null Beeld

Brussels by Night: Girls In Hawaii, helden van Franstalig België

Franstalig België reikt eind januari de D6Bels Music Awards uit, de onderscheidingen voor beste artiesten en platen van het jaar. Absolute topfavoriet is de Brusselse indieband Girls In Hawaii, met hun jongste plaat ‘Nocturne’ goed voor vijf nominaties. Niet mis voor een groep die in 2010 nog in de touwen hing na de onverwachte dood van drummer Denis Wielemans, de jongere broer van frontman Antoine. ‘We zijn met zijn allen in één klap volwassen geworden.’


Lees hier de review van 'Nocturne'

Op 30 mei 2010 trad Denis op in Elsene, samen met François Gustin en Daniel Offermann. Toen hij naar huis reed, verongelukte hij op de Brusselse ring. Pas na drie jaren van rouw klauterden de resterende Girls in een gewijzigde bezetting uit de diepe krater die Denis had achtergelaten met ‘Everest’, een somber, groots en ontroerend eerbetoon. Op ‘Nocturne’ klinkt de groep weer luchtiger – op sommige songs kun je zelfs dansen.

undefined

'Wij hebben vrede gesloten met de muziek uit onze jeugd'

LIONEL VANCAUWENBERGE (zang) «Op ‘Everest’ hebben we de dood van Denis verwerkt, maar met ‘Nocturne’ wilden we een plaat in zijn geest maken: opgewekt, nieuwsgierig en gepassioneerd. Alsof hij nog steeds bij ons is. En we hebben ons voor het eerst sinds die bewuste nacht weer geamuseerd in de studio.»

HUMO Kijken jullie sinds zijn dood anders naar muziek?

VANCAUWENBERGE «Natuurlijk. Vroeger dachten we diep na over elke song, wat vaak tot hevige discussies leidde. Nu beseffen we dat muziek niet levensbelangrijk is: mislukken mag, dus durven we meer ons instinct te volgen en risico’s te nemen.»

FRANÇOIS GUSTIN (toetsen) «Ik kijk ook anders naar het leven. In één nacht was ik plots mijn dierbare vriend en mijn band kwijt. Toen besefte ik dat je niets vanzelfsprekend mag vinden. We zijn met zijn allen in één klap volwassen geworden.»

HUMO Jullie hebben altijd geflirt met het geluid van de eighties, maar op ‘Nocturne’ lijken jullie het voor het eerst te omarmen.

GUSTIN «Wij waren pubers in de jaren 90, de periode van de britpop en de grunge. Toen moest je alles haten wat met de eighties te maken had. Elektronische muziek was zielloos, en o wee als je Dire Straits goed vond. Mijn ogen gingen pas open tijdens een optreden van Radiohead in 2000. Ze speelden toen een aantal songs van hun experimentele plaat ‘Kid A’ en Jonny Greenwood, een meesterlijke gitarist, stond voortdurend achter een synthesizer. Ik dacht: ‘Iedereen heeft tegen mij gelogen, dit is geweldig!’»

VANCAUWENBERGE «Wij hebben tijdens de opnames van ‘Nocturne’ eindelijk vrede kunnen sluiten met die muziek uit onze jeugd. Veel andere artiesten doen dat nu ook, merk ik. De nieuwe plaat van Alex Cameron is een uitstekend voorbeeld: nostalgisch en bij momenten zelfs kitscherig, maar steeds met een zekere ironie. Of denk aan de soundtrack van de tv-serie ‘Stranger Things’.»

GUSTIN (enthousiast) «Toen ik klein was, keek ik naar ‘The Goonies’ en ‘Ghostbusters’ en fietste ik met mijn BMX urenlang door de straten. ‘Stranger Things’ brengt me terug naar mijn kindertijd. Ik heb onlangs ook zo’n nieuwe oude Nintendo gekocht. Ik behoor zonder twijfel tot de doelgroep (lacht).»

HUMO Lionel, in jullie jongste single ‘Guinea Pig’ zing je de bizarste dingen: ‘I’m floating with no shape, no conscience’. Of: ‘I wake up in a cave, I see the chandeliers gleam’. Wat hebben jullie tijdens die schrijfsessie gerookt?

