'BK Veldrijden': Eis Nys!

'De scherpte is weg bij Sven Nys', zo stond het op tweede kerstdag in de krant. Getekend: Erwin Vervecken. Wat was er gebeurd? Na Igorre, Essen en Overijse had Nys ook de Superprestige-veldrit in Diegem niet kunnen winnen. Daags nadien, in Wachtebeke, beet de wereldkampioen opnieuw in het zand. Was de Onoverwinnelijke eindelijk weer op aarde neergedaald? Weer een gewoon mens geworden, na twee jaar van Merckxiaanse heerschappij?

Nee dus. Want twee dagen later kopte de krant alweer vrolijk: 'Wereldkampioen oppermachtig in Hofstade - Nys snoert concurrenten de mond'. En nog eens twee dagen later: 'Nys vernedert tegenstand in Loenhout.'

Ja, zo gaat dat in het veldrijden: als je niet iedere dag opnieuw schittert, vrijelijk je kunstjes vertoont, tien hoog op je handen in de dakgoot gaat staan, je achterwaarts in een salto mortale smijt en de tegenstand belachelijk maakt, ben je 'op de terugweg', 'is er wat aan de hand' en gaan 'de alarmklokken luiden'. Het lijkt de journalistiek wel.

En zo komt het, folks, dat ik tussen kerst en nieuw zelf op onderzoek trek, richting wereldkampioen. De in winterse duisternis gelegen villa van Sven Nys ligt flink ver van de dorpskom en wordt afgesloten door een vervaarlijk hek. Als ik aanbel, word ik na enkele zoem- en piepgeluiden doorgeschakeld naar een telefoontoestel dat klinkt alsof het aan de andere kant van de wereld staat: 'Dit is de leugendetector van Isabelle Nys. U zult op enkele zeer gerichte vragen dienen te antwoorden om mijn waarheidsproef te doorstaan...'. Typische coureurschic.

Ik schreeuw mijn naam, maar er gebeurt helemaal niets. Daar sta ik dan, in the middle of nowhere genaamd Baal. Het kan toch niet dat de Sven aller Svennen, die mij vorig jaar zo vriendelijk en uitgebreid te woord heeft gestaan, mij nu laat stikken! Ik maak al aanstalten om weer naar mijn auto te lopen, maar plotseling wordt er in de villa een licht aangestoken, en enkele tellen later schuift het hek langzaam opzij. De voordeur draait open en daar staat hij dan, in volle glorie, helemaal in het wit en blozend van gezondheid: Sven Nys, de beste veldrijder van zijn generatie.

SVEN NYS « Ik was net een dutje aan het doen. In tien dagen tijd rij ik acht crossen: iedere vrije minuut kruip ik onder de wol.»


HUMO Toen ik je vorig jaar interviewde, stond je aan de vooravond van een werkelijk fabelachtige periode. Tien dagen later werd je met sprekend overwicht Belgisch kampioen, en nog 's drie weken later, in het Duitse Sankt-Wendel, werd je eindelijk wereldkampioen. Ik herinner mij dat je in die tijd wel 's op je borst stond te roffelen, roepende: 'De nieuwe Sven Nys staat klaar!' En die nieuwe Sven Nys is er inderdaad gekomen.

NYS « Ik blaakte van zelfvertrouwen, er was echt geen deuk in te krijgen, toen. In de aanloop naar het WK had ik zowat alles gewonnen wat er te winnen viel. Ik geloofde totaal in mezelf, ik wist zeer zeker: 'Nú gebeurt het.' En alles is in de plooi gevallen (lacht verzaligd)


HUMO Mensen die het kunnen weten, beweren dat 'de nieuwe Sven Nys' eigenlijk het resultaat is van je samenwerking met je coach, Paul Vanden Bosch.

NYS « Paul had er zeker veel mee te maken. En Isabelle, natuurlijk, en Thibau, mijn zoontje. Toen je mij interviewde, had ik de grootste stap al gezet: in de koers deed ik wat ik wilde. De wereldtitel was de kers op de taart, de ultieme bevestiging van wat ik écht kon.»


HUMO Het Belgisch kampioenschap haalde je zonder slag of stoot binnen, maar het WK was andere koek. De faalangst bleef blijkbaar tot de laatste kilometers aanwezig. De omloop lag er spekglad bij en heel Vlaanderen zat voor de buis roepen: 'Dat hij toch maar niet valt...'

NYS « Dat WK gaf wellicht een beetje een vertekend beeld, zeker op tv. Op dat gladde parcours zou het kleinste foutje ongenadig zijn afgestraft. In plaats van er een individueel nummertje van te maken, diende ik iedere ronde opnieuw in de aanval te gaan om mijn concurrenten af te matten. Maar ik ben geen enkel moment in paniek geweest.»


HUMO Op een bepaald moment reed je lek.

NYS « En zelfs toen heb ik niet getwijfeld. De hele koers lang zong het in mij: 'Het zal lukken en het móét lukken en het gáát lukken.' Ik heb die titel niet gewonnen door flair of tactiek, ik heb de concurrentie gewoon kapotgemaakt. Schitterend!»


HUMO Na de race leek het of er een last van je afviel. Je was ongelooflijk blij, en je riep in de microfoon van iedere verslaggever: 'Vanavond drink ik mij een stuk in mijn botten!'

NYS « Dat klopt (lacht). Maar ik heb het uiteindelijk niet gedaan. Want zo zit een kampioen in elkaar: je wint een koers, je steekt je armen in de hoogte, even is er dat zeer hevige genot, en daarna denk je al aan de koers van morgen. Als ik het toch op een zuipen had gezet, had ik mezelf geweld aangedaan. Ik zou het niet voor mezelf hebben gedaan, maar voor de anderen, voor de omgeving, voor de journalisten ook. Zo van: 'Ik heb gezegd dat ik ga drinken en nu dóé ik het ook.' Maar dan speel je een rol in het stuk van de anderen, en niet de hoofdrol in je eigen stuk. Nee?»


HUMO Zo denk ik er precies over, Sven. Maar ga verder.

NYS « De grootste druk komt niet uit jezelf, maar van de anderen. De kranten maakten er graag een hype van: 'Zal Sven Nys dan nooit wereldkampioen worden?' Terwijl ik zelf best kon leven zonder die titel: diep in mijn hart wist ik allang dat ik de beste veldrijder van de wereld was. Maar er was altijd die 'maar...'. En van die 'maar...' wilde ik af (grijnst)


HUMO Die week na Sankt-Wendel leek je op wolkjes te leven.

NYS « Ja, dat was pure euforie. Intens genieten. Ik mocht naar de koning, ik ging op bezoek bij ministers, tussendoor probeerde ik nog wat te trainen en te rusten. En toch bleef ik de beste: een heel aangenaam gevoel.»


HUMO Hoe verliep dat contact met koning Albert? Was dat formeel, of heb je een heus dieptegesprek met hem gevoerd?

NYS « Eerlijk gezegd: ik hechtte niet veel belang aan die ontmoeting, en ze is me ook nauwelijks bijgebleven. Ik bedoel: ik ben blij dat ik de koning heb gesproken, maar het was geen hoogtepunt in mijn leven. We hebben wat over het crossen gepraat, en dat was het dan.»


HUMO Kent Albert iets van de cross?

NYS « Nauwelijks. Van het wegrennen weet hij veel meer (lacht)

Voor het volledige interview, zie Humo 3409.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234