Bruno Mars brengt de uptown funk naar Antwerpen

Uw dochters, nichtjes en eeuwig jonge tantes kunnen er al maanden niet van slapen: Bruno Mars trapt volgende week zijn 24K Magic Tour af, een tournee die hem op 104 podia in twintig landen zal brengen. Beginnen doet hij, zoals het een wereldster betaamt, in het centrum van de wereld: op 28 en 29 maart staat hij in het Antwerpse Sportpaleis voor twee hopeloos uitverkochte shows. ‘Ik mag God op mijn blote knietjes danken.’

'Telkens als ik er een zootje van maak, hoor ik mijn moeder vanuit de hemel: 'Dat was vals, jongen!''

Hebt u een kaartje voor het Sportpaleis bemachtigd en aldus een tienermeisje voor eeuwig en een dag ongelukkig gemaakt? Goed, want Mars zal er persoonlijk op toezien dat zijn concert uw leven verandert. Dat heeft hij in een recent interview beloofd: ‘Ik heb in mijn jeugd Prince en Michael Jackson live mogen beleven, en ik zal die avonden voor de rest van mijn leven meedragen. Voor minder ga ik niet: ik heb het gevoel dat ik mijn job alleen naar behoren uitvoer als ik overal waar ik kom een stukje van mezelf achterlaat. Ik wil eerst de verwachtingen inlossen en ze daarna overstijgen. Ik wil vliegen, man! Mag ook wel, want de mensen hebben een aardige som betaald om me te zien.’

Aanleiding voor de wereldtournee is ‘24K Magic’, zijn derde millionseller op rij, vol vlot scorende pop die zich blijkbaar niet zo vlot ineen liet schroeven: de plaat kwam er meer dan vier jaar na voorganger ‘Unorthodox Jukebox’. Het Amerikaanse Rolling Stone ging de Hawaïaan met de calorierijke familienaam opzoeken terwijl hij er de laatste hand aan legde.


Gedumpt door Motown

‘Ik leef nu al achttien maanden in dit verdomde hok!’ Het is eind juli in Glenwood Place, een opnamestudio in Burbank, Californië. Bruno Mars (31) staat in de tuin in een wit T-shirt, blote voeten in witte sneakers en met een Versace-pet op het hoofd. Hij rookt de zoveelste sigaret van de dag: elke vezel van zijn lijf staat gespannen, want zijn derde plaat moet af.

‘We zijn er bijna, man: ik moet nog één song afwerken en het brugje in een andere song strak trekken, en dan ben ik zo goed als klaar. Ik moet wel, want ik heb een deadline, en de studio is niet goedkoop.’

De vorige plaat van Bruno Mars dateert van december 2012: een eeuwigheid voor een popster. Maar in tussentijd heeft hij wel twee Super Bowl-optredens afgewerkt – in 2014 was hij de headliner, in 2016 dook hij op naast Beyoncé en Coldplay. En met ‘Uptown Funk’, zijn samenwerking met Mark Ronson, had hij een megahit te pakken. Maar het is al zo lang geleden dat hij nog een hele plaat heeft opgenomen, dat hij haast is vergeten hoe het ook weer moet: plots waren de twijfels er weer, het knippen en plakken en opnieuw beginnen, de sigaretten ook. ‘We zijn nu op het punt aanbeland dat we allemaal doordraaien. De technicus wil me alleen nog maar vermoorden.’

‘Uptown Funk’ betonneerde Mars’ status als superster: het nummer stond veertien weken op 1 in de Billboard Hot 100 – twee weken straffer dan het vorige record, van Pharrell Williams’ ‘Blurred Lines’ – en hij won er de Grammy voor Opname van het Jaar mee. Vandaag zijn er meer dan twaalf miljoen stuks van verkocht en het is bijna twee miljard keer gestreamd. Maar Mars raakte verlamd door het succes. ‘Ik had de grootste hit uit mijn carrière, maar toen ik hier aan de slag ging, zonk de moed me in de schoenen. Ik begon aan alles en nog wat te twijfelen. Gaan de mensen deze shit wel leuk vinden? Zullen de radiostations het willen draaien?’

