null Beeld

Black Sabbath - 13

De nieuwe van Black Sabbath is véél minder slecht dan we allemaal hadden verwacht, maar let's admit it: we hadden dan ook iets héél slechts verwacht. Enfin, wij toch. Maar is-ie ook goed? Ja. Echt goed? Jaja. ‘13’ werd opgenomen zonder drummer Bill Ward (hij werd vervangen door Brad Wilk van Rage Against the Machine) maar mét Rick Rubin, en wat is me dat toch een baas zeg.

Dat hij metal richting en zelfs een nieuw elan kon geven, had hij al lang bewezen met Slayer, System of a Down, en ook Beastie Boys (‘Licenced to Ill’), maar dat hij zwalpende of – in dit geval – ogenschijnlijk finaal gezonken schepen weer vlotjes aan het varen kon krijgen, is nieuw. De vorige Black Sabbath-plaat, ‘Forbidden’ (1995) werd opgenomen met Ernie C van Body Count. Niet hetzelfde. Dat Ozzy Osbourne er toen niet bij was maar werd vervangen door Tony Martin (na Ozzy de langst dienende zanger bij Sabbath) hielp ook niet.

Maar die nieuwe dus. Acht songs telt-ie maar, en die duren net lang genoeg om een klein uur vol te maken. Net niet te lang dus om meermaals per dag door de luidsprekers te jagen, en dat valt aan te bevelen (1 x 's morgens, 1 x 's middags en 1 x 's avonds is ideaal).

Hoe meer je ‘13’ hoort, hoe meer er te leven valt met het feit dat Ozzy niet meer over de longen van vroeger beschikt en zingt met de adem die hem nog rest, hoe meer je ook vergeet wat voor een monumenten die eerste platen waren, en hoe meer Sabbath verlost raakt van dat eigen loden verleden.

Traag, slepend en plots openspattend: Rubin slaagt erin om Sabbath Sabbath te laten zijn zonder te vervallen in retrosentiment. Dit is een productie van nu, zonder franjes weliswaar, en je voelt de groep vrij zijn, zich op de songs concentreren, zich amuseren. En de teksten, hoe rudimentair ook, zijn die van heren op leeftijd en een groep van stand.

‘They say before you die, your life comes flashing by,’ zingt Osbourne in ‘Live Forever’, een hoogtepunt. Als íémand het weet, dan Ozzy wel. Hoewel de teksten als vanouds geschreven werden door bassist Geezer Butler, zitten ze hem als gegoten. De beste vinden wij deze, eveneens uit ‘Live Forever’: ‘I don't wanna live forever, but I don't wanna die’. Uit de pen van Butler en de mond van Ozzy iets waarover je de hele dag zou kunnen nadenken om het daarna met behulp van de muziek weer uit je kop te bangen. Doen!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234