De evenwichtsoefening tussen commercieel en alternatief is een moeilijke, maar ze moet toch gemaakt worden.»

Penxten «Maar iedereen is toch commercieel? Komaan! Alternatieve groepen willen ook zalen uitverkopen. Iedereen wil in de Spotify-playlisten staan, of je nu in het meest donkere hoekje muziek maakt of niet. Iedereen in onze stiel is commercieel bezig, anders breng je geen platen uit.»

HUMO Regi, in de categorie Dance neem je het samen met ‘alternatieve’ oudgedienden 2ManyDJs op tegen Charlotte de Witte en Lost Frequencies. Een jaar of tien geleden lieten de Dewaeles je eens opdraven als surprise act tijdens hun show. Als guilty pleasure.

Penxten «Juist! In Gent. Dat was leuk. Het sloeg in als een bom. Maar toen speelde dat veel meer, die kloof tussen commercieel en alternatief. De jeugd van vandaag ligt echt niet meer wakker van genres.»

Callier «In de jaren 80 moesten wij kiezen: óf punker, óf newwaver, óf electro dude. Dat is volledig weg.»

Trappeniers «Mijn vrienden en ik, allemaal twintigers, luisteren naar heel commerciële dingen als Ariana Grande en Dua Lipa, maar evengoed naar The War On Drugs en dat soort groepen. De radiozenders zijn ook soepeler geworden, vind ik. MNM was vroeger altijd heel commercieel, maar tegenwoordig draaien ze ook Tamino en zo.

»Ik heb trouwens op school gezeten met Tamino, op het KA Mortsel. Jaarlijks was er een vrij podium, en de meesten deden het daar niet zo goed. Maar als Tamino begon te zingen, werd iedereen muisstil.»

Callier «En al die meisjes: (zwijmelend) aahh.»

Trappeniers «Ah ja, ik ook (lacht).

»Iedereen zei me toen: ‘Je moet ook eens zingen.’ Maar ik durfde nooit, pas in het laatste jaar heb ik zelf eens meegedaan aan die muziekavond.»

HUMO Hebben we het summum niet bereikt met Willy Sommers op Pukkelpop? Het kan niet anders of de volgende trend wordt de totale scheiding der genres!

Callier «Mij lijkt het anderzijds ook wel iets typisch Belgisch, dat eclecticisme.»

Penxten «Als ik alleen al kijk naar de zomerfestivals waar ik speel: meer dan de helft ervan heeft ‘rock’ in zijn naam. En het publiek gaat de ene dag naar Moose Bar (après-ski-event in het Sportpaleis met hoempapamuziek, red.) en de andere naar een donkere technofuif. Ze gaan naar Tomorrowland én naar Pukkelpop. Dat is allemaal hetzelfde geworden.»

HUMO Alex en Regi, heeft Spotify jullie manier van songschrijven veranderd?

Penxten (beslist) «Ja. Ik maak mijn songs korter. Bewust, sinds Spotify.»

Callier «Ik heb altijd korte nummers geschreven, maar dat is omdat ik beïnvloed ben door de sixties. Singletjes duurden toen ook maar tweeënhalve minuut.»

HUMO Hiphoppers zoals Drake releasen absurd lange platen, met zoveel mogelijk nummers. Zo maken ze meer kans om gestreamd te worden, waardoor ze opklimmen in de Spotify-charts. Wat schiet er dan nog over van het verhalende idee achter de langspeelplaat?

Callier «Op Spotify: niets. Als we een nieuwe plaat uitbrengen, check ik de cijfers: onze singles worden het meest gestreamd, en de eerste nummers van de plaat meer dan de laatste. Met andere woorden: als mensen een plaat opzetten op Spotify, zetten ze die vaak halverwege alweer af. Ze willen dan weer iets anders horen.»

Penxten «Daarom maak ik ook al drie jaar geen platen meer, ik focus me enkel nog op singles. Echt bewust: ik wil mijn tijd en energie niet meer in elpees steken. Ik wil dat die single af-af-af is. En ik heb sindsdien iedere zomer een nummer 1 gehad.»

