null Beeld

BRDCST-festival presenteert: 'The Music Of 'Stranger Things''

Jarenlang ploeterde de experimentele elektronicaband S U R V I V E in de marge, tot ze de muziek schreven voor ‘Stranger Things'. Nu brengt het duo de soundtrack ook live, onder meer op het BRDCST-festival in de Ancienne Belgique.

Natuurlijk zijn het die nostalgische referenties aan de jaren 80 – ‘E.T.! The Goonies! The Thing!’ – die van ‘Stranger Things’ zo’n hit maakten, en het spannende verhaal over wat er precies gebeurd is met Will Byers en dat vreemde kind Eleven. Maar ook de bevreemdende soundscapes die Kyle Dixon en Michael Stein uit hun synthesizers haalden, dragen in hoge mate bij tot de charme van de reeks: ze vormen een extra personage, een verteller die je de stuipen op het lijf kan jagen of een scène nog net iets vreemder maakt. De soundtrack is het resultaat van een lang schrijfproces dat al begon nog voor er één scène gefilmd was, vertelt het duo aan de telefoon vanuit Los Angeles.

KYLE DIXON «Door zo vroeg te beginnen schrijven, hadden we de tijd om veel uit te proberen. We stuurden de Duffer-broers (de bedenkers van ‘Stranger Things’, red.) soms wel vijftig ideeën. Zij hielden er dan twaalf over die hun bevielen, en zo kregen we langzaam een beeld van wat ze zochten.»

MICHAEL STEIN «Fundamenteel begrepen we goed wat ze wilden, maar het is niet omdat wij dachten dat het klonk zoals wat zij voor ogen hadden, dat zij het daarmee eens waren. Het was een leerproces, waarbij we elkaar moesten leren begrijpen. Natuurlijk wisten we dat ze heel vaak naar typische jaren 80-films als ‘E.T.’ verwezen, maar we hebben de muziek uit die films niet echt herbeluisterd. We kénnen die soundtracks, het was boeiender om ons te laten inspireren door de indruk die ze op ons hebben achtergelaten. Het was grappig om na afloop te horen hoe anders die filmmuziek klonk op plaat dan in onze herinneringen.»

DIXON «Het ging ons veel meer om de sfeer van die oude films, die vibe van Spielberg. Dát was belangrijk, het specifieke gevoel dat je ervan kreeg.»

HUMO Jullie hadden geen ervaring met soundtracks. Was dat een voordeel om iets anders te proberen dan de klassieke filmmuziek die bol staat van de strijkers?

STEIN «Met S U R V I V E maken we al jaren instrumentale muziek, dan ben je sowieso geneigd om in beelden te spreken. We waren het gewoon om omgekeerd te werken: we maakten muziek en verzonnen er zelf scènes bij die de sfeer verder definieerden – zoals ‘hier vliegt een helikopter tegen een berg’ of ‘nu wordt er een man vermoord’.»

HUMO In het tweede seizoen van ‘Stranger Things’, dat afgelopen najaar op Netflix verscheen, gooiden jullie het over een lichtjes andere, hardere boeg. Dat was nodig?

DIXON «Het tweede seizoen is nog een stuk donkerder dan het eerste, en dat moest ook in de muziek doorschemeren. De sfeer is dezelfde gebleven, de muziek is nog steeds elektronisch, maar ze moest iets dreigender en harder.»

HUMO En daar had je een piano voor nodig.

STEIN (lachje) «Die was niet nódig, we kregen die gewoon ter beschikking toen we aan het tweede seizoen begonnen. En dan gebruik je die ook natuurlijk.»

DIXON «Die piano maakt de muziek eerlijker, emotioneler. Zo’n echt instrument heeft iets dynamischer, je voelt de beweging, zelfs als je de geluiden bewerkt. Je kunt erop meppen, hè (lacht). Je kunt de intensiteit opdrijven door de ene noot letterlijk harder te spelen dan de andere.»

HUMO Jullie brengen de muziek nu live. Was dat altijd al de bedoeling?