Zegt de man die zes nummer één-hits op zijn actief heeft en alles samen 44 weken bovenaan in de Billboard Top 100 heeft gestaan. Van zijn vorige twee platen zijn er 26 miljoen exemplaren verkocht en hij heeft er vier Grammy’s voor gekregen. Maar als je hem vraagt of hij weet wat van een song een hit maakt, zwaait hij met zijn armen: ‘Geen idee. Googel mij! (lacht)’

De nieuwe plaat heet ‘24K Magic’, en Mars wilde er de sfeer van de r&b uit de vroege nineties mee oproepen, de r&b waarmee hij op Hawaï is opgegroeid: Jimmy Jam en Terry Lewis, New Edition en Bobby Brown, Jodeci, Boyz II Men, Teddy Riley, Babyface. ‘Niks was leuker dan de schoolfuiven: slowen met je hartendief op ‘Before I Let You Go’ van Blackstreet! Magisch! Je kon er acht maanden mee voort (lacht).’

‘Ik wilde daarnaast de soundtrack schrijven voor de film in mijn hoofd: een zomernacht in New York, een coole party op een dak; het is 2.30 uur en plots komt de band op, in fokking Versace gestoken. Alle meiden gillen en de gaafste zanger van de planeet begint zijn shit te zingen...’

Die nacht werkt hij door tot drie uur ’s ochtends, waarna hij in zijn Cadillac stapt. Het is nog twintig minuten rijden tot aan zijn villa in de Hollywood Hills, waar zijn vriendin, het model Jessica Caban, al lang is gaan slapen. Op weg naar huis beluistert hij zijn werk van de dag, en de volgende ochtend zit hij alweer in de studio om enkele foutjes recht te trekken die hij gehoord heeft.

'Mars en Jessica Caban zijn al zes jaar samen, van vóór zijn eerste plaat uitkwam. Maar officiëler wordt hun relatie voorlopig niet.'

Bruno Mars lijkt wel bezeten door de songsmederij, maar zo heeft hij destijds ook naam gemaakt. Hij verhuisde op zijn 18de van Hawaï naar Los Angeles, vastbesloten om een ster te worden – ‘Ik was nog een kínd, man! Ik dacht: ik ga naar Hollywood, ik zing wat voor iemand en daarna mag ik optreden in Madison Square Garden.’ Even had hij een contract bij Motown Records, maar hij werd al snel weer gedumpt.

Vervolgens gooide hij het over een andere boeg. Hij begon zich in te werken in het songwritercircuit en schreef materiaal voor Brandy, de Sugababes en Menudo. Songschrijver en producer James Fauntleroy, die ook heeft meegewerkt aan ‘24K Magic’, zag Bruno Mars opklimmen. ‘Toen ik hem voor het eerst ontmoette, was ik aan een song aan het priegelen. Hij kwam binnenwandelen en griste mijn partituur weg: ‘Dit is beresterk! Laat mij dit zingen.’ Ik kon alleen maar denken: ‘Who the fuck is die knul?’ Hij had vanaf dag één de uitstraling van een ster. Meer nog: sommige artiesten zijn in essentie entertainers, maar Bruno is een echte muzikant: hij weet precies hoe pakweg de bas of de hihat moet klinken. Hij zou het allemaal in zijn eentje kunnen doen, zoals Prince.’

Dat maakt het songschrijven er niet makkelijker op. ‘Man, élke beat is al eens geprobeerd, élk rijm al geschreven, élke akkoordenwissel al eens gespeeld. Ik moet het opnemen tegen miljárden andere nummers. Het is zoals de lotto winnen: je moet gewoon heel veel geluk hebben.’

Soms kan één enkel woord een song maken of kraken. Vorig jaar schreef Mars mee aan Adeles nummer ‘All I Ask’, voor haar nieuwe plaat ‘25’. Ze werkten als gekken en kregen het helemaal af in amper twee sessies, maar ze lagen flink overhoop over één regel in de tweede strofe: ‘Take me by the hand while we do what lovers do’. Mars: ‘Ik had een grootse diva-ballad voor ogen. Maar ‘lovers’? Ik denk niet dat iemand ooit ‘Dit is mijn minnaar’ zegt. Maar Adele stond erop: zo moest het zijn, en niet anders. En ze heeft gelijk. Het is zo’n verheven woord dat het nummer sterker maakt, juist omdat niemand dat zegt: het valt simpelweg op. Soms speel ik het nog eens op de piano en telkens weer kijk ik uit naar die passage: het is zo fucking perfect. Toen heb ik geleerd om niet zo cool te proberen zijn. Laat het maar zijn zoals het moet zijn.’