Callier «Dat blijft toch een verschil tussen onze werelden: Hooverphonic heeft een publiek dat nog altijd graag platen koopt, op vinyl zelfs. Ik blijf ze dus maken, ik doe dat ook graag. Maar ik moet ook realistisch blijven.»

HUMO Instagramicoon en MIA-favoriet Angèle gelooft wél nog in de langspeler: ‘Het gaat me niet alleen om het muzikale verhaal, maar ook om het visuele pakket. Ik zie een plaat als een object dat moet klóppen.’ Deel jij die mening, Olivia?

Trappeniers «Ik zou nu na mijn eerste singles het liefst een ep uitbrengen met zes nummers, een mini-verhaaltje, zeg maar. Dat dan toch één geheel is, ja. Ik luister zelf ook nog naar volledige platen: de ep van Julia Michaels, bijvoorbeeld.

»Ik vind ook: de singles zijn meestal níét de beste nummers die artiesten uitbrengen. Alleen al daarom zet ik graag een volledige plaat op, om betere nummers te ontdekken.»


Kakken op je fans

HUMO Alex, in 1996 belandde ‘2 Wicky’ van Hooverphonic op de soundtrack van de film ‘Stealing Beauty’ van Bernardo Bertolucci, wat toen zowat gold als het toppunt van credibility. Als iemand je toen had gezegd dat je twintig jaar later een nieuwe Hooverphonic-zangeres zou vinden via een talentenjacht op VTM, zou je dat geloofd hebben?

Callier «Ik had dat vorig jaar zelfs niet kunnen bedenken. Ik ben ook niet met voorbedachten rade als coach in ‘The Voice’ gaan zitten, hè. Ik was wél op zoek naar een nieuwe Hooverphonic-zangeres, was nieuwe nummers aan het schrijven, maar pas toen ik Luka ‘Romantic’ hoorde inzingen, wist ik: dit zou misschien iets kunnen zijn. En dan hebben we nog veel nummers met haar getest voor we zeker waren.

»Maar de tijdgeest toen was volledig anders, dat klopt. In de nineties moest je vooral geloofwaardig zijn. Ik vergeet het nooit: in 1996 moesten we ‘2 Wicky’ op tv spelen in één of ander zomerprogramma met praatgasten, op een terras. Wij hadden toen echt die alternatieve houding: ‘No way dat wij onze donkere muziek in de zon komen spelen.’ Echt onze eisen stellen. Ik hoor die presentator nog altijd lichtelijk geambeteerd antwoorden: ‘Wel, ik zie ginds toch enkele donkere wolken oprukken in de verte.’ (lacht)

»Overigens: van alternatief naar commercieel gaan, dat gaat vrij makkelijk. Er zijn heel veel commerciële groepen die ooit underground waren, ook al in de jaren 80, denk maar aan Simple Minds. Maar het omgekeerde is veel moeilijker, van commercieel naar geloofwaardig. Madonna is daarin geslaagd met ‘Ray of Light’ – ineens mochten de alternativo’s Madonna goed vinden (lacht). Maar dat onderscheid is wég nu: mensen lijken er niet meer wakker van te liggen, van wat credible is en wat niet.»

HUMO Eén van de genomineerden in de MIA-categorie Vlaams Populair is Helmut Lotti. Regi, een wel erg rock-’n-rolle uitspraak van je van enkele jaren geleden: ‘Als ik ooit zoals Helmut Lotti begin, sla me dan.’ Je doelde op Lotti’s abrupte breuk met de amusementswereld, en zijn aspiraties om geloofwaardige Nederlandstalige rock te maken.

Penxten «Goh nee, ga je dat weer boven halen. Ik heb het er nooit met hem over gehad, maar ik heb wél gehoord dat hij heel kwaad was om die uitspraken. Kijk, iedereen heeft het recht om fouten te maken, laat dat duidelijk zijn. En hij heeft ze ook ingezien én zijn fans staan er terug. Ik denk ook dat de pijn bij hem nu verzacht is, want zijn nieuwe plaat staat op nummer 2. Alle respect, dat het hem gelukt is om zijn publiek terug te winnen. Want voor hetzelfde geld keren ze je voorgoed de rug toe, hè.

»Wat ik toentertijd enkel wou zeggen: je mag nooit jezelf verloochenen.»