VANCAUWENBERGE «Antoine en ik wilden zo spontaan mogelijk songs schrijven, dus hebben we allebei een hypnotiseur bezocht. Ik zat er met gesloten ogen in een comfortabele zetel en hij begon te vertellen. Over hoe ik in de richting van de zee wandelde. Hoe ik in het water stapte en steeds dieper en dieper ging, tot ik verdronk. En plots werd ik wakker in een grot vol pratende dieren. Mijn broer liep er rond, maar dan als 8-jarige. En ik heb er mijn muze ontmoet, een Grieks standbeeld met een harp. Toen de hypnotiseur me wakker maakte, dacht ik dat ik een halfuur weg was geweest. Maar blijkbaar had ik drie uur zitten praten. Thuis schreef ik alles op wat ik gezien had.»

HUMO Het heeft jullie vijf nominaties voor de D6Bels Music Awards opgeleverd, waaronder die voor Beste Band en Beste Plaat.

VANCAUWENBERGE «Nu moeten we er toch één winnen, anders wordt het een pijnlijke avond (lacht). De tegenstand is nochtans niet min. In Franstalig België had je twee succesverhalen in 2017: Damso en Roméo Elvis. En we moeten het ook opnemen tegen toptalenten als Melanie De Biasio en FùGù Mango

HUMO Hiphop is sterk vertegenwoordigd op de D6Bels: het genre is ook in België mainstream geworden.

GUSTIN «Mijn 10-jarige zoon en zijn vrienden luisteren voornamelijk naar hiphop, PNL en consorten, zoals wij vroeger naar dEUS en Evil Superstars luisterden. Ik was behoorlijk geschrokken: die rapmuziek is nogal hard en hij is nog máár 10 jaar, hè. Maar hij wil er absoluut naar luisteren, dus heb ik er iets op gevonden: ik maak beats voor hem waarop hij zelf kan rappen. Zálig vindt hij dat, en ik ook.»

HUMO De MIA’s en de D6Bels hebben slechts drie artiesten gemeen: Blanche, Roméo Elvis en Melanie De Biasio. Jullie zijn nergens te bespeuren.

VANCAUWENBERGE «Wij zijn nog nooit uitgenodigd. Ik had het nochtans wel verwacht na de positieve recensies van ‘Nocturne’ in de Vlaamse media. Vlaanderen heeft met Millionaire en Soulwax een boeiend gitaarjaar gehad, dat klopt. Maar in het buitenland staan wij gewoon bekend als een Belgische band, in het rijtje van dEUS, Ghinzu en Balthazar. Daar spelen de verschillen tussen Vlaanderen en Franstalig België niet mee. Ik zou veel liever een nationale muziekprijs zien in plaats van de MIA’s en de D6Bels.»

HUMO Gaat het nummer ‘Blue Shape’ op ‘Nocturne’ over Aylan Kurdi, de Koerdische kleuter die in de Middellandse Zee is verdronken?

VANCAUWENBERGE «Ja. Ik zag de foto op de voorpagina van de krant en ik was onthutst. Zonder de context is het een prachtig beeld: het lijkt alsof Aylan vredig ligt te slapen op het strand. Maar de waarheid is gruwelijk en aangrijpend, zeker voor een kersverse vader als ik. Ik heb ‘Blue Shape’ diezelfde dag nog geschreven. Ik wilde het niet specifiek maken: zo’n complexe situatie kun je niet doorgronden in een song van vier minuten. Maar de emotie die ik bij de foto voelde, is duidelijk hoorbaar.»

HUMO ‘Die dode kleuter is niet onze schuld,’ zei Bart De Wever destijds. Wat denken jullie daarvan?

GUSTIN «In een band is het moeilijk om één politieke mening te verkondigen, dus praten we liever niet over politiek. Maar De Wever heeft een talent voor controversiële oneliners, moet ik zeggen. Tegen een journalist van Le Soir zei hij: ‘Als God bestaat, dan zou hij ongetwijfeld op mij en de N-VA stemmen.’ Met zulke oneliners kan hij het nog ver schoppen als rapper. Tot zover ons advies (lacht).»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234