Bring Me the Horizon - amo

Het is met een inktzwarte rouwband om de biceps dat Bring Me The Horizon hun zesde plaat uitbrengt: op 30 november stierf een jonge fan tijdens één van hun concerten in Noord-Londen. Een voorlopig dieptepunt in de carrière van een band die al alles heeft meegemaakt.

Dertien jaar geleden was Bring Me The Horizon nog een bende in het deathmetalcircuit weggelachen misfits. Maar ze leerden snel bij, en na een paar koerswijzigingen – met veel emo, pop en zelfs EDM – zijn ze Albions prominentste rockband geworden. Harry Styles, Halsey en Forest Whitaker zijn fans. Zelf zit de groep op zondag naast de Gallaghers en Johnny Marr in de tribunes van Man City. Met Marr hebben ze meer gemeen: volgens een recente studie zijn die van The Smiths én Bring Me The Horizon de meest neurotische van alle muziekfans. Speciaal volk, ook. De groepsnaam leende frontman Oli Sykes bij Captain Jack Sparrow in de eerste ‘Pirates of the Caribbean’-film. En toen de zanger in de donkerste dagen van zijn ketamineverslaving zat, reed zijn vader hem met de pick-up naar de plaatselijke dealer. Anders was hij zelf gegaan, en zo bleef het verkeer toch een beetje veilig. Intussen ziet Sykes er, met zijn korte haar, meer uit als Max Colombie met een kater.

‘amo’ bevestigt hun status als headbanger-boyband. Met de openingsriff van ‘MANTRA’ had Soundgarden zaliger wel weg geweten, voor de rest is het verkapte en ontwormde teenage angst. Niets mis mee, maar zelf krijg ik (108) ’m er niet meer mee omhoog. ‘nihilist blues’ is eurotrash met metal light-invloeden, en de excentrieke Grimes doet mee. Het is vooral door de inbreng van mevrouw Elon Musk dat de track volgens één Britse journaliste klinkt als ‘twee anime-personages die met elkaar bekvechten’.

‘amo’ is de tweede BMTH-plaat die door Sykes en toetsenist Jordan Fish zelf werd geproducet, en baadt ook in een anything goes-sfeertje. Dat leidt onder meer tot ‘in the dark’, dat begint als een afleggertje van Ed Sheeran, en ‘ouch’, een drum-’n-bass-intermezzo van twee minuten. En daarna is ‘medicine’ zo been there done that dat ik de tel ben kwijtgeraakt. ‘wonderful life’ zag in premature vorm het daglicht tijdens schrijfsessies voor en met collega-neusvreters Limp Bizkit, en heeft een cameo van – wie we daar hebben! – Dani Filth van de theatermetalgroep Cradle of Filth. En beatboxer Rahzel doet mee op ‘heavy metal’, een ironische knipoog naar de teleurgestelde fans van het eerste uur.

Bring Me The Horizon is de succesvolste harde rockband uit de buurt van Sheffield sinds Def Leppard, en als de legioenen nieuwe fans niet verloren lopen tussen de dertig op een hoop gegooide genres, ziet het er niet naar uit dat ‘amo’ daar iets aan zal veranderen. Meer geluk volgende keer!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234