null Beeld

Black Mountain - Wilderness Heart

VROAR! Een brute grom lokt je naar buiten. Voor je deur staat een ouwe Ford Mustang. Je mond valt open: 'Wow...'

Davy Coolen

Een baardaap in lompen en slippers, het lijkt Stephen McBean
wel, voorman van Black Mountain
, stopt de sleutels in je pollen en bromt: 'Have fun, dude.' 'Cool,' mompel je. Je stapt in, monstert de groeiende grijns in de achteruitkijkspiegel, en scheurt weg.

Op het dashboard ligt een plaat. D'r kleeft een kattebelletje op: ''Wilderness Heart'
, onze nieuwe. Geboren in Vancouver, opgenomen in Seattle en LA. Kick it.' Op de hoes springt een haai uit het zwerk. 'Miljaar. Een haai!' Ben je nu al verkocht? Je schuift het schijfje in de stereo.

Je recapituleert. De vorige Black Mountain, hun doorbraak 'In the Future', had je overrompeld met z'n psychedelische sound en z'n wilde jams die zo van het Woodstock-podium leken te waaien. In één moeite bottelden de charismatische Canadezen de geest van de late sixties, vroege seventies voor jongens en meisjes van nu.

Niet dat ze sjacherden met hun invloeden, nee, zij zijn the real deal. 'Wilderness Heart' blijkt algauw een ander beestje, in gelijke mate meedogenloos ('Let Spirits Ride'
) en - zowaar -mooi ('Radiant Hearts'
), vaak in dezelfde vijf minuten ('Rollercoaster'
). Alsof de ambitie was: even episch, evenveel power, maar korter, spitser. Je slikt even, luistert opnieuw en opnieuw. Terwijl je de rijzende zon tegemoet rijdt, vervliegen al je vooroordelen.

'Old Fangs'
ranselt de speakers als langs de weg een lifter opdoemt. God, is dat Charlie Poel
, de legendarische TTT-baas in ruste? In koerstenue? Met een lekke tube? Je houdt halt, hij stapt in. 'Ah, de moeilijke derde van Black Mountain! En?' - 'Ze hebben een deurtje in hun oeuvre getimmerd, Charlie. De toon is lichter, donderwolken maken plaats voor regenbogen. Waaronder het alle dagen Pukkelpop is.' - 'En iedereen Humo leest?' - 'Dat spreekt.'

Voor het adieu mag 'Buried by the Blues'
nog één keer opkringelen. Je slaat op een luchttamboerijn en mijmert: 'Misschien is dit wel hun strafste toer. Geef toe, die Amber Webber
heeft iets van Sandy Denny
.' Je passagier lacht: 'Zeker, jongen, zeker.' En fluitend kuiert hij de nacht in.

Je wordt wakker. Wat een droom, wat een trip. Hoog tijd om je rijbewijs te halen.

Black Mountain speelt op maandag 5 oktober in de AB in Brussel.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234