'Iedereen wil in de Spotify-playlisten staan, of je nu in het donkerste hoekje muziek maakt of niet. Anders breng je geen platen uit ''

HUMO Authenticiteit is geen genre op zich – doorleefde gitaarmuziek – maar een ingesteldheid, of je nu rock maakt of dance of hoempapa of schlagers?

Penxten «Je kunt weleens van genre wisselen, maar je mag niet op je fans kakken.»

Callier «Cathy Dennis (de Britse songschrijfster die meeschreef aan o.a. ‘Jackie Cane’ van Hooverphonic, red.) heeft megahits geschreven als ‘Can’t Get You out of My Head’ van Kylie Minogue en ‘Toxic’ van Britney Spears. Maar thuis luistert ze naar Elliott Smith en Laura Nyro. Ze heeft gewoon het talent om ongelooflijk catchy popsongs te bedenken. En haar commerciële hits worden niet toevallig gecoverd door alternatieve bands overal ter wereld. Doordat ze dat alternatieve in zich heeft, crossovert ze ook moeiteloos.»

HUMO Regi, jij schijnt een grote fan van Frank Sinatra te zijn.

Penxten «Ja, ik ben een Rat Pack-fan. Thuis luister ik niet naar dance of de Spotify-top 50, dat moet ik al genoeg doen voor mijn werk.»

Callier «Ik luister dan weer heel veel naar dance thuis (lacht).»

Penxten «Ik heb ook de chance gehad dat ik met mijn Regi-project een aantal alternatieve featurings heb kunnen doen: met Tom Helsen, Bart Peeters, Scala, nu Milo Meskens... Ik ben altijd eerlijk gebleven, ik kom uit voor wat ik doe. Het is niet superplat, het zijn altijd popsongs.»

Callier «Ik herinner me ook die typische ingesteldheid uit de nineties: ‘Dance, dat is nen djoef en een beat en wat op knopkes duwen, dat kan ik ook.’ Wel, doe het dan maar eens, hè. Je kunt dat alleen maar goed doen als je er zelf door gepassioneerd bent. Dát is authenticiteit.»

Trappeniers «Mijn grote voorbeelden zijn Ariana Grande en Dua Lipa. Maar ik luister ook naar alternatieve singer-songwriters als Daughter en Chelsea Cutler, heel rustige, intieme muziek. Ik schrijf zelf ook graag zulke muziek, maar ik weet dat dat nooit singles zullen worden.»

HUMO Olivia, je scoorde met Regi de nummer 1-hit ‘You Have a Heart’ en bracht eind vorig jaar de solosingle ‘Where Is My Love’ uit. In hoeverre wil je op jezelf staan, en dus géén inwisselbare featuring zijn?

Trappeniers «Ik vind die afwisseling goed, dat doen toch veel artiesten tegenwoordig? Mijn laatste single heb ik zelf geschreven, met een producer.»

HUMO Dat vind ik een beetje verwarrend. Onder ‘producer’ verstaan we tegenwoordig méér dan iemand die een song van een sound voorziet, het betekent in het laptoptijdperk zoveel als ‘songschrijver’.

Trappeniers «We hebben er samen aan geschreven: hij begon te tokkelen op zijn piano of gitaar, ik begon te neuriën, en zo kwam er een melodie, woorden, een heel verhaal.»

HUMO Een opmerking die weleens passeert in het jurylokaal van Humo’s Rock Rally, na een groep met een goeie stem maar minder sterke nummers of muzikanten: ‘Het is hier ‘The Voice’ niet.’

Callier (lacht) «Maar dat geldt in ‘The Voice’ evengoed. Ik doe nu weer een seizoen, en het eerste wat ik zeg tegen mijn deelnemers is: ‘Oké, je kunt zingen. Et alors?’ Noem me tien hits van fantastische stemmen met een slecht nummer: je zult vér moeten zoeken. Maar de lijst van slechte zangers met een fantastisch nummer is eindeloos. Het mooiste voorbeeld is ‘Blue Monday’ van New Order. Bernard Sumner klinkt zo vals als een kat, maar dat is nu eens wat je noemt: een classic. Draai ‘Blue Monday’ op een fuif voor 19-jarigen en ze slaan spontaan aan het dansen.»