elvis op Hawaï

Zes weken later lunch ik met Bruno Mars in een Italiaans restaurant in de buurt van zijn huis. De plaat wordt nu gemixt in de studio, en hij is helemaal ontspannen. Hij is net terug uit Italië, waar hij heeft gezongen op het huwelijk van Spotify-oprichter Daniel Ek. Ik vraag hem of hij in ruil een prominente plaats krijgt op de homepage. Hij lacht schaapachtig: ‘Mja, ze zullen me een beetje helpen met de promotie. En ik heb een leuke cheque ontvangen.’ Hoe leuk? Bruno glimlacht: ‘Het was daar echt mooi, aan het Comomeer.’

Hij kan zich niet meer herinneren wanneer hij voor het laatst op een huwelijksfeest heeft gezongen (‘Misschien die keer in China?’). Maar hij doet het vaker dan je zou denken. ‘Ik zing al op trouwfeesten sinds mijn 8ste, en ik blijf het graag doen: het is back to basics. Het houdt mijn hoofd fris.’

De avond tevoren hebben hij en zijn band, The Hooligans, nog op een verjaardagsfeest gespeeld. ‘In zo’n ongelofelijk Malibu-optrekje. Niemand was daar jonger dan 50. Ik keek achterom, naar mijn band, en ik zweer je, ik kreeg een krop in de keel: ze stonden zich daar uit te sloven alsof we in Madison Square Garden speelden!’

Zelf heeft hij het ook niet van een vreemde. Zijn vader, Peter Gene Hernandes Sr., was een percussionist uit Brooklyn die in de jaren 70 zijn conga’s inpakte en naar Hawaï verhuisde. Hij mocht drummen in een revueshow in het Hilton in Waikiki, waar hij Bruno’s moeder Bernadette ontmoette, een hoeladanseres en zangeres die als kind met haar familie uit de Filipijnen was geïmmigreerd. Toen Bruno een paar jaar later geboren werd, hadden ze hun eigen familieact: zijn vader leidde de band (‘allemaal doowop-kerels uit Brooklyn, echte klasbakken’), zijn moeder zong met zijn ooms, en zijn oudere broer en zus traden mee op. Bruno imiteerde daar later Elvis, zes avonden per week. Hij leerde er hoe hij het publiek moest entertainen: ‘Leren schoenen, fonkelende ring, haar achterover – showtime!’ Daardoor is hij vandaag één van de weinige oldskool artiesten die net zo goed een serenade voor huisvrouwen kunnen brengen als rappen met Mystikal of Big Sean. ‘Daar heb ik eigenlijk nooit echt bij stilgestaan,’ zegt hij nu. ‘Maar destijds, als kind, moest ik iederéén entertainen die naar Hawaï op vakantie kwam. Niet alleen blanken, niet alleen Aziaten, niet alleen zwarten of latino’s, maar echt iedereen.’

Toen hij 11 of 12 was, gingen zijn ouders uit elkaar en werd het familiebedrijfje opgedoekt. Zijn jongere zussen gingen bij mama wonen, maar Bruno bleef bij zijn vader. ‘Het was best een harde tijd. Het huis werd verkocht en mijn vader verloor al zijn opdrachten. We woonden niet langer in een nette buurt, we moesten in de auto slapen, maar hij dacht niet aan opgeven: we reden van het ene hotel naar het andere en probeerden optredens te versieren.’