STEIN «Neen. Maar de gelegenheid diende zich aan, nu de show zo succesvol is geworden, dus waarom niet? Technisch zijn de stukken perfect live te spelen, alleen blijft niet elke track overeind zonder de beelden erbij. Het kwam er dus op aan om muziek te selecteren die op zichzelf staat. Sommige stukken zijn ook erg kort, omdat ze maar bij een momentje in de reeks horen. Het hield geen steek om die zo voor een publiek te brengen.»

DIXON «Daardoor werden we gedwongen om een paar bijna-remixen te maken. Van sommige tracks hebben we hele nieuwe versies geschreven. Natuurlijk zijn er een paar stukken die je verwacht te horen, omdat ze zo belangrijk zijn voor de show.

»Alles bij elkaar denk ik dat de concerten donkerder klinken omdat de serie dat in het tweede seizoen ook is geworden. En het is misschien ook wat experimenteler. Het is een coole show, ik doe het graag, en dat is het belangrijkste.»

HUMO Nu ‘Stranger Things’ een fenomeen is, worden jullie overal aan de mouw getrokken. Klopt het dat jullie de soundtrack bij een festivalrestaurant hebben geschreven?

STEIN «Ja, en dat was leuk! Een festival in Australië vroeg ons om dat te doen. Ze hadden een kok een heel menu laten ontwikkelen, waarbij elke gang werd gepresenteerd in een andere kamer, die telkens door een andere kunstenaar was ingericht. Wij moesten elke kamer van passende muziek voorzien. Verdomd jammer dat we het zelf niet hebben kunnen ervaren, want het zag er een geweldig menu uit.»

HUMO Gesteld dat het een optie was, welke van die jaren 80-songs die ook op de soundtrack van ‘Stranger Things’ staan, zouden jullie willen coveren?

STEIN «Het is niet de bedoeling, laat dat duidelijk zijn, maar iets van OMD of New Order zie ik ons nog wel brengen. Of Tangerine Dream, die hebben ook wel wat toffe nummers.»

DIXON «Over de keuze van de popmuziek in de reeks hebben we niets te zeggen. Het is wel al eens gebeurd dat een platenmaatschappij 80.000 dollar vroeg voor de rechten op een bepaald nummer en dat wij dan de vraag kregen om iets te maken dat in de plaats van die song zou kunnen komen (lacht). Het is sowieso soms grappig hoe mensen zich kunnen vergissen. Ooit heb ik complimenten gekregen voor de muziek in één scène, alleen was dat een song van New Order. Eén van hun grootste hits bovendien. Maar toch: dankjewel! (lacht)»

undefined

null Beeld

undefined

undefined

'Die filmmuziek uit de jaren 80 klonk heel anders in onze herinnering dan op plaat'

undefined


BRDCST: HT PRGRMM

Van woensdag 4 tot zondag 8 april serveert BRDCST u een hete stoofpot vol beats, wereldmuziek en spannende rock. Een selectie.

Tijdens de openingsavond kan u naar de samenwerking tussen Le Mystère Des Voix Bulgares – een Bulgaars vrouwenkoor dat intussen gesampled werd door onder meer Drake, Jason Derulo en Ibeyi – en Lisa Gerrard, de frontvrouw van Dead Can Dance, die meezingt op de nieuwste plaat van het koor. Of naar de Turkse psychedelica van BaBa ZuLa en Altin Gün, want Pink Floyd klinkt altijd beter als het gespeeld wordt op een saz. LeFtO is al fan, u volgt wel.

Als het wat harder mag, raden we u de Sleaford Mods-avond aan, een hele line-up samengesteld en geheadlined door de boze Britse elektropunkers. Met Steve Ignorant van de oer-anarchopunkers Crass, de feministische punksters van Nachthexen, de anti-folk van Mark Wynn en nog veel meer.

Dat in 2018 ‘White Light/White Heat’ vijftig kaarsjes uitblaast wordt evenmin vergeten. Black shoegaze math noise drone band Barst viert de meest dwarse plaat van Velvet Underground door slotnummer ‘Sister Ray’ om te bouwen tot een compleet concert, waarin de 17 minuten durende track uitgesponnen wordt tot een kleine drie kwartier.

BRDCST sluit af op zondag met James Holden & The Animal Spirits en een avondvullend programma rond het straffe Gentse undergroundlabel Consouling Sounds.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234