'Olivia Trappeniers (rechts): 'Ik luister naar commerciële pop, maar óók naar indierock en alternatieve singer-songwriters. Afwisseling is net goed!''

HUMO Olivia?

Trappeniers «Zegt me niks.»

Penxten «Jawel! (Imiteert de beat van ‘Blue Monday’) Tege-dege-dege.»

Callier «Ik heb het al getest bij deelnemers van ‘The Voice’: ze kennen de groep of de titel niet, maar ze herkennen onmiddellijk de song.»

Penxten «Ik ga geen namen noemen, maar ik heb vroeger veel tijd gestoken in projecten met mensen die niet goed konden zingen. Ik kan heel goed met stemmen werken...»

Callier «... met je twee goeie vrienden Otto Von Tune en Mel O’Dyne, zeker (lacht).»

Penxten «Dat doe ik nog altijd, met Auto-Tune en Melodyne werken, om het perfect te krijgen. Maar ik vind vocals opnemen gewoon veel leuker met mensen die wél kunnen zingen, omdat je je dan kunt focussen op emotie, en veel minder met de technische details moet bezig zijn.»

Callier «Als ik het moeilijk heb om uit verschillende takes te kiezen omdat er telkens iets anders goed aan is, dán heb ik een goeie stem te pakken. Goeie stemmen die tien takes na elkaar krek hetzelfde klinken: niet boeiend. Bij mij krijgen zangers vijf takes, twee om op te warmen, en dan drie. Als het er dan niet op staat... Neem jij veel op?»

Penxten «Blijkbaar wel, want ik vind vijf echt wel weinig.»

Callier «Het moet fris blijven, na vijf verlies je de spark. Daarom neem ik ook voor demo’s de zang altijd direct góéd op. De vocals van Geike én die van Noémie Wolfs op plaat, dat waren voor 90 procent demo-opnames. De eerste verliefdheid, die vlinders in de buik: dát moet ik capteren.»

Penxten «Dat had ik aan de hand met Milo Meskens. Toen we in Spanje zaten om ‘Ordinary’ te schrijven, was hij er net achter gekomen dat zijn vriendin hem zwaar had bedrogen. En ja, natuurlijk, dat hoor je in die takes. Die bibber, je voelt dat – hij was echt aangedaan.»

Callier «Trouwens, om nog eens terug te komen op ‘Zoutelande’: was dat zonder de stem van Geike een grote hit geworden in Vlaanderen?»

Penxten «Nee.»

Callier «Dat nummer bewijst nog maar eens hoe belangrijk een stem is. Geike mag er van mij direct mee genomineerd worden in de MIA-categorie Beste Stem, maar die categorie is er niet. Daar kan ik me dus wél over opwinden: waar is de Beste Zangeres of de Beste Zanger bij de MIA’s? Al jaren vraag ik mij dat af.»

Penxten «Het was mij eigenlijk nog niet opgevallen.»

Callier «Maar dat is toch zoals de Oscars zonder Beste Acteur en Actrice? Nee, daar doen we niet aan, niet belangrijk, alleen Beste Regisseur.

»Dus bij dezen: pas dat eens aan. En het mag voor mijn part gewoon Beste Stem zijn, mannen en vrouwen door elkaar, een unisex categorie.»

HUMO En wie heeft de beste stem van België?

Callier «Op dit moment? Luka Cruysberghs natuurlijk (lacht). Maar Fenne Kuppens, de zangeres van Whispering Sons, vind ik ook fantastisch. Dat androgyne, dat je eigenlijk niet doorhebt of het een man of een vrouw is. Haar zou ik zeker nomineren.»

Penxten «OT! En ik vind Jasper Steverlinck nog altijd heel sterk. Ook niet genomineerd, terwijl ik zijn plaat heel goed vind – terzijde: er staat ook een gewéldige cover van ‘Turn the Tide’ op (dancehit van Sylver, geschreven door Regi, red.).»

Trappeniers «Ik vind dat Tamino de beste stem heeft. Maar dat kan ook komen doordat ik met hem op school heb gezeten (lacht).»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234