Bruno Vanden Broecke maakt een plaat

'Ik ben zo blij dat het eindelijk gebeurt,' zegtBruno Vanden Broecke (37). De acteur – onvergetelijk als de wanhopige Sammy Tanghe uit 'Het eiland' – staat in het midden van een met microfoons, toetsenborden, gitaren, een drumstel en versterkers volgepropte living. Hij heeft een plaat gemaakt: 'Halfweg'. Zondag moet hij voor het eerst als zanger het podium op in De Roma, en hij repeteert zich rot.

Met Sammy-achtige ontreddering draait hij wild aan knoppen, en hij blijft aan stekkers trekken tot drummer en producer Stoffel Verlackt (van Flowers for Breakfast, Metal Molly en El Tattoo del Tigre) hem tot de orde roept en gitaristRuben Focketeyn (de zoon van Frank die als Nevada Fellow meedeed aan Humo's Rock Rally 2012) de galm op Bruno's gitaar weer tot bedaren brengt. De natuurlijke kalmte van pianist AntoonOffeciers en basgitarist Tim Vandenbergh (Sukilove), eigenaar van de living en houder van de geiten en schapen in de tuin, doet zijn werk en opeens klinkt het:

'Een bonzaiboompje / babydroompje / ochtendlicht / genot op een gezicht / een handgeschreven gezicht / vlinders in een netje / kantlossen / zingen / gebroken harten / versleten ringen / banken / geld / roem /assepoester op zoek naar haar schoentje / op zoek: fragiiiiiel / met stokjes eten tegen beter weten in / elk begin... fragiiiiel...'

Het klinkt goed. Ook al moet Vanden Broecke soms op zijn in sandalen verpakte tenen gaan staan om de noten te halen. Hij vertelde al vaak dat zingen en gitaar spelen z'n eerste liefde waren: 'Maar ik kon totaal niet zingen. Melodieën bedenken en arrangementen maken, daar ben ik van nature goed in, maar ik zong vroeger zo vals als de nacht. Dat is echt een kwestie van oefenen geweest.' Zingen tegen beter weten in dus. Maar wél mooi, zeker als zijn breekbare stem de strijd aangaat met de ruige muziek.

Elke keer als een nummer lukt, is hij gerust, even, en daarna groeit de paniek weer. De week vóór het interview hadden we ook al een Vanden Broecke aan de telefoon die in alle staten was.

HUMO Heb ik nu goed begrepen dat je in de Fnac stond om zélf je cd aan de man te brengen?

Bruno Vanden Broecke «Ja. Toen je belde zat ik net in de Fnac in Wijnegem. De mensen daar heb ik uiteindelijk zover gekregen dat ze een hele doos namen. Maar daarna ben ik nog naar Brugge gesjeesd en daar wilden ze er maar vijftien.»

Later zien we de dozen in kwestie bij Vanden Broecke thuis staan, opgestapeld tegen de muren in de gang.

Vanden Broecke «Alles heb ik zelf gedaan. Zo'n cd kunnen maken overkomt me waarschijnlijk maar één keer, dus ik wil er honderd procent tevreden over zijn. Ze staan nu in de gang: tweeduizend exemplaren. Niks aan die plaat is door platenmaatschappijen bedisseld, alles is volledig gegaan volgens mijn eigen goesting.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234