null Beeld

Bill Callahan - Sometimes I Wish We Were an Eagle

Generatiegenoten Bill Callahan en Will Oldham worden vaak in één adem genoemd. Beiden staan te boek als einzelgängers die, koppig als steenezels, een grillig muzikaal parcours volgen. Alleen: terwijl Oldham sinds de Johnny Cash-cover van 'I See a Darkness' als één van de grote songschrijvers van deze tijd geconsacreerd is, blijft Callahan, jarenlang bekend als Smog, een randfiguur.

Ongetwijfeld voelt de legendarisch verlegen Callahan (slap handje ter begroeting, ontwijkende blik tijdens interviews, maar wel voldoende culot om Cat Power en Joanna Newsom binnen te draaien) zich volmaakt gelukkig in de schaduw. Toch blijft het zonde, want zijn dertiende, 'Sometimes I Wish We Were an Eagle', is een verbluffende plaat, slechts een fractie verwijderd van de perfectie uitdrukkende vier sterren. Een plaat die gekoesterd mag worden door al wie niet bang is van muziek die tot op het bot ontroert.

Callahan heeft een lange weg afgelegd sinds de oerschreeuwen en ontregelde noise van zijn debuut 'Sewn to the Sky'. Tegenwoordig kleedt hij zijn gitaarsongs aan met cello, viool, hoorn en orgel. Resultaat: een subtiele mix van country noir, weird folk en rock - Callahans geheel unieke versie van americana, quoi. Ja, zijn stem is beperkt, maar niet méér dan die van pakweg Leonard Cohen. En Cohen zou nooit de cryptische, enigmatische teksten zingen die onderhand Callahans handelsmerk zijn.

In 'Too Many Birds' laat hij een stuk tekst woord voor woord geboren worden: 'If / If you / If you could / If you could only...' - geniaal. En we hebben geen idéé wat we ons moeten voorstellen bij 'When a rococo zephyr / swept over her and me', maar het zal ons aan onze u-weet-wel-wat roesten, omdat de wijze waarop hij dat in 'Rococo Zephyr' zingt de verbeelding uitermate prikkelt. Callahan die klare taal spreekt: dát zou pas een afknapper zijn.

Het afsluitende, tien minuten durende 'Faith/Void' werpt ons droefgeestig rillend terug in de werkelijkheid, zij het met de wetenschap dat we niet alleen zijn. 'It's time to put God away' prevelt de zanger. Bill Callahan heeft de leegte opgevuld.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234