Billen bloot: het geld van de apotheker

Pijnstillers, hoestsiropen, cholesterolverlagers, de Belgen krijgen er niet genoeg van. Vijfduizend apothekers staan paraat om in onze pillenverslaving te voorzien. Medische overconsumptie een maatschappelijk probleem? Niet voor de apotheker die zich de handen wrijft en zijn centen telt.

Hoeveel verdient de medicijnman – of vrouw aan onze pillenverslaving? Welke marge vangt hij op zalfjes en siroopjes? En blijft het geld binnenstromen in dit tijdperk van generieken en krimpende budgetten in de gezondheidszorg? We klopten aan bij Evert, zelfstandige apotheker in Antwerpen. Zijn echte naam hoeft niemand te kennen, maar overigens is hij de openhartigheid zelve. Zwart geld? “Iedereen wist hoe de vork aan de steel zat. Bij een overname moest je nog eens 30 tot 50 procent van de omzet in het zwart betalen. Daar viel niet over te discussiëren, apothekers beschouwden het als hun appel voor de dorst” . Gelukkig voor Evert en co werd er ook zwart verdiend. “Vertegenwoordigers hadden vroeger douceurs in petto. Als je tien dozen kocht, kreeg je er twee gratis bij. Uit de koffer van de vertegenwoordiger, heette dat. Die extra dozen stonden niet op factuur, je kon ze dus zwart verkopen. Die praktijken zijn bijna uitgestorven. Nu alle bestellingen online gebeuren, sturen fabrikanten geen vertegenwoordigers meer op de baan”.

Maar Evert doet het niet alleen voor het geld. Nachtdiensten sluit hij af met 25 euro omzet, tel uit de winst. Soms wordt hij uit bed gebeld voor een fopspeen of een doos babyvoeding. “Alle begrip, je zult als ouder maar met een huilbaby opgescheept zitten”. Het Kiwi-model gaat hem te ver, maar de overheid zou veel meer kunnen doen om de betaalbaarheid van onze medische zorg te garanderen. Vooral nu er steeds meer peperdure medicamenten op de markt komen, zoals aidsremmers en kankermedicijnen. “De patiënt zelf betaalt niks, maar wij moeten alles voorfinancieren en soms twee maanden wachten op de terugbetaling door het RIZIV. Ik ken apothekers die aidspatiënten weigeren omdat ze de voorfinanciering niet willen of kunnen betalen”. Maar dat apothekers tegen generieken zijn, zoals een taaie mythe wil? Onzin, ze verdienen aan generieken trouwens even veel als op brands.

Hij kent verschillende collega’s die een gewapende overval hebben meegemaakt. Zelf is Evert gespaard gebleven, een kwestie van ligging. Niettemin: er vliegt ’s nachts wel eens een steen door zijn raam, een junk dringend op zoek naar spul. Nee, het is niet allemaal rozengeur en maneschijn in Farmaland. Steeds meer apothekers stoppen of proberen hun zaak te verkopen, wat steeds moeilijker lukt. ‘Wie geen 500.000 omzet per jaar draait, raakt zijn zaak niet meer kwijt”. Zelf denkt hij niet aan stoppen en spijt heeft hij niet, zeker niet van de twee schitterende panden die hij van zijn pillenhandel heeft gekocht…

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle verhalen van de Humo rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234