Herman Brusselmans.Beeld Johan Jacobs

VoorpublicatieHerman Brusselmans

‘Bloed spuwen naar de hematoloog’ (deel 1)

Herman Brusselmans heeft meer boeken (80) op de teller dan jaren (62). Zijn nieuwste, ‘Bloed spuwen naar de hematoloog’, kondigde de veelschrijver uit Gent in dit blad nog aan als ‘een meer dan 300 bladzijden tellende psychologische inzage in de diepste krochten van de mens’. Een voorpublicatie.

Van het paard gevallen

Ik viel van m’n paard. In een ambulance werd ik naar het ziekenhuis gebracht. Daar lag ik bewusteloos. Eerst even iets over dat paard. Ik kocht het op 12 augustus bij boer Achmed. Hij had een klein erf met bijhorende velden, waar hij dieren hield en gewassen kweekte. Hij was van Syrische afkomt, ontvluchtte Syrië toen nog weinig Syriërs dat deden, en had zich uitstekend aangepast aan onze cultuur. Het viel eigenlijk niemand meer op dat hij een andere kleur had dan een normaal mens. Na z’n inburgeringsperiode, waarin hij Nederlands had geleerd, de plattegrond van België bestudeerde, moeilijke sommen leerde oplossen, en de namen oefende van al onze politici, rockgroepen en gevaarlijke pedofielen, besloot hij zich als boer te vestigen in Waarschoot. Als boerin koos hij voor een ferme, Vlaamse vrouw, Dorien. Algauw neukten Achmed en Dorien zich te pletter. Een zoon werd geboren, en hij werd Tommy genoemd, want in het kraambed had Dorien naar Achmed geschreeuwd: ‘Als je die klootzak van een baby een allochtoonse naam durft te geven, ga ik bij je weg.’ Daarom gaf Achmed aan z’n zoon de naam van z’n beste vriend, Tommy De Graaf, met wie hij in het geheim homoseksuele contacten onderhield en in het openbaar biljartte in café De Rode Hoepel. Tommy was een zwak kind. Telkens als hij zich aan een sprongetje in de lucht waagde viel hij naar beneden. Voor de dieren op het erf voelde hij veel angst, vooral voor de geiten, die volgens de kleine Tommy boodschapsters waren van de Gespleten God, een entiteit waar de kleuter vaak over droomde, en in die droom hakte de Gespleten God met het witgeblakerde scheenbeen van een geit het lijf van Tommy in stukken.

Op een dag stond Dorien naar haar wasmachine te staren, en ze dacht: straks moet ik de was doen, maar wat zal ik eerst uitrichten? Ze besloot om in de moestuin spruiten te vergaren, voor de avondmaaltijd. Achmed haatte spruiten, dus vandaar. Tommy kwam het washok binnen en zei: ‘Mama, ik ben het beu dat m’n stront bruin is.’  ‘Eet dan meer blauwe bessen,’ snauwde Dorien tegen haar zoon.

‘Zal m’n stront dan blauw worden?’ vroeg Tommy hoopvol.  ‘Nee, maar je zal wel enorme buikpijn krijgen, dus dat is ook wat waard,’ zei Dorien. Tommy overwoog of hij zou kiezen tussen nooit blauwe bessen eten en geen buikpijn krijgen en hij koos voor allebei. Dat had meester Ronny van het vierde leerjaar tegen de kinderen gezegd: ‘Als jullie moeten kiezen tussen twee dingen, kies dan voor allebei.’ Flor Wijns, het slimste jongetje van de klas, vroeg aan meester Ronny: ‘Meester, als ik moet kiezen tussen in het water springen en op de oever blijven staan, hoe kan ik dan voor allebei kiezen?’ 

‘Vraag dat aan iemand die er meer verstand van heeft dan ik,’ zei meester Ronny boos, ‘ik ben maar een gewone schoolmeester, en m’n vrouw heeft kanker, ik heb wel wat anders aan m’n hoofd dan jij met je water en je oever, puistenkop.’ Flor Wijns begon te huilen. De hele klas lachte hem daarmee uit. Erika Frenet, het meisje op wie Flor Wijns verliefd was, lachte het hardst van allemaal. Tevens liep ze naar hem toe, tilde haar rokje op en schoof haar onderbroekje naar beneden, en zei: ‘Kijk maar naar deze vlezige kut, die zal je hierna nooit meer te zien krijgen, loser.’ Kinderen kunnen erg wreed zijn voor elkaar. Zo was er de avond waarop Tommy het onnozele jongetje Klaas, reeds tienenhalf jaar maar enigszins achterlijk, een jurkje met decolleté aantrok, en hem de hoer liet spelen, waarbij Klaas klanten moest ronselen op de steenweg van Waarschoot naar Eeklo. Klaas scoorde drie klanten en een druiper. Z’n ouders, Rika en Patrick, lieten hem als straf castreren. ‘Maar ik moest van Tommy,’ snikte Klaas. 

‘Omdat Tommy een negenjarige pooier is, hoef jij niet voor hem te gaan werken,’ zei Patrick en hij bracht Klaas naar de dierenarts, die Klaas z’n ballen eraf haalde, en ze weggaf aan een goed doel. Welk goed doel het precies was, dat was ik vergeten, ik geloof Testikels Voor Afrika, maar zeker kon ik daar niet van zijn omdat ik bewusteloos in het ziekenhuis lag.

Lees hier deel 2

Lees hier deel 3

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234