'Overal waar ik kom wil ik een stukje van mezelf achterlaten. Voor minder ga ik niet'

Mars wilde zelf niets anders doen dan zingen. ‘Ik had geen plan B. Desnoods zou ik de rest van mijn dagen van restaurant naar restaurant trekken met mijn gitaar onder de arm.’ Zijn zelfvertrouwen zou onverwoestbaar blijken. Toen Chris Martin hem vroeg om mee te zingen tijdens de pauze van de Super Bowl 2016, sloeg hij dat aanbod eerst af. ‘Ik had daar al eens gezongen in 2014, het nieuwe was er wel af.’ Maar Martin bleef aandringen: Mars moest eens binnenspringen in de opnamestudio in Malibu, waar hij op dat moment bezig was. ‘Hij zei met zijn charmante Britse accent: ‘Ik wil de wereld een prachtig cadeau geven: jij en Beyoncé die samen ‘Uptown Funk’ brengen.’ Ik vind dat je voorzichtig moet zijn met die sterrenshows. Kijk naar die awarduitreikingen: je hebt daar zoveel gastoptredens dat geen enkel nog blijft hangen. En wat zou Beyoncé ervan vinden? ‘We vragen het haar nu meteen!’ zei Chris, en hij pakte zijn telefoon. En ze zei ja!’

Van haar heeft hij veel bijgeleerd, zegt hij achteraf. ‘Zij moddert niet aan, hoor. Elke seconde wil zij tonen waarom ze de beste is: ze is een echt podiumbeest.’


Nachtmerrie

Op zijn 4de al nam Bruno Mars zijn eerste nummer op, ‘I Love You, Mom’ – het is nog steeds te vinden op YouTube: ‘My name is Bruno, I’m only four years old / And at that age I have to do what I’m told / I play guitar, but my fingers are too small / I try to play piano, but my feet can’t reach the floor / My mommy helps me with my voice / ’Cause a superstar singer is my first choice’. ‘Mijn vader heeft me geholpen met de tekst. Ik denk dat het voor haar verjaardag of voor Moederdag was. Ik gaf het haar op een cassette, en ik kan me niet meer herinneren hoe ze reageerde, maar ze heeft me vast bijna platgeknuffeld. Ze heeft het daarna wel duizend keer afgespeeld.’

Zijn présence op het podium heeft hij aan haar te danken. ‘Iedereen die haar bezig zag, werd op slag verliefd. En acteren dat ze kon! Bij momenten leek ze wel een comédienne.’

In mei 2013 trad Bruno Mars op in een tv-show op een Duitse zender. Hij had zijn moeder een iPad cadeau gedaan, en daarmee kon ze hem online overal ter wereld volgen, waar hij ook speelde. ‘Op fan-accounts bekeek ze alle foto’s en filmpjes, en toen ze me in Duitsland bezig zag, sms’te ze: ‘Je bent dringend aan rust toe.’ Waarop ik: ‘Kijk naar jezelf, je hebt wallen onder je ogen!’’

Toen Mars naar Los Angeles terugkeerde, kreeg hij bij de landing een telefoontje. Zijn moeder was net getroffen door een hersenbloeding, en ze lag buiten bewustzijn in een ziekenhuis in Honolulu. Mars vloog meteen door naar Hawaï, maar zijn moeder zou niet meer wakker worden. Ze stierf een dag later, amper 55 jaar oud.

Mars zwijgt even. ‘Ik weet nog altijd niet hoe ik daarmee moet omgaan. Dat stukje van je hart is voor altijd weg. Ik weet niet eens hoe ik daar met jou over kan praten. Het is een nachtmerrie. Het is echt een nachtmerrie.’

Er was niks mis met haar gezondheid, integendeel. ‘Ze leek net jonger te worden. Ik had haar een huis in Hawaï gekocht, en ze belde me bijna elke dag om te vertellen hoe leuk ze het wel vond met de kleinkinderen aan het zwembad of in de tuin...’

De daaropvolgende weken was Bruno Mars compleet het noorden kwijt. ‘Ik wist niet wat ik moest doen, maar je kunt ook niks doen. Je kunt je alleen maar de ogen uit je kop huilen.’ Drie weken later moest hij op tournee. ‘Ik bad en vroeg: ‘Wat wil je dat ik doe?’ En ik had het gevoel dat ze wilde dat ik doorging. Niet dat ik ermee zou kappen.’

Hij denkt even na. ‘Ik weet zeker dat ze hierboven naar mij zit te kijken en glimlacht. En telkens als ik er een zootje van maak op het podium, hoor ik haar. ‘Dat was vals, jongen! Daar was je even te laat! Zeg aan je broer dat hij zich moet scheren!’’

'Kanye West houdt van me, man! Wie zou dat niet doen? Ik ben Bruno Mars!'

Bruno Mars woont nu in Hollywood samen met Jessica Caban en hun rottweiler Geronimo in een villa die een slordige 6 miljoen euro heeft gekost. Ze zijn al zes jaar samen, al van vóór zijn eerste plaat uitkwam, en zij heeft ondertussen een eigen badmodelijn, J. Marie. Maar officiëler wordt hun relatie voorlopig niet. ‘Jezus! Ze is mijn beste vriend, mijn rots. Wat is daar mis mee? We zijn gewoon gelukkig samen. (Pauzeert even) Tot ze dit leest.’

Mars gaat niet vaak uit, en als hij het toch doet, dan zo onopvallend mogelijk. ‘Je zult me nooit zien instagrammen op een fuif. Ik neem zelfs nooit mijn gsm mee, die zou ik alleen maar verliezen.’

Het liefst blijft hij thuis, ver van alle drama en spektakel. Maar nu en dan wordt hij er toch in meegesleurd, willen of niet. Een paar jaar geleden won hij de award voor Beste Mannelijke Video op de MTV Video Music Awards voor ‘Locked Out of Heaven’. Kort daarna gaf Kanye West hem de volle laag tijdens een show in Brooklyn. ‘Ik zit in mijn zetel, en ik zie Drake optreden, en Bruno Mars... En dan beginnen ze awards uit te delen en shit, Bruno Mars wint alle motherfucking awards! Wat moet je als die motherfucking tv-zenders alleen maar het knapste snoetje willen laten winnen, zodat ze hun ding kunnen verkopen?’

Mars wil het er eerst niet over hebben – ‘Die kerel heeft zoveel pers rond zich hangen. Ik heb mijn eigen pers nodig!’ Maar hij kan er wel mee lachen: ‘Ik heb toch lekker een award gewonnen!’ – het waren er zelfs twee. ‘Maar hij had ergens wel gelijk over dat knapste snoetje. We hebben mensen als Kanye nodig, hè. Ik voelde me toen niet meteen gekwetst – ik ben mijn eigen grootste criticus. Wat ze ook zeggen, ze weten amper waar het over gaat. Maar wat mij en hem betreft: hij heeft me opgebeld en zich geëxcuseerd. Kanye houdt van mij, man! Wie zou dat niet doen? Ik ben Bruno Mars!’


Richies raad

De eerste week van oktober duikt Mars weer de studio in voor ‘24K Magic’, ‘hopelijk voor de laatste keer’. En dan is de plaat eindelijk, officieel, klaar. Morgen vliegt hij naar de oostkust voor een optreden in ‘Saturday Night Live’ en de lancering van de single, ‘24K Magic’. Hij wilde die eigenlijk een dag later uitbrengen, op zijn 31ste verjaardag, maar Apple wilde het absoluut op een vrijdag doen. ‘Soms heb ik het gevoel dat ik tien jaar te laat in de muziekbusiness ben gestapt. Hoeveel platformen zijn er niet? Wiens geld geven we aan wie? Het is een bizarre wereld geworden. Je koopt zelfs geen nummers meer, je hebt tegenwoordig een abonnement. En ondertussen probeer ik platen te maken.’

Op zulke momenten herinnert Mars zich het beste advies dat hij ooit heeft gekregen, van Lionel Richie, backstage na een concert in Duitsland. Richie zou de dag erna optreden in dezelfde stad, en hij nodigde Mars uit. ‘Hij kwam binnenwaaien en begon meteen: ‘Hey, Bruno, jij gaat het liefst van al meteen vooraan staan, hè? Jij houdt er niet van om in een restaurant op je beurt te staan wachten, ik weet het wel zeker. Doe ik ook, hoor, niet erg. Doe vooral zo voort.’ Wat hij eigenlijk wilde zeggen, was: ‘Ik ben ook in jouw positie geweest, ik heb ook helemaal bovenaan gestaan. En ik heb ook gezien wat daarna kwam.’ Hij kent de ups en downs van deze business: ‘Wanneer je stopt, zul je wel zien. Dus stop níét. Ga dóór!’’

© Rolling Stone



Bruno Mars speelt op 28 en 29 maart in het Antwerpse Sportpaleis